Collatio abbatis Iohannis viij Reſponſio ſuper interrogatiōe ꝓ poſita. ix De conſummata ac ꝟa ꝑfectiōe x De his qͥ imꝑfecti heremū petūt. xi Interrogatio de remedio eorum qui cito de cenobijs diſcedūt. xij Reſponſio quomodo ſolitarius vicia ſua poſſit agnoſcere. xiij Interrogatio quō ſanari poſſit qui nō expurgatis vicijs ſolitudine ingreſſus ſit. xiiij Reſponſio ſuꝑ eoꝝ medicina. xv Interrogatio an̄ ita caſtitas ſic̄ et cetere paſſiones debeat explo rari. xvi Reſponſio quibus documentis poſſit agnoſci. ¶ Expliciūt capitula. Incipit collatio abbatis Iohanis de fine cenobite et heremite. De cenobioabbatis pauli ⁊ ꝑatiētia cuiuſdā fratris. ¶ Cap. i. Oſt dies ad modū paucos ma ioris doctrine deſiderio pertrahēte. rurſus ad abbatꝭ pauli cenopiū ſumma ſpūs alacritate perreximus. vbi licet plus qͣꝫ ducentoꝝ fratrum nu merus moraretur. in honore tamen ſolennitatis quę id temporis agebatur. infinita quoqꝫ de alijs cenobijs monachoꝝ turba confluxerat. Nam prioris abbatis qui eidem cenobio prefuerat. anni uerſaria depoſitio ſolenniter curabatur Cuius cōuentus idcirco facimus mentionem. vt patientiā cuiuſdam fratris. que ſub preſentia totius congregatiōis huius immobili eiꝰ claruit lenitate. breuiter perſtringamus. Nam licet alio huius operis tendat intentio. vt ſcꝫ abbatꝭ iohānis. qui derelicta heremo illi ſe ceno bio ſumma humilitatis ꝟtute ſubdiderat. proferamꝰ eloquia. nequaqͣꝫ tamen putamus abſurdum. ſi abſqꝫ vlla circū itione verboꝝ. magna vt credimus ſtudioſis quibusqꝫ virtutū edificatio conferatur. In īgenti itaqꝫ atrio ſubdiuali il la monachoruꝫ multitudine per duode. nariū numerū diſtinctis orbibus conſidente. cū quidam fratrū ſuſceptū ferculum paulo tardius intuliſſet. ſub occaſi one iſtius tarditatis p̄dictꝰ abbas paulus. qui inter turbas miniſtrantiū fratꝝ ſollicite diſcurrebat. exerta manu palma eum ſub omniū percuſſit intuitū. ita vt ſonitus etiā auerſorum vel longiꝰ cō ſidentium auribꝰ reſultaret. Hoc āt id circo ab eo factum eſt. vt cunctis qui aderant iuuenis patientiam patefaceret. ⁊ omnes qui interfuiſſent tali ſpectaculo modeſtie erudirētur exemplo. Quā ma turo aūt id ſenior fecerit cōſilio. res ꝓba uit. Nam memorabilis patiētie iuuenis tanta id aī lenitate ſuſcepit. vt nō modo nullus fuerit ex eius ore ẜmo prolapſus. vel tenuiſſimū murmur tacita labioruꝫ agitatione ſignatum. ſed ne ip̄a quideꝫ oris modeſtia atqꝫ tranquillitas. aut color ſaltem quantulūcūqꝫ mutatus. Qd̓ factū nō ſolum nobis. qui nuper d̓ ſyrie monoſterio veniētes patientie huiꝰ virtutē nō tam euidentibꝰ perceperamꝰ exemplis. ſed etiā cunctis qͥ experti taliuꝫ nō erant ſtudiorū. ita mirū fuit vt etiam ſummis viris precipua per hoc factū cō ferretur inſtructio. ꝙ ſcꝫ etiaꝫ ſi patientiam eius correptio paterna nō mouerat. ne ſpectaculum quideꝫ tante multitudinis vllo vultum eius ruboris tinxiſſet in dicio. ¶ De humilitate abbatis iohannis et interrogatione noſtra. ¶ Cap̄. ij. N hoc itaqꝫ cenobio repperimꝰ antiqͥſſimū ſenē noīe iohāneꝫ cuius verba pariter ⁊ humilitatē qua ſanctis oībꝰ preminebat. neqͣqͣꝫ ſilentio pretereūda cenſuimꝰ. ſcientes eū hac maxime ꝑfectiōe viguiſſe. q̨̄ cū ſit ꝟtutū oīm mater ac totius ſpiritalis ſtructure fundamentū ſolidiſſimū. a noſtris penitus exulat inſtitutis. Unde n̄ mirū
