Diui Aurelij Auguſtini Hipponē ſis epiſcopi Opus ſermonū de tē­pore ſcd̓m dominicas alioſqꝫ dies quibꝰ aꝑte cōueniunt ordinate di­ſtinctorum: Feliciter incipit. Dominica prima Aduentus do mini ſaluatoris: Sermo vnicus. A Ppropin Annotatio numeralis quāte iam ordinis ſer ſacratiſſima ſolē­monū huiꝰ a nitate qua ſalua­operis. tor noſter īter ho­Sermo. I. mines naſci miſe­ricorditer voluit: fratres chariſſimi attentius cōſiderate: qualiter oporteat nos in aduentu tantę potentię p̨̄parari: vt regē dominū noſtrū lęti atqꝫ gaudētes cum glo­ria laudibus mereamur ſuſcipere: in con­ſpectu eius inter cętus fęlices ſanctorū gra­tulando exultare: magis qͣꝫ ab eo ꝓpter fędi­tatem noſtrā repulſi inter peccatores ęternā confuſionē mereri. Et ideo rogo moneo vt quātum poſſumus cum dei adiutorio labo­remus: vt in illo die cum ſincera pura con­ſcientia mundo cordę caſto corpore ad al tare domini poſſimus accedere: et corpus ſanguinē eius ad iudiciū: ſed ad remediū animę noſtrę mereamur accipere. In chriſti enim corpore vita noſtra cōſiſtit: ſicut ipſe di Ioh̓. c. xit: Niſi māducaueritis carnē filij hominis biberitis eius ſanguinē: non habebitis vitā in vobis. Mutet vitā: qui vult accipere vt tam. Nam ſi mutet vitā: ad iudiciū acci­piet vitam: magis ex ipſa corrumpit̉ qͣꝫ ſa­netur: magis occidit̉ qͣꝫ viuificet̉. Sic em̄ di­i. Corꝭ. n. xit apoſtolꝰ: Qui māducat corpus dn̄i bi­bit ſanguinē eius indigne: iudiciū ſibi man­ducat bibit. Et licet nos omni tempore bo nis operibus ornatos ac ſplendidos eſſe cō­ueniat: pręcipue tamē in die natalis dn̄i: ſic̄ Matth̓. 5. in euangelio ipſe dixit: lucere debent homi­nibꝰ opera veſtra. Cōſiderate quęſo fratres quādo aliquis homo potens aut nobilis na talem aut ſuum aut filij ſui celebrare deſide­rat: quāto ſtudio ante plures dies quicquid in domo ſua ſordiū inuenerit ordinat emun dari: quicquid ineptū incōgruū proijci: qͥc­S. Aug. de tꝑe Ser. I. Do. I. Aduentꝰ dn̄i Ser. I. quid vtile neceſſariū pręcipit exhiberi. Do mus etiā ſi obſcura fuerit dealbat̉: pauimē­ta ſcopis mundant̉: diuerſis reſperſa flori­bus adornant̉. Quicqͥd etiam ad lęticię ani­ corporis delitias ꝑtinet: omni ſollicitu­dine prouidet̉. Ut quid iſta fratres chariſſi­mi: niſi vt dies natalitius cum gaudio cele­bret̉ hominis morituri? Si tanta pręparas in natalitio tuo aut filij tui: quanta qualia pręparare debes ſuſcepturus natalē domini tui? Si talia p̨̄paras morituro: qualia p̨̄para re debes ęterno? Quicqͥd ergo non vis inue­niri in domo tua: quantum potes labora vt non inueniat deus in anima tua. Certe ſi te rex terrenus aut quicunqꝫ pater familias ad ſuum natalitiū inuitaret: qualibꝰ veſtimen­tis ſtudueris ornatus incedere: qͣꝫ nouis vel nitidis: qͣꝫ ſplēdidis: quoꝝ nec vetuſtas nec vilitas nec aliqua fęditas oculos inuitantis offenderet. Tali ergo ſtudio inquātū pręua les chriſto auxiliante cōtēde: vt diuerſis vir tutū ornamētis anima tua cōpoſita: ſimpli­citatis gemmis et ſobrietatis floribus ador­nata ad ſolennitatē regis ęterni: id eſt ad na talē domini ſaluatoris cum ſecura cōſcientia ꝓcedat: caſtitate nitida: charitate ſplēdida: elemoſynis candida. Chriſtus em̄ dominꝰ ſi te ita cōpoſitū natalitiū ſuū celebrare cogno uerit: ipſe ſe venire animā tuā non ſolum viſitare: ſed etiā requieſcere: et in ꝑpetuū in illa dignabit̉ habitare: ſicut ſcriptū eſt: Et in 2. Corꝭ. 6. habitabo in illis inambulabo. Et iterum: Apocꝭ. 3. Ecce ſto ad oſtium pulſo: ſi quis ſurrexerit aperuerit mihi: intrabo ad illum cęnabo cum illo: ille mecū. fęlix eſt illa anima q̨̄ C vitā ſuam̉ ita deo auxiliāte ſtuduerit guber­nare: vt chriſtū hoſpitem habitatorē mere­atur excipere: Sicut ecōtrario qͣꝫ infęlix ē illa conſcientia: tota lachrymaꝝ fonte lugenda: quę ſe ita malis operibꝰ cruentauit: vt in ea chriſtus requieſcere: ſed diabolus incipi­at dominari. Talis em̄ anima ſi medicamen pęnitētię non cito ſubuenerit: a luce relin­quit̉: a tenebris occupat̉: vacuat̉ dulcedine: implet̉ amaritudine: a morte inuadit̉: a vita repudiat̉. Non tamē de dn̄i pietate diffidat qui talis eſt: nec mortifera deſperatiōe fran­gatur: ſed magis ad pęnitentiā cito fugiat: dum adhuc noua ſunt calent peccatorum ſuorū vulnera: ſic ſibi adhibeat medicamēta ſalubria: qꝛ medicus noſter omnipotēs eſt: ſic cōſueuit plagas noſtras curare: vt nec ci­