Proueībioꝝ diligitis infantiāª: ⁊ ſtultiᵇ ea q ſibi ſūt noxia cupiēt: ⁊ īpruden tesᶜ odibūt ſcīaꝫ. Conuertimī ad correptionē meaꝫ. En ꝓfe rā uob̓ ſpiritū meū: ⁊ on̄dā uobis uerba mea. Qꝛᵇ uocaui: ⁊ renuiſtisᵉ extēdiᵗ manū meā ⁊ n̄ fuit ꝗ aſpicerꝫ. Deſpexiſtis oē cōſiliū meū: ⁊ increpatiōes meas neglexiſtisᵏ. Egoʸ qͦꝫ ī interitu ur̄o ridebo: ⁊ ſubſāna Im bo cūª nob̓ id qd̓ timebatis ad uenerit. Cūⁿ irruerit repētina calamitas: ⁊ īteritꝰᵈ qͣſi tempe ſtas īgruerit: qn̄ᵖ uenerit ſuper uos tribulatio: ⁊ āguſtiaq. tūc īuocabūt me: ⁊ nōᵈ exaudiam: māe ꝯſurgēt ⁊ n̄ īueiēt me: eo ꝙ exoſam habuerit diſciplinā ⁊ tinioremᵘ dn̄i nō ſuſceperīt: necˣ acꝗeuerīt ꝯſilio meo: ⁊ de traxerītʸ uniuerſe correptioni mee. Comedētᶻ igr̄ fructꝰ uie ſue: ſuiſqꝫª ꝯſilijs ſaturabūtur Auerſioº ꝑuuloꝝ īterficiet eoſ ⁊ ꝓſperitas ſtultoꝝ ꝑdet eos. Quiᵉ āt me audierit abſqꝫᵈ ter rore reꝗeſcet: ⁊ abūdātia perc Et imprudētes odibūt ſcīam horrētes laborē ſtudij qͥ eſt in acqͥſitiōe ſcīe. vel volētes ignorare licētius peccēt abſqꝫ remor ſu ꝯſciētie. ⁊ qꝛ hoc eſt peſſimū. ſubdit̉. Conuertimini ad corre ptionē meā. ⁊c. d Quia vocaui. ꝑ ſapiētes ſcꝫ ⁊ ꝓph̓as e Et renuiſtis. cōtēnēdo eoꝝ monitiōes. f Extēdi manū meā. qꝛ deus ſꝑ paratꝰ eſt hominē leuare a pctō: dū tn̄ faciat qd̓ ī ſe eſt. g Et non fuit qͥ aſpiceret.i. pauci fuerūt qui aſpice rēt cōparatiue. il lud aūt qd̓ modi cū ē: quaſi nihilcōputat̉ ꝑ taleꝫ modū cōiter dici tur nullꝰ ē in fo ro qn̄ pauci ſunt ibi in cōꝑatione ad multitudineꝫ q̄ſolet ibi eē. h Deſpexiſtis om̄e cōſiliū meū. d̓ bonis agēdis illa renuēdo. i Et increpatio nes meas. d̓ mal̓ peractis. k Neglexiſtis. pnīam nō agendo. l Ego qͦqꝫ in in te. vr̄o ri. ⁊ ſubſan.i. deriſibiles ⁊ ſubſānabiles vos faciam. Eſt autē ſubſannatio quedā ſpecia lis d̓riſio que fit cū naſo rugato. mCū vo. id qͥd ti. adue. ꝑ amiſſi onē bonoꝝ tꝑali um ⁊ delectabili um huiꝰ vite. n Cū irru. repē. ca. que grauior ē quādo ſubito ſuꝑuenit iocūditati tꝑali qͣꝫ ſi veniret paulatim o Et inte. qͣſi tē. ingru. i. cū tanta violētia ꝙ nō poterit euitari p Quādo venerit ſuper vos tribulatio. in corpore. q Et anguſtia. in mēte. r Tūqinuo cabūt me. pena aperien te oculos quos culpa tenebat clauſos. s Et nō exaudi am. qꝛ trāſijt tp̄s meriti qͣntū ad defunctos. Vel qꝛ nō vere pe nitebūt. ſcꝫ amore boni: ſed tm̄ timore ⁊ horrore pene mali qͣꝫtū ad viuētes. qualis fuit pnīa regis antiochi: ꝓpter qd̓ nō fuit exaudita. ij. Macha. ix. Dato etiā ꝙ ſit vera pnīa: nō tn̄ ſemꝑ exaudit̉ a deo qͣntū ad amotionem tꝑalis pene: que eſt quedā medicina. ſed ſemper exaudit̉ qͣntū ad amotionem culpe. Iſta tn̄ littera videt̉ loqui in duobꝰ modis primis. iō ſubditur. t Eo ꝙ exoſam habuerīt diſciplinā: ſicut crinoſꝰ odit pectinē u Et timorē dn̄i nō ſuſceperint. qui facit declinare a peccato. x Nec acquieuerit cōſilio meo de bonis agendis. Et detrax. vni. cor. mee. dicētes eā eſſe iniuſtā. z Come. igit̉ fruc. vie ſue.i. ẜm oꝑa ſua mala puniētur. aSuiſqꝫ. cōſi. ſa. quia diſplicebūt eis ſed nimis tarde. b Auerſio paruuloꝝ interfecit eos. ⁊c̄. Ex hoc em̄ ꝙ multi ſūt paruuli ſenſu ⁊ ſtulti quātū ad deū a quo auertunt̉. ⁊ tn̄ in vita pn̄ti bonis tēporalibꝰ ꝓſperātur. ex hoc alij accipiūt occaſi onē eos imitādi. ⁊ ſic auerſio paruuloꝝ. ⁊ ꝓſperitas ſtultoruꝫ fruetur: timoreˣ malorum ſub ato. Capl̓m. ij. Iliª mi ſi ſuſceꝑis ſermōes meos: ⁊ mādataⁱ mea abſcōderis penes te: ut au diatᵉ ſapīaꝫ auris tua: īclīaᵈ cor tuū ad cognoſcēdā prudētiaꝫ. Si eīᵉ ſapīaꝫ īuocaueris: ⁊ in clinauerisᵗ cor tuū prudētie: ſi q̄ſierisᵍ eā qͣſi pecuniā: ⁊ ſicut .I theſauros effoderis illā: tuo telliges timorē dn̄i: ⁊ ſcīaꝫ dei ī uenies: qꝛⁱ dn̄s dat ſapīaꝫ: ⁊ᵏ ex ore eiꝰ prudētia ⁊ ſcīa. Cuſto. n dietⁱ rectoꝝ ſalutē: ⁊ ꝓteget gradiētes ſimpliciter ẜuāsⁿ ſe mitasᵇ iuſtitie: ⁊ uiasᵖ ſanctorū cuſtodiēs. Tūcq intelliges iuſtitiā ⁊ iudiciuꝫ ⁊ eꝗtatem: ⁊ oēmʳ ſemitā bonā. Siᵈ ītraue rit ſapīa cor tuū: ⁊ ſcīa anīe tue placuerit: ꝯſiliū cuſtodiet te: ⁊ prudētia ẜuabit te: ut eruariſ auia mala: ⁊ ab hoīeᵘ ꝗ ꝑuerſa loꝗtur. Qui relinquūtˣ iter rectu: ⁊ ābulātʸ ꝑ uias tenebroſas. Qui letāturᶻ cū malefeceē eis occaſio mortis culpe ⁊ ꝑditiōis gehēne. ſic exponit Ra. ſa. c Qui autē me audierit. p̄ceptis diuinis obediēdo. dAbſqꝫ terrore requieſcet. in pr̄ia vbi terror locū nō habet. e Et abudantia ꝑfruet̉. a deptione ſūmi boni. Timore maloꝝ ſublato. qꝛ nullū malū poterit ibi eſſe. pōt etiā hec littera exponi de ſtatu iuſtoꝝ in pn̄ti cum dicit̉. d Abſqꝫ terrore reqͥeſcꝫ qꝛ iuſtus fortunas aduerſas ſi ſuꝑueniāt optime feret. vt d̓r.i. ethi. ꝓpter qd̓ d̓r. jͣ. xij. c. Nō cōtriſtabit iuſtuꝫ qͥcqͥd ei acciderit. e Et abūdātia perfru etur bonoꝝ ſpūalium o tanto ſunt meliora corporalibus quāto anīa eſt melior corꝑe. f Timore maloꝝ ſublato. illo.ſ. qͥ n̄ cadit in cō ſtantē virū. Capl̓m. ij. Fili mi ſi ſuſceperis. In ca. p̄cedēti docuit vitare auaritiā. hic cōſequēter docet vitare ydolatriā ⁊ qꝛ ꝑ ſapīam euitatur iō primo inducit ad amorē ſapīe. ſcd̓o oſtendit ꝙ ꝑ hoc euitat̉ viciū ydolatrie ibi. ſi ītra uerit. Circa pͥmū dicit̉. a Fili mi ſi ſuſce. ſer. meos. ſicut diſcipulꝰ doci lis. b Et mā. mea abſcon. penes te. nō celādo ea alijs: qꝛ talia ſunt ꝓximis coicanda: ſꝫ ea cuſtodiēdo tanqͣꝫ rem p̄ci oſam. e Ut au. ſapien. auris tua. auris.ſ. corporis ⁊ mētis. d Inclina cor tuū. ⁊c̄. intētio em̄ ſapīe deſide rij facit ad ea citius ꝑ uenire. iō ſubditur. e Si em̄ ſapīam īuocaueris. deuote orādo vt tibi det̉ a deo. f Et īclinaueris cor tuū. ad acqͥſitionē eiꝰ qͣntū poteris conādo. iō ſe qͥtur. g Si q̄ſieris eā qͣſi pecuniā.i. cū tāto conatu ſic̄ auarꝰ pe tit pecuniā: ⁊ ſic̄ foſſor q̄rit theſaurū abſcōditū. h Tūc intelliges timo. do. ⁊c i. obtinebis ītētū: cuiꝰ cā ſubdit̉ cū d̓r. i Quia do. dat ſa.ſ. deſiderātibꝰ eā. vn̄ ſapīa fuit data danieli eo ꝙ erat vir deſiderioꝝ. vt hr̄ Dan̄. x. k Et ex ore eiꝰ prudentia ⁊ ſcīa. ſapīa em̄ ꝓprie ē cognitio dīnoꝝ. ⁊ prudētia agibiliū hūanoꝝ. ſcīa aūt ſpeculādorū l Cuſtodiet rectoꝝ ſalutē. corꝑalē ⁊ ſpūalē. m Et ꝓteget gradien tes ſimpl̓r.i. ſine plica duplicitatis. n Setuās.i. ẜuare faciēs. o Semitas iuſticie. q̄ ꝓprie reſpiciūt epikeyā que dirigit ad legis in tētionē ⁊ nō ad littera. ſicut ſemita dirigit ad terminū declinās a via cōi. p Et vias iuſtoꝝ cuſtodiēs.i. cuſtodire faciēs. Aliter exponi tur iſta lr̄a ita ꝙ ſemite iuſtitie dicūtur hic cōſilia vie iuſtoꝝ p̄cepta. q Tūc ītel. iuſti. ⁊ iudi. ⁊ eqͥta. exponat̉ hͦ vt ſupͣ. c. i. r Et oēm ſemitā bonā.i. ꝟtutē altā que cōpēdioſe duc̄ ad felicitatē. s Si ītrauerit. h̓ ꝯn̄r on̄dit̉ ꝙ ꝑ ſapīaꝫ ydolatria excludit̉ cū d̓r. ſi ītrauerit ſapiētia cor tuū. ⁊c. ſeqͥt̉. t Vt eruarꝭ a via mala.i. ydolatria. vt dicit ra. ſa. qꝛ ꝑ illā hō directe auertit̉ a deo. u Et ab ho. qͥ ꝑuerſa loqͥtur cuiuſmodi ſūt ſacerdotes ydoloꝝ ⁊ doctores īfideliū. x Qui relinquūt iter rectū.i. legē naturalē ⁊ diuinā. y Et am. ꝑ vias tene.ſ. ī te nebris erroꝝ: qꝛ de vno errore ꝓcedūt ad aliū. z Qui le. cū male. qꝛ ex conſuetudine male agēdi acquirit̉ habitꝰ vicioſus qui facit deleEee iij.