a ¶ Uocabu li. Et an ⁊ qn̄ valeat. vide Fely. in rub. d̓ fi. inſtru. ad fi. in ver. ⁊ ſi diceretur. ADDITIO. b ¶ Nota ꝙ. Uide fundamētaliter phi. ꝓ p̄dicamētorū. Porphirium ī ſuis vni uerſalibus. ⁊ ibi oēs ſcripto res qͥ oīa apd̓ ſūmiſtas trāſ poſitalegunt̉. c ¶ Poſt. pro quo v̓bo vide q̄ hn̄r ꝑ eūdeꝫ bal. in prīa cō ſti. ffoꝝ. in.§. illud aūt. ⁊ ꝙ ibi dixi. ī apoſti. ⁊ add̓ Frā. are. in. l. ſi ita ꝗs.§. ſeia cauit. de ver. ob. in. ij. no. ⁊ ī. l. Si certū petatur. Si certū petatur. dn̄ium agendo ad rē peteres plus re. nam plus re eſt dominium. ad qd̓ agitur nuda poſſeſſio quam tranſtulit. vt jͣ. vti poſſide. l. ſi duo.§. fi. Preterea de ꝓprietate tertij ⁊ de vtili dn̄io tertij pōt excipi. lꝫ non de vſufructu vel ſerui tute tertij. vt no. jͣ. de cōdi. inde. l. indebiti.§. ſi nūmi. vltīo rn̄. ¶ In ꝯͣriuꝫ ſic ꝓbat̉. lex dicit. ꝙ cauſa ⁊ origo dominij pecunie mutuate non eſt probanda. ergo nec dn̄ium. quod ſine cāꝓbari non pōt. vt. C. e. l. nō vnde originem. Preterea cum agitur ad reſtitutionem ille. qui eam denegat videtur ſpoliare. ⁊ ideo non dꝫ admitti ad excipiē dum de dominio. vt no. Dy. extra de reg. iu. l. qui ad agē dum. Preterea hic dn̄ium deducitur incidenter. qꝛ pͥncipaliter non eſt qō dominij ſed contractus. ſed qn̄ domi nium venit in iudicium incidenter ſatis ſufficit poſſeſſio ad preſumptionem dn̄ij. vt. l. i. sͣ. fami. herc. Et no. C. ne vxor pro marito. l. ob maritoꝝ. ⁊. l. i. C. de priuil. fiſ. ⁊ de ſolu. l. titia. Preterea ſi reus excipiat de dn̄io. actor dicet conſume. ſi tu vis. ⁊ ſi non vult conſumere eſt reconcilia. tum mutuum. ac ſi eſſet conſumptum. vt no. jͣ. e. l. nam ⁊ ſi fur. qꝛ vocabula non ſaluant conſcientiam. qꝛ non mutāt eſſe rei. vt. sͣ. de tranſ. l. cum acꝗliana. ⁊. jͣ. loc. l. ſi vno.§. i. Preterea ſaltem ad poſſeſſionem nūmorum dꝫ dari cōditio dicta.§. ſi nūmi. i. rn̄. ⁊. C. de contrahen. ⁊ cōmitten. ſtipula. l. optimam. ⁊. ff. iudi. ſol. l. iam tn̄.§. in hac. ⁊. ff. de fideiuſ. l. qui ſatiſdare. ⁊ de ſolu. l. titia. ⁊. l. filie. ⁊ ar. jͣ. ad velle. l. ſi mulier intercedendi animo. cum glo. ſua. Preterea ad hoc facit. quod no. in. l. pe. de condi. inſti. Preterea reddat ſaltem debitor. quod accepit. al̓s locupletari videtur. quod non eſt patiendum. arg. sͣ. de peti. hered. l. fi. hanc opi. tenet Guil. jͣ. e. l. nam ⁊ ſi fur. ⁊. C. loc. l. ſiꝗſ conductionis. So. aut loquimur in mutuo ciuili. vel ī ſtipulatione. ⁊ non procedit iſta exceptio per glo. noſtram. aut in mutuo naturali. ⁊ tunc aut eſt ſecuta conſumptio. ⁊ idem. vt in.§. ſinūmos. aut non eſt ſecuta conſumptio. ⁊ tunc aut excipiens aſſumit in ſe onus probandi. ⁊ procedit exceptio. vt hic. aut excipit ſed non ꝓbat exceptionē. ⁊ tunc ſuccumbit. ꝗa preſumptio iuris eſt pro actore. vt d. l. nō vn̄. n̄ob. l. ſiꝗs cōductiōis. qꝛ ibi agēs erat in poſ ſeſſione. ⁊ ideo nō vr̄ ſpoliare. hic nō. Itē nō ob. rub. nec creditores. ꝗa ibi agit̉ ad eādē rē. h̓ ad aliā. Item hic ī ꝯͣn ctu de cuius eſſentia eſt dn̄ium. ſed in pignore. lꝫ qͣꝫtū ad F cōferēdū ius realis hypothece exigat̉ dn̄iuꝫ vel quaſi. nō ī. tn̄ qͣꝫtum ad natiuitatē pignoratitie actiōis. vt. jͣ. de pign. i actio. l. ſi rem alienam.§. ſi is quoqꝫ. qꝛ ibi eſt actio perſo nalis. ⁊ ita dꝫ intelligi qd̓ no. Cy. C. e. l. qͣꝫuis ⁊c. Ex lec. ant. ¶ In glo.ſ. ſtatum ꝯͣctus. ergo qui non te nuit a principio pōt reconciliari ex poſt facto. qꝛ nō erat defectus forme ſed rei ſeu materie. quod eſt no. ⁊ adde i. alium modum reconciliandi mutuum per Io. de plomo ſta. inſti. de actio. in tractatu de certi cōditione ex mutuo. vbi omnino vide. Item adde quod no.jͣ. e. l.§. verbis. ⁊ ¶ Et no. in iſto.§. ꝙ licet arguere ex alluſione vocabuliª. ⁊ toᵐ an accipiens mutuum poſſit referre queſtionem dominij d dic vt. jͣ. e. nam ⁊ ſi fur. ⁊ ibi per Guil. ¶ Crediti appellatio generalis ē Creditum. nutui ſpālis. ⁊ ē mutuū ſub cre o dito. ſicut ſpēs ſub genere. ⁊ conſiſtit creditum in omni leª re. tā diuerſa qͣꝫ eadē. immo ⁊ ſi nihil ſit profectum ē creeꝫ ditum. ſed non mutuum. vt in dote ꝓmiſſa dari vel reddi oyfalſa demonſtratiōe inſerta. h. d. ¶ No. ꝙᵇ genus ⁊ ſpe §. cies differunt. qꝛ genus eſt ſupra ſpeciem in predicatiōe. ⁊ genus infert ſpecies remotiue. ꝗa a quo remouetur ge ā. nus. ⁊ etiam quelibet eius ſpecies. vt no. jͣ. ad mace. l. ſed a ſi.§. i. ſed poſito genere non ponitur neceſſario quelibet p. eius ſpecies. vt. C. de trāſac. l. fi.§. i. vnde non ſequitur. vi .l. uit animal. ergo viuit homo. nec etiam ſequitur ē homo. i. ergo petrus. qꝛ actualiter ad poſitionem generis non in e. fertur ſpecies. nam genus eꝗpollet enumerationi ſpērū. qn̄ eſt eadē ratio particularium ⁊ vniformitas incluſoꝝ. vt Dy. extra ve regu. iur. in regula prima. ¶ Et econtra ſpecies non infert genus abnegatiue. nam non ſequit̉ nō eſt petrus. ergo non eſt homo. ꝗa inferius non infert ſuū ſuperius negatiue. ſed affirmatiue ſic. qꝛ genus repreſen tatur in qualibet ſua ſpecie. vt. sͣ. e. l. i. ¶ No. in verſi. ve luti. ẜm primum intellectuꝫ ꝙ ꝓmiſſio de dote exigit matrimonium ſubeſſe. ſic. jͣ. de iure do. l. i. ⁊. ff. quod fal. tuto. l. pen. ſecus in legato pro dote. ⁊ ideo in legatis adiectio cauſe dotis non importat concluſionem. ſed modum. vt .ff. de condi. ⁊ demon. l. titio centum.§. titio genero. In ꝯͣctibus etiam ſubdiſtinguitur. nam aut ꝓmittit extraneneus animo donādi. etiam ſi matrimonium non ſequat̉. ⁊ non ineſt conditio. aut nō aio donādi. ⁊ tūc aut ē actū. ꝙ non inſit conditio ⁊ non ineſt. aut non eſt actum ſic. ⁊ tūc ineſt. iuxta no. jͣ. de cōdi. ob cau. l. qui ſe debere. i. ⁊. ij. rn̄. Si vero ipſa mulier ꝓmittit. ſemper videt̉ ineſſe cōditio. vt no. in. d.§. titio. ⁊ hoc in ꝓmiſſione. ¶ Inſolutione vero dic. ꝙ aut eſt vera ſolutio ⁊ nō intelligit̉ īeſſe cō ditio ſed modus. qꝛ inceptum fuit ab executione. vt. jͣ. de iure dotꝭ. l. ſed non. ⁊ in oībus legibus. aut dicunt repeti per conditionem ob cauſam. vt. l. fi. sͣ. vſufru. quemad. ca. aut eſt traditio ficta. ⁊ dic tūc. vt. jͣ. de iure dotiū. l. i. ⁊ jͣ. de cōdi. ob cau. l. ſi mulier. ⁊. l. ſiꝗs accepto. ¶ Extra c no. de verbo poſtͤ. ī ver. veluti. nam aliqn̄ determinat pͥn cipium tꝑis ſucceſſiui. aliqn̄ finem. Et facit ad ſtatutum. qd̓ dicit ꝙ poſt ſonum campane tertie pene duplicentur. nā ſi teſtis dicit poſt ſonum. nō tn̄ adiecit finitum nō concludit ad penam duplam. ar. hic. ⁊ extra de ꝓba. c. in pre ſentia. ⁊ de teſti. c. cum tu fili. ⁊. jͣ. in. l. ſi inſulam. ſolu. ma. ꝑ Ia. de are. ⁊ facit qd̓ no. jͣ. ti. i. l. ſi duo.§. i. in verbo poſt lōgi. ⁊c. hoc veꝝ. niſi ex adiūcto appareat certa intētio lo quentis. ¶ Quid enim ſi dicat. quo tꝑe pene duplicantur manifeſte ſentit de ſono cōpleto. ¶ No. ẜm aliū ītellectū. ꝙ ſi vir ꝓmiſit reſtituere dotē. quam non recepit te net ꝓmiſſio. ¶ Opp. ꝗa eſt falſa cauſa. ergo vitiat contra ctum. dicit glo. non eſt falſa cauſa. ſed falſa demonſtratio que non vitiat. vt. C. e. l. ſi ex p̄cio. tu dic ꝙ eſt cauſa. ſed a ſciente non ab errante prolata. vt. jͣ. de verbo. obliga. l. ſi diuortio. ⁊ no. jͣ. de conſti. pec. l. ꝙ ſi maritus.§. i. cauſa er go colorata non vitiat obligationem. ſecus ſi nulla cauſa ſit inſerta. vt. jͣ. de excep. doli. l. ij.§. circa. niſi in caſu qn̄ p̄ſumeretur donatio. vt qꝛ perſona eſſet de coniunctis. vel p̄ceſſerunt merita. vt. ff. de oper. lib. l. campanus. ⁊ de do na. inter vi. ⁊ vxo. l. ſi ſeruus cōmunis. ⁊ de ꝓbatio. l. pro cula. ⁊ no. jͣ. e. l. cum quid. ⁊. C. de neg. geſt. l. i. ⁊. l. alimēta. ¶ Op. ꝙ error in cauſa non vitiat. vt. jͣ. de ꝯdi ob ca. l. iij.§. qͣꝫqͣꝫ. Sol̓. ſi cauſa eſt impulſiua non vitiat. vt ibi. ſi finalis ſic. vel oꝑe exceptiōis in ſtipulatione. vel ipſo iure in chirographo. vt no. C. de non nu. pe. l. generaliter in prin. In dubio aut cauſa eſt apta ad talem obligationeꝫ pariendam. ⁊ preſumitur finalis. aut nō eſt apta ad obli gandum. ſed ad adminiculandum obligationi. ⁊ preſumitur impulſiua. ⁊ hoc in contractibus. In vltimis voluntatibus cauſa nunqͣꝫ preſumitur finalis. qꝛ ex liberalitate procedit relictū. vt. ff. de lib. le. l. aurelio.§. fi. ¶ Op. ꝙ nō teneat ꝓmiſſio. quā facit vir de dote. quam nō recepit. vt. C. de dona. ante nup. l. i. niſi det̉ ob recōpēſationē. vt ſi quis accipit vxorē nobilem. vt nobilitet ꝓlem. no. C. de do. promiſ. l. ſi volūtatē. vel ſi cauſa pacis faciende vir dotet vxorē. vt. ff. man. l. creditor.§. pe. So. hic matrimo nium erat finitum tꝑe ꝓmiſſionis. ⁊ intelligas.ſ. de ꝓmiſſione per ſtipulationem. ſecus ſi per pactum. qꝛ falſa cauſa nunqͣꝫ veſtit pactum nudum. vt. jͣ. de conſti. pecu. l. fi. ⁊ .sͣ. de pac. l. iuriſgentium.§. ſed cum nulla. ⁊ facit.§. quinimmo in fi. qd̓ eſt no. ſicut in.§. appellata. ⁊ no. de dictione poſt. ⁊ facit extra de teſti. c. cum tu. Pone ꝙ vir confi tetur animo donandi. ſe habuiſſe dotem. vtrū morte viri confimet̉. ⁊ vr̄ ꝙ nō. qꝛ nō īteruenit traditio. vt de dona. inter virū ⁊ vxo. l. papinianus. dic ꝙ cōfirmatur. niſi vir oſtēdiſſet v̓ba vel ſigna penitētie. vt qꝛ expuliſſet vxorem de domo. vel eam pena coercuiſſet. ar. de ma. teſta. l. cētu .rio. ⁊ de
zum Hauptmenü