Seite
In Natali dn̄i Ser. X. XI. Ser. XIIII. XV. Annotatio mana ſuſciperet membra quę traderet cruci numeralis et mortē induceret antiquo draconi. Uſus ordinis ſer em̄ fuerat diabolus cōſilio malo: vt per ſer­monū huiꝰ pentē mulieri loqueret̉: ⁊ diabolꝰ nō agno­ſceret̉. Sed hic qui de cęlo deſcendit ad ni­hilū redegit illum: vt deus dei filius huma­nū ſuſciperet corpus: tendēs ei laqueū mor­tis: vt ꝑ viſionem videlicet carnis quaſi ad hominē ſolum temptator accederet: ⁊ deum penitus ignoraret. Uidebat carnē ſed igno rabat dn̄i maieſtatem: cernebat infirmita­tem: ⁊ nō videbat deitatem. Remanſit con­fuſus diabolus: dum in homīe apparuit do­minus. Sic a deo patre deus deſcendit: vn̄ nunqͣꝫ diſceſſit. In terris erat ⁊ cęlos nō de Iob. 3. ſerebat: ſicut ipſe dn̄s ait: Nemo aſcēdit in cęlum niſi qui de cęlo deſcendit: filius homi nis qui eſt in cęlo. In terris vt homo loque bat̉ hominibꝰ: ⁊ ī cęlo eſſe fatebat̉ vt deus: Et deitas nō minorat̉ cū īfirmitas aſſumit̉: et illud quod non erat accepit: ⁊ deus māſiſ qd̓ ab initio fuit. Quod em̄ homo fuit nob̓ Phil̓. 2. ꝓfuit: ſibi nihil minuit. Exinaniuit plenitu­dinem deitatis: formā ſuſcepit humilitatis: ⁊ patri manens ęqualis. Talis eligit̉ virgo de toto ſcilicꝫ mūdo: quę tantū haberet me­ritū vt dei filiū in ſemetipſam ſuſciperet: et Lucꝭ. i. poſt partū omnimodo ꝟgo ꝑmaneret. Aue inquit maria gratia plena: dn̄s tecū: benedi cta tu inter mulieres: Quia ecce cōcipies et paries filium: et vocabis nomē eius ieſum. Ipſe enim ſaluum faciet populū ſuū a pec­catis eorū: Uirginitatis iura ſeruabis: filiū habebis: et nomen virginis non amittes. Tanta eſt enim diuina illa potentia: vt et matrē reddat fecundā: et virginitatē ſeruet illęſam. Ideo benedicta inter mulieres: qͥa ex ſpirituſancto ꝯcipies: vbi nō eſt carnalis maritus: ſed diuina dinoſcit̉ virtus. Lacta bis infantē ꝓpriuꝫ: creatori ſucum porrigis lactis: ⁊ cibis cęleſtibus ſatiaris. Pānis in­uoluis puerū: qui tibi īmortale condonauit indumentum. In pręſepio ponis infantilia mēbra: qui cęleſtem tibi p̨̄parauit menſam. Oīa q̨̄ nutricię cauſa debent̉ circa puerū ce­lebremꝰ: vt qd̓ ipſe ꝓmiſit ſanctis ſuis: ⁊ tu ipſa libētius cōſequaris. Quid multa? Ex­ulta virgo de tanto promiſſo: nuncius diſ­ceſſit angelicus: ⁊ ventris hoſpitium ingre­ditur deus: qui viuit ⁊ regnat in ſęcula ſęcu­lorum: Amen. In eodem feſto: Sermo XI Sermo. XV. Atiuitas dn̄i noſtri ieſu chriſti: totū A n mundū noua aduētus ſui hodie lu­ce ꝑfudit. hodie de cęlo deus deſcē­dit ad honminē: vt ī cęlis homini p̨̄pararet aſcenſum. Hodie accipimus natum dei vir­ginis filium omniū credentiū ſaluatorem. Deus de patre: homo de matre: deus occul­tus: homo manifeſtus. Et qm̄ diabolꝰ ꝑ ſer Gen̄. 3. pentem euę locutus: ꝑ euę aures mūdo in­tulit mortē: deus ꝑ angelū ad mariā ꝓtulit Lucꝭ. i. verbū: ⁊ cūctis ſęculis vitā effudit. Angelꝰ ſermonē eiecit: ⁊ chriſtū virgo cōcepit. O cō iunctio ſine ſordibꝰ facta: vbi maritꝰ ſermo eſt: ⁊ vxor auricula. hoc ſplendore concipit̉ dei filius: hac mūdicia generat̉. Nulla fieri potuit grauedo cōcipiēti: nulla triſticia par­turiēti. Qui enim venerat triſte lętificare ſę culum: ventris non cōtriſtauit hoſpitium. De cęlis medicus tranſiens ꝑ virginē: poſt tranſitū ſuum illęſam fecit virginē ꝑmane­re. Qui enim dirupta corporuꝫ membra in alijs poterat integrare tangendo: quātoma gis in ſua matre quod inuenit integrū non potuit violare naſcēdo? Creuit em̄ eius par tu integritas corporis potius qͣꝫ decreuit: et virginitas ampliata eſt potiꝰ qͣꝫ fugata. In anguſti corporis membro ſuſtinuit: quicqͥd ſuſtinent cęli. Plena ſunt viſcera: ⁊ nullum nouit virginis cōſcientia. Cum eſſet graui­da: ſalubri leuitate plaudebat. Lumen em̄ quod intra ſe habebat: pondus habere non poterat. Facta eſt maria feneſtra cęli: quia ꝑ ipſā deus verū fudit ſęculis lumē. Facta eſt maria ſcala cęleſtis: qꝛ ꝑ ipſam deꝰ deſcēdit ad t̓ras: vt ꝑ ipſā homīes aſcēdere mereant̉ ad cęlos. Ipſis em̄ licebit aſcendere illuc: qͥ deū crediderint ad terras ꝑ virginē mariam deſcendiſſe. Facta eſt maria reſtauratio fę B minarū: qꝛ ꝑ ipſam a ruina primę maledicti­onis ꝓbant̉ eſſe ſubtractę. Tria deniqꝫ ma la euę: a tribus bonis marię ꝓbant̉ excluſa. Nā euę dictū ē: In doloribꝰ ⁊ ī triſticia pari Gen̄. 3. es: ⁊ ad virum cōuerſio tua: ⁊ ipſe domina­bit̉ tui. Tribꝰ ergo his malis ſe ſubiugāt fę minę quę mariā nō ſequūt̉: dolori: triſticię: ſeruituti. Maria autem econtrario qͣꝫ p̨̄cla­riſſimis tribus bonis ſublimet̉ auſculta: ſa­lutionis angelicę: benedictionis diuinę: et plenitudinis gratię. Sic enim eam legit̉ ſa­lutaſſe: Aue maria gratia plena: benedicta Lucꝭ. i.