Seite
Sancti Auguſtini de tempore minus magnę domus. Apoſtolus ergo cuꝫ a. Cerꝭ. 11. periculis probaret̉: quid dicebat? Periculis in mari: periculis in deſerto: periculis ex ge nere: periculis ex gentibus. Iſta omnia fo­ris ſunt. Intus attende: Periculis in falſis H fratribꝰ. Alloquor ego aurum dei: alloquor vaſa facta in honorem: alloquor grana ī tri­tura areę: inter paleam laborantia. Tibi di­co quiſquis audis: non me: ſed per me: Eſto bonus: tolera malum. Nolo dicas quis eſt bonus: immo hoc volo dicaſ: quoniā quan­tumcunqꝫ fueris bonus: non eris ſine ali­Lucꝭ. is. quo malo. Unde rectiſſime dicitur: Nemo bonus: niſi ſolus deus. Sed bonus ille qui fecit bona: deus eſt. Si ergo bonus deus qui facit bona: et ſolus ille bonꝰ effector bo norum: quomodo eſt effector bonorū: ſi nul lus eſt hominum bonus? Scd̓m modulum ergo proximū: eſt ⁊ homo bonus: Qui ſi nō Mattꝭ. 12. eſſet: deus ipſe non diceret: homo bonus: de bono theſauro cordis ſui profert bona. Eſto ergo bonus: ⁊ tolera malum. Eſto ſim pliciter bonus: et dupliciter tolera malum. Bonus: non niſi intus. Nam ſi non intus: nuſqͣꝫ bonus. Eſto ergo bonus intus: ma­lum tolera ⁊ foris ⁊ intus. Foris tolera hęre ticum: tolera paganum: tolera iudęum: tole Michee. 7.ra ⁊ intus malum chriſtianuꝫ: Quia inimici hominis domeſtici eius. Patiens moleſtos multos intus malos ſtomacharis: indigna­ris: quaſi iam venerit tempus ventilatiōis. In tritura poſitus es: in tritura es adhuc: area triturat̉ adhuc: adhuc grana et mani­puli cum gentes credunt ad aream colligū­tur. Putas eſſe te poſſe in area triticum ſo­lum? Erras. Geme in area vt gaudeas in I horreo. Fiunt multa mala a chriſtianis ma­lis. Illi qui foris ſunt et nolūt eē chriſtiani: inueniunt occaſiōes ad excuſatiōes. Horta­tori ſuo vt credant: iſta reſpondent: Uis me eſſe qd̓ eſt ille et ille? Et nominat illū et illū: aliquando et verum dicit. Cum autem non poteſt inueniri: quid magnū eſt calumniari? Cum ille non trepidat calumniari: facit aliū quod non videt ſuſpicari? Tu cum hominē audieris iſta dicentem: forte quia noſti fra­tres tuos malos: dicis apud teipſuꝫ: Uerū dicit: Periculis in falſis fratribus. Sed no­li deficere: quod ille quęrit: tu eſto. Eſto bo­nus chriſtianus: vt cōuincas calumnioſum paganum. Sed ille calumniat̉: et de bonis dicit falſa: plerumqꝫ illi creditur. Quid fa­cit aurum? Undiqꝫ palea eſt. Ignis ſordes punit: non fidem. Eſto mundior ipſa exerci­tatione: eſto mūdior: valeat tibi ille qui au­ferat quo ſordidior es: non qui opprimat qd̓ aurum es. Etenī ſi defeceris: peris in palea. Et ſi peris in palea: aurum non eras: ſed au rum eſſe te fingebas. Nouit dominus qui 2. Timoth.. ſunt eius. Illi autem qui ſunt mali: de qui­bus erubeſcis quando es inter malos qui ſunt foris: memēto quod non ſint in domo magna vbi es vas in honorem: ſed in cōtu­meliā. Inſtruxit te apoſtolꝰ: regat te deus. Si mali non eſſent pro quibus oraremus: R qn̄ nobis diceret̉: Orate ꝓ inimicis veſtris? Matth̓. 5. An forte vellemus bonos habere inimicoſ? Unde fieri poteſt? Non habebis bonū ini­micū: niſi fueris malus. Si autem fueris bo nus: inimicus tuus nō erit niſi malus. Ora te pro inimicis veſtris. Ergo boni orate pro malis. Redi ad cor tuū: O tu qui in iſta for­nace purgaris: ſi potuit eſſe vox tua: Proba Psͣ. 25. me domine ⁊ tempta me: vre renes meos et cor meum: quoniam miſericordia tua ante oculos meos eſt: ⁊ ecce redi ad cor tuū. Sub deo es: orationem fuſurus es. Occurrit tibi qui te lęſit: occurrit tibi qui te pręſſit: occur­rit tibi qui te ſpoliauit: occurrit tibi qui te in carcerem miſit. Eia attende cor tuum: reſpi ce dominū tuum. Ecce malus inimicus tuꝰ: ecce bonus dominus tuus. Nocet tibi inimi cus tuus malus: ora pro inimico tuo dicit ti bi dominus tuus bonuſ. Inter inimicū tuū malum ⁊ dominū bonum: quid tu facturus es? Contra hunc oraturus: aut huic obtem­peraturus? Suſcipis ex p̨̄cepto domini tui orare pro maligno inimico tuo illo: Quid facturus es? Dominuſ iuſſit: dura iuſſit: ſed magna promiſit. Quę dura iuſſit? Diligite Matiū. ſ. inimicos veſtros: benefacite his qui ode­runt vos: ⁊ orate pro ꝑſequētibus vos. Du­ra ſunt: ſed propter verba labiorum tuorum Psͣ. 16. ego cuſtodiui vias duras. Unde tibi viri­bus tuis cuſtodire vias duras: niſi quia mi­ſericordia tua ante oculos meos eſt? Ecce dura iuſſit: amara iuſſit: vide quę promi­ſit? Orate pro perſequentibus vos: vt ſitis filij patris veſtri qui in cęlis eſt. Si tibi dice­ret: Ora pro inimico tuo: vt ſis filius patris tui: ne exhęreditet te pater carnalis: qͥa hoc tibi relicturus eſt: quod hinc non eſt ablatu­