Seite
Capitula tem. nequaqͣꝫ potuiſſent egrotantꝭ cellu­lam reperire. tam itineris laſſitudine qͣꝫ inedia ſitiqꝫ confecti. fixis genibus ī ora tiōis officio ſpūm dn̄o reddiderūt Qui poſt hec veſtigiorū ſuorum indicijs diu­tiſſime perquiſiti. quę in locis illis hare­noſis tanqꝫ niuibus impreſſa ſignātur. donec ea vel leui ventoꝝ flatu tenuis ha­rena diſcurrens rurſus operiat. inuenti ſunt ficus intactas vt acceperant reſer­uaſſe. eligentes ſcꝫ animam magis qͣꝫ fi­dem depoſiti ꝓdere. vitamqꝫ potius a­mittere temporalem qͣꝫ ſenioris violare mandatum Sententia abbatis macharij de obſeruantia monachi vel ta­qꝫ diutiſſime victuri vel tanqꝫ quotidie morituri Cap. xli. Dhuc vnum beati macharij ꝓ fertur nobis ſalutare manda­tum. vt libellum ieiunioꝝ ⁊ con tinentie tanti viri claudat ſentētia. Ita inquit debere monachuꝫ ieiunijs operā dare vt centum annis in corpore cōmo­raturuꝫ. ita motus animi refrenare. ⁊ in iuriarum obliuiſci. triſticiaſqꝫ reſpuere. dolores quoqꝫ ac detrimenta contemne re tanqͣꝫ quotidie moriturum In illo nā qꝫ vtilis eſt prudenſqꝫ diſcretio. eqͣli mo nachum diſtrictione faciens ſemper īce­dere. nec permittens ſub occaſione debi­litati corporis de arduis ad pernicioſiſſi ma p̨̄rupta deuolui. in hoc vero magna nimitas ſalutaris. quę valeat non ſoluꝫ quę videntur proſpera mundi preſentis deſpicere. verumētiā aduerſis triſtibꝰqꝫ non frangi. ⁊ ea velut parua nullaqꝫ cō temnere. illic habens iugiter fixum ſuę mentis intuituꝫ. quo quotidie ſingul̓qꝫ momentis accerſiendum eſſe ſe credit. Explicit de ſpiritu caſtrimar gie liber quintus. Incipiūt capitula libri ſexti de ſpiritu fornicationis. Roemium ij De principali correctione adu̓ſus ſpiritum fornicatiōis. iij Quantum ad ſuꝑandum forni­cationis vitium remedij confe­rat continentię ſolitudo. iiij Quid interſit inter continentiaꝫ ⁊ caſtitatem. ⁊ an vtraqꝫ ſimul ſemper habeatur v Ꝙ impugnatio fornicationis ſo lo humano ſtudio non poſſit e­uinci vi De peculiari gratia ī munere ca ſtitatis vij Exemplum de agone mundiali ſcd̓m ſermonem apoſtoli. viij De comparatione purificatiōis eorum qui in terreno agone cer­tamen habituri ſunt ix Quantam ſemper cordis purita tem parare dei oculis debeamꝰ x Quod ſit indicium ꝑfecte et inte gre puritatis xi Quo vicio illuſio nocturna pro cedat xiij Ꝙ carnis puritas ſine mundicia cordis nequeat obtineri. xiij Que ſit purgationis carnalis prima cuſtodia xiiij Ꝙ non laudem ſtudeamus texe­re caſtitatis ſed effectum eiꝰ ex­ponere xv Ꝙ ſpecialiter caſtitatꝭ virtus ab­apoſtolo ſanctimonia nuncu­petur. xvi De alio apoſtoli teſtimonio ſuꝑ eadem ſanctimonia xvij Ꝙ ſpes ſublimioris premij debe­at cuſtodiam caſtitatis augere xviij Ꝙ ſicut abſqꝫ humilitate caſtitaſ obtineri non poteſt. ita ſine ca­ſtitate ſcientia xix Sententia ſancti Baſilij epiſco pi de qualitate virginitatꝭ ſue.