Ser. C. L.XXXI. In vigilia Bentecoſtes: Ser. I. Iob̓. 10. oꝑatio poteſtatis: vt ipſe ait: Poteſtatē habeo ponēdi animā meā: ⁊ iterū ſumēdi eam. Oarci. 16. Aſcēdit ad cęlos: id eſt cōditionē naturę no actꝭ. i. ſtrę quā ex homīe matre natꝰ aſſumpſit: ſuꝑ cęlos in dextera dei patris collocauit. Aſcēdumꝰ ⁊ nos cū xp̄o interim corde: vt cū dies eius ꝓmiſſus aduenerit ſequamur et corꝑeScire tn̄ debemꝰ frēs: qꝛ cū chriſto nō aſcendii ſuꝑbia: nō auaricia: nō luxuria: nullū vi tiū nr̄m aſcēdit cū medico nr̄o: Ideo ſi poſt medicū deſideramꝰ aſcendere: debemꝰ vitia vl̓ peccata deponere. Oēs em̄ qͣſi qͥbuſdam cōpedibus nos p̨̄munt ⁊ peccatorū retibus nos ligare cōtendūt: ⁊ ideo cū dei adiutorio Psͣ.2. ẜm qd̓ ait pſalmiſta: Dirūpamꝰ vincula eoPsͣ. 115. rū: vt ſecuri poſſumus dicere dn̄o: Dirupiſti vincula mea: tibi ſacrificabo hoſtiā laudis. Sedet ad dexterā dei patris omnipotētis. Sedere iudicātis eſt: Et qꝛ redēptor nr̄ aſſūptus in cęlū: ⁊ nūc oīa iudicat: ⁊ ad extremū R iudex omniū veniet: ſedere deſcribitur. Inca. s. de venturus iudicare viuos ⁊ mortuos. In ipſo corpore venturus eſt ad iudiciū: in quo aſcēdit ad cęlū: chriſtianos iudicaturꝰ ⁊ pa ganos: iuſtos ⁊ pctōres: fideles et impios. a. Cor. 5. Oēs em̄: vt ait apl̓us: aſtabimꝰ ante tribunal chriſti: vt referat vnuſquiſqꝫ ꝓpria cor poris ſui ꝓut geſſit ſiue bonū ſiue malum. Quā rem etiā dn̄s in euāgelio denūciat dihattꝰ. 16. cens: Filius homīs venturꝰ eſt in gloria ſua cum angelis ſuis: et tūc reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Diligēter quęſo attēdite frēs: ⁊ mecū pariter expaueſcite: qꝛ nō dixit: vt reddat vnicuiqꝫ ẜm miſericordiā ſuā: ſed ẜm opera. Hic em̄ eſt miſericors: ibi iuſtus. Nā qd̓ non ſtatim in pctōres vindicat: patiētia eſt non negligētia. Nō ille potentiā ꝑdidit: ſed nos ad pęnitētiā reſeruauit. Unde valde timen dū ē: ne quāto diutiꝰ ſpectat vt corrigamur: tanto grauiꝰ vindicet ſi emēdari noluerimꝰ. Scire et intelligere debemꝰ frēs chariſſimi: nihil eſſe nobis ſalubriꝰ qͣꝫ vt damnatis oīm p̨̄ſentiū rerū voluptatibꝰ: id potius cogite mus qn̄ erimꝰ de hoc ſęculo trāſituri: vel qn̄ tabernaculū corꝑis vltimo die ſuꝑueniente depoſituri: ⁊ iterū illud reſurrectiōis tꝑe recepturi: vt cū eodē recipiamꝰ ꝓut geſſimus: ſiue bonū ſiue malū. Et ideo rogo frēs vt qͥtidie cogitemꝰ: quales erimus in die iudici puriſſimis angeloꝝ ꝯſpectibꝰ offerēdi: ⁊ ęter nō iudici rationē de libris ꝯſcīę reddituri: remotis omnibꝰ ꝓbatiōibus. Certū eſt in die illa ipſū ante ſe hominē cōſtituendū: et ipſā ſibi vitā in cordis ſpeculo demonſtrandā: et teſtes cōtra eā nō deforis aliqn̄ ſed intus de ipſa aīa ꝓferendos. Adijcienda erūt nō aliqͣ peregrina: ſed nimiū nota teſtimonia: id eſt oꝑa ſua. Ordinabunt̉ ante infęlicē aīaꝫ pec cata vel crimīa ſua: vt eā ⁊ cōuincat ꝓbatio: ⁊ cōfundat agnitio: ẜm illud qd̓ ſcriptū eſt: Arguā te ⁊ ſtatuā cōtra faciē tuā. Quicūqꝫ Psͣ. 49. ſe mō dū licet emēdare neglexerit: ante illuꝫ cęleſtē populū pͥmū excepturꝰ erit de cōfuſi on ſuppliciū: ⁊ aīa q̨̄ mō ꝑ pęnitentiā cōpen dioſā trāſactas pctōꝝ ſuorū putredines cu rare diſſimulat: ante illud tribunal metuendū ſine vllo remedio in ꝑpetuo tartaro manebit. Quę cum ita ſint: bn̄ nobiſcū ageret̉: I ſi iam nūc ſic pęniteremꝰ ſuꝑ malis nr̄is quō Ca. 9. tūc ſine vllo remedio pęnitebimus: ſi fędita tes ⁊ cōfuſiōes nr̄as quēadmodū tūc viſuri ſumꝰ: ſic iam eas nūc videre ⁊ horrere poſſe mꝰ. O ſi iā nūc faciē peccatricꝭ aīę liceret ocu lis corꝑis intueri: ⁊ ꝯſciētię nr̄ę vultū in oculorū p̨̄ſentiā ꝑmitteremur adducere: qd̓ ſi liceret: nec dici pōt quāto ſtudio: quāto metu vrgeremur fędata componere: maculata ter gere: vulnerata curare. Ideoqꝫ qꝛ nō poſſumus oculis corꝑis: inſpiciamꝰ nos inquātū poſſumꝰ oculis cordis: et vnuſqͥſqꝫ cōſciētiā ſuā ante cōſpectū interioris homīs ꝯſtituat: ipſi noſmetipſos caſtigemꝰ: ipſi nobiſcū rationē de qͦtidiana cōuerſatione faciamꝰ: ipſi nos accuſemꝰ quotidie iudici nr̄o: ⁊ dū ī carne ſumꝰ cōtra ipſā carnē auxiliāte dn̄o quotidie dimicemꝰ. Qd̓ qͥ fecerit: ab auditu malo liberabit̉. Qui aūt cōtemnit: qͥd faciet in illo metuēdo iudicij die: cum tremēte mūdo Matib. 25 dn̄s p̨̄cinētibus angeloꝝ buccinis in illo ma ieſtatis ſuę throno circūdatꝰ cęleſtis miltię luce cōſederit: ibiqꝫ de t̓rę gremio ⁊ antiquo puluere ſuſcitato hūano genere: aſtāte teſtimonio cōſciētię ſinguloꝝ: poſitis in ꝯſpectu peccatoꝝ pęnis iuſtorūqꝫ p̨̄mijs: rationē vitę cęperit poſtulare: ⁊ plus iā iuſtus qͣꝫ miſericors ſęueritate iudicis cōtemptę miſericordię: reos cęperit accuſare ⁊ dicere: Ego te hō de limo manibꝰ meis feci: ego terrenis artu Gen̄. 2. bus infudi ſpm̄: ego tibi imaginē noſtrā ſil̓itudinēqꝫ cōferre dignatꝰ ſum: ego te int̓ ꝑadiſi delitias collocaui: tu vitalia mādata cōtemnēs: deceptorē ſequi qͣꝫ deū maluiſti. Cū expulſus de ꝑadiſo iure peccati mortis vinculis tenereris: virginalē vterū ſine diſpen