Liber rint: ⁊ exultātª in rebꝰ peſſimit Quoꝝᵇ uie ꝑuerſe ſunt: ⁊ infamesᶜ greſſus eoꝝ Ut eruaris a muliere aliena: ⁊ ab extranea que mollitᵉ ẜmones ſuos: ⁊ˣ re linꝗͣt ducē pubertatis ſue: ⁊ pa ctiᵍ dei ſui oblita ē. Inclinata eſt enī ad mortē domꝰ eiꝰ: ⁊ ad inferosⁱ ſemiteᵏ ip̄iꝰ. Oēsˡ. ingrediūtur ad eā nō reuerten tur: nec app̄hēdēt ſemitas uite. Ut ābulesᵐ ī uia bōa ⁊ cal les iuſtoꝝ cuſtodias. Qui eī recti ſunt hītabūt ī terra: ⁊ ſim plices ꝑ manebūt in ea. Impij uero de terra ꝑdētur. ⁊ ꝗ iniq agūt auferētur ex ea. Ca. iij Ilimiª ne obliuiſcaris legis mee: ⁊ precepta mea cor tuū cuſtodiat. Longitudinēᶜ enī dierū: ⁊ ānosᵈ uite: ⁊ pacēᵉ apponētᶠ tibi. Miſericordiaᵘ: ⁊ ueritasʰ te nōˡ deſe rāt. Circūdaᵏ eos gutturi tuo ⁊ deſcribeˡ in tabul̓ cordis tui. ⁊ inueniesᵐ gr̄aꝫ ⁊ diſciplinā bonā corāᵈ deo ⁊ᵖ hoībꝰ. Ha beq fiduciā in dn̄o extoto cord̓ ctari in malo oꝑe. ſignū em̄ habitꝰ generati eſt delectatio in oꝑe. ij. ethi. Et d̓r hic. Letatur qͣꝫtū ad aīm interiꝰ. a Et exultāt. qͣꝫtuꝫ ad corpus exteriꝰ: qꝛ motꝰ aīe redūdāt exteriꝰ in corꝑe. b Quoꝝ vie ꝑuerſe: qꝛ qd̓ ſoli deo ꝓpriū eſt attribuūt creature. c Et infames greſſus eoꝝ. in opīone bonoꝝ hoīm. d Vt eruaris a muliere aliena.i. ydo latria q̄ alienat a deo. vt exponit ra. fa. e Que mollit ẜmones ſuos. ꝓmittēdo ydola tris d̓lectabilia carnis vn̄ in lucis ydoloꝝ execebātur luxurie. maxīe in veneratiōe veneris ⁊ priapi. f Et relinquit ducem pubertatis ſue.i. deum qui dicit̉ dux pubertatis ſynagoge d̓ egypte eā educēdo: ⁊ in datione legis eā d̓ſpōſando quē reliquit multipliciter ydolatrādo. vt patet ex libris iudicū ⁊ re gū. iō ſubditur. g Et pacti dei ſui oblita eſt.i. legis ſibi date h Inclinata. eſt enim ad mortē.ſ. tꝑalē quaꝫ multi incurrerūt ꝓpter ydolatriā. vt pꝫ in exo do. ꝓ adoratiōe vituli in libro Nūeroꝝ ꝓ pec cato phegor. vt patet ī multis alijs locis veteris teſtamēti. Et ad inferos.i. ad mortē gehēne. k Semite ip̄ius.i. do ctrine eiꝰ ⁊ oꝑa. l Om̄es qui ingrediū tur ad eā nō reuertent̉ No.j. pauci reuertent̉ ad la triā: qꝛ ydolatria laxat habenas vicij: ad que hoīes ſunt ꝓni. ⁊ eſt h̓ hyꝑbole: ſicut cū dicit̉ oēs de ciuitate currunt ad tale ſpectaculū. ad denotādū multitudinē euntium: qͣꝫuis plures nō vadāt. Poſſet etiā iſtud exponi de muliere adultera qͣꝫtū ad peccatū luxurie. m Vt ambules in via bona ꝟtutū ⁊ refert̉ hͦ ad illud qd̓ ſupra dictū eſt. Si intrauerit ſapīa cor tuū: qꝛ ſicut facit declinare a via mala: ita facit ambulare ꝑ bonā. n Qui em̄ rctī ſunt ha. in ter.ſ. viuentiū de qua impij ꝑdent̉ ⁊ auferētur. nō qꝛ illic actu fuerūt. ſꝫ tm̄ in potētia inqͣntū om̄is hō factꝰ ad imaginē dei ē capax ip̄ius ꝑ cognitionē ⁊ amorē. ⁊ ſic qͦdāmō ad beatitudinē ordi natꝰ. Pōt etiā hec littera exponi de terra ꝓmiſſiōis quā inhabitaue rūt iudei qͣꝫdiu fuerūt recti deo debite ẜuiēdo: ſꝫ cū ꝑ īpietatē declīa uerūt ab eo fuerūt ab ea deiecti. vt pꝫ de decē tribubꝰ. iiij. Regꝭ. xviij. ⁊ de duabꝰ. iiij. Regꝭ. vlti. Capl̓m. iij. Ili mi. Poſtqͣꝫ docuit a malo declinare: hic ꝯſequēter docet bono adherere. Iſte em̄ ſunt diſetes iuſticie. ⁊ diuiditur in duas ꝑtes. qꝛ prīo inducit ad beneficētia. ſcd̓o ad beneficētie diligētiā. c. vi. Prima in duas. qꝛ primo inducit ad bonū verbo. ſcd̓o exem plo. c. iiij. Prīa adhuc in duas. qꝛ prīo īducit ad bn̄ficentiā. ſcd̓o ad ſapīe ꝯcupīam. ibi: btūs. Circa primū d̓r. a Fili mi ne obliuiſcaris legis mee.i. legis naturalis: que a deo īpreſſa ē cordibꝰ huma nis. ⁊ legis diuiue a deo ꝑ reuelationē date: ⁊ qꝛ nō ꝓficit eā haber̄ in corde niſi exerceat̉ in oꝑe. iō ſequit̉. b Et p̄cepta mea cor tuū cuſtodiat oꝑe adimplēdo. c Longitudinē em̄ dierū.i. vi. tā longā in pn̄ti. d Et annos vite.i. ſanitatis. lāguores eniꝫ animi magis ſunt mortis. e Et pacē. internā ⁊ fraternam tuo: ⁊ neʳ innitaris prudentie tue. In oībꝰᵍ uijs tuis cogita illū: ⁊ ip̄eᵗ diriget greſſus tuoNe ſisᵘ ſapiēs apud temetipſum. Timeˣ deuꝫ: ⁊ recede a malo. Sanitasᶻ ꝗppe erit um bilico tuo ⁊ irrogatio oſſiū tuo rū. Honoraª dn̄m de tua ſub̓a ⁊ deᵇ primitijs oīm fiugū tuaꝝ daᶜ pauꝑibꝰ: ⁊ īplebūtur horrea tua ſaturitate: ⁊ uino torcū laria redūdabūt. Diſciplinaꝫ dn̄i fili mi ne abijcias: nec deficias cū ab eo corriꝑis. Quē eī diligit dn̄s corripit: ⁊ quaſi pater in filio cōplacet ſibi. Btūs hō qui īuenitᶠ ſapīaꝫ: ⁊ cuiᵍ affluit prudētia. Melior ēʰ acꝗſi tio eius negociatione auri ⁊ ar genti primi: ⁊ puriſſimiⁱ fructꝰ eiꝰ. Precioſior eſt cūctis operibꝰ ſapīa: ⁊ oīa que deſideran tur huic nō ualēt cōparari. Lō gitudoᵏ dierū in dextera eius: ⁊ inˡ ſiniſtra illiꝰ diuitie ⁊ gl̓ia. Uieᵐ eius uie pulcre: ⁊ oēs ſe mite eius pacifice. Lignūⁿ uitē eſt his qui apprehēderit eaꝫ f Apponēt tibi. Illi em̄ qͥ p̄cepta diuina cuſtodiūt vt frequēter hec ꝯſequūtur in pn̄ti. Pōt ēt hͦ lr̄a exponi de p̄mio futuro cū dicit̉. c Longitudinē em̄ dierū.i. eternitatē que ē de rōne vere btītudinis. Et ānos vite.i. clarā dei viſionē que eſt vita eterna. Ioh̓. xvij. Hec eſt aūt vita eterna vt cognoſcam te deū ſolū. ⁊c. e Et pacē. i. bonā fruitionē bea taꝫ que totaliter qͥetat appetituꝫ. g Miſcd̓ia. erga infirmos ⁊ pauꝑ es. h Et veritas. erga om̄es. i Nō te deſerāt i. nō deſerātur a te: qꝛ virtutes n̄ deſerūt hoīeꝫ: ni ſi qꝛ deſerit eas. k Circūda eas gutturi tuo. eas docēdo. l Et deſcribe īta bulis cordis tui firmiter retinēdo m Et inuenies gratiā. iuſtifican tē in mēte. u Et diſciplinaꝫ bonā.i. modeſtiam ⁊ honeſtatē in exteriori ꝯuer ſatiōe. o Corā deo. qͣn tū ad primū. Et homībus. qͣntū ad ſcd̓m. q Habe fiduciā in dn̄o. qͥ nō defi cit in ncc̄itate. r Et ne innitaris prudentie tue. p̄ſumēdo de te. s In om̄ibꝰ vijs tuis cogita illū. id ē in omnibus oꝑibus tuis diri ge intētionē tuā ad ipſum. t Et ip̄e diriget greſſus tuos.i. oꝑa tua ad finē honum. u Ne ſis ſapiēs. apud temetip̄m. de tua induſtria p̄ſumēdo. x Time deū. timore filiali. y Et recede a malo. diligenter cauēdo ab offenſa dei. z Sanitas quippe ī vmbilico tuo erit ⁊ irrogatio oſſiū tuoꝝ. In hebreo hr̄. ⁊ medulla oſſiū tuoꝝ que fortia ſunt qͣꝫdiu ſūt medullis plena. ⁊ eſt hic metha phorica locutio. ꝑ ſanitatē em̄ vmbilici intelligit̉ bona diſpoſitio aīe in ꝓſperis. ⁊ per irrigationē oſſiū eius cōſtantia ī ad uerſis: ⁊ qꝛ hō nō ſolū debet eē bene diſpoſitꝰ ad ſeip̄m: ſed ēt ad deū. ideo ſubditur. a Honora dn̄m de tua ſubſtantia: faciēdo ei oblationē de ꝓprio: nō de alieno. b Et de primitijs oīm frugū tuarū de melioribus bonis: ſicut abel Gen̄. iiij. et qꝛ pauꝑes ſunt mēbra dei. ſubdit̉. da pauperibus. Et implebūtur horrea tua ſaturitate.i. bonis. vnde tu ⁊ familia tua ſaturari poteris. ⁊ quia d̓s aliqn̄ flagellat ho nos vt ꝑ meritū patiētie eoꝝ premiū augeat̉. iō ſequit̉. d Diſciplinā dn̄i fili mi ne abijcias. ⁊c̄. e Beatꝰ homo Hic cōſequēter inducit ad ꝯcupīam ſapīe. ⁊ diuidit̉ in duas partes. qꝛ primo cōmēdat ſapīam. ſcd̓o īducit ad eiꝰ ꝯcupīaꝫ ibi. Fili mi. Circa primū dicit. e Beatus hō.ſ. in ſpe q̄ eſt certa expectatio future beatitudinis. f Qui inuenit ſapīam.i. noticiā de diuinis. g Ct cui affluit prudentia in agibilibus hūanis. h Melior eſt acquiſitio eius ne
zum Hauptmenü