Seite
In Natali. dn̄i Ser. IX. Sermo. XIII. infantē: chriſtus regebat ſimeonis ſenectu­tem. Dictum ei fuerat a domino: quod non guſtaret mortem niſi videret chriſtū deum natum. Natus eſt chriſtus: et impletum eſt deſiderium ſenis: in mundi ipſius ſenectu­te. Ipſe ad ſenem hominē venit: qui mun­dum inueteratū inuenit. In iſto quidem ſę culo diu eſſe nolebat: ⁊ chriſtum in hoc ſęcu lo videre cupiebat: cantans cum ꝓpheta et Psͣ. 84. dicēs: Oſtende nobis domine miſericordiā tuam: ⁊ ſalutare tuum da nobis. Deniqꝫ vt noueritis ita eſſe: iſtius leticiam cōcluſit di­Lucꝭ. 2. cens: Nunc dimittis ſeruum tuum in pace: quia viderūt oculi mei ſalutare tuum. Pro­phetę cecinerūt conditorē cęli ⁊ terrę in ter­ra cum hominibꝰ futurū: Angelus nūciauit creatorem carnis ⁊ ſpiritus in carne ventu­rum: Salutauit iohannes ex vtero in vtero ſaluatorem: Simeon ſenex deum agnouit infantem: Anna vidua virginem matrem. Hęc ſunt teſtimonia natiuitatis tuę domi­ne ieſu: anteqͣꝫ tibi ſternerent̉ fluctꝰ maris: campi cederent imperāti: anteqͣꝫ ventus te iubente ſiluiſſet: mortuus te vocante reſur­rexiſſet: ſol te moriente palluiſſet: terra te re ſurgente tremuiſſet: cęlum te aſcendente pa tuiſſet. Ad huc in manibus matris portaba Eris: et iam dn̄s orbis agnoſcebaris. Ubiqꝫ enim chriſtus dominus ei pulcher occurre­bat. Pulcher in cęlis: pulcher in terris: pul cher in patre verbum: pulcher in matre ca ro ⁊ verbum. Pulcher ī vtero virginis: vbi non amiſit diuinitatem cum ſuſcepit huma nitatē: Quia cum hic eſſet: cuꝫ manibꝰ por­taretur: locuti ſunt cęli: gauiſi ſunt angeli: magos ſtella direxit: adoratus eſt in pręſe­pio. Pulcher ergo chriſtus in miraculis: in flagellis: in ſermonibus: in verberibus pu­cher: non curans mortem: et mortuos ſuſci­tans. Pulcher in ligno: pulcher in cęlo: pul­cher ⁊ ī ſepulchro. Quis igitur fratres cha­Apocꝭ. 22. riſſimi non admiretur: non adoret primū et nouiſſimum: initium ⁊ finem: ⁊ et ό? Quis inquā non adoret per quem aſpirauit dies: effugatę ſunt vmbrę? Natus eſt imperator vt ablueret̉ peccator. Sic enim ſcriptuꝫ eſt: i. Corꝭ. 1. Infirma mundi elegit deus: vt confundat F fortia. Dominus enim ieſus chriſtus per carnem quaꝫ ſuſcepit tribuit nobis magnā ſpem: magnam conſolationē: magnam gra tiam. Natus eſt quod non noueramus: la­ctatus eſt a matre: ſuxit quod noueramus: Mercatus eſt a nobis quod hic abundat: naſci ⁊ mori. Reſurgere ⁊ in ęternum viuere non hic erat. Inuenit hic viles merces ter­renas: ⁊ terreſtribus attulit peregrinas ⁊ cę­leſtes. Si expaueſcis o quiſquis es auditor mortem chriſti: ama reſurrectionem chriſti. Multi quidem cōtempſerunt humilē chri­ſtum: ⁊ non ꝑuenerunt vſqꝫ ad altitudinem chriſti. Qui autem adorauerunt humilem: inuenerunt excelſum. Audiūt iudęi ⁊ dicūt: Noſter eſt chriſtus. O iudęi cęci: ſi veſtrum agnouiſtis: quare occidiſtis? Domninꝰ qui­dem ſuſcepit circūciſionem: ablaturus ipſā circūciſionem. Suſcepit vmbram: daturus lucem. Suſcepit figuram: impleturus veri­tatem. Ipſe quidem vobis legem dedit: ſed in qua fuit Heliſęus quando reſuſcitauit mortuum filium cuiuſdam religioſę: in ea fi gura data eſt lex. Hoc factum eſt. Nuncia­ 4. Begꝭ. 4. tus eſt heliſęo mortuus infans: dedit ſeruo ſuo baculum: ⁊ ait illi: Uade inquit ⁊ pone baculum ſuper puerum et reuiuiſcet. Acce­pit ſeruus baculum: poſuit ſuper puerum ⁊ non reſurrexit. Propterea iudęi legem acci­pere potuerunt: bibere illam non potuerūt. O tu iudęę: audi legē mutatā ſi vis mutari: G Si nō vis mutari: ī vetuſtate habes dānari. Noli amare veterē tunicā: pr̄ tuus crucifixit chriſtū: tu odiſti. Ille manu: tu corde: ambo facinꝰ impleſtis. Diſpliceat tibi quod fecit pater tuus: Audi quid dicit dominꝰ tuus: Pater inquit in me manēs: ipſe mihi man­datū dedit quid dicā ⁊ qͥd loquar: et ſcio qꝛ mandatū eiꝰ vita ęterna ē. Si mādatū pa­tris vita ęterna eſt: ſi verbum patris eſt vi­ta ęterna: qͥ loquebat̉ erat vita ęterna. Nō ergo fecit aliquid a ſe: quia nō eſt a ſe. Sed a quo eſt? A patre. Pater enim deus ſed nō de deo: filius autem deus ſed de deo. Ideo filius quia de deo genitꝰ eſt: ⁊ ſemper filius ſine initio genitus ⁊ tamē genitus. Et quo­modo hoc intelligat̉ audite. Expectatis a me: audite ꝓphetā ꝑ me: Generationē eius quis enarrabit? Multa diximꝰ de eius ge­ Ela. 53. neratione: ſed ea quę de matre eſt. Cęteruꝫ quomodo natus eſt de patre in cęlo: Quis poteſt explicare? Quis poteſt enarrare vel inueſtigare; Teneamus nos ad iſtā huma­nā natiuitatē: ꝑ quā nobis deꝰ donauit gra tiā. Gratia inqͣꝫ donata: nō merces ē reddi­ta. Qui creauit ſanat: per ipſam leuat ruen­tem: ꝑ ipſaꝫ curat ęgrotantē: ꝑ ipſā coronat