Liber primus aut elatum eſt. ⁊ ꝓpter hoc noxiū iudicādum eſt. magiſqꝫ ſpeciē vanitatꝭ qͣꝫ ꝟtu tis oſtentās. Et idcirco hec q̨̄ nec a veteribꝰ ſanctis qͥ huiꝰ ꝓfeſſionis fundamēta iecerūt. neqꝫ a patribꝰ nr̄i tꝑis qͥ eoruꝫ per ſucceſſiones inſtituta nūc vſqꝫ cuſto diunt. tradita videmus exēpla. vt ſuper flua ⁊ inutilia nos qͦꝫ reſecare ꝯueniet. Ꝙͣobrem cilicinā veſtem velut circūſpectam cunctꝭ atqꝫ notabilē. ⁊ q̨̄ ex hocip̄o n̄ ſolū nulla ſpūi poſſit emolumēta ꝯferre. ſed etiā elationis conciꝑe vanitateꝫ. q̨̄qꝫ ad neceſſarij operꝭ exercitiū in qͦ monachū ſꝑ impigrū expeditūqꝫ oportet īcedere. inhabil̓ atqꝫ inepta ſit. omnimo dis refutarunt. Qd̓ ſi qͦſdam hͦ amictu circūdatos audimꝰ ꝓbabiles extitiſſe. n̄ ex eo nobis monaſterioꝝ eſt regula ſancienda. vel antiqͣ ſanctoꝝ patrū ſunt ꝑturbanda decreta. qd̓ pauci p̄ſumentes aliarū virtutū pͥuilegio. ne in his quidē quę nō ẜm catholica regulā ab eis vſur pata ſunt. rep̄hendi debere credunt̉. Ge nerali nanqꝫ oīm conſtitutōni. paucorū nō debet preponi nec p̄iudicare ſentētia Illis eī debemus inſtitutꝭ ac regul̓ indubitatā fidē ⁊ indiſcuſſam obedientiaꝫ ꝑ oīa cōmodare. nō quas paucoꝝ volun tas ītulit. ſꝫ qͣs vetuſtas tātoꝝ tempoꝝ. ⁊ innumeroſitas ſanctoꝝ patrū concor di definitiōe in poſteꝝ ꝓpagauit. Nec hͦ ſane p̄iudicare nob̓ debet ad quotidiāe cōu̓ſationis exemplū. qd̓ vel ioram ſacri legus rex iſrl̓ cateruis hoſtiū circūſeptꝰ. ſciſſa veſte ciliciū habuiſſe ꝑhibet̉ intrin ſecus. vel qd̓ niniuite ad mitigandā dei ſnīam q̨̄ in eos illata fuerat per ꝓphetā. cilicij aſperitate velati ſunt. cū ⁊ ille ita ī trinſecꝰ latent̓ indutus eo fuiſſe mōſtretur. vt niſi ſciſſo deſuꝑ veſtimēto a nemi ne ꝓrſus potuiſſet intelligi. ⁊ iſti eo tempore operimentū cilicij oſtentarēt. qͦ cūctꝭ ſuper īminēte vrb̓ eu̓ſione lugentibꝰ. eodemqꝫ amictu circūdatꝭ. nullꝰ poſſꝫ a qͦquā oſtentatiōe notari. Quia niſi inſolens ſit diu̓ſitas. nō offendit equalitas. ¶ De cucullis egyptiorū. Ca. iiij. Unt p̄terea quędaꝫ in ip̄o egy ptiorum habitu. nō tm̄ ad curam corporis quantū ad morū formulam congruentia. quo ſimplicita tis ⁊ innocentie obſeruantia etiā in ip̄a veſtitus qualitate teneat̉. Cucullis nan qꝫ perparuis vſqꝫ ad ceruicis humerorumqꝫ demiſſis cōfinia. quibꝰ tm̄ capita contegant. indeſinent̓ diebꝰ vtuntur ac noctibꝰ. ſcꝫ vt innocētiā ⁊ ſimplicitatem paruulorū iugit̓ cuſtodire etiā imitatione ip̄ius velamīs commoneantur. Qui reuerſi ad infantiā chriſti cunctis horis cū affectu ac virtute decātāt. Domine nō eſt exaltatū cor meuꝫ. neqꝫ elati ſunt oculi mei. neqꝫ ambulaui ī magnis neqꝫ in mirabilibꝰ ſuper me. Si non hu militer ſentiebā. ſed exaltaui aīam meā. Sicut ablactatus ē ſuper matre ſua. ¶ De collobijs egyptiorū. Cap̄. v. Ollobijs qͣꝫ lineis induti q̨̄ vix ad cubitoꝝ ima pertingunt. nu das de reliquo circūferunt ma nus. vt amputatos habere eos actus et opera mundi huiꝰ ſuggerat abſciſio ma nicarū. ⁊ ab omni cōuerſatione terrena mortificatos eos velaminis linei doceat indumentū. audiantqꝫ per hoc apoſtolū quotidie dicentē ſibi. Mortificate mem bra vr̄a q̨̄ ſunt ſuper terram Illd̓ qͦꝫ ip̄o habitu ꝓteſtāte. Mortui eī eſtis. et vita veſtra abſcondita eſt cum chriſto in deo Et iteꝝ. Uiuo aūt iam nō ego. viuit vero in me chriſtus Mihi quidem mūdus crucifixus eſt. ⁊ ego mundo. ¶ De rebrachiatorijs. ¶ Cap̄. vi. Eſtat etiā reſticulas duplices. laneo plexas ſubtegmīe. quas greci analaboys. nos ꝟo ſuccīctoria ſeu redimicula vel ꝓprie rebrachi atoria poſſumꝰ appellare. Quę deſcēdētia per ſumma ceruicꝭ ⁊ a lateribꝰ colli di uiſa. vtrarūqͣꝫ alaꝝ ſinus ambiūt. atqꝫ hinc inde ſuccingūt. vt ꝯſtringentia latitudinē veſtimēti ad corpꝰ cōtrahāt at qꝫ cōiungant. ⁊ ita ꝯſtrictꝭ brachijs impigri ad omne opꝰ expeditiqꝫ reddātur
zum Hauptmenü