de habitu monachi illud apoſtoli preceptum ſtudentes om ni virtute complere. Quia non ſolū mi hi. ſed etiam his qui mecum ſunt mininiſtrauerunt manus iſte. neqꝫ gratis pa nem ab aliquo manducauimus. ſed in labore et fatigatione nocte ac die operā tes. ne quem veſtrum grauaremus. Et ſi quis non vult operari: nec manducet ¶ De mafortibus eorū. Cap̄. vij. Oſt hec anguſto palliolo tam amictus humilitatem qͣꝫ vilita tem precij cōpendiumqꝫ ſectātes. colla pariter atqꝫ humeros tegunt. quę mafortes tam noſtro qͣꝫ ip̄orū nuncupantur eloquio. ⁊ ita planeticarū atqꝫ birrorum precia ſimul ambitionemqꝫ declinant. De melote et pelle caprina. Capitulū. viij. Ltimus eſt habitus eorum pel lis caprina quę melotes vl̓ pera appellat̉. ⁊ baculus. q̨̄ geſtāt ad imitationem eoꝝ qui ꝓfeſſionis huiꝰ prefigurauere lineas in veteri teſtamento. De quibꝰ apl̓us. Circūierūt inquit in melotꝭ ⁊ in pellibꝰ capͥnis egētes. āgu ſtiati. afflicti. qͥbꝰ dignꝰ nō erat mūdus in ſolitudinibus errantes. ⁊ in montibꝰ ⁊ in ſpeluncis ⁊ in cauernis terrę. Qui tamen habitus pellis caprine ſignificat mortificata omni petulantia carnaliuꝫ paſſionū debere eos in ſumma virtutuꝫ grauitate conſiſtere. nec quicqͣꝫ petulcū vel calidum iuuentutis ac mobilitatis antiquę in eorum corpore reſidere ¶ De baculo. ¶ Cap̄. ix. Am et baculum geſtaſſe eoſdē viros etiaꝫ heliſeus qui vnꝰ ex ip̄is eſt docet. cū dicit ad giec̨i puerū ſuum mittens eū ad ſuſcitanduꝫ filiū mulieris. Tolle baculū meū. et currens vade pone eū ſuꝑ facieꝫ pueri vt vi uat. Quē vtiqꝫ nō dediſſet ei ꝓpheta ge ſtandum. niſi eū māu ſua ſolitus eſſꝫ iu giter circūferre. Cuiꝰ geſtatio ſpiritaliter monet nūqͣꝫ debere eos inter tot oblatrā tes vicioꝝ canes. ⁊ inuiſibiles nequitiarum ſpiritaliuꝫ beſtias inermes incedere. de quibꝰ beatus dauid liberari poſtu lans dicit. ne tradas dn̄e beſtijs aīaꝫ cō fitentem tibi. ſꝫ irruentes eas retundere crucꝭ ſignaculo ac longiꝰ ꝓpulſare. atqꝫ adu̓ſum ſe ſeuientes iugi memoria dn̄ice paſſionis. ⁊ imitatiōe illius mortifica tionis extinguere. ¶ De calciamentis eorū ¶ Cap̄. x. Alciamenta ꝟo velut int̓dicta euangelico p̄cepto recuſantes. cū infirmitas corporꝭ vel matutinus hyemis rigor ſeu meridiani eſtus feruor exegerit. tm̄mō caligis ſuos muniunt pedes. hoc interp̨̄tantes vſu earū vel dn̄ica ꝑmiſſione ſignari. vt ſi ī hͦ mūdo conſtituti cura ⁊ ſollicitudine carnis huius omīmodis exuti eſſe nō poſſumꝰ. nec ab ea penitus p̨̄ualemꝰ abſolui. ſaltem occupatione leui ⁊ implicatione tenui neceſſitatē corporꝭ explicemꝰ. ne vel animę nr̄ę pedes. qui expediti ad ſpiritalem curſum. ⁊ p̨̄dicandā euangelij pacē ſꝑ eſſe debent parati. quibꝰ poſt odorem vnguētorum chriſti currimꝰ: ⁊ de quibꝰ dauid. cucurri in ſiti. et hieremias. ego aūt non laboraui te ſequens. morticinis huiꝰ ſecl̓i curꝭ patiam inuolui. de his ſcꝫ cogitātes q̨̄ nō ad ſupplendā neceſſitatē naturę. ſed ad ſuꝑflua noxiamqꝫ ꝑtinēt voluptatē. Quod ita implebimꝰ ſi ẜm apl̓m carnis curā non fecerimꝰ in deſide rijs. Quibus tn̄ caligis quamqꝫ licito vtant̉ vtpote dn̄i mandato ꝯceſſis. neqͣ qͣꝫ tn̄ pedibꝰ eas inherere ꝑmittunt cū ac cedunt ad celebranda ſeu ꝑcipienda ſacroſancta myſteria. illud eſtimātes etiaꝫ ẜm lr̄am cuſtodiri debere. qd̓ dr̄ ad moy ſen vel ad ieſum filiū naue. Solue corrigiam calciamenti tui. locus enim in quo ſtas terra ſancta eſt. De temꝑamento obſeruātie q̨̄ ſcd̓m aerū qͣlitatem vel vſū pro uintie ſit tenenda. Cap̄. xi. Ec dicta ſint. ne qͥd p̄t̓miſiſſe de egyptioꝝ habitu videamur Ceteꝝ a nob̓ tenenda ſunt illa A 3
