Seite
Capitulum Dubium Sol̓ Si frequenter ſit ad celebrandū diſpoſitus expedit vt frequēter celebret. Oratiſſimū em̄ ſacrificiū illud eſt dn̄o. ⁊ magnas at­qꝫ inenarrabiles hoc ſacramentū virtutes hꝫ. ideo putile eſt ſe pius celebrare ⁊ ſumere. vt fructus eius frequētius ꝑcipiatur. iij Utrum liceat alicui quotidie celebrare Sol̓ Circa vſum huius ſacramenti ex parte celebrantis et ſumentis duo requiruntur. Primuꝫ eſt deſiderium ꝯiūctionis ad chri­ſtum. quod fit per amorem. Secūdum eſt reuerentia que per tinet ad timorem. Primū iſtoꝝ incitat ad quotidianam hu­ius ſacramenti frequentationē. ſecūdum vero retrahit Unde ſi quis experimentaliter cognouerit ex quotidiana celebratio ne feruorem amoris augeri ⁊ reuerentiā non minui. talis quo tidie celebret. Si quis aūt ſenſerit per quotidianā frequenta­tionē reuerentiā minui et feruorē non multū augeri. ille inter­dū abſtineat. vt cū maiori reuerētia ⁊ deuotōe poſtea celebret iiij Utrū quis ſic diſpoſitus vt laudabiliter poſſit celebrare. ⁊ poſſit etiā laudabiliter ꝓpter ſacramenti reuerentiam abſtinere. meli us ac laudabilius faciat a celebratiōe abſtinēdo qͣꝫ celebrādo Sol̓ In tali caſu melius ſalubrius ⁊ laudabiliꝰ eſt vt celebret qͣꝫ ꝙ ab ſtineat. Nam ex celebratione multos fructus huius ſacramē ti percipere poteſt. vt patet ex reſolutione ſecūdi dubij precedē tis quibꝰ abſtinendo priuatur. Celebratio preterea ex carita­te procedit. abſtinentia vero ex timore. vt patet ex reſolutione tercij dubij. Caritas autem timori prefertur. Nec validuꝫ eſt ꝙ abſtinens ſe putat poſtea melius fore diſpoſitum. quia fieri poteſt ꝙ minus fiat diſpoſitus Incertum eſt etiam ſi vnqͣꝫ de inceps ſit celebraturus. Stat etiam ꝙ celebrando aſſequatur aliquam gratiam ſpecialem. quam abſtinendo non poteſt ac quirere. nec vnqͣꝫ fortaſſis recuperabit. v Utrum liceat alicui plures miſſas vno die celebrare Sol̓ In die natiuitatis dominice poteſt quis tres miſſas celebrare. vt habetur de cele. miſ. ꝯſuluiſti. Addūt doctores quatuor caſus neceſſitatis in quibus poteſt quis duas miſſas celebrare. Pri mus eſt cū in die feſto occurit neceſſitas vt preter miſſam diei dicatur miſſa pro defunctis. Secundus caſus eſt cum neceſſi tas infirmorum exigit vt viaticum pro eis ꝯſecret. Tercius ca ſus eſt. cum ſuperueniūt peregrini. aut occurrunt nuptie cele­brationē exigentes. Quartus caſus eſt. cum propter defectuꝫ ſacerdotum vel paupertatem eccleſiaruꝫ vni ſacerdoti plures eccleſie ꝯmendantur. al̓s non licet niſi vnicam miſſam in die celebrare. vt habetur de ꝯſecratione di. prima. Sufficit. Hoc autem cauendum eſt cū quis plures miſſas vult celebrare. ne ablutōem ſumat niſi in vltima. vt ſic ieiunꝰ maneat ⁊ celebret