Sancti Auguſtini de temporeLucꝭ. 2. dio ꝟginitatis pariēdus introiui. In p̨̄ſepioexpoſitus: ⁊ pannis obuolutus iacui: infantię cōtumelias hūanoſqꝫ dolores qͥbus tibiſimilis fierē: ad hoc ſcilicet vt te mihi ſimilēMatih. 27. facerē ꝑtuli: irridentiū palmas ⁊ ſputa ſuſcepi: acetū cū felle bibi: flagellis cęſus: vepribus coronatꝰ: cruci affixꝰ: vulnere ꝑfoſſus:vt tu eripereris morti: animā in tormētis dimiſi. En clauoꝝ veſtigia quibꝰ affixus pepēdi: en ꝑfoſſum vulneribꝰ latus. Suſcepi dolores tuos: vt tibi gloriā darē: ſuſcepi mortētuā vt in ęternū viueres. Conditus iacui inſepulchro: vt tu regnares in cęlo. Cur qd̓ ꝓte ꝑtuli ꝑdidiſti? Cur ingrate redēptiōis tuęmunera renūciaſti? Nō te ego de morte tuaquęro: redde mihi vitā tuā ꝓ qua meā dedi.Redde mihi vitā tuā: quā vulneribꝰ pctōꝝindeſinent̉ occidiſ. Cur habitaculū qd̓ mihiin te ſacraueram: luxurię ſordibus polluiſti?Cur corpus meū illecebraꝝ turpitudine maculaſti? Cur me grauiore criminū tuorū cruce: qͣꝫ illa in qua quōdā pependerā afflixiſti?Grauior em̄ apud me peccatoꝝ tuorū crux ēin qua inuitus pendo: qͣꝫ illa in qua tui miſertus mortē tuā occiſurus aſcendi. Cū eſſēimpaſſibilis ꝓ te pati dignatꝰ ſuꝫ: ſed tu deſpexiſti in homīe deū: in infirmo ſalutē: ⁊ qͥapoſt oīa mala tua ad medicamēta penitētięcōfugere noluiſti: ab audito malo nō mereMatth̓. 25. beris liberari. Qui tūc erit ſtridor dentiū: cūſanctoꝝ multitudine ad dexterā regis et adgloriā ſegregata: peccati ppl̓us ī ꝓfundo tartari ſine vlla miſeratiōis ac venię ſpe demerſus: excludi ſe tenebris ſuis a beata ſanctoꝝluce viderit: ⁊ in ꝓfundi ſinū ſine fine deſcePs. 68. dens vrgēte os ſuū puteo ęterna ſupplicia ⁊ꝑpetuā mortē nō moriturus aſpexerit? Fruſtra aūt a pauꝑe quē in hac vita deſpexit miLucꝭ. 16. ſericordiā poſtulabit: fruſtra extremū lazaridigitū quo ardens refrigeret̉ ardentibus labijs rogabit apponi. Ꝙ vellet miſer cū pauperū gloriā viderit duris quondā paupertatis ſubiacuiſſe laboribꝰ: ⁊ illa vita q̨̄ cum vita moreret̉ mala portaſſe: ne ad illa ęternaM mereret̉ ſupplicia ꝑuenire. Ut gͦ tā dura et tāCa. ι0. terribilia an̄ illud tribunal ęterni iudicis nōmereamur audire: dū adhuc licet ⁊ cū dei adiutorio in poteſtate nr̄a eſt: cōſideremꝰ cōſcientias nr̄as: et ſi aliqua crimina vel peccatacapitalia: necdū elemoſynis et or̄onibꝰ purgata nobis adhuc dn̄ari cognoſcimꝰ: portūpęnitētię deuictis peccatorū fluctibꝰ chriſtoiuuante feſtinemus intrare. Et ſi quid ī nauicula animę nr̄ę multis tempeſtatibꝰ peccatorū fluctibꝰ: aut ꝑ ſuꝑbiā fractū: aut perauariciā ruptū: aut ꝑ luxuriam reſolutū eſſecognoſcimꝰ: cōponere vel reꝑare bonis operibus feſtinemꝰ. Studeamꝰ iugiter vitiorūexhaurire ſentinā. Nō em̄ nocēt peccata p̨̄terita: ſi nō placent p̨̄ſentia. Sicut em̄ nulli) iuſtorū ſufficit iuſticia ſua ſi non ꝑſeueraueritvſqꝫ in finē: ita nulli peccatorū nocere poterit iniqͥtas ſua ſi anteqͣꝫ de corpore iſto diſcedat ad elemoſynarū remedia vel ad pęnitētię medicamēta cōfugerit. Sed quia qn̄ velqͣ hora de hoc ſęculo rapiamur ſcire nō poſſumus: ſine vlla dilatiōe vl̓ mora de ſiniſtrafugere feſtinemꝰ ad dexterā. Nō ſanitati: nōętati credendum eſt. Nō in remediū ſalutisſuę ſemꝑ finis tardādus eſt: qͥ vitę ſuę ſꝑ incertus eſt: qꝛ qui nos ſecuros facit dicendo:Peccator in qͣ die ꝯuerſus fuerit: oēs iniqui Ezech. 34tates illiꝰ obliuioni tradunt̉: ipſe nos etiamcautos eſſe voluit dicens: Nolite tardare Eccl. j.conuerti ad dominū: nec differatis de die indiem. Cōuertamur gͦ ad meliora: dū in nr̄aſint poteſtate remedia. Hic extinguamꝰ mortem moriendo peccatis: hic viā vitę meritisacquiramus. Hęc gͦ frēs dilectiſſimi ſapiēterac fideliter cogitātes: ad penitētię remediacōfugere feſtinemꝰ: ⁊ ꝑ caſtitatē vel hūilitatē: ꝑ opera iuſticię ac miſericordię ęterna nobis apud deū cōparemꝰ. Sed vt ad id redeamus vnde digreſſi ſumꝰ: ſequit̉ ī hoc ſanctoſymbolo. Credo in ſpm̄ſanctū. Aduertite ꝙ Nſicut in patrē: ita ⁊ in filiū ⁊ in ſpm̄ſanctū ſit Ca. i1.credendū. Nā qui vel in vnā de trinitate ꝑſonā nō crediderit: in duabꝰ illi credidiſſe nōꝓderit. Fides nāqꝫ catholica hęc eſt: vt vnūdeū in trinitate: ⁊ trinitatē in vnitate veneremur: credamus ⁊ colamꝰ ⁊ cōfiteamur. Etin hac trinitate nihil pͥus aut poſteriꝰ: quiaſicut nunqͣꝫ pater ſine filio: nec filius ſine patre: ſic ⁊ nunqͣꝫ fuit pater et filius ſine ſpirituſancto. Coęterna ergo eſt ſancta trinitas: etinſeꝑabilis vnitas: ſine initio ⁊ ſine fine. Nihil maius aut minus. Equalitatē ꝑſonarūdicit: qꝛ ſancta trinitas ęqualis eſt: ⁊ vna eſtdeitas: apl̓o dicēte atqꝫ docēte: Per ea q̨̄ fa Ro. i.cta ſunt intellecta cōſpiciunt̉: ⁊ ꝑ creaturamcreator intelligit̉ ẜm has cōparatōes ⁊ aliasqͣꝫ plures. Sol: candor ⁊ calor: ⁊ tria ſunt vocabula: ⁊ tria vnum. Qd̓ candet hoc calet: ⁊qd̓ calet hoc candet: tria hęc vocabula: res