Ser. C. L.XXXI. In vigilia Bentecoſtes: Ser. I. Iob̓. 10. oꝑatio poteſtatis: vt ipſe ait: Poteſtatē ha­beo ponēdi animā meā: iterū ſumēdi eam. Oarci. 16. Aſcēdit ad cęlos: id eſt cōditionē naturę no actꝭ. i. ſtrę quā ex homīe matre natꝰ aſſumpſit: ſuꝑ cęlos in dextera dei patris collocauit. Aſcē­dumꝰ nos xp̄o interim corde: vt dies eius ꝓmiſſus aduenerit ſequamur et corꝑe­Scire tn̄ debemꝰ frēs: qꝛ chriſto aſcen­dii ſuꝑbia: auaricia: luxuria: nullū vi tiū nr̄m aſcēdit medico nr̄o: Ideo ſi poſt medicū deſideramꝰ aſcendere: debemꝰ vitia vl̓ peccata deponere. Oēs em̄ qͣſi qͥbuſdam cōpedibus nos p̨̄munt peccatorū retibus nos ligare cōtendūt: ideo dei adiutorio Psͣ.2. ẜm qd̓ ait pſalmiſta: Dirūpamꝰ vincula eo­Psͣ. 115.: vt ſecuri poſſumus dicere dn̄o: Dirupiſti vincula mea: tibi ſacrificabo hoſtiā laudis. Sedet ad dexterā dei patris omnipotētis. Sedere iudicātis eſt: Et qꝛ redēptor nr̄ aſſū­ptus in cęlū: nūc oīa iudicat: ad extremū R iudex omniū veniet: ſedere deſcribitur. In­ca. s. de venturus iudicare viuos mortuos. In ipſo corpore venturus eſt ad iudiciū: in quo aſcēdit ad cęlū: chriſtianos iudicaturꝰ pa ganos: iuſtos pctōres: fideles et impios. a. Cor. 5. Oēs em̄: vt ait apl̓us: aſtabimꝰ ante tribu­nal chriſti: vt referat vnuſquiſqꝫ ꝓpria cor poris ſui ꝓut geſſit ſiue bonū ſiue malum. Quā rem etiā dn̄s in euāgelio denūciat di­hattꝰ. 16. cens: Filius homīs venturꝰ eſt in gloria ſua cum angelis ſuis: et tūc reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Diligēter quęſo attēdite frēs: me­ pariter expaueſcite: qꝛ dixit: vt reddat vnicuiqꝫ ẜm miſericordiā ſuā: ſed ẜm opera. Hic em̄ eſt miſericors: ibi iuſtus. qd̓ non ſtatim in pctōres vindicat: patiētia eſt non negligētia. ille potentiā ꝑdidit: ſed nos ad pęnitētiā reſeruauit. Unde valde timen ē: ne quāto diutiꝰ ſpectat vt corrigamur: tanto grauiꝰ vindicet ſi emēdari noluerimꝰ. Scire et intelligere debemꝰ frēs chariſſimi: nihil eſſe nobis ſalubriꝰ qͣꝫ vt damnatis oīm p̨̄ſentiū rerū voluptatibꝰ: id potius cogite mus qn̄ erimꝰ de hoc ſęculo trāſituri: vel qn̄ tabernaculū corꝑis vltimo die ſuꝑueniente depoſituri: iterū illud reſurrectiōis tꝑe re­cepturi: vt eodē recipiamꝰ ꝓut geſſimus: ſiue bonū ſiue malū. Et ideo rogo frēs vt qͥ­tidie cogitemꝰ: quales erimus in die iudici puriſſimis angeloꝝ ꝯſpectibꝰ offerēdi: ęter iudici rationē de libris ꝯſcīę reddituri: re­motis omnibꝰ ꝓbatiōibus. Certū eſt in die illa ipſū ante ſe hominē cōſtituendū: et ipſā ſibi vitā in cordis ſpeculo demonſtrandā: et teſtes cōtra deforis aliqn̄ ſed intus de ipſa aīa ꝓferendos. Adijcienda erūt aliqͣ peregrina: ſed nimiū nota teſtimonia: id eſt oꝑa ſua. Ordinabunt̉ ante infęlicē aīaꝫ pec cata vel crimīa ſua: vt cōuincat ꝓbatio: cōfundat agnitio: ẜm illud qd̓ ſcriptū eſt: Arguā te ſtatuā cōtra faciē tuā. Quicūqꝫ Psͣ. 49. ſe licet emēdare neglexerit: ante illuꝫ cęleſtē populū pͥmū excepturꝰ erit de cōfuſi on ſuppliciū: aīa q̨̄ pęnitentiā cōpen dioſā trāſactas pctōꝝ ſuorū putredines cu rare diſſimulat: ante illud tribunal metuen­ ſine vllo remedio in ꝑpetuo tartaro ma­nebit. Quę cum ita ſint: bn̄ nobiſcū ageret̉: I ſi iam nūc ſic pęniteremꝰ ſuꝑ malis nr̄is quō Ca. 9. tūc ſine vllo remedio pęnitebimus: ſi fędita tes cōfuſiōes nr̄as quēadmodū tūc viſuri ſumꝰ: ſic iam eas nūc videre horrere poſſe mꝰ. O ſi nūc faciē peccatricꝭ aīę liceret ocu lis corꝑis intueri: ꝯſciētię nr̄ę vultū in ocu­lorū p̨̄ſentiā ꝑmitteremur adducere: qd̓ ſi li­ceret: nec dici pōt quāto ſtudio: quāto metu vrgeremur fędata componere: maculata ter gere: vulnerata curare. Ideoqꝫ qꝛ poſſu­mus oculis corꝑis: inſpiciamꝰ nos inquātū poſſumꝰ oculis cordis: et vnuſqͥſqꝫ cōſciētiā ſuā ante cōſpectū interioris homīs ꝯſtituat: ipſi noſmetipſos caſtigemꝰ: ipſi nobiſcū ra­tionē de qͦtidiana cōuerſatione faciamꝰ: ipſi nos accuſemꝰ quotidie iudici nr̄o: ī car­ne ſumꝰ cōtra ipſā carnē auxiliāte dn̄o quo­tidie dimicemꝰ. Qd̓ fecerit: ab auditu ma­lo liberabit̉. Qui aūt cōtemnit: qͥd faciet in illo metuēdo iudicij die: cum tremēte mūdo Matib. 25 dn̄s p̨̄cinētibus angeloꝝ buccinis in illo ma ieſtatis ſuę throno circūdatꝰ cęleſtis miltię luce cōſederit: ibiqꝫ de t̓rę gremio antiquo puluere ſuſcitato hūano genere: aſtāte teſti­monio cōſciētię ſinguloꝝ: poſitis in ꝯſpectu peccatoꝝ pęnis iuſtorūqꝫ p̨̄mijs: rationē vi­ cęperit poſtulare: plus iuſtus qͣꝫ miſe­ricors ſęueritate iudicis cōtemptę miſericor­dię: reos cęperit accuſare dicere: Ego te de limo manibꝰ meis feci: ego terrenis artu Gen̄. 2. bus infudi ſpm̄: ego tibi imaginē noſtrā ſil̓i­tudinēqꝫ cōferre dignatꝰ ſum: ego te int̓ ꝑa­diſi delitias collocaui: tu vitalia mādata cō­temnēs: deceptorē ſequi qͣꝫ deū maluiſti. expulſus de ꝑadiſo iure peccati mortis vin­culis tenereris: virginalē vterū ſine diſpen­