eſa.ii. gnat dicēs: Exiet ꝟga de radice ieſſe: et flos de radice eiꝰ aſcēdet: ⁊ reqͥeſcet ſuꝑ eū ſpūs Annotatio dn̄i: ſpūs ſapiētię ⁊ intellectꝰ. Qd̓ gͦ hęc virnumeralis ga nuces ꝓduxit: imago dn̄ici corporis fuit. ordinis ſer Nux em̄ trinā habet in ſuo corꝑe ſubſtantię monū huiꝰ vnionē: coriū: teſtā ⁊ nucleū. In corio caro: in teſta oſſa: in nucleo interior aīa cōparat̉. In corio nucis carnē ſignificat ſaluatoris: q̨̄ habuit in ſe aſperitatē vel amaritudinē paſ ſionis. In nucleo interiorē declarat dulcedinē deitatis: q̨̄ tribuit paſtū ⁊ luminis ſubminiſtrat officiū. In teſta lignū interſerens crucis: qd̓ nō diſcreuit id qd̓ foris ⁊ intꝰ fuit: ſed quę terrena ⁊ cęleſtia fuerūt mediatoris ligni int̓poſitōe ſociauit: dicēte beato apl̓o: eot. i. Quia ipſe ꝑ ſanguinē crucis ſuę pacificauit oīa q̨̄ in cęlis ſunt ⁊ quę in terris: cui eſt glo ria in ſęcula ſęculoꝝ: Amen. In vigilia natiuitatis dn̄i ſaluatoris de fide chriſti cōtra paganos Sermo. IIII. iudęos ⁊ ſaracenos: Sermo I 3 Nter p̨̄ſſuras atqꝫ anguſtias p̨̄ſentꝭ Ca. 1. temporis et noſtrę officia ſeruitutis cogimur dilectiſſimi nō tacere: cum potius expediat flere magis qͣꝫ aliquid dice re: verūtamen ne quid minꝰ lucri arcę dn̄icę Matth. 25. accedens dicat̉ nobis: Serue nequā ⁊ piger tu erogares pecuniā meā: ⁊ ego veniēs cum vſuris exigerē eā: peto charitatē veſtrā vt q̨̄ ipſe pater familias ꝑ nos vobis miniſtrauerit: libēter acciꝑe dignemini. Apl̓i pauli ver Ro. 13. ba ſunt: Nox p̨̄ceſſit dies aūt appropinqͣuit. Deponentes gͦ oꝑa tenebraꝝ induite arma lucis. Expulſa itaqꝫ noctis caligine effugatiſqꝫ tenebris pctōꝝ: radiꝰ veri lumīs fulge at in cordibꝰ vr̄is. Exigit em̄ a nobis ratio huiꝰ tantę cōgregationis ⁊ noctis trāſactę: vobis reddere rationē: ⁊ iſtius diei de tanto ſacramēto ꝑcepto verā ſempiternāqꝫ demōſtrare ſalutē. Si em̄ dilectiſſimi oꝑa tenebra rū trāſactę noctis cōſideremꝰ: ⁊ qͥd egerimꝰ dn̄o donāte explicare voluerimꝰ: inueniem nos in nocte: nō oꝑa noctis ſed diei ꝑegiſſe. Neqꝫ em̄ delectatiōe ſomni ſopitos ſenſus nr̄os agnouimꝰ: neqꝫ vanis phantaſmatibꝰ aīas nr̄as illuſas: nec ip̄a corꝑa nr̄a ſtramētoꝝ calore dep̄ſſa in alto ſopore requies inclinauit: ſed vigilādo: orando: pſallendo: cō tra aduerſariū diabolū dimicando: et magnā lucem infuſam cordibꝰ noſtris ſenſimꝰ: ⁊ in nocte oꝑa diei ꝑegimꝰ. Quid em̄ egim Sermo. IIII. In vigilia Nati. dn̄i Ser. I. in hac nocte? Captorē captiuauimꝰ. Quid egimus in hac nocte? Tenebras diabolicas a cordibus vr̄is excuſſimꝰ: lumen verū hauriendū eſſe demōſtrauimꝰ. Quid enim actū eſt in hac nocte? Ueniēs vera fortitudo alligauit fortē vt vaſa eiꝰ domꝰ eripiat. Quid actū eſt ī hac nocte? Extirpata ē ſuꝑbia: introducta eſt hūilitas. Quid actū eſt in hac nocte? Princeps oīm vitiorū expulſus eſt: fons oīm bonoꝝ ſuſceptus ē. Uidetis dilectiſſimi q̨̄ bona habeatꝭ p̨̄parata: ⁊ ex qͦ onere vel ex quibꝰ ſarcinis peccatorū releuamini ab iſto qui vos vocat vt ſuſcipiatis iugū eius ſuaue: ⁊ ſarcinā eius leuē. Deponētes itaqꝫ oꝑa tenebrarū: induite vos arma lucꝭ. Quid ſit hoc ex verbis ſymboli qd̓ mō acce piſtis: vobis expoſitū eſſe cognoſcit̉. Quid eſt deponere opera tenebraꝝ: niſi renūciare diaboli pompis ⁊ angelis eiꝰ? Et quid eſt: Induite vos arma lucis: niſi credite in deū B patrē omnipotentē? Prius tn̄ dilectiſſimi Ca. 2. diſcutiamꝰ qui ſit vel qͥd ſit diabolꝰ vel quę ſint pompę eiꝰ: quibꝰ renūciātes oꝑa deponimꝰ tenebrarū: tūc demū de deo patre omnipotēte qͥ eſt vera lux quātū ip̄e donauerit charitati vr̄ę dicemꝰ. Quid eſt diabolꝰ? An gelus ꝑ ſuꝑbiā ſeꝑatus a deo: qͥ in veritate Ioẜ̓. 8. 44 2 non ſtetit: auctor mēdacij: a ſemetipſo deceptus: alterū decipere cōcupiuit. Iſte aduerſariꝰ: effectꝰ aduerſarius hūani generis: in uentor mortis: ſuꝑbię inſtitutor: radix malicię: ſcelerū caput: princeps oīm vitiorū: ꝑ De pe. diſſuaſor etiā turpiū cogitationū. Hic dū illuꝫ 2. princeps primū hoīem a deo factū Adā ſcꝫ patrē om niū noſtrū intueret̉: videretqꝫ hoīeꝫ ex limo terrę ad imaginē dei factum: pudicitia orna tū: tꝑantia compoſitū: charitate circūdatū: īmortalitate veſtitū: emulꝰ atqꝫ inuidꝰ hoc hoīem terrenū accepiſſe: qd̓ ipſe dū eſſet an gelus per ſuꝑbiā cognoſcit̉ amiſiſſe: inuidit ſtatim inſatiabilis homicida: eoſqꝫ nr̄os pri mos parētes illis donis ac tantis bonis expoliauit inſuꝑ ⁊ ꝑemit. Nāqꝫ dilectiſſimi cū tanta bona homī diabolꝰ abſtuliſſet: pudici tiā: cōtinentiā: charitatē: īmortalitatē: eūqꝫ turpē ac nudū reddidiſſet: obſitū ſuis pannis deridēs eū: ſuo dominio obſtrinxit: atqꝫ ex illo vinculo omnē prolē eius ſibimet obli gauit. Turpes em̄ pānos ſuſcepit Adā qn̄ a diabolo expoliatꝰ pudicitia: accinctꝰ ē impu dicitia: amiſſa tꝑantia intemperās effectꝰ ē: ꝑdita charitate: malꝰ inuentꝰ eſt: expoliatus