Transkription / 3 [355

¶ De mendicitate ſpūali 75 mediatorē recipies/ qͣſi ceteri de hoc velut inuidi turbent̉. Tanta qͥppe caritas ac di lectio verſat̉ apud eos/ vt eorū penitus ſit idē velle. atqꝫ ꝑ hoc qd̓ vnus orat ⁊ deſide rat. orat ⁊ deſiderat alter. Liberū ergo erit tibi ꝓ tua deuotione ad quēcūqꝫ ſanctum ſpēaliter recurrere in tuis opportunitatibꝰ ẜm ꝙ ad hoc te inclinabit ꝯſideratio virtu tum ⁊ donoꝝ/ quas in tali ſancto cognoſcis floruiſſe. Cui quidē ſancto/ cōſulto te ꝯmittes. tāqͣꝫ tuo ꝓtectori ac directori. nec tn̄ ꝓpterea ceteroꝝ negliges auxilia poſtulare. ¶ Queſiſti aūt quis ad interpellādos ſanctos locus habeat̉ idoneus. Eſt profe cto oīs locus aptus or̄oni dei. ⁊ int̓ceſſioni ſanctoꝝ. Templa tn̄/ deo ⁊ ſanctis dedi cata/ ſpēali ꝯgruitate ad hoc deputant̉. in quibꝰ qm̄ cōi noīe totius eccl̓ie fiunt or̄ones. ſūt virtute ⁊ merito p̄ſtātiores. Sic et de tꝑe de quo etiā mouiſti q̄ſtionē/ ſenti endū arbitror. Deputati ſunt qͥdē ad orationē ſpēaliter feſti dies ⁊ ſolēnes. quibus etiā frequētius dona gratiaꝝ diuinitꝰ īmit ei credunt̉. Exꝑimento enī certiſſimo didi cerūt plurimi/ diebꝰ his vberibꝰ ſe diuinitꝰ adiutos ⁊ cōſolatos. nec huiꝰ aliā ſcirent aſ ſignare rationē/ p̄ter diuinā magnificētiaꝫ et liberalitatē. inſuꝑ ⁊ ſanctoꝝ interceſſionem copioſam. ¶ Aīa ¶ Uellem p̄ter hec adhuc o homo ex te informari/ ſi mihi lice at ⁊ expediat/ pios homines adhuc in ſeculo viuentes deprecari atqꝫ etiam in eorum interceſſionibꝰ confidere. p̄ſertim qꝛ meo iudicio in p̄ſenti exilio nemo eſt qui ſuper abundet ⁊ non ſatis opus habeat his que poſſidet. vixqꝫ ſibi ſufficiat vnuſquiſqꝫ vt ꝙ ſatoret ꝓ ſeip̄o. ¶ Hō ¶ Tam grata tā dilecta deo eſt caritas mutua fratruo anima. vt eis mandatū dederit ꝓinuicē orare Et cōtingit ꝙ vnus exaudiat̉ orans ꝓ alte ro/ qui nō exaudiret̉ orans ꝓ ſeip̄o. hac ni fallor rōne; qꝛ is alter ꝓ quo orat/ eſt in cari tate. cum tamē ip̄e qui orat ſit peccato mor tali obnoxiꝰ ⁊ gr̄a priuatꝰ ¶ Sed ⁊ optimo iure voles/ vt ex ore infantiū tua depre catio dirigat̉ in conſpectu dn̄i; etiam ſi qd̓ dicant penitus ignorēt. dicendo pater noſter pro te ⁊ ad tuā inſtantiā. Facti enī ſūt per regenerationis lauacruꝫ/ filij adoptionis ⁊ regni. ac ꝑ hoc deo in ſuis orationibꝰ accepti. ſicut ſi filius regis nōdū annos in telligentie attingens offerat patri ſupplicationem alicuiꝰ malefactoris. nō vtiqꝫ repellet̉ a patre vacuus. et ſi neſciat quid ip̄a res importet. Quā ꝓfecto ſupplicationeꝫ ſi ꝑ ſe malefactor porrexiſſet/ moxa facie re gis eiectus/ grauiorē forſan indignationē incurriſſet. Hac ꝯſideratione mota ꝑſona quedā mihi nota/ ꝑ pueros innocētes pro ſe orari ⁊ dici pater noſter diſponebat. Et licet(vt dicis) vix ſatis quilibet ſibi ſufficiat. nihil tamen iuſto aut cuilibet alteri deperit/ dum pro alijs orat. qͥnimo ex caritate hoc faciens apud deū abundant̉ in merito proficit. ¶ Conſidera etiā quis aditꝰ eſt iuſtis apud deū exorandū. per miracula que legimus vicibꝰ innumeris ad eoruꝫ p̄ces facta. ¶ Conſidera inſuꝑ ꝙ quātūcū qꝫ grauis peccator ſi id boni faceret qd̓ iuſtus quilibet etiāſi tm̄ ad horaꝫ fecerit. ita moriens indubie ſaluaret̉. Quātū ergo va lebit dep̄catio iuſti aſſidua. qui. xxx. vel. xl. vel pluribꝰ annis in bona vita perſeuerauit ⁊ profecit. ¶ Aīa ¶ Bene mihi ꝓrſus hec que dicis placento homo atqꝫ tecū ſentio. ꝙ frequēter miſericors deus alicui ſub uenit/ non ad ſuas ſed alterius p̄ces. qͣꝫuis hoc ita fieri is qui iuuat̉ ignoret. Ita inqͣꝫ ſentio ⁊ ſentire debeo indeqꝫ maiorem hu militatē conciꝑe. Sed ⁊ ꝓpter hoc iam co gnoſco plurimū ad ſalutē prodeſſe/ pro in uicem orare. idqꝫ fieri ab inuicē expoſcere. p̄ſertim quia ſtabit aliquē ad horaꝫ eſſe in gr̄a/ altero nō exn̄te. Qd̓ ſi vterqꝫ ſit in gr̄a tanto cenſebit̉ or̄o amplius vndiqꝫ valitu ra. Hoc enī ꝯſidero in elemoſyna dū ꝑ aliū fieri mandat̉. que vtiqꝫ fructuoſa erit ſi alter eorū fuerit in gr̄a. ſcꝫ vel mandans vel exequens. fructuoſior tn̄ ſi vterqꝫ. Sed et oculum cōuerto ad illos queſtuarios ⁊ ꝓcuratores hoſpitaliuꝫ aūt captiuoꝝ quibꝰ ſatis abundeqꝫ dat̉ eorū intuitu pro quibꝰ petunt. cū tamen nihil eis pro ſe petentibꝰ oaretur. īmo forſitan turpiter abigerentur Et nihilominus hi queſtuarij partē diſtri butionis accipiūt. Ita ſane concipio mul tum vtile ac tutū eſſe pro alio ⁊ pro inuicē orare. Sicut etiā in corꝑe mēbra ſe inuicem iuuāt ⁊ mutuo tribuūt alimētū dum ſanguis ⁊ ſpūs ab vno defert̉ ad alterum. Ita ⁊ in corꝑe myſtico ⁊ ſpūali qd̓ ē eccleſia. vita gr̄e deriuatur a capite xp̄o/ per glo rioſam eius matrē que eſt velut collum. et per ceteros ſanctos dei ⁊ quoſlibet alios qͦ quo mō ad corpꝰ hoc myſticuꝫ ꝑtinentes. Unde etiā rurſus cōcipio/ ꝙ ſꝑ ꝓficit or̄o