De fine cenobite et heremite numerū ſignās. arcet errorē. Et vt ceteras heremi ꝟtutes ſilentio pretermittānō enī eſt nobis de eaꝝ numeroſitate ac multitudine. ſed de ſolitudinis ac cenobij fine tractandum. cauſas potiꝰ ob qͣs illam deſerere maluerim. quas etiā vos agnoſcere voluiſtis. breuiter explicabo omneſqꝫ illos quos enumeraui ſolitudi nis fructꝰ. quibꝰ ediuerſo ſublimioribꝰ meritis duxerim poſtponēdos. breui ora tione perſtringā. ¶ De cōmodis heremi. Cap̄. v. Uamdiu igitur raritas eorū qͥ in heremo tūc tꝑis morabātur libertatē nobis largiēdo diffuſiore ſolitudinis vaſtitate blandita ē. qͣꝫ diu maioribꝰ remoti ſecretis frequentiſſi me ad celeſtes illos rapiebam exceſſus nec tanta viſitantiū fratrū irruens multitudo. parāda hūanitatis neceſſitate. ſenſus noſtros ingentium curarū diſtentionibus aggrauabat. ſolitudinis plane tranquilla ſecreta ⁊ illam cōuerſatio nem angelice beatitudini cōparandam. inſatiabili deſiderio ac toto animi ardo re ſectatus ſum. Sꝫ cū maior vt dixi nu merus fratrū. habitationē illius ſolitudinis cepiſſet expetere. et coāguſtata va ſtioris heremi libertate. nō modo ignem illum diuine cōtemplationis frigeſcere feciſſet. ſꝫ etiā multimodis mentē carnali um rerū vinculis impediret. elegi huius diſcipline vtcūqꝫ implere ꝓpoſitū. qͣꝫ in illa tam ſublimi ꝓfeſſione carnalium ne ceſſitatū ꝓuiſione torpere. vt ſi mihi illa libertas ac ſpiritales denegant̉ exceſſꝰ. abiecta tamē craſtine dei penitus ſollicitudine. euāgelici me precepti cōſummatio conſoletur. et id qd̓ mihi de illa theo. rica ſb̓limitate ſubtrahit̉. hac obediētie ſubiectiōe r̄cōpenſetur. Miſeꝝ nanqꝫ ē cuiuſlibet artis ac ſtudij diſciplinā quēpiam profiteri. et ad perfectionē eius minime peruenire. ¶ De vtilitate cenobij. Cap̄. vi. Uamobrē qͣꝫtis nūc in hac cōuerſatione ꝑfruar cōmodis bre uit̉ explicabo. vos vtrū illa ſolitudinis lucra his beneficijs valeāt compenſaridigeſta narratione perpendite. per quaꝫ etiā hͦ probare poſſibile eſt. vtrū faſtidio an deſiderio illius ſolitarie puritatꝭ his malueriꝫ cenobij anguſtijs coartari. In hac igitur cōuerſatiōe diurni oꝑis nulla ꝓuiſio ē. venditionis vel coemptiōis nulla diſtentio. nō animi panis ineuita bilis cura. nō ſollicitudo corporaliū reꝝ qua nō tantū ꝓprijs. verūetiā multoruꝫ adueniētiū vſibus neceſſaria p̄parant̉. poſtremo nulla arrogātia laudis huma ne. q̨̄ immūdior his omnibꝰ in cōſpectu dei. etiā magnos heremi labores frequen ter euacuat. Uerū vt in illa anachoretica diſciplina illos elationū ſpiritalium fluctus ⁊ exitiabilis cenodoxie ꝑicula pretereā. ad hoc generale cunctoruꝫ pon dus. id eſt cōmunē parandi victus ſollicitudinē reuertamur. quę eo vſqꝫ menſu rā non dico illius antiq̨̄ diſtrictionis exceſſit. quę vſum olei penitus neſciebat. ſed ne hac quidē noſtri temporis remiſſi one cepit eſſe contenta. in qͣ vno olei ſextario itidemqꝫ lenticule modio adueniē tium vſibus preparato. totius annuere fectionis explebatur officia. ita vt dupli cato nūc ac triplicato modio neceſſitas victualis vix queat expediri. Et intantū apud nō nullos vis noxie huiꝰ remiſſio nis īcreuit. vt aceto amuraqꝫ permixtiſ nō illā vnā olei admiſceant guttā. quā predeceſſores noſtri. qui heremi inſtituta maiore abſtinentie virtute ſectati ſunt repellende tantum cenodoxie gratia inſtillare cōſueuerant. ſed infringētes egyptiacū pro ſalibꝰ caſeū. plus olei qua neceſſe eſt ſuperfundant. et ita duos cibos ꝓpria ſuauitate diſtinctos. qui ſingillatim diuerſoqꝫ tꝑe monachū reficere iocundiſſime poterant. ſub vnius ſaporis oblectatione ꝑcipiāt. In tm̄ ſane hͦ alekreſis. id ē. materialiū rerū poſſeſſio ſuꝑcreuit. vt ſagū qͦꝫ qd̓ abſqꝫ verecūdia referre nō poſſum. ſub obtētu humanita tis ac ſuſceptiōis huius anachorete in
zum Hauptmenü