Collatio XXIII abbatis theone Incipit collatio tertia abbatis theone de eo dicit apoſtolūs enī qd̓ volo bonū facio ſꝫ qd̓ nolo malum hoc ago. Cap. l. Euerſa igitur luce ad perſcrutandam abyſſuꝫ apoſto­lice queſtiōis. ſū ma a nob̓ ſenex cōpelleretur in­ſtantia. ita effatus ē. Teſtimonia qͥbus probare conamini. apoſtolum paulum ex ſua ſed ex peccatorum dixiſſe perſo na. enī qd̓ volo bonū facio. ſꝫ qd̓ odi malū hoc ago. vel illud. ſi auteꝫ qd̓ nolo hoc facio. iam non ego operor illud. ſed quod habitat in me peccatuꝫ. vel quod ſequitur. condelector enī legi dei ẜm in­teriorem hominē. video aūt aliam legem in membris meis repugnantem legi mē­tis mee. et captiuuꝫ me ducentem in lege peccati q̨̄ eſt in membris meis. ecōtrario euidenter oſtendunt peccatoruꝫ perſone hec poſſe omnimodis cōuenire. ſꝫ ad ſolos q̨̄ dicta ſunt attinere perfectos. et eoꝝ tantū qui apoſtolorū merita ſubſe­quūtur cōgruere ſanctitati. Ceterū quo pacto ꝑſone peccatorū poterit cōueni­re. qd̓ dicit. enī qd̓ volo bonuꝫ facio­ſed qd̓ odi malum hoc ago. Sed nec il­lud quidem. ſi aūt qd̓ nolo hoc facio. iaꝫ ego operor illd̓. ſꝫ qd̓ habitat ī me pec­catum: Quis enī delinquentiuꝫ nolēs ſe adulterijs fornicationibusqꝫ contami­net. Quis inuitus proximo tendat inſi­dias? Quis ineuitabili neceſſitate coga­tur. vt falſo teſtīonio homineꝫ opprimat. furto ve decipiat. aut alterius ſpolia con­cupiſcat. vl̓ proximi ſanguineꝫ fundat: Quinīmo vt ſcriptuꝫ eſt. hūanū genus diligēter intentū eſt ad neqͥtiā a iuuētu­te ſua. In tm̄ enī oēs vicioruꝫ amore fla­grātes deſiderāt implere q̨̄ cupiunt. vt etiā peruigili cura oꝑtunitatē cōmitten­di ſceleris aucupentur. ac de ignominia ſua criminū cumulo gloriantes. ſcd̓m ſnīam obiurgātis apoſtoli laudem ſibi quandā de ꝯfuſione conquirāt. Quos etiā hieremias ꝓpheta ſolū nolen­tes. nec reqͥe corꝑis flagicioꝝ eius cri­mina ꝑpetrare. verūetiā intantū eos aſſe­rit laborioſis conatibꝰ vt ad effectū eoꝝ perueniāt deſudare. vt a letali ſcelerum appetitu nec obſiſtentibus arduis diffi­cultatibus reuocentur. dicens. vt inique agerent laborauerunt. Illud quoqꝫ qͥs dixerit pctōribꝰ cōuennire. itaqꝫ ego īpe­mente ẜuio legi dei. carne aūt legi pecca­ti. quos nec mēte nec carne deo ẜuire ma­nifeſtū eſt. aut quēadmodū hi peccet cor­pore. mēte ſeruiāt deo. vicioꝝ fomitē caro ex corde ꝯcipiat. ip̄e auctor vtriuſ­qꝫ nature. fontē atqꝫ originē peccatoruꝫ ex eo ꝓnūciet emanare. de corde inqͥens ꝓcedūt cogitatiōes male. adulteria. for nicatiōes. furta cetera hmōi? Quāob euidēter oſtēdit̉ nullomō pctōrū intelligi poſſe ꝑſonis. ſolū non ode­rūt. ſꝫ etiaꝫ diligūt mala. et in tm̄ deo nec mente nec carne deẜuiunt. vt ante delin quāt mente qͣꝫ corꝑe. et priuſqͣꝫ carnis ex pleāt voluptatē. ꝑueniātur mētis cogi­tationūqꝫ peccato. De eo dicit multa bona apo­ſtolum conſumaſſe Cap. ij. Upereſt igit̉ vt ꝟtutū ſenſus ex ītimo dicētꝭ metiam affectu­et qͥd beatꝰ apl̓s dixerit bonū quid ve cōparatione eius pronunciaue­rit malum. nuda ſignificatione ꝟbo­rum. ſed eodem quo ille diſcutiamus in tuitu. intellectū quoqꝫ eius ẜm dignita tem pronunciantꝭ ac meritum perſcrute­mur. Tunc enī ſententias deo inſpiran te ꝓlatas. ſcd̓m ꝓpoſitū ac voluntatē eiꝰ cōprehendere poterimus. eoꝝ a qͥbus ꝓmulgate ſunt ſtatū ac meritū ꝑpenden­tes. non verbo ſed exꝑimētis parē indue rimus affectuꝫ. pro cuius qualitate ſine dubio vel concipiuntur vniuerſi ſenſus