Sancti Auguſtini de temporecatricum veſtigium poſt ipſius medicaminaD remaneat. Ideo etiam ab omni inquinamēto ante eius natalē multis diebus abſtineredebetis. Quotienſcūqꝫ aut natalem domini: aut reliquas ſolēnitates celebrare diſponitis: ebrietatem ante omnia fugite: iracundię qͣſi beſtię crudeliſſimę repugnate: odiumvelut venenum mortiferum de corde veſtrorepellite: Et tanta ſit in vobis charitas q̨̄ nōſolum vſqꝫ ad amicos: ſed etiā vſqꝫ ad ipſosꝑueniat inimicos: vt ſecuri poſſitis dicere inMatth. 6. oratiōe dominica: Dimitte nobis debita noſtra: ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribus noſtris. Nā qui ſe ſcit vel vnum hominū odiohabere: neſcio ſi ad altare dn̄i ſecurus poſſitaccedere: cum pręcipue beatus Iohanneseuangeliſta terribiliter clamet ⁊ dicat: Quifratrem ſuū odit: homicida eſt. Nam veſtrūeſt iudicare: vtrū homicida anteqͣꝫ pęnitētiāagat: p̨̄ſumere debeat euchariſtiā accipere.Addit etiam adhuc ſanctus Iohānes ⁊ clai. Iob. 3. mat dicens: Qui fratrem ſuum odit in tenebris eſt: ⁊ in tenebris ambulat: ⁊ neſcit qͦ vadat: qm̄ tenebrę obcęcauerunt oculos eius.Et iterū: Omnis inquit qui fratrē ſuum nō1. Ioh̓. 14. diligit: manet in morte. Et iterū: Si quis dixerit qꝛ diligo deū: ⁊ fratrē ſuum odit: mendax eſt. Qui enim non diligit fratrem ſuumquem videt: deum quē non videt: quomodopoteſt diligere? Quicūqꝫ ergo odiū vel iracundiā ſeruat ī corde: ⁊ ſub tali tonitruo necterretur nec exꝑgiſcit̉: nō dormiens ſed mortuus eſſe credēdus eſt. Hęc ergo fratres chariſſimi quotidie cogitātes: qui boni ſunt cūdei gratia cōtendant ꝑſeuerare in operibusbonis: quia nō qui cęperit: ſed qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finem hic ſaluus erit. Qui ꝟoſe ad elemoſynam tardos: ⁊ ad iracundiampromptos: ⁊ ad exercendā luxuriā p̨̄cipiteseſſe cognoſcunt: auxiliante dn̄o feſtinent ſea malis eruere: vt quę bona ſūt mereant̉ implere: vt cum dies iudicij venerit: nō cū impijs: ſed cum iuſtis ⁊ miſericordibus ꝑuenire ad ęterna pręmia mereant̉: p̨̄ſtante domino noſtro ieſu chriſto: qui cū patre et ſpirituſancto viuit ⁊ regnat ī ſęcula ſęculoꝝ Amē.Sermo. II. Dominica ſecūda Aduētus domini: Sermo vnicus.Anctam ⁊ deſiderabilem: glorioſamAac ſingularē ſolennitatē: hoc eſt natiuitatē dn̄i ſaluatoris fratres dilectiſſimi deuotiōe fideliſſima ſuſcepturi: totiviribus nos debemꝰ cū ipſiꝰ adiutorio p̨̄parare: ⁊ om̄es latebras animę noſtrę diligēteraſpicere: ne forte ſit in nobis aliqd̓ peccatūabſconditū: qd̓ ⁊ cōſcientiā noſtrā cōfundatac mordeat: ⁊ oculos diuinę maieſtatis offēdat. Nam licet chriſtus dn̄s nr̄ poſt paſſionēreſurrexerit: ⁊ in cęlum aſcenderit: cōſiderattamē vt credimꝰ ⁊ diligēter attendit: qualit̓ſe vnuſquiſqꝫ ſeruorū eius ſine auaricia: ſineira: ſine ſuperbia atqꝫ luxuria ad celebrandāeius natiuitatē ſtudeat p̨̄parare atqꝫ componere: ⁊ ẜm qd̓ vnūquēqꝫ ornatū bonis moribus viderit: ita illi gratiam ſuę miſericordiędiſpenſabit. Si enim viderit charitatis luceveſtitū: iuſticię vel miſericordię margaritisornatū: caſtū: humilē: miſericordē: benignū⁊ ſobriū: ſi talē agnouerit corpus ⁊ ſanguinēſuū ei nō ad iudiciū: ſed ad remediū ꝑ ſacerdotum ſuorū miniſteriū diſpenſabit. Si ꝟoaliquē viderit adulterū: ebrioſum: cupidū ⁊ſuperbū: timeo ne hoc illi dicat̉: qd̓ in euāgelio dn̄s ip̄e dixit: Amice: quomō huc intraſti Matth̓. 22.nō habens veſtē nuptialē? Et qd̓ dn̄s auertat fiat illud qd̓ ſequit̉: Ligate illi manus etpedes ⁊ ꝓijcite ī tenebras exteriores: vbi eſtfletus ⁊ ſtridor dentiū. Ecce qualē ſententiāin die iudicij excipiet: qui ſine remedio pęnitentię ad feſtiuitatē dn̄i vitioꝝ ſordibꝰ inquinatus acceſſerit. In natale em̄ dn̄i frēs dile Bctiſſimi quaſi in nuptijs ſpiritalibꝰ ſpōſę ſuęeccleſię chriſtus adiūctus eſt. Tunc veritas Psͣ. 84.de terra orta eſt: tūc iuſticia de cęlo ꝓſpexit:tunc ꝓceſſit ſponſus de thalamo ſuo: hoc eſtverbū dei de vtero virginali. Proceſſit enimcū ſponſa ſua eccl̓ia: id eſt hūanā carnē ſuſcepit. Ad iſtas gͦ tam ſanctas nuptias inuitati⁊ ad cōuiuiū patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti intraturi: videte qualibꝰ indumentis debeamusornari. Et ideo mūdemus quātum poſſumꝰcum dei adiutorio corda ſimul ⁊ corpora noſtra: vt cęleſtis ille inuitator nihil in nobisſordidū: nihil fędū: nihil obſcurū: nihil oculis ſuis deprehēdat indignū. Hęc gͦ frēs dilectiſſimi nō trāſitorie: ſed cū ingenti tremoredebemus attendere. Inuitati em̄ ſumus adnuptias: vbi nos ipſi ſi bn̄ agimꝰ ſponſę erimus. Cogitemꝰ ad qͣles nuptias: cōſideremad qualē ſpōſum: vel ad quale cōuiuiū inuitati ſumꝰ. Inuitati em̄ ſumꝰ ad mēſam: vbinō inuenit̉ cibꝰ hoīm: ſed panis ponit̉ angelorū. Et ideo videamus ne forte intus in aīa