Proueībioꝝ diligitis infantiāª: ſtultiᵇ ea q ſibi ſūt noxia cupiēt: īpruden tesᶜ odibūt ſcīaꝫ. Conuertimī ad correptionē meaꝫ. En ꝓfe uob̓ ſpiritū meū: on̄dā uo­bis uerba mea. Qꝛᵇ uocaui: renuiſtisᵉ extēdiᵗ manū meā fuit aſpicerꝫ. Deſpexiſtis cōſiliū meū: increpatiōes meas neglexiſtisᵏ. Egoʸ qͦꝫ ī interitu ur̄o ridebo: ſubſāna Im bo cūª nob̓ id qd̓ timebatis ad uenerit. Cūⁿ irruerit repētina calamitas: īteritꝰᵈ qͣſi tempe ſtas īgruerit: qn̄ᵖ uenerit ſuper uos tribulatio: āguſtiaq. tūc īuocabūt me: nōᵈ exaudiam: māe ꝯſurgēt īueiēt me: eo exoſam habuerit diſciplinā tinioremᵘ dn̄i ſuſceperīt: necˣ acꝗeuerīt ꝯſilio meo: de traxerītʸ uniuerſe correptioni mee. Comedētᶻ igr̄ fructꝰ uie ſue: ſuiſqꝫª ꝯſilijs ſaturabūtur Auerſioº ꝑuuloꝝ īterficiet eoſ ꝓſperitas ſtultoꝝ ꝑdet eos. Quiᵉ āt me audierit abſqꝫᵈ ter rore reꝗeſcet: abūdātia per­c Et imprudētes odibūt ſcīam horrētes laborē ſtudij eſt in acqͥſitiōe ſcīe. vel volētes ignorare licētius peccēt abſqꝫ remor ſu ꝯſciētie. qꝛ hoc eſt peſſimū. ſubdit̉. Conuertimini ad corre ptionē meā. ⁊c. d Quia vocaui. ſapiētes ſcꝫ ꝓph̓as e Et renuiſtis. cōtēnēdo eoꝝ monitiōes. f Extēdi manū meā. qꝛ deus ſꝑ paratꝰ eſt homi­ leuare a pctō: tn̄ faciat qd̓ ī ſe eſt. g Et non fuit aſpiceret.i. pauci fuerūt qui aſpice rēt cōparatiue. il lud aūt qd̓ modi ē: quaſi nihil­cōputat̉ taleꝫ modū cōiter dici tur nullꝰ ē in fo ro qn̄ pauci ſunt ibi in cōꝑatione ad multitudineꝫ q̄ſolet ibi. h Deſpexiſtis om̄e cōſiliū meū. bonis agēdis illa renuēdo. i Et increpatio nes meas. mal̓ peractis. k Neglexiſtis. pnīam agen­do. l Ego qͦqꝫ in in te. vr̄o ri. ſub­ſan.i. deriſibiles ſubſānabiles vos faciam. Eſt autē ſubſanna­tio quedā ſpecia lis d̓riſio que fit naſo rugato. mCū vo. id qͥd ti. adue. amiſſi onē bonoꝝ tꝑali um delectabili um huiꝰ vite. n irru. repē. ca. que grauior ē quādo ſubito ſuꝑuenit iocūditati tꝑali qͣꝫ ſi veniret paulatim o Et inte. qͣſi. ingru. i. tanta violētia poterit euitari p Quādo venerit ſuper vos tribulatio. in corpore. q Et anguſtia. in mēte. r Tūqinuo cabūt me. pena aperien te oculos quos culpa tenebat clauſos. s Et exaudi am. qꝛ trāſijt tp̄s meriti qͣntū ad defunctos. Vel qꝛ vere pe nitebūt. ſcꝫ amore boni: ſed tm̄ timore horrore pene mali qͣꝫtū ad viuētes. qualis fuit pnīa regis antiochi: ꝓpter qd̓ fuit exaudita. ij. Macha. ix. Dato etiā ſit vera pnīa: tn̄ ſemꝑ exaudit̉ a deo qͣntū ad amotionem tꝑalis pene: que eſt quedā medicina. ſed ſemper exaudit̉ qͣntū ad amotionem culpe. Iſta tn̄ littera videt̉ loqui in duobꝰ modis primis. ſubditur. t Eo exoſam habuerīt diſciplinā: ſicut crinoſꝰ odit pectinē u Et timorē dn̄i ſuſceperint. qui facit declinare a peccato. x Nec acquieuerit cōſilio meo de bonis agendis. Et detrax. vni. cor. mee. dicētes eſſe iniuſtā. z Come. igit̉ fruc. vie ſue.i. ẜm oꝑa ſua mala puniētur. aSuiſqꝫ. cōſi. ſa. quia diſplicebūt eis ſed nimis tarde. b Auerſio paruuloꝝ interfecit eos. ⁊c̄. Ex hoc em̄ multi ſūt paruuli ſenſu ſtulti quātū ad deū a quo auertunt̉. tn̄ in vi­ta pn̄ti bonis tēporalibꝰ ꝓſperātur. ex hoc alij accipiūt occaſi onē eos imitādi. ſic auerſio paruuloꝝ. ꝓſperitas ſtultoruꝫ fruetur: timoreˣ malorum ſub ato. Capl̓m. ij. Iliª mi ſi ſuſceꝑis ſer­mōes meos: mādataⁱ mea abſcōderis penes te: ut au diatᵉ ſapīaꝫ auris tua: īclīaᵈ cor tuū ad cognoſcēdā prudētiaꝫ. Si eīᵉ ſapīaꝫ īuocaueris: in clinauerisᵗ cor tuū prudētie: ſi q̄ſierisᵍ qͣſi pecuniā: ſicut .I theſauros effoderis illā: tuo telliges timorē dn̄i: ſcīaꝫ dei ī uenies: qꝛⁱ dn̄s dat ſapīaꝫ: ⁊ᵏ ex ore eiꝰ prudētia ſcīa. Cuſto. n dietⁱ rectoꝝ ſalutē: ꝓteget gradiētes ſimpliciter ẜuāsⁿ ſe mitasᵇ iuſtitie: uiasᵖ ſancto­ cuſtodiēs. Tūcq intelliges iuſtitiā iudiciuꝫ eꝗtatem: oēmʳ ſemitā bonā. Siᵈ ītraue rit ſapīa cor tuū: ſcīa anīe tue placuerit: ꝯſiliū cuſtodiet te: prudētia ẜuabit te: ut eruariſ auia mala: ab hoīeᵘ ꝑuerſa loꝗtur. Qui relinquūtˣ iter re­ctu: ābulātʸ uias tenebro­ſas. Qui letāturᶻ malefece­ē eis occaſio mortis culpe ꝑditiōis gehēne. ſic exponit Ra. ſa. c Qui autē me audierit. p̄ceptis diuinis obediēdo. dAbſqꝫ terrore requieſcet. in pr̄ia vbi terror locū habet. e Et abu­dantia ꝑfruet̉. a deptione ſūmi boni. Timore maloꝝ ſublato. qꝛ nullū malū poterit ibi eſſe. pōt etiā hec littera exponi de ſtatu iu­ſtoꝝ in pn̄ti cum dicit̉. d Abſqꝫ terrore reqͥeſcꝫ qꝛ iuſtus fortunas ad­uerſas ſi ſuꝑueniāt op­time feret. vt d̓r.i. ethi. ꝓpter qd̓ d̓r.. xij. c. cōtriſtabit iuſtuꝫ qͥcqͥd ei acciderit. e Et abūdātia perfru etur bonoꝝ ſpūalium o tanto ſunt meliora cor­poralibus quāto anīa eſt melior corꝑe. f Timore maloꝝ ſubla­to. illo.ſ. cadit in ſtantē virū. Capl̓m. ij. Fili mi ſi ſuſce­peris. In ca. p̄­cedēti docuit vitareuaritiā. hic cōſequēter docet vitare ydolatriā qꝛ ſapīam euitatur primo inducit admorē ſapīe. ſcd̓o oſten­dit hoc euitat̉ vi­ciū ydolatrie ibi. ſi ītra uerit. Circa pͥmū dicit̉. a Fili mi ſi ſuſce. ſer. me­os. ſicut diſcipulꝰ doci lis. b Et. mea abſcon. penes te. celādo ea alijs: qꝛ talia ſunt ꝓxi­mis coicanda: ſꝫ ea cu­ſtodiēdo tanqͣꝫ rem p̄ci oſam. e Ut au. ſapien. auris tua. auris.ſ. corporis mētis. d Inclina cor tuū. ⁊c̄. intētio em̄ ſapīe deſide rij facit ad ea citius uenire. ſubditur. e Si em̄ ſapīam īuocaueris. deuote orādo vt tibi det̉ a deo. f Et īclinaueris cor tuū. ad acqͥſitionē eiꝰ qͣntū poteris conādo. ſe qͥtur. g Si q̄ſieris qͣſi pecuniā.i. tāto conatu ſic̄ auarꝰ pe tit pecuniā: ſic̄ foſſor q̄rit theſaurū abſcōditū. h Tūc intelliges timo. do. ⁊c i. obtinebis ītētū: cuiꝰ ſubdit̉ d̓r. i Quia do. dat ſa.ſ. deſiderātibꝰ. vn̄ ſapīa fuit data danieli eo erat vir deſide­rioꝝ. vt hr̄ Dan̄. x. k Et ex ore eiꝰ prudentia ſcīa. ſapīa em̄ ꝓprie ē cognitio dīnoꝝ. prudētia agibiliū hūanoꝝ. ſcīa aūt ſpeculādorū l Cuſtodiet rectoꝝ ſalutē. corꝑalē ſpūalē. m Et ꝓteget gradien tes ſimpl̓r.i. ſine plica duplicitatis. n Setuās.i. ẜuare faciēs. o Semitas iuſticie. ꝓprie reſpiciūt epikeyā que dirigit ad legis in tētionē ad littera. ſicut ſemita dirigit ad terminū declinās a via cōi. p Et vias iuſtoꝝ cuſtodiēs.i. cuſtodire faciēs. Aliter exponi tur iſta lr̄a ita ſemite iuſtitie dicūtur hic cōſilia vie iuſtoꝝ p̄cepta. q Tūc ītel. iuſti. iudi. eqͥta. exponat̉ vt ſupͣ. c. i. r Et oēm ſe­mitā bonā.i. ꝟtutē altā que cōpēdioſe duc̄ ad felicitatē. s Si ītra­uerit. ꝯn̄r on̄dit̉ ſapīaꝫ ydolatria excludit̉ d̓r. ſi ītrauerit ſa­piētia cor tuū. ⁊c. ſeqͥt̉. t Vt eruarꝭ a via mala.i. ydolatria. vt dicit ra. ſa. qꝛ illā directe auertit̉ a deo. u Et ab ho. ꝑuerſa loqͥtur cuiuſmodi ſūt ſacerdotes ydoloꝝ doctores īfideliū. x Qui relin­quūt iter rectū.i. legē naturalē diuinā. y Et am. vias tene.ſ. ī te nebris erroꝝ: qꝛ de vno errore ꝓcedūt ad aliū. z Qui le. male. qꝛ ex conſuetudine male agēdi acquirit̉ habitꝰ vicioſus qui facit dele­Eee iij.