orationū et pſalmorū modo tione decantāt. cōtinuata ſtudent ꝓnū­ciatione cōcludere. ſed eos pro numero ꝟſuū duabꝰ vel tribꝰ interciſionibꝰ cum orationū interiectiōe diuiſos diſtinctim particulatīqꝫ ꝯſummāt. enī multi­tudine ꝟſuum ſꝫ mentꝭ intelligentia de­lectant̉. illud tota ꝟtute ſectātes. Pſal lam ſpū. pſallā et mente Ideoqꝫ vtilius habēt decem ꝟſus rationabili aſſigͣ­tione cantari. qͣꝫ totū pſalmū ꝯfuſiōe mentꝭ effundi. Quę nonnūqͣꝫ ꝓnunciā­tis feſtinatione generat̉. reſiduorum pſalmoꝝ decatādi ſunt. modū nume­rūqꝫ cōſiderans. diſtinctionē ſenſuū audientibus ſtudet pandere. ſed ad fi­nem ſynaxeos ꝓperat ꝑuenire. Deniqꝫ ſi quiſpiā iunioꝝ vel feruore ſpūs vel eo qd̓ nec inſtitutꝰ eſt ceꝑit modū decātationis excedere. pſallentꝭ ꝓgreſſio ſeniorꝭ īterdicit̉ plauſu. queꝫ dās manu ſua in ſedili ſedet. cūctos facit ad ora­tionē ꝯſurgere. illud oībꝰ modis proui­dens. ne qd̓ ſedentibꝰ tediū generet̉ ꝓlixi tate pſalmoꝝ. is qui decantat. ſeip̄m intelligentie fructū amittat. ſed etiā illos incidat detrimentuꝫ qͦs faſti dium ſynaxeos nimietate ſua fecit incur rere. Illd̓ qͦꝫ apud eos obſeruātia cu­ſtodit̉. vt in rn̄ſione alleluye nullꝰ dicat̉ pſalmꝰ. niſi is in titulo ſuo alleluye in ſcriptione p̄notat̉ Predictū ꝟo duode nariū pſalmoꝝ numeꝝ ita diuidūt. vt ſi duo fuerint fr̄es. ſenos pſallant. ſi tres. ternos. ſi qͣttuor. ternos Quo nūero qͣꝫ minus in cōgregatione decantant. ac ꝓinde qͣꝫtalibet multitudo ꝯuenerit. nū­qͣꝫ ampliꝰ pſallāt ī ſynaxi qͣꝫ qͣttuor fr̄es Cur vno pſallente ceteri in ſy­naxi ſedeant vel quali poſt hoc ſtudio cellulas ſuas vſqꝫ ad lucem vigilias extendāt. Ca. xij. Unc ſane canonicū quē p̨̄dixi mus duodenariū pſalmoꝝ nu meꝝ tali corporꝭ qͥete releuant. vt has eaſdē ꝯgregationū ſolennitates ex more celebrātes. abſqꝫ eo dicturꝰ in mediū pſalmos ſurrexerit. cūcti ſedilibꝰ humillimis inſidētes. ad vocē pſallentꝭ cordis intentiōe dependeāt Ita nāqꝫ ieiunijs oꝑatiōe totiꝰ diei noctꝭqꝫ aſ­ſaſcunt. vt niſi huiuſcemōi refectiōe ad iuuent̉. ne hūc qͥdeꝫ numeꝝ ſtātes īple­re valeāt. Nullū eteī tꝑs ab oꝑis exerci­tatione vacuū tranſire ꝯcedunt. qꝛ non ſolū ea diei ſplēdor admittit inſtan tia manibꝰ exercere ꝯtendūt. ſꝫ etiaꝫ illa oꝑationū genera ſollicita mēte ꝑqͥrunt. q̨̄ ne ip̄ius qͥdeꝫ noctꝭ denſiſſime tenebrę valeat īpedire. credētes ſe tāto ſb̓limiorē ſpiritaliū ꝯtemplationū puritatē mentꝭ intuitu q̨̄ſituros. qͣꝫto deuotius fuerint erga operꝭ ſiudiū ac laborꝭ intenti. Et id circo mediocrē canonicaꝝ orationū nu meꝝ iudicant diuinitꝰ moderatū. vt ar­dentioribꝰ fide ſpaciū quo ſe ꝟtutꝭ eorū infatigabil̓ curſus extenderet ẜuaret̉. et nihilominꝰ feſſis egriſqꝫ corporibꝰ mini me gigneret̉ de nimietate faſtidiū. Iōqꝫ fuerint orationū canonicaꝝ functio­nes ex more finite. vnuſqͥſqꝫ ad ſuam re currens cellulā. quā aut ſolꝰ aut alio tm̄ inhabitare ꝑmittit̉. quē ſcꝫ ſocietas operationis vel diſcipulatꝰ. diſcipli­ne imbutio copulauit. vel certe quē ſimi litudo ꝟtutū ꝯparem fecit. idem rurſus orationū officiuꝫ velut peculiare ſacrifi­cium ſtudioſius celebrant. nec vlterius qͥſqͣꝫ eoꝝ in requiē ſomni reſoluitur. do­nec ſuꝑueniente diei ſplēdore nocturno operi ac meditationi oꝑatio diurna ſuc cedat. Quare poſt miſſaꝫ noctur dormire oporteat. C. xiij. Uem laborē p̄ter illam ratiōeꝫ qua tota induſtria annitentes ſacrificiū deo de fructu manuū ſuaꝝ offerre ſe credunt. duabꝰ ex cauſis cum obẜuantia cuſtodiūt. Qd̓ nos qͦꝫ ſi ꝑfectioni ſtudemꝰ eadem diligētia ꝯuenit obẜuare. Prīa ne forte purifica tionē nr̄aꝫ in noct̉niſ pſalmis or̄onibꝰ acqͥſitā. īuidꝰ inimicꝰ liuēs puritati nr̄ę cui maxime inſidiat̉ ſꝑ indeſinent̓ infe ſtus eſt. qͣdam ſomni illuſione ꝯtamīet. Qui poſt illā ſatiſfactionē quā negli