ſtudioſe fructuoſe ⁊ veraciter abſqꝫ fictōneproteſtando ⁊ recognoſcēdo ꝓpriam pauꝑtatem ⁊ miſeriā more pauperū mendicorūqui plene detegunt ⁊ declarant omnē ſuaꝫimpotentiā ⁊ leſionē ex hoc ſperantes facilius ac celerius mīam conſequi a diuitibꝰſibiqꝫ ſubueniri. īmo ſub hoc interuētu/ tacent ⁊ occultant quālibet in eis incolumitatem. ¶ Erit inſuꝑ oratio mea cū patienti expectatione. Fietqꝫ intelligibiliter ⁊ ꝑſeueranter. letanter ſuſcipiet datū cū gratiarūactione ⁊ beneficij accepti per bonū vſuꝫmultiplicatione. ¶ Sed h̓ mihi duo ſurgunt dubia. Uidemus enīlibentius abūdantiusqꝫ ſubueniri a diſcretis ⁊ pijs diuitibus/ pauperibꝰ verecūdis iconomis quipublice petere ex honeſtate formidant. qͣꝫalijs publice ⁊ inuerecūde petentibꝰ/ ſuāqꝫpenuriā in aꝑto p̄dicantibꝰ. Uidetur preterea plurimū oneroſum ac tedioſum/ ſi tāfrequens/ tāqꝫ aſſidua vt aſſeris debeat eēoratō. Unde reddunt̉ ex hoc plurimū pauperes/ diuitibꝰ huiꝰ ſeculi odioſi. quia importune nimis petūt quaſi de nullo ꝯtentinec cedentes du petita denegant̉ aut recuſant̉. Hō ¶ Magna eſt o aīa diuerſitashic ꝯſiderando inter diuinā ⁊ humanā largitatē. ¶ Primo quidē quo ad noticiā iōenī diuites huiꝰ ſeculi denegāt aliqn̄ mendicis palā petentibꝰ. quia in ipſis plurimiſunt deceptores ⁊ ſimulatores. qui datis ſibi elemoſynis abutunt̉. vel etiā aliūde abūdantes alieno non egent auxilio. Et ꝓpterhanc fraudē/ ſepe detrimentū ſuſtinēt veriet boni pauꝑes. Non ita res agit̉ cum pauperibꝰ iconomis. qͣꝫuis ⁊ illi/ ſecretā ſubuētionē a diuitibꝰ ſperātes/ ſubtiliter ſuas exponūt aūt exponi faciūt neceſſitates. lꝫ cūquadā verecūdia. que aliqn̄ ex ſuꝑbia ꝓcedit que vtiqꝫ deteſtāda eſt. aliqn̄ aūt ex humilitate qua etiā humilitate deuꝫ exorādovti potes ⁊ debes. Nō enī tua peccata qͥbꝰpauꝑ degis/ oībꝰ detegis. ſed his ſolis qͥ tibi poterūt eſſe auxilio ⁊ ſub ſecreto qͥbꝰ cūdeus ea velit ad tuā ſalutē prodi. ſi celataſeruares/ ꝑnicioſe ſuꝑbie vtiqꝫ venires arguenda puta ſi in ꝯfeſſione veritatem taceres. ¶ Scd̓o ꝑpendit̉ dicta diuerſitas qͣntū ad donātis ptāteꝫ. Importuna enī petitio ideo diuites huiꝰ ſeculi ꝯtriſtat ⁊ a donando retrahit quia nō omnibꝰ ſubuenire pn̄t ⁊ cunctis eoꝝ adeſſe defectibꝰ. nec eīad hoc quātūlibet immēſe copie ſufficerētAlia lōge eſt diuitiaꝝ ⁊ magnificentie deiꝯditio. qui abſqꝫ detrimēto ſui/ oībꝰ dat affluenter. ꝓmptiorqꝫ eſt ad dandū qͣꝫ ſumꝰad recipiendū. ideoqꝫ vult te ſꝑ eſſe ꝑ ſanctum deſideriū diſpoſitā ad ſuſcipiēdū dona ſua. Quāto eī ea feruētius deſiderabiset petes/ tanto abūdantiꝰ accipies. ſicut qͦſoli corꝑali/ amplior aperitur aditus eo copioſius lumē eius ꝑcipit̉. Laudabis igit̉dominū ⁊ ꝑſeuerāter. īmo inceſſant̓ exorabis. admodūqꝫ cauebis ne aliqn̄ mēti ſurrepat de teip̄a grandis opinio/ quaſi diuesſatis effecta ſis/ nō amplius egens mendicare. Quinimo quo plus augebitur donatio/ eo erit inſtantia frequētior. quoniamtunc amplius egebis gratia dei ad ꝯſeruationē donorū eius. inſuꝑ ⁊ ad bonū ⁊ legitimū vſum eorūdem. ſine cuiꝰ vtiqꝫ p̄ſidiocōtinuo mox totū amitteres qd̓ prius acceperas fierentqꝫ deteriora nouiſſima prioribus ⁊ eſſes ſolito pauperior. Unde ſit vtnullus inueniat̉ tam ꝑiculoſus tam qꝫ latens et inſidioſus hoſtis tuis ꝑcipiendiselemoſynis qͣꝫ ſuꝑbia que vt plurimum expellit exufflat et abijcit de manibꝰ quicqͥddiuinitus cōceſſum eſt. Prudenter igiturages tibi ab hoc hoſte toto ſtudio p̄cauēsAnima ¶ Satiſfeciſti iam hō meis dubitationibꝰ/ reſtat vt rurſus te interrogē apd̓quos me ꝯferā pro meis ſuſcipiendis elemoſynis. an ad deū a quo omne datū optimū ⁊ donū ꝑfectū/ ſufficiat abſqꝫ medio ꝓficiſci. Que inſuꝑ ad hoc hora ſit aptior. ⁊quis locus. ¶ Hō ¶ Attēdere debes o aīaꝙ egrotus aliqͥs vilis ⁊ fedꝰ aūt ſcurra aūtmorti ꝯdēnandꝰ/ vel qͥlibet alius ſil̓is. nequaqͣꝫ p̄ſumeret in ꝯſpectu alicuiꝰ excellentis principis abſqꝫ medio ſeip̄m exhiberep̄cipue dū deputati ſunt alij qͥ tales audiātet eis patrociniū impēdant. Tibi igit̉ ſuadeo vt mediatorem recipias; ad ſanctos teconuertēs. quorū ſuffragijs apud deuꝫ tequeſtues. Hoc ſane tua exigat humilitas.hoc fieri vult deus ad honorē ſanctorum.Conſidera hoc in curia alicuiꝰ regis. in qͣforefactor aliquis foraneus/ qui videlicetnō eſt curie domeſticus/ nō ſtatim ad regiſpn̄tiam ſe confert. ſed ad aliquem domeſticum curie. Et aliquotiens ſtudioſe queretex minimis vnū puta ianitorem per queꝫad maiores dirigatur. ⁊ ſic tandem vſqꝫ adregem perueniat. ¶ Nec tibi mouebis ſcrupulum dū aliquē ſanctoꝝ ſpecialiter tuuꝫ