Sancti Auguſtini de tempore catricum veſtigium poſt ipſius medicamina D remaneat. Ideo etiam ab omni inquinamē to ante eius natalē multis diebus abſtinere debetis. Quotienſcūqꝫ aut natalem domi­ni: aut reliquas ſolēnitates celebrare diſpo­nitis: ebrietatem ante omnia fugite: iracun­dię qͣſi beſtię crudeliſſimę repugnate: odium velut venenum mortiferum de corde veſtro repellite: Et tanta ſit in vobis charitas q̨̄ ſolum vſqꝫ ad amicos: ſed etiā vſqꝫ ad ipſos ꝑueniat inimicos: vt ſecuri poſſitis dicere in Matth. 6. oratiōe dominica: Dimitte nobis debita no ſtra: ſicut nos dimittimus debitoribus no­ſtris. qui ſe ſcit vel vnum hominū odio habere: neſcio ſi ad altare dn̄i ſecurus poſſit accedere: cum pręcipue beatus Iohannes euangeliſta terribiliter clamet dicat: Qui fratrem ſuū odit: homicida eſt. Nam veſtrū eſt iudicare: vtrū homicida anteqͣꝫ pęnitētiā agat: p̨̄ſumere debeat euchariſtiā accipere. Addit etiam adhuc ſanctus Iohānes cla­i. Iob. 3. mat dicens: Qui fratrem ſuum odit in tene­bris eſt: in tenebris ambulat: neſcit va­dat: qm̄ tenebrę obcęcauerunt oculos eius. Et iterū: Omnis inquit qui fratrē ſuum 1. Ioh̓. 14. diligit: manet in morte. Et iterū: Si quis di xerit qꝛ diligo deū: fratrē ſuum odit: men­dax eſt. Qui enim non diligit fratrem ſuum quem videt: deum quē non videt: quomodo poteſt diligere? Quicūqꝫ ergo odiū vel ira­cundiā ſeruat ī corde: ſub tali tonitruo nec terretur nec exꝑgiſcit̉: dormiens ſed mor­tuus eſſe credēdus eſt. Hęc ergo fratres cha­riſſimi quotidie cogitātes: qui boni ſunt dei gratia cōtendant ꝑſeuerare in operibus bonis: quia qui cęperit: ſed qui ꝑſeuera­uerit vſqꝫ in finem hic ſaluus erit. Qui ꝟo ſe ad elemoſynam tardos: ad iracundiam promptos: ad exercendā luxuriā p̨̄cipites eſſe cognoſcunt: auxiliante dn̄o feſtinent ſe a malis eruere: vt quę bona ſūt mereant̉ im­plere: vt cum dies iudicij venerit: im­pijs: ſed cum iuſtis miſericordibus ꝑueni­re ad ęterna pręmia mereant̉: p̨̄ſtante domi­no noſtro ieſu chriſto: qui patre et ſpiritu ſancto viuit regnat ī ſęcula ſęculoꝝ Amē. Sermo. II. Dominica ſecūda Aduētus domi ni: Sermo vnicus. Anctam deſiderabilem: glorioſam A ac ſingularē ſolennitatē: hoc eſt na­tiuitatē dn̄i ſaluatoris fratres dile­ctiſſimi deuotiōe fideliſſima ſuſcepturi: toti viribus nos debemꝰ ipſiꝰ adiutorio p̨̄pa rare: om̄es latebras animę noſtrę diligēter aſpicere: ne forte ſit in nobis aliqd̓ peccatū abſconditū: qd̓ cōſcientiā noſtrā cōfundat ac mordeat: oculos diuinę maieſtatis offē dat. Nam licet chriſtus dn̄s nr̄ poſt paſſionē reſurrexerit: in cęlum aſcenderit: cōſiderat tamē vt credimꝰ diligēter attendit: qualit̓ ſe vnuſquiſqꝫ ſeruorū eius ſine auaricia: ſine ira: ſine ſuperbia atqꝫ luxuria ad celebrandā eius natiuitatē ſtudeat p̨̄parare atqꝫ compo nere: ẜm qd̓ vnūquēqꝫ ornatū bonis mori­bus viderit: ita illi gratiam ſuę miſericordię diſpenſabit. Si enim viderit charitatis luce veſtitū: iuſticię vel miſericordię margaritis ornatū: caſtū: humilē: miſericordē: benignū ſobriū: ſi talē agnouerit corpus ſanguinē ſuū ei ad iudiciū: ſed ad remediū ſacer dotum ſuorū miniſteriū diſpenſabit. Si ꝟo aliquē viderit adulterū: ebrioſum: cupidū ſuperbū: timeo ne hoc illi dicat̉: qd̓ in euāge lio dn̄s ip̄e dixit: Amice: quomō huc intraſti Matth̓. 22. habens veſtē nuptialē? Et qd̓ dn̄s auer tat fiat illud qd̓ ſequit̉: Ligate illi manus et pedes ꝓijcite ī tenebras exteriores: vbi eſt fletus ſtridor dentiū. Ecce qualē ſententiā in die iudicij excipiet: qui ſine remedio pęni­tentię ad feſtiuitatē dn̄i vitioꝝ ſordibꝰ inqui natus acceſſerit. In natale em̄ dn̄i frēs dile­ B ctiſſimi quaſi in nuptijs ſpiritalibꝰ ſpōſę ſuę eccleſię chriſtus adiūctus eſt. Tunc veritas Psͣ. 84. de terra orta eſt: tūc iuſticia de cęlo ꝓſpexit: tunc ꝓceſſit ſponſus de thalamo ſuo: hoc eſt verbū dei de vtero virginali. Proceſſit enim ſponſa ſua eccl̓ia: id eſt hūanā carnē ſuſce pit. Ad iſtas tam ſanctas nuptias inuitati ad cōuiuiū patris filij ſpūſſancti intra­turi: videte qualibꝰ indumentis debeamus ornari. Et ideo mūdemus quātum poſſumꝰ cum dei adiutorio corda ſimul corpora no­ſtra: vt cęleſtis ille inuitator nihil in nobis ſordidū: nihil fędū: nihil obſcurū: nihil ocu­lis ſuis deprehēdat indignū. Hęc frēs dile ctiſſimi trāſitorie: ſed ingenti tremore debemus attendere. Inuitati em̄ ſumus ad nuptias: vbi nos ipſi ſi bn̄ agimꝰ ſponſę eri­mus. Cogitemꝰ ad qͣles nuptias: cōſiderem ad qualē ſpōſum: vel ad quale cōuiuiū inui­tati ſumꝰ. Inuitati em̄ ſumꝰ ad mēſam: vbi inuenit̉ cibꝰ hoīm: ſed panis ponit̉ ange­lorū. Et ideo videamus ne forte intus in aīa