Transkription / Sermones [257

Eodē die: Ser. III IIII Ser. C. XL.II. C. XL. III. F quęris. Sic ⁊ tu quando dicis: Beatus eſſe volo: bonam rem quęris: ſed non eſt hic. Si habuit illud hic chriſtus: habebis ⁊ tu in regione mortis tuę. Quid ille inuenit hic attē de: veniens de alia regione: et quid inuenit niſi qd̓ hic abundat? Manducauit tecū: qd̓ abundat in cella miſerię tuę. Acetum hic bibit: fel hic habuit. Ecce qͥd in cella tua inuenit. Sed ad magnā mēſam ſuam te inuitauit: mēſam cęli: mēſam angelorū: vbi ip̄e pa nis eſt. Deſcēdens ergo ⁊ iſta mala inueniēs in cella tua: et non dedignatus eſt talē men ſam tuam: ꝓmiſit ſuam. Et quid nobis dicit: Credite credite vos venturos ad bona menſę meę: quādo nō ſum dedignatus ma la menſę veſtre. Malū tuum tulit: ⁊ bonum ſuum dabit. Uitā ſuam ꝓmiſit nobis. Sed incredibilius eſt qd̓ fecit. Mortē ſuam p̨̄rogauit nobiſ: tanqͣꝫ diceret: Ad vitam meam vos inuito: vbi nemo morit̉: vbi nemo deficit. Ecce ad qd̓ vos inuito: Ad regionē an gelorū: ad amicitiā patris et ſanctiſpūs: ad cęnam ſempiternā: ad fraternitatem meaꝫ: poſtremo ad meipſum. Ad vitam meā vos inuito: non vultis credere: quia dabo vobis vitam meā. Tenete pignus: mortem meaꝫ. Modo gͦ cum in iſta morte corruptibili viui mus: morū mutatione cū chriſto moriamur: a morte iuſticię cū chriſto viuamus: beatam vitam nō accepturi niſi cum ad illū venerimus qui venit ad nos: ⁊ cum illo eſſe cęperi mus qui mortuus eſt ꝓ nobis. aliij Eodem die: Sermo III Alutis humanę fratres chariſſimi ⁊ A ſ mūdi rediuiua libertas nō modica taxatione requit̉: ſed chriſti ſanguine temꝑat̉. Sed quātū venerabilis diei huius officiū credentibꝰ cōtulit gaudiū: tantū incredulis interitū portauit ⁊ luctū. Cōfert lęticiā chriſtianis ex fide: ingerit pęnā iudęiſ deſꝑantibꝰ ex cruce. Illis īiuria filij dei ęter nam contulit mortē: nobis ad perpetuā ꝓficit ſalutē. Quis rogo diuinę pietatis exceſſus eſt: vel quanta amoris amplitudo monſtrat̉? Ad hoc deus propter hominē perditū de cęlo voluit deſcēdere: nō vt honorē in mū do accepere videret̉: ſed vt ſuſpēderet̉ in cru ce. Et dū voluit deceptū laqueis mortis exi mere: ipſaꝫ ſubire nō dedignatus eſt mortē. Et qualē mortē? Quę deteſtabilior omī mor te extitiſſet. hoc apl̓us aſſeruerat dicēs: hū Phil̓ 2. miliauit inqͥt ſe vſqꝫ ad mortē: mortē autem crucis. Unde poſt mortē victrix reſurrectio parabat̉. Dicamꝰ fratres: Hęc eſt dies quaꝫ Psͣ. 117fecit dn̄s: gaudeamus ⁊ epulemur in ea: hoc eſt paſcha qd̓ colimꝰ: ī hoc ꝑegrinamur: hoc p̨̄teritū redit: hoc voluit̉ in futurū. Eodem die ſermo: de Reſurrection corporum contra infideles: Sermo Sermo IIII Ropria fides eſt chriſtianorū: reſur A rectio mortuorū. Hanc in ſeipſo: id p eſt reſurrectionē mortuoꝝ caput noſtrū chriſtus oſtēdit. Et exemplū fidei nobis p̨̄ſtitit: vt hoc ſperēt mēbra in ſe qd̓ p̨̄ceſſit in capite. Heſterno die vobis inſinuauimꝰ ſapientes gentium quos philoſophos dicunt ipſos qui in eis excellentiſſimi fuerunt ſcrutatos fuiſſe naturā: ⁊ de operibus artificem cognouiſſe: prophetā non audierūt: legē dei non acceperūt: ſꝫ eis deus quodāmodo ſilēs ipſis mūdi operibus loquebat̉: et ad eos ad quęrendū artificē rerū: mūdi ſpecies inuitabat. Nec potuerūt in animū inducere: cęluꝫ ⁊ terrā ſine auctore conſtare. De his beatus paulus apl̓us ita loquit̉: Reuelat̉ inquit ira Ro. 1. dei de cęlo ſuꝑ omnē impietatē. Quid ē ſuꝑ omnē? Nō ſolū ſuꝑ iudęos qͥ dei legē acceperunt et legis datorē offenderūt: verūetiā ſuꝑ impietatē gentiū reuelat̉ ira dei de cęlo. Et ne quiſqͣꝫ diceret: quare cū ipſi legem nō acceperint? ſecutꝰ adiunxit: Et iniuſticiā eorum qͥ veritatē dei in iniquitate detinēt. Iā tu reſponde: Quā veritatē? Nō em̄ acceperunt legem: Nō em̄ audierūt ꝓphetā. Audi quā veritatē. Qm̄ qd̓ notū eſt inqͥt dei: manifeſtū eſt in illis. Unde manifeſtū? Adhuc audi: Deus em̄ illis manifeſtauit. Si adhuc q̨̄ris: quō manifeſtauit quibꝰ legē nō dedit? Audi quō: Inuiſibilia em̄ eius a cōſtitutiōe mūdi ꝑ ea q̨̄ facta ſunt intellecta ꝯſpiciunt̉. Inuiſibilia em̄ eius: hoc eſt inuiſibilia dei a cōſtitutiōe mūdi: id eſt ex quo cōſtituit mūdū ꝑ ea q̨̄ facta ſunt intellecta ꝯſpiciunt̉: illa ꝑ hęc intellecta cōſpiciunt̉. Sempiterna qͦꝫ: verba apl̓i dico: ipſa attexo: Sempiterna qͦꝫ virtus eius ⁊ diuinitas ſubaudis: intellecta cōſpiciunt̉ vt ſint inexcuſabiles. Quare inexcuſabiles? Quia cognoſcētes deū non ſic̄ deū gl̓ificauerūt aut gr̄as egerūt. Non dicit