Seite
Sancti Auguſtni de tempore. neſciētes deum: ſed cognoſcētes. Unde co­gnoſcētes? Ex his q̨̄ fecit. Int̓roga pulchri­tudinē t̓rę: Interroga pulchritudinē maris: Int̓roga pulchritudinē dilatati ⁊ diffuſi ae­ris: Int̓roga pulchritudinē cęli: Int̓roga or­dinē ſydeꝝ: Int̓roga ſolē fulgore ſuo diē cla rificantē: Interroga lunā fulgore ſuo ſequē­tis noctis tenebras tēꝑantē: Interroga ani­malia q̨̄ mouent̉ in aquis: in terris: q̨̄ volāt in aere latētes aīas: ꝑſpicua corꝑa: viſibilia regēda: inuiſibiles regētes: Interroga iſta: Reſpōdēt tibi oīa: Ecce vide pulchra ſumꝰ: pulchritudo eoꝝ: ꝯfeſſio eoꝝ ē. Iſta pulchra mutabilia quis fecit: niſi incōmutabilis pul B cher in ſeipſo? Deniqꝫ homīes vt poſſent in­telligere ⁊ cognoſcere deum vniuerſi mundi creatorem: ī ipſo homīe interrogauerūt hęc duo: corpus ⁊ animā: hoc interrogabāt qd̓ ⁊ ipſi geſtabant: videbant corpus: animā nō videbant. Sed corpꝰ niſi de aīa nō videbāt. Uidebāt em̄ ꝑ oculū: ſed intus erat qui ꝑ fe neſtras aſpiciebat. Deniqꝫ diſcedente habi tatore iacet domus: Diſcedēte qui regebat: cadit qd̓ regebat̉. Et quoniā cadit: cadauer vocat̉. Nonne ibi oculi integri? Et ſi pateāt nihil vident. Aures aſſunt: ſed migrauit au­ditor. Linguę organū manet: ſꝫ abſceſſit mu ſicus qui mouebat. Interrogauerunt ergo iſta duo: corpus qd̓ videt̉: ⁊ animā quę non videt̉: ⁊ inuenerūt melius eſſe illud qd̓ non videt̉ qͣꝫ illud quod videt̉: maiorem eſſe ani­mā latentē: deteriorē carnē apparenteꝫ. Ui­derūt iſta: intuiti ſunt: diſcuſſerūt vtrūqꝫ: ⁊ inuenerūt vtrūqꝫ mutabile in ipſo homine. Mutabile corpus ꝑ ętates: ꝑ corruptiōes: ꝑ alimēta: ꝑ refectiōes: ꝑ defectiōes: ꝑ vitā: ꝑ mortē. Tranſierūt ad aīaꝫ quā vtiqꝫ cōpre hēderāt meliorē ⁊ inuiſibilē mirabant̉: ⁊ in­uenerūt et ipſam mutabilē: modo velle: mō nolle: modo ſcire: modo neſcire: modo me­miniſſe: modo obliuiſci: modo timere: mo­do audire: modo ire in ſapientiam: modo in ſtulticiam deficere. Uiderunt ⁊ ipſam muta bilē: trāſierūt et ipſam. Quęſierūt em̄ aliqd̓ īmutabile. Sic ergo ꝑuenerūt ad cognoſcen C dum deū qui fecit per iſta quę fecit: Sed nō Ro. i. ſicut deū honorauerūt aut gratias egerunt: vt ipſe dicit apl̓us: Sed euanuerūt in cogi­tationibus ſuis: ⁊ obſcuratum eſt inſipiens cor eorū: dicētes ſe eſſe ſapientes: ſtulti facti ſunt. Et quo ꝑuenerunt? Et īmutauerūt in quit gloriam incorruptibilis dei: in ſimilitu­dinē imaginis corruptibilis hoīs. Idola di­cit. Et parū erat facere idolū ad ſpeciē homi nis: ⁊ ad ſui oꝑis ſimilitudinē addicere arti­ficem: paꝝ fuit hoc. Sed inſuꝑ quid? Et vo­lucrū ⁊ quadruplū ⁊ ſerpentiū. Omnia qͥppe iſta quaſi muta animalia et irrationabilia illi quaſi magni ſapientes deos ſibi fecerūt. Rep̄hendebam quādo adorabas imaginē hominis: qͥd tibi faciā quādo adoras imagi nē canis: imaginē colubri: imaginē crocodi­li? Peruenerūt vſqꝫ ad iſta. Quātū q̨̄rentes in ſuꝑna euecti ſunt: tantū cadentes in ima demerſi ſunt. Altius em̄ mergit̉ qd̓ de alto cadit. Hi ergo ſicut hodie vos cōmonui quę ſierunt qd̓ poſtea: id eſt qd̓ poſt hanc vitam ſit futurū. Quęſierūt ſicut homines: ſed qn̄ inuenirent cū homines eſſent: doctrinā dei non habuerūt: ꝓphetas non audierūt: non potuerūt inuenire: ſuſpicati ſunt. Retuli he­ri vobis ſuſpitiones illorum. Exeunt animę D malę inquiūt: et quia immūdę ſunt: conti­nuo in alia corpora reuoluunt̉. Exeunt ani­mę ſapientiū atqꝫ iuſtorū: ⁊ quia bene vixe­runt: volant ad cęlū. Age bene: bn̄ inueniſti illis locū: volantes ad cęlū ꝑuenerūt. Et qͥd ibi? Ibi erunt inquiūt: ⁊ requieſcent cū dijs: Sedes eorū erunt ſtellę. Nō malū habitacu lū illis inueniſtis: vel ibi illas dimittite: no­lite illas deijcere. Sed inquiūt: Poſt tēpora longa facta penitus obliuione veterū miſe riarū incipiūt velle reuerti ad corpora: ⁊ de­lectabit eas venire: Et rurſus veniūt ad iſta patiēda: ad iſta toleranda: ad obliuiſcendū deū: ad blaſphemandū deum: ad ſequēdas corporis voluptates: ad pugnas contra libi dines. Ueniūt ad iſtas miſerias: vnde et qͥ? Dic mihi quare? Quia obliuiſcunt̉: Obliui­ſcunt̉ ⁊ delectatōeꝫ carnis: hoc ſolū mali ſui meminnerūt vnde ruerūt. Ueniūt. Quare­Quia delectat eos rurſus in corporibus ha­bitare. Unde delectat eos: niſi ꝑ memoriā: qꝛ ibi aliqn̄ hītauerūt? Dele totā memoriā: ⁊ forte reſiduā facies ſapiētiā. Nihil r̄mane­at qd̓ reuocet. Et horruit qͥdā auctor ipſorū cui demonſtrabat̉ vel qui inducebat apud inferos demōſtrantē patrē filio ſuo. Noſtis em̄ ꝓpͥe oēs hęc: atqꝫ vtinā pauci noſceretꝭ. Sed pauci noſtis in libris: multi ī theatris: qꝛ ęneas deſcēdit ad inferos: et oſtendit illi pater ſuus aīas romanorū magnorū ventu­ras in corꝑa: expauit ipſe ęneas ⁊ ait: O pat̓ Ulr en an ne aliquas ad cęlū hinc ire putandū eſt: