Capitulum ſecundum inter fluctus pelagi. nauis cordis inconcuſſa permaneat. et quieta: Unde iob in multis tribulatōibus exiſtenti dictū eſt Adquieſce ei ſcilicet deo Et habeto pacem. Et per hoc habebis fructus optimos. ſcilicet beate pacientie: Qua homo vincit ſe ipſum et lucratur regnum celorum Melior em̄ eſt paciens viro forti: Et qui dominat̉ animo ſuo expugnatore vrbium: Quia patiens ad pacem pertingit perpetuam et violentia quadam. qua violentat et ſuperat ſeipſum. ingreditur regnū celoꝝ: Hec ꝓfecto eſt illa violentia de qua ſaluator in euangelio dicit. Regnum celorum vim patitur. Et violenti rapiunt illud: Zeloſus ille cremias inter turbines ſeculi huius affectuoſam deſiderans habere pacem ad dominū clamabat: Innoua dies noſtros. ſicut a principio. boetius Boecius de conſolatione ph̓ie laudans tꝑa primeua quie ta atqꝫ pacifica. dicit. felix nimium prior etas contenta fidelibus aruis. Et infra: Non odijs acerbis cruor effuſus. horcida tinxerat arma: Erant enim tunc mundi et diuiciarum contemptores in ſeculo: Unde de eis ſubdit: Quid em̄ furor hoſticus vellet prior arma vlla mouere. Cum vulnera ſeua viderent: ſcꝫ homines illius temporis: Nec premia ſanguīs vlla. Utinam modo noſtra tempora redirent in mores priſcos ⁊cͣ. Tertio pacem noſtrā perturbat peruerſa ſocietas: Ex conuictu enim formantur mores: Cum psͣ ſancto ſanctus eris ⁊(inquit psͣta) et cum viro innocente innocens eris: Cum electo electus eris. et cum peruerſo peruerteris: Cum rixoſo rixoſus. cū luxurioſo luxurioſus. cū pacifico pacificus efficieris: Ideo roboam maiorem partem regni ſui perdidit. Quia mala ſocietate. maliſqꝫ conſiliarijs comitatus fuit. Quarto pacem noſtrā perturbat ſtatus noſtri dubietas: Mortaliū enim cogitatiōes timide ſunt: et incerte ꝓuidentie noſtre: Et neſcit homo an amore vel odio dignus ſit. Hinc eſt ꝙ zacha. viij. dicitur. Neqꝫ introeunti ſcilicet in mundum. neqꝫ exeunti vedelicet de mundo. erat pax. ſcꝫ cordis. propter incertitudinem ſtatus ſui: In ſpe tamen nobis viuendum eſt: Que nō confundit: Que eſt certa expectatio future felicitatis ex meritis et gratia diui na proueniens: Et tunc ſi pacem noſtram perturbat timor. erigat tamen nos diuinus amor. Donec veniamus ad pa
zum Hauptmenü