Diui Aurelij Auguſtini Hipponē ſis epiſcopi Opus ſermonū de tēpore ſcd̓m dominicas alioſqꝫ dies quibꝰ aꝑte cōueniunt ordinate diſtinctorum: Feliciter incipit. Dominica prima Aduentus do mini ſaluatoris: Sermo vnicus. A Ppropin Annotatio numeralis quāte iam ordinis ſer ſacratiſſima ſolēmonū huiꝰ a nitate qua ſaluaoperis. tor noſter īter hoSermo. I. mines naſci miſericorditer voluit: fratres chariſſimi attentius cōſiderate: qualiter oporteat nos in aduentu tantę potentię p̨̄parari: vt regē ⁊ dominū noſtrū lęti atqꝫ gaudētes cum gloria ⁊ laudibus mereamur ſuſcipere: ⁊ in conſpectu eius inter cętus fęlices ſanctorū gratulando exultare: magis qͣꝫ ab eo ꝓpter fęditatem noſtrā repulſi inter peccatores ęternā confuſionē mereri. Et ideo rogo ⁊ moneo vt quātum poſſumus cum dei adiutorio laboremus: vt in illo die cum ſincera ⁊ pura conſcientia ⁊ mundo cordę ⁊ caſto corpore ad al tare domini poſſimus accedere: et corpus ⁊ ſanguinē eius nō ad iudiciū: ſed ad remediū animę noſtrę mereamur accipere. In chriſti enim corpore vita noſtra cōſiſtit: ſicut ipſe di Ioh̓. c. xit: Niſi māducaueritis carnē filij hominis ⁊ biberitis eius ſanguinē: non habebitis vitā in vobis. Mutet gͦ vitā: qui vult accipere vt tam. Nam ſi nō mutet vitā: ad iudiciū accipiet vitam: ⁊ magis ex ipſa corrumpit̉ qͣꝫ ſanetur: magis occidit̉ qͣꝫ viuificet̉. Sic em̄ dii. Corꝭ. n. xit apoſtolꝰ: Qui māducat corpus dn̄i ⁊ bibit ſanguinē eius indigne: iudiciū ſibi manducat ⁊ bibit. Et licet nos omni tempore bo nis operibus ornatos ac ſplendidos eſſe cōueniat: pręcipue tamē in die natalis dn̄i: ſic̄ Matth̓. 5. in euangelio ipſe dixit: lucere debent hominibꝰ opera veſtra. Cōſiderate quęſo fratres quādo aliquis homo potens aut nobilis na talem aut ſuum aut filij ſui celebrare deſiderat: quāto ſtudio ante plures dies quicquid in domo ſua ſordiū inuenerit ordinat emun dari: quicquid ineptū ⁊ incōgruū proijci: qͥcS. Aug. de tꝑe Ser. I. Do. I. Aduentꝰ dn̄i Ser. I. quid vtile ⁊ neceſſariū pręcipit exhiberi. Do mus etiā ſi obſcura fuerit dealbat̉: pauimēta ſcopis mundant̉: ⁊ diuerſis reſperſa floribus adornant̉. Quicqͥd etiam ad lęticię animę ⁊ corporis delitias ꝑtinet: omni ſollicitudine prouidet̉. Ut quid iſta fratres chariſſimi: niſi vt dies natalitius cum gaudio celebret̉ hominis morituri? Si gͦ tanta pręparas in natalitio tuo aut filij tui: quanta ⁊ qualia pręparare debes ſuſcepturus natalē domini tui? Si talia p̨̄paras morituro: qualia p̨̄para re debes ęterno? Quicqͥd ergo non vis inueniri in domo tua: quantum potes labora vt non inueniat deus in anima tua. Certe ſi te rex terrenus aut quicunqꝫ pater familias ad ſuum natalitiū inuitaret: qualibꝰ veſtimentis ſtudueris ornatus incedere: qͣꝫ nouis vel nitidis: qͣꝫ ſplēdidis: quoꝝ nec vetuſtas nec vilitas nec aliqua fęditas oculos inuitantis offenderet. Tali ergo ſtudio inquātū pręua les chriſto auxiliante cōtēde: vt diuerſis vir tutū ornamētis anima tua cōpoſita: ſimplicitatis gemmis et ſobrietatis floribus adornata ad ſolennitatē regis ęterni: id eſt ad na talē domini ſaluatoris cum ſecura cōſcientia ꝓcedat: caſtitate nitida: charitate ſplēdida: elemoſynis candida. Chriſtus em̄ dominꝰ ſi te ita cōpoſitū natalitiū ſuū celebrare cogno uerit: ipſe ꝑ ſe venire ⁊ animā tuā non ſolum viſitare: ſed etiā requieſcere: et in ꝑpetuū in illa dignabit̉ habitare: ſicut ſcriptū eſt: Et in 2. Corꝭ. 6. habitabo in illis ⁊ inambulabo. Et iterum: Apocꝭ. 3. Ecce ſto ad oſtium ⁊ pulſo: ſi quis ſurrexerit ⁊ aperuerit mihi: intrabo ad illum ⁊ cęnabo cum illo: ⁊ ille mecū. Ꝙ fęlix eſt illa anima q̨̄ C vitā ſuam̉ ita deo auxiliāte ſtuduerit gubernare: vt chriſtū hoſpitem ⁊ habitatorē mereatur excipere: Sicut ecōtrario qͣꝫ infęlix ē illa conſcientia: tota lachrymaꝝ fonte lugenda: quę ſe ita malis operibꝰ cruentauit: vt in ea chriſtus nō requieſcere: ſed diabolus incipiat dominari. Talis em̄ anima ſi medicamen tū pęnitētię non cito ſubuenerit: a luce relinquit̉: a tenebris occupat̉: vacuat̉ dulcedine: implet̉ amaritudine: a morte inuadit̉: a vita repudiat̉. Non tamē de dn̄i pietate diffidat qui talis eſt: nec mortifera deſperatiōe frangatur: ſed magis ad pęnitentiā cito fugiat: ⁊ dum adhuc noua ſunt ⁊ calent peccatorum ſuorū vulnera: ſic ſibi adhibeat medicamēta ſalubria: qꝛ medicus noſter omnipotēs eſt: ⁊ ſic cōſueuit plagas noſtras curare: vt nec ci
zum Hauptmenü