Capitula ſuetudine viciorū. velut immiti quadaꝫ tyrannidis dn̄atione depreſſi. ad liberta tē pudicicie reſpirare nō poſſunt. Quō enī btō apoſtolo quē ad ſummū perfecti onis totius culmē certū eſt perueniſſe. illud poterit cōuenire qd̓ dicit. nō enī qd̓ volo bonuꝫ facio. ſed qd̓ odi malum hoc ago. illud etiā qd̓ ſubiūgit. ſi aūt qd̓ nolo hoc ago. iam nō ego operor illud. ſed qd̓ habitat in me pctm̄. necnō etiaꝫ hoc. condelector enī legi dei ẜm interioreꝫ hominē. video aūt aliam legem in mēbris meis. repugnantē legi mentis mee. et captiuū me ducentē in legem peccati. q̨̄ eſt in mēbris meis? In quo igitur hec perſo ne apoſtolice poſſūt coaptari? Quid. n. eſt boni qd̓ ille non potuerit implere: Et econtrario. quid illud eſt mali qd̓ nolēs et odiēs. tamen cogente natura inuitus admiſerit: Ad qua vero peccati legē electionis vas in quo chriſtus dominus lo q̄bat̉. potuit captiuus adduci: Qui cū omnem inobedientiam. et omnem extol lentem ſe aduerſus deum altitudineꝫ ca ptiuaſſet. de ſemetip̄o cum fiducia ꝓcla mabat. Bonū agonem certaui. curſum conſūmaui. fidem ſeruaui. d̓ cetero repo ſita eſt mͥ corona iuſticie. quā reddet mihi dominus in illa die iuſtus iudex. ¶ Dilatio propoſite queſtionis. Cap. xvi. Heonas. Intranteꝫ me tutiſſimū ſilentij portum. rurſus ad immenſum profundiſſime queſtionis pelagus reuocare conaminiſed oportunitatē fide ſtationis amplexihic interim curſu tamen longe collatio nis emenſo. taciturnitatis anchoram iaciemus vt craſtina die. ſi tamē nulla vis tempeſtatis obſtiterit. flatu proſperi ſpi ritus explorato. diſputationis vela pan damus. ¶ Explicit collatio abbatis theo ne ſecunda de nocturnis illuſio nibus. Incipiūt capitula colla tiōis tertie abbatis theōe d̓ vel lebonū et agere malū. ¶ Cap. i. Iſputatio abbatis theone d̓ eo ꝙ apl̓s dicit. nō enī qd̓ volo fa cio bonum. ij De eo ꝙ dicit apl̓m multa bona conſūmaſſe. iij Quid ſit ꝟe bonū qd̓ apl̓s ſemet ipſū ꝑficere nō poſſe teſtatur. iiij Bonitatē humana atqꝫ iuſticiā nō eſſe bona ſi diuine bonitati ac iuſticie conferatur. v Neminē ſummo illi bono inten tū eſſe iugiter poſſe. vi Ꝙ lippis ſil̓es ſint hi qͥ ſe credūt eſſe ſine peccato. vij Ꝙ hi qͥ ꝓnūciat hoīem poſſe eſſe ſine peccato duplici in hoc agā tur errore. viij Ꝙ paucoꝝ ſit ītelligere pctā. ix Qua cautione memoria dei monachus debeat cuſtodire. x Ꝙ hi qͥ ad ꝑfectionē tendūt ī veritate hūilientur et dei gr̄a ſem per ſe ſentiāt indigere. xi Expoſitio illius ſnīe. Condelector enī lege dei ẜm iterioreꝫ hominem ⁊cͣ. xiij Itē illius. Scimꝰ aūt qm̄ lex ſpi ritalis eſt. et reliqua. xiij Itē expoſitio illiꝰ. Scio aūt ꝙ nō habitat in me: hoc eſt. in carne mea bonū. xiiij Obiectio ꝙ neqꝫ infideliū ꝑſonis cōueniat neqꝫ ſctōꝝ. Nō enim qd̓ volo bonū facio ⁊cͣ. xv Rnſio ad obiectione ꝓpoſitā. xvi Quid ſit corpus peccati. xvij Ꝙ ſancti oēs veraciter immūdos ſe ⁊ pctōres eſſe confeſſi ſunt. xviij Etia iuſtos ⁊ ſctōs ſine pctō n̄ eē xix Ꝙ in ip̄a qͣꝫ or̄ois hora pctm̄ declinari vix poſſit. xx. Aqͥbꝰ ſit pctī euacuatio ⁊ virtu tū diſcenda perfectio. xxi Ꝙ licet agnoſcamus nos ſine pctō nō eſſe. nō debeamꝰ tamē nos a dn̄ica coīone ſuſpendere Expliciūt capitula.
zum Hauptmenü