ſtudioſe fructuoſe veraciter abſqꝫ fictōne proteſtando recognoſcēdo ꝓpriam pauꝑ tatem miſeriā more pauperū mendicorū qui plene detegunt declarant omnē ſuaꝫ impotentiā leſionē ex hoc ſperantes faci lius ac celerius mīam conſequi a diuitibꝰ ſibiqꝫ ſubueniri. īmo ſub hoc interuētu/ ta cent occultant quālibet in eis incolumi­tatem. Erit inſuꝑ oratio mea patien­ti expectatione. Fietqꝫ intelligibiliter ꝑſe ueranter. letanter ſuſcipiet datū gratia­rūactione beneficij accepti per bonū vſuꝫ multiplicatione. Sed mihi duo ſur­gunt dubia. Uidemus enīlibentius abū­dantiusqꝫ ſubueniri a diſcretis pijs diui tibus/ pauperibꝰ verecūdis iconomis qui publice petere ex honeſtate formidant. qͣꝫ alijs publice inuerecūde petentibꝰ/ ſuāqꝫ penuriā in aꝑto p̄dicantibꝰ. Uidetur pre­terea plurimū oneroſum ac tedioſum/ ſi frequens/ tāqꝫ aſſidua vt aſſeris debeat oratō. Unde reddunt̉ ex hoc plurimū pau peres/ diuitibꝰ huiꝰ ſeculi odioſi. quia im­portune nimis petūt quaſi de nullo ꝯtenti nec cedentes du petita denegant̉ aut recu­ſant̉. Magna eſt o aīa diuerſitas hic ꝯſiderando inter diuinā humanā lar gitatē. Primo quidē quo ad noticiā enī diuites huiꝰ ſeculi denegāt aliqn̄ men­dicis palā petentibꝰ. quia in ipſis plurimi ſunt deceptores ſimulatores. qui datis ſi bi elemoſynis abutunt̉. vel etiā aliūde abū dantes alieno non egent auxilio. Et ꝓpter hanc fraudē/ ſepe detrimentū ſuſtinēt veri et boni pauꝑes. Non ita res agit̉ cum pau peribꝰ iconomis. qͣꝫuis illi/ ſecretā ſubuē tionē a diuitibꝰ ſperātes/ ſubtiliter ſuas ex ponūt aūt exponi faciūt neceſſitates. lꝫ quadā verecūdia. que aliqn̄ ex ſuꝑbia ꝓce­dit que vtiqꝫ deteſtāda eſt. aliqn̄ aūt ex hu­militate qua etiā humilitate deuꝫ exorādo vti potes debes. enī tua peccata qͥbꝰ pauꝑ degis/ oībꝰ detegis. ſed his ſolis ti bi poterūt eſſe auxilio ſub ſecreto qͥbꝰ deus ea velit ad tuā ſalutē prodi. ſi celata ſeruares/ ꝑnicioſe ſuꝑbie vtiqꝫ venires ar­guenda puta ſi in ꝯfeſſione veritatem tace res. Scd̓o ꝑpendit̉ dicta diuerſitas qͣn ad donātis ptāteꝫ. Importuna enī peti tio ideo diuites huiꝰ ſeculi ꝯtriſtat a do­nando retrahit quia omnibꝰ ſubueni­re pn̄t cunctis eoꝝ adeſſe defectibꝰ. nec ad hoc quātūlibet immēſe copie ſufficerēt Alia lōge eſt diuitiaꝝ magnificentie dei ꝯditio. qui abſqꝫ detrimēto ſui/ oībꝰ dat af fluenter. ꝓmptiorqꝫ eſt ad dandū qͣꝫ ſumꝰ ad recipiendū. ideoqꝫ vult te ſꝑ eſſe ſan­ctum deſideriū diſpoſitā ad ſuſcipiēdū do na ſua. Quāto ea feruētius deſiderabis et petes/ tanto abūdantiꝰ accipies. ſicut ſoli corꝑali/ amplior aperitur aditus eo co pioſius lumē eius ꝑcipit̉. Laudabis igit̉ dominū ꝑſeuerāter. īmo inceſſant̓ exora­bis. admodūqꝫ cauebis ne aliqn̄ mēti ſur­repat de teip̄a grandis opinio/ quaſi diues ſatis effecta ſis/ amplius egens mendi care. Quinimo quo plus augebitur dona tio/ eo erit inſtantia frequētior. quoniam tunc amplius egebis gratia dei ad ꝯſerua tionē donorū eius. inſuꝑ ad bonū legi­timū vſum eorūdem. ſine cuiꝰ vtiqꝫ p̄ſidio cōtinuo mox totū amitteres qd̓ prius acce peras fierentqꝫ deteriora nouiſſima prio­ribus eſſes ſolito pauperior. Unde ſit vt nullus inueniat̉ tam ꝑiculoſus tam qꝫ la­tens et inſidioſus hoſtis tuis ꝑcipiendis elemoſynis qͣꝫ ſuꝑbia que vt plurimum ex pellit exufflat et abijcit de manibꝰ quicqͥd diuinitus cōceſſum eſt. Prudenter igitur ages tibi ab hoc hoſte toto ſtudio p̄cauēs Anima Satiſfeciſti iam meis dubi tationibꝰ/ reſtat vt rurſus te interrogē apd̓ quos me ꝯferā pro meis ſuſcipiendis ele­moſynis. an ad deū a quo omne datū opti donū ꝑfectū/ ſufficiat abſqꝫ medio ficiſci. Que inſuꝑ ad hoc hora ſit aptior. quis locus. Attēdere debes o aīa egrotus aliqͥs vilis fedꝰ aūt ſcurra aūt morti ꝯdēnandꝰ/ vel qͥlibet alius ſil̓is. ne­quaqͣꝫ p̄ſumeret in ꝯſpectu alicuiꝰ excellen tis principis abſqꝫ medio ſeip̄m exhibere p̄cipue deputati ſunt alij tales audiāt et eis patrociniū impēdant. Tibi igit̉ ſua deo vt mediatorem recipias; ad ſanctos te conuertēs. quorū ſuffragijs apud deuꝫ te queſtues. Hoc ſane tua exigat humilitas. hoc fieri vult deus ad honorē ſanctorum. Conſidera hoc in curia alicuiꝰ regis. in forefactor aliquis foraneus/ qui videlicet eſt curie domeſticus/ ſtatim ad regiſ pn̄tiam ſe confert. ſed ad aliquem domeſti cum curie. Et aliquotiens ſtudioſe queret ex minimis vnū puta ianitorem per queꝫ ad maiores dirigatur. ſic tandem vſqꝫ ad regem perueniat. Nec tibi mouebis ſcru pulum aliquē ſanctoꝝ ſpecialiter tuuꝫ