Seite
Sancti Auguſtini de tempore īmortalitate: morti ꝓpinatus ē. Quid ꝑdi­C dit ⁊ quid accepit? Ad hoc em̄ ꝑ turpiſſimos Ca. 3. pannos ſuos poſteros obligauit. Renūcie­mus huic dānoſę hęreditati: pupilli effecti ſumꝰ: anteqͣꝫ exactor veniat tā peſſimę hę­reditati renūciemꝰ. Si qͥs itaqꝫ huic hęredi tati in qͣ ſūt pāni diaboli: pompę ſcꝫ: ⁊ ange lis eius renūciare neglexerit cū iudex vene­Matth̓..5. rit: ſicut euāgeliū loquit̉: Tradet̉ debitor ex actori: exactor autē debitorē in carcerē tru­det: Amē dico vobis ait dn̄s: nō exies inde donec reddas nouiſſimū quadrantē. Om̄e itaqꝫ genꝰ humanū tanqͣꝫ pauperē ⁊ pupil­lum cōmendat ſcriptura diuina dicēs deo: Psͣ. 5. Tibi derelictꝰ ē pauper: pupillo tu eris ad iutor. Eiuſqꝫ adu̓ſariū diabolū demōſtrās ſecutus adiūxit: Cōterēs brachiū peccato ris ⁊ maligni. Aſſit itaqꝫ aliquis pius hō et aliquā miſericordiā huic pupillo ⁊ pauperi exhibeat. Ferocem em̄ atqꝫ callidū aduerſa riū patit̉: ⁊ hͦ pupillꝰ ī cauſa ſua defecit: qm̄ eū ſuꝰ aduerſarius prauis actibꝰ obligauit. Adhibeamꝰ huic pupillo idoneos defenſo­res: ⁊ apl̓oꝝ tanqͣꝫ iuriſperitorū cęleſtium ei patrociniū ſubrogemꝰ. Quid eſt agendum apud tales pro tali? Apud vos itaqꝫ Petre Paule: Iohānes: cęteriqꝫ ſancti conſiliarij veri iudicis amici: ſummę poteſtatis cauſā exponimus. Ꝙ optime noſtis huiꝰ paupe ris ⁊ pupilli generis ſcꝫ hūani qͥ ex paterno chirographo debitor inuētꝰ ē reus: atqꝫ ob­ſtrictꝰ ab adu̓ſario detinet̉: nō eſt aliud quē­admodū huic ſubueniat̉ niſi ex vr̄o cōſilio. Quid itaqꝫ in hͦ negocio ſerenitati vr̄ę vide at̄ ꝓ huiꝰ miſeri lib̓tate ex cōi tractatu vtinā pro eo dignā mihi ꝓferte ſententiā. Et vos em̄ aſtrinxerat hͨ obligatio niſi vobis gratia chriſti ſubueniret. Liberati libertate cōſiliū qd̓ a iudice accepiſtis ꝓmite: vt hoc ſequat̉ qui captiuꝰ detinet̉ atqꝫ ex mala ſeruitute ꝑ veſtrā defenſionē ad verā ꝑueniat libertatē. hoc eſt vox oīm qd̓ fecimꝰ faciat. Quid ob­ſecro facturꝰ eſt? Renūciet diabolo pompis ⁊ angelis eiꝰ. Hęc illa dānoſa hęreditas cui D renūciare cōpellimur. Uidetis quā ſentētiā co. 4. ꝓtulerūt nr̄i defenſores. Uigilet itaqꝫ vnuſ qͥſqꝫ ne nō ex toto renūcians poſt ꝓfeſſionē apud eū diabolꝰ ſuos pānos recogͦſcat: ⁊ in cipiat ſꝑ reꝰ detineri: quē chriſtꝰ voluit ſua gratia liberare. Nec ſibi male blandiant̉ qͥ poſt gratiā acceptā corrigi nolūt: atqꝫ rurſ ad illas ſuas pͥſtinas redeāt volūtates. Ex­pectat̉ em̄ dies iudicij: aderit ille ęquiſſimꝰ iudex qͥ nulliꝰ potētis ꝑſonā accipiet: cuius palatiū auro vel argēto nemo corrumpet. Aſtabūt oēs aīę vt referat vnaquęqꝫ ẜm ea 2. Corꝭ. 5. q̨̄ ꝑ corpꝰ geſſit ſiue bonū ſiue malū. Pręſto em̄ erit aduerſariꝰ diabolꝰ: recitabunt̉ ꝟba ꝓfeſſionis nr̄ę: Et ſi talis fuerit qͥſqꝫ vt de­bitor ex hac vita migret: exultabit ille aduer ſariꝰ ī cōſpectu ſereniſſimi iudicis ſuꝑiorē ſe eſſe declamās: Agenſqꝫ talē cauſā apud ta­lē iudicē: Eqͥſſime inqͥt iudex iudica: Iuſti­ Psͣ. 8t. cia et iudicium p̨̄paratio ſedis tuę. Iudica meū eſſe qͥ tuus eſſe noluit: meus eſt: mecū damādus eſt. Poſt renūciationē vt qͥd īua­ſit pannos meos? Quid apud eū impudici­tia faciebat cui ipſe renūciauerat? Quid in­tꝑantia: qͥd auaricia: qͥd ira: qͥd ſuꝑbia: qͥd cętera mea? Poſtremo ęquiſſime fugientē a me: confugientē ad te: poſtea cū meis qͥbꝰ renūciauerat apprehēdi: īuaſorē detinui. In ipſa quodāmō mea poſſeſſiōe apprehēſus ē. Quid em̄ ī circo faciebat: atqꝫ ibi furias: li­tes: inſanas voces: inaneſqꝫ victorias: cum iā a ſe alienꝰ ſibimet videbat̉? Quid in the­atro renūciator turpiū voluptatū? Quid in amphitheatro: crudelitates ſuas ocl̓is ſuis ītuēdo? Theſaurizauit ſibi irā ī die ire. Hęc Ro. 2. oīa mea poſt renunciationē inuaſit: meꝰ eſſe voluit ⁊ mea cōcupiuit. Iudica iudica ęqͥſ­ſime: qm̄ quē tu indignatꝰ es tanto p̄cio li­berare: ip̄e mihi ſe poſtmodū voluit obliga re. Poterit ne os aꝑire is qͥ pꝰ ꝓfeſſionē ſuā talis inuenit̉: ut iuſte diabolo abdicat? Ui­dete qͥd agitis filij mei: frēs mei: quō hāc ꝓ­feſſionē veſtrā cuſtodiatis. Cōteſtamur vo­bis ip̄m iudicē om̄ſqꝫ poteſtates cęleſtes: et nos audiūt admonētes ⁊ vos excipiūt ꝓfi­tētes: ne īuacuū gratiā acipiatis: ſꝫ corde in­ 2. Corꝭ. c. tegro: tota virtute: perfecta fide renūciates atqꝫ ſpernētes tā dānoſā diaboli hęreditatē E ne pupilli vel pauꝑes remaneatꝭ. Credite Ca. 5. in deū patrē oīpotentē mutātes patrē: mu­tate hęreditatē. Quis ē iſte pater oīpotēs? Patre quidē oīm quem credimꝰ omniū no ſtrum: atqꝫ totius mūdi cognoſcimꝰ eſſe per gratiā: ſꝫ ⁊ ꝓpriū eius filiū q̨̄rimꝰ ꝑ ſb̓ſtātiā: qm̄ ⁊ anteqͣꝫ ab illo mūdꝰ formaret̉ pat̓ erat eratqꝫ ei vtiqꝫ filiꝰ ex ipſo cū ip̄o: hoc qd̓ ip̄e: ſed nō ip̄e: qm̄ ille pr̄ hic filiꝰ: qm̄ omīpotēs pat̓: oīpotentē filiū genuit de ſe talē qͣlem ſe nouit: vt totꝰ maneret ī ſe ⁊ eſſet pr̄ filij ⁊ fi­liꝰ pr̄is: deꝰ ex deo: dies ex die: lumen de lu­