Transkription / Sermones [44

Sancti Auguſtini de tempore vincentem. Ipſa eſt fides: ipſa eſt veritas: hoc eſt chriſtiane fidei fundamentū: qꝛ vnꝰ homo per quem ruina: alius homo chriſtus per quē ſtructura. Cecidit qͥ non manſit: eri git qui non cecidit. Ruit ille qui dimiſit ma nentem: manēs chriſtus in patre deſcendit ad iacētem. Ipſe puer paruulus ex ſemine H iſrael: ⁊ ipſe nobiſcū deus emanuhel. Que eſt illa nr̄i generatio ſaluatoris: qua gignē ti patri coęternus eſt: quādo hanc generati onē ex virgine mundus expauit: quā pia fides agnouit ⁊ tenuit: infidelitas autem irri ſit: ſuperbia tumuit ſuperata? Quęnam eſt Iob̓. i. illa generatio: qua in principio erat verbū: ⁊ verbum erat apud deum: ⁊ deus erat verbum; Uel quod eſt hoc verbū quod dicturus antea non ſilebat: quo dicto nō ſiluit qͥ dicebat? Quod eſt verbum ſine tempore: ꝑ Sap̄. 10. quod facta ſunt tempora: verbum quod labia nullius aperuit cęptum: vel clauſit finitum: verbum quod initiū non habet ex ore loquentiū: ⁊ aperuit ora mutorum: verbum quod linguis gentium diſertis non ſit: ⁊ linguas infantiū diſertas facit? Quę nam eſt illa generatio cui pater moriendo nō cedit: quia non eum viuendo pręcedit: aliena ab omnibus locorū temporūqꝫ interuallis: ab omni diſtentione ſpaciorū: quā vel in diebꝰ vel in corporibꝰ ſentire cōſueuimus? Leuemus ad eum quātum ipſo adiuuante poſſu mus animā noſtrā: ſi quo modo capere valeamꝰ ⁊ natū nō p̨̄uenientē qͥ gignit: ⁊ gignē tē nō ſubſequentē qͥ gignit̉ patrē ⁊ filiū: nec parit̓ pr̄es: nec parit̓ filios: et parit̓ ęternos: nō vtrūqꝫ generantē: nec vtrūqꝫ naſcētē: ſed alterū ſine altero non viuentē: ⁊ patrē ſempiternū genuiſſe: et filium ſempiternū natū eſſe. Cogitemus ſi valemus: ſi non valemꝰ credamus. Non eſt quod hic dicere volumus: ſed tamē non longe poſitū eſt ab vno Actꝭ. 17. quoqꝫ noſtrum. In illo enim viuimus: mouemur ⁊ ſumus. Tranſcendamus carnē noſtram in qua parētes ante filios viuunt: qͥa vt filios poſſent generare creuerunt: ⁊ filijs creſcentibus iam ſeneſcunt. Nōdum natis filijs parentes vixerunt: quia ⁊ parentibus mortuis filij victuri ſunt. Tranſcendamus ⁊ animas noſtras: parunt ⁊ ipſę aliquid cogitando quod ſecū habent ſciendo: ſed poſſunt amittere obliuiſcendo: qꝛ et non habebant antea naſcendo. Cuncta corporalia et temporalia ⁊ mutabilia tranſcendamus: vt videamus ſuper omnia: per quem facta ſūt Ioh̓. i. omnia. Aſcenſus noſter in corde eſt: quia et illud quo aſcendimus ꝓpe eſt. Longe autē ab illo ſumus: inquātum diſſimiles ſumus. Aſcendit ergo ad eum ſua ſimilitudo quam in nobis fecit et refecit: quā nondum ꝑfecte palpitat infirmus aſpectus: ⁊ ineffabilē can dorē lucis ęternę non poteſt intueri. Cuiꝰ gͦ fulgorē mētis acies nondū capit: generati Eſa. 53. onē eius qͥs enarrabit? Sed verbū caro factum eſt: ⁊ habitauit in nobis. Hāc ergo ge K nerationē cuius hodiernū celebramus diē: hanc ī qua dignatus eſt venire per iſrael: et fieri emanuhel nobiſcū deus in carnis infirmitate: nō nobiſcū ī cordiſ iniqͥtate: accedēſ ad nos ꝑ id qd̓ aſſūpſit ex nr̄o: ⁊ liberās noſ ꝑ id qd̓ māſit ī ſuo. Uiſitauit quippe dn̄s ſer uos ſuos ꝑ mortalē infirmitatē. Hanc ergo generationem cuius vtcunqꝫ capax eſt humana fragilitas: non illam quę ſine tempore manet: ſine matre ſuꝑ omnia: ſed iſtā quę in tempore facta eſt ſine patre inter omnia: Hunc virginis filium ⁊ virginū ſpōſum: de incorrupta matre naſcentem: et incorrupti bili veritate fetantem laudemus: amemus: adoremus: vt in eius miſericordia de aſtucia diaboli ſiſt triumphemus. Ueniamꝰ ad eum credendo: ꝓficiamus gratias agendo: agnoſcamus ꝑſeuerando. Ueniamus ad illum: ⁊ inter nos cōcordemus. Quare de eiꝰ natiuitate litigamus? An vt medico vo cāte non audiamus? O infelix infirmitas: venit ad ęgrotū medicus: ⁊ litibus vacat ęgro tus. Celebremus ergo natalem non humanę deuotionis: ſed diuinę dignationis: non infirmitatis ſed ęternitatis: non formationis ſed reformatiōis domini noſtri ieſu chri ſti: qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit et regnat in ſęcula ſęculorū: Amen. In eodem feſto: Sermo X Ser. L Ratres dilectiſſimi: hodie dies illu A xit: in quo chriſtus ex virgine carnē ſuſcepit. Humilitatꝭ induere voluit formam: vt a peccatis liberaret animas noſtras. Tranſgreſſio illius primi hominis totum deceperat mūdum: vt nullum eſſet ſalutis remediū: niſi chriſtus adueniret e cęlo. Gaudebat teterrimus draco: quia venenū p̨̄parauerat homini nouo. Sꝫ ad hoc deſcēdit chriſtus in vterū virginis: vt exinde hu