Diui Aurelij Auguſtini Hipponēſis epiſcopi Opus ſermonū de tēpore ſcd̓m dominicas alioſqꝫ diesquibꝰ aꝑte cōueniunt ordinate diſtinctorum: Feliciter incipit.Dominica prima Aduentus domini ſaluatoris: Sermo vnicus.APpropinAnnotationumeralisquāte iamordinis ſerſacratiſſima ſolēmonū huiꝰanitate qua ſaluaoperis.tor noſter īter hoSermo. I.mines naſci miſericorditer voluit:fratres chariſſimiattentius cōſiderate: qualiter oporteat nosin aduentu tantę potentię p̨̄parari: vt regē ⁊dominū noſtrū lęti atqꝫ gaudētes cum gloria ⁊ laudibus mereamur ſuſcipere: ⁊ in conſpectu eius inter cętus fęlices ſanctorū gratulando exultare: magis qͣꝫ ab eo ꝓpter fęditatem noſtrā repulſi inter peccatores ęternāconfuſionē mereri. Et ideo rogo ⁊ moneo vtquātum poſſumus cum dei adiutorio laboremus: vt in illo die cum ſincera ⁊ pura conſcientia ⁊ mundo cordę ⁊ caſto corpore ad altare domini poſſimus accedere: et corpus ⁊ſanguinē eius nō ad iudiciū: ſed ad remediūanimę noſtrę mereamur accipere. In chriſtienim corpore vita noſtra cōſiſtit: ſicut ipſe diIoh̓. c. xit: Niſi māducaueritis carnē filij hominis ⁊biberitis eius ſanguinē: non habebitis vitāin vobis. Mutet gͦ vitā: qui vult accipere vttam. Nam ſi nō mutet vitā: ad iudiciū accipiet vitam: ⁊ magis ex ipſa corrumpit̉ qͣꝫ ſanetur: magis occidit̉ qͣꝫ viuificet̉. Sic em̄ dii. Corꝭ. n. xit apoſtolꝰ: Qui māducat corpus dn̄i ⁊ bibit ſanguinē eius indigne: iudiciū ſibi manducat ⁊ bibit. Et licet nos omni tempore bonis operibus ornatos ac ſplendidos eſſe cōueniat: pręcipue tamē in die natalis dn̄i: ſic̄Matth̓. 5. in euangelio ipſe dixit: lucere debent hominibꝰ opera veſtra. Cōſiderate quęſo fratresquādo aliquis homo potens aut nobilis natalem aut ſuum aut filij ſui celebrare deſiderat: quāto ſtudio ante plures dies quicquidin domo ſua ſordiū inuenerit ordinat emundari: quicquid ineptū ⁊ incōgruū proijci: qͥcS. Aug. de tꝑe Ser. I.Do. I. Aduentꝰ dn̄i Ser. I.quid vtile ⁊ neceſſariū pręcipit exhiberi. Domus etiā ſi obſcura fuerit dealbat̉: pauimēta ſcopis mundant̉: ⁊ diuerſis reſperſa floribus adornant̉. Quicqͥd etiam ad lęticię animę ⁊ corporis delitias ꝑtinet: omni ſollicitudine prouidet̉. Ut quid iſta fratres chariſſimi: niſi vt dies natalitius cum gaudio celebret̉ hominis morituri? Si gͦ tanta pręparasin natalitio tuo aut filij tui: quanta ⁊ qualiapręparare debes ſuſcepturus natalē dominitui? Si talia p̨̄paras morituro: qualia p̨̄parare debes ęterno? Quicqͥd ergo non vis inueniri in domo tua: quantum potes labora vtnon inueniat deus in anima tua. Certe ſi terex terrenus aut quicunqꝫ pater familias adſuum natalitiū inuitaret: qualibꝰ veſtimentis ſtudueris ornatus incedere: qͣꝫ nouis velnitidis: qͣꝫ ſplēdidis: quoꝝ nec vetuſtas necvilitas nec aliqua fęditas oculos inuitantisoffenderet. Tali ergo ſtudio inquātū pręuales chriſto auxiliante cōtēde: vt diuerſis virtutū ornamētis anima tua cōpoſita: ſimplicitatis gemmis et ſobrietatis floribus adornata ad ſolennitatē regis ęterni: id eſt ad natalē domini ſaluatoris cum ſecura cōſcientiaꝓcedat: caſtitate nitida: charitate ſplēdida:elemoſynis candida. Chriſtus em̄ dominꝰ ſite ita cōpoſitū natalitiū ſuū celebrare cognouerit: ipſe ꝑ ſe venire ⁊ animā tuā non ſolumviſitare: ſed etiā requieſcere: et in ꝑpetuū inilla dignabit̉ habitare: ſicut ſcriptū eſt: Et in 2. Corꝭ. 6.habitabo in illis ⁊ inambulabo. Et iterum: Apocꝭ. 3.Ecce ſto ad oſtium ⁊ pulſo: ſi quis ſurrexerit⁊ aperuerit mihi: intrabo ad illum ⁊ cęnabocum illo: ⁊ ille mecū. Ꝙ fęlix eſt illa anima q̨̄ Cvitā ſuam̉ ita deo auxiliāte ſtuduerit gubernare: vt chriſtū hoſpitem ⁊ habitatorē mereatur excipere: Sicut ecōtrario qͣꝫ infęlix ē illaconſcientia: tota lachrymaꝝ fonte lugenda:quę ſe ita malis operibꝰ cruentauit: vt in eachriſtus nō requieſcere: ſed diabolus incipiat dominari. Talis em̄ anima ſi medicamentū pęnitētię non cito ſubuenerit: a luce relinquit̉: a tenebris occupat̉: vacuat̉ dulcedine:implet̉ amaritudine: a morte inuadit̉: a vitarepudiat̉. Non tamē de dn̄i pietate diffidatqui talis eſt: nec mortifera deſperatiōe frangatur: ſed magis ad pęnitentiā cito fugiat: ⁊dum adhuc noua ſunt ⁊ calent peccatorumſuorū vulnera: ſic ſibi adhibeat medicamētaſalubria: qꝛ medicus noſter omnipotēs eſt: ⁊ſic cōſueuit plagas noſtras curare: vt nec ci