De ſpiritu fornicationis pctī noxā tal̓ cōmotio mīme cōputet̉. tn̄ nec dum perfecte mentis indicium eſt. nec ad puruꝫ excocti vicij manifeſtatio. cū per fallaces imagines huiuſmōi operatur illuſio. ¶ Quo vicio illuſio nocturna ꝓcedat. ¶ Cap. xi. Ualitas enī cogitationū q̨̄ diſtentionibus diei negligentius cuſtoditur. ꝓbatur quiete noci na Et idcirco cum interceſſerit aliqͣ talis illuſio. nō culpa ſomni credenda eſt. ſed negligētia tꝑis p̄cedentꝭ. ⁊ manifeſtatio morbi latentꝭ intrinſecus. quē nō primi tus noctis hora parturijt. ſꝫ intimis ani me reconditū ſibris ad cutis ſuperficieꝫ ſomni refectione ꝓduxit. arguēs occultas eſtuum febres quas ꝑ totuꝫ diei ſpa cium noxijs cogitationibus paſti ꝯtraxi mus. vt ſolent male qͦꝫ valitudines corporuꝫ nō ea colligi tempeſtate qͣ vident̉ emergere. ſed negligētia ſunt p̄teriti temporis acquiſite. quo paſtus qͣs impudē ter eſcis ſaluti contrarijs noxios humores ſibimet letaleſqꝫ contraxit. ¶ Ꝙ carnis puritas ſine mundi cia cordis nequeat obtineri. Deoqꝫ humani ¶ Cap. xij. generis creator ⁊ conditor deꝰ. opificij ſui naturā pre omnibꝰ emendationemqꝫ cognoſcens. illuc curam adhibuit medicine vn̄ cauſas mor bi pͥncipalit̓ nouerat emanare. quicūqꝫ inquiens viderit mulierē ad ꝯcupiſcendum eā. iam mechatꝰ eſt ea in corde ſuo Petulantes oculos notās. nō tam eos arguit qͣꝫ illū interiorē ſenſum. qͥ officio eorū male vtitur ad videndū. Cor nāqꝫ eſt egrum ⁊ ſauciū libidinis telo qd̓ ad concupiſcendū videt. bn̄ficium intuit recte ſibimet a creatore cōceſſum ſuo vicio ad operū prauoꝝ miniſteria contor quens. ⁊ in ſemetip̄o recōditū ꝯcupiſcē tie morbū contemplationis occaſiōe ꝓducens. Idcirco huic precipitur ſalutare mandatuꝫ. cuius vicio peſſimꝰ languor viſus occaſione ꝓcedit. Nō enim dicit̉. omni cuſtodia ſerua oculos tuos. quos vtiqꝫ oportuit pͥncipalit̓ cuſtodiri ſi ex ip̄is concupiſcentię ꝓdiret affectus. nihil enī amplius oculi qͣꝫ ſimplex aīme prebent viſionis officiū. ſꝫ dicit. oī cuſto dia ſerua cor tuū. illi potiſſimū impoſita medicīa quod vbiqꝫ abuti poteſt ad videndum oculorum miniſterio. ¶ Que ſit purgationis carnalis prima cuſtodia. ¶ Cap̄. xiij. Ec erit igit̉ purgatiōis hꝰ prīa cuſtodia. vt cū menti nr̄ę meoria ſexus feminei ꝑ ſubtilē ſug geſtionem diabolicę calliditatis obrepſe rit. pͥmum recordatione p̄miſſa matrꝭ ſo rorum parentum ſeu certe feminarum ſanctarū. quātotius eam de nr̄is receſſi bus extrudere feſtinemꝰ. ne ſi fuerimꝰ in ea diutius immorati occaſione ſexus ſemel indepti. illex malorum ad eas perſonas exinde ſubtilit̓ deuoluat ac p̨̄cipitet mentē. ꝑ quas noxias cogitationes poſ ſit inſerere. Ꝙͣobrem illius p̄cepti iugit̓ meminiſſe debemꝰ. omni cuſtodia ſerua cor tuū. ⁊ ẜm dei principale mandatum ſollicite ſerpentꝭ obẜuare noxiū caput.i. cogitationū malarū pͥncipia. quibus ſerpere in aīam noſtraꝫ diabolus temptat nec ſinamꝰ ꝑ negligētiaꝫ penetrare ī cor noſtrum reliquū eius corpus.i. oblectationis aſſenſum. Qui ꝓculdubio ſi fuerit intromiſſus. morſu virulento mentē interimet captiuatam Emergentes etiā peccatores terrę noſtrę. id eſt ſenſus carnales in matutinis ſui ortus nos oportꝫ extīguere. ⁊ dum adhuc paruuli ſunt al lidere filios babylonis ad petraꝫ. Qui niſi dū tenerrimi ſunt fuerint enecati. ad ulti per cōhibentiam in perniciem noſtram validiores inſurgent. aut certe nō ſine magno gemitu ac labore vincentur. Dum enim fortis ſcꝫ ſpiritus noſter do mum ſuam cuſtodit armatus. receſſus cordis ſui dei timore communiens. in pace erit omnis ſubſtantia eius. id eſt emolumenta laborum ac virtutes lōgo
