![]()
Annotatio vbi deberemꝰ bonorū operum margaritis numeralis ornari: ibi appareamus vitiorū pannis vete ordinis ſer ribus inuoluti: Et quādo eos qui boni ſūt monū huiꝰ in oculis dei caſtitas reddet candidos: tunc eos qui mali ſūt reddat luxuria ſordidatos. C Et ideo quotienſcūqꝫ aut dies natalis dn̄i: aut reliquę feſtiuitates adueniūt: ſicut frequēter admonui: ante plures dies: nō ſolū ab infęlici cōcubinarū cōſortio: ſed etiā a ꝓ prijs vxoribꝰ abſtinete: ab oī iracūdia vos alienos efficite: peccata pręterita per elemo ſynam ⁊ pęnitentiā redimant̉: contra nullū hominē odiū ī corde teneat̉: Quod ſolebat vanitas per gulā ꝑdere: incipiat iuſticia per miſericordiā pauperibꝰ erogare: Qd̓ luxuria vel gula diſſipauit in mundo: pietas re ponat in cęlo. Et licet hoc expediat vt ſemꝑ elemoſynas facere debeamus: p̨̄cipue tamē in ſanctis ſolennitatibus ẜm vires noſtras abūdantius erogemus: pauperes ante oīa frequētius ad cōuiuiū reuocemꝰ. Nō enim eſt iuſtum vt in ſancta ſolennitate in populo chriſtiano ad vnū dominū ꝑtinente: alij inebrient̉: alij famis periculo crucientur. Et nos ⁊ oīs populus vniꝰ dn̄i ſerui ſumꝰ: vno p̄cio redempti ſumus: pari cōditione in hūc mūdum intrauimꝰ: ſimili etiā exitu migraturi ſumus. Et ſi bene agimus ad vnam beatitudinē pariter veniemꝰ. Et quare pauꝑ tecū nō capiat cibum: qui tecū accepturꝰ eſt regnum? Quare pauper nō accipiat vel veterem tunicā: qui tecū recepturus eſt īmor talitatis ſtolam? Quare pauper nō mereat̉ panem tuum: qui tecū meruit accipere baptiſmi ſacramentū? Cur indignus eſt accipe re reliquias ciborū tuorū: qui tecū ad cōuiDuium inuitatꝰ eſt angelorū? Audite fratres: audite nō meū ſed domni cōmune p̨̄ceptū. Lucꝭ 14. Sic enim ait in euangelio. Cum facis prandium aut cęnam: noli inuitare diuites qui te iterum inuitent: ⁊ fiat tibi retributio: ſed voca pauꝑes ⁊ claudos: ⁊ beatꝰ eris: qͥa nō habēt vnde retribuāt tibi: retribuet̉ autē tibi in retributiōe iuſtorū. Sed dicit aliquis. Ergo amicos aut parētes nō debeo ad cōuuium reuocare? Rogandi ſunt ⁊ parentes ⁊ vicini: ſed rarius rogandi ſunt. Et nō nimis ſumptuoſa ⁊ delitioſa: ſed tā parca ⁊ ſobria vel honeſta illis debent conuiuia p̨̄parari: vt remaneat vnde poſſint pauperes refici: vnde poſſit aliquid indigentibus erogari: vt cū dies iudicij venerit non cū impijs qui Sermo. II. III. Do. II. et. III. Aduen. Ser. I. nūc pauꝑes deſpiciūt audiamꝰ: Diſcedite a Matth. 25. me maledicti in ignē ęternū: ſed cū iuſtis et miſericordibus audire mereamur: Uenite benedicti patris mei ꝑcipite regnū: qꝛ eſuriui ⁊ dediſtis mihi manducare: ſitiui ⁊ dediſtis mihi bibere: Simul etiā nobis illa vox deſiderabilis dirigat̉: Euge ſerue bone ⁊ fidelis: qꝛ ſuꝑ pauca fuiſti fidelis: ſuꝑ multa te cōſtituā: intra in gaudiū dn̄i tui. Sed vt E hęc quę ſuggeſſimꝰ ſenſibus vr̄ę charitatis tenacius inhęreant: breuiter quę dicta ſunt iteramꝰ. hoc em̄ admonuimꝰ fratres: vt qꝛ natalis dn̄i īminet: tanqͣꝫ ad nuptiale ⁊ cęleſte cōuiuiū ab omni luxuria alieni: et bonis oꝑibus adornati nos ꝑ chriſti adiutoriū prę paremꝰ: elemoſynas pauꝑibus erogemus: iracundiā vel odiū velut venenū de cordibꝰ nr̄is reſpuamꝰ. Caſtitatē fideliter ꝯſeruate: ad cōuiuia vr̄a frequētiꝰ pauꝑes reuocate: ad vigilias maturiꝰ ſurgite: in eccleſia ſtan tes aut orate aut pſallite: verba ocioſa aut ſęcularia nec ipſi ꝓferte: et eos qui proferre voluerit caſtigate. Pacē cū omnibꝰ cuſtodite: ⁊ qͦs diſcordes agnoſcitis: ad cōcordiam reuocate. Hec ſi fidelit̓ chriſto adiunāte volueritis implere: ⁊ ī hoc ſęculo ad altare dominicū ſecura cōſciētia poteritis accedere: ⁊ in futuro ad ęternā beatitudinem fęliciter ꝑuenire: p̨̄ſtante dn̄o nr̄o ieſu chriſto: qui vt uit ⁊ regnat in ſęcula ſęculoꝝ: Amē. Dominica ꝓxima ante feſtū nati uitatis dn̄i ſaluatoris de vnitate ei trinitatis ⁊ incarnatiōe ꝟbi: mo Egimꝰ ſanctū Moyſen populo dep̨̄cepta dantē: vbi dixit: Audi iſrael Deutꝭ. 6. dn̄s deus tuus: deus vnꝰ eſt. Non pōt eſſe maior: nō pōt eſſe minor: ⁊ non pōt numerari: dicēte Dauid ꝓpheta: Magnus Psͣ. 144 dn̄s nr̄: ⁊ magna virtus eius ⁊ ſapiētię eius nō eſt numerus. Optime noſtis iſta fratres chariſſimi: qui corde fortiter tenetis catholi cam veritatē: audite tamē breuiter: qd̓ adiu uāte dn̄o ꝓpoſui explanandū. Deus vnꝰ ē pater: deus vnꝰ eſt filius: deus vnꝰ eſt ſpūſſanctꝰ: Nō tres dij: ſed vnꝰ eſt deus. Trinꝰ in vocabulis: vnꝰ in deitate ſubſtātię. Sed dicit mihi hęreticus: Ergo ſi vnū ſunt: om̄s ſunt incarnati: non ad ſolū chriſtū ꝑtinet ca ro. Nempe aliud eſt aīa: aliud ratio: ⁊ tamē in aīa eſt ratio: et vna eſt aīa. Sed aliud aīa agit: aliud ratio. Aīa viuit: ratio ſapit. Et 2 