Eccleſiaſticus m tie ab euo. Fōsⁱ ſapīe verbuꝫ dei īⁿ excelſis: ⁊ᵇ īgreſſus illius mādata eterna. Radixᵖ ſapīe cui reuelata ē: ⁊q aſtutias illius ꝗs agnouitʳ. Diſciplīaᵍ ſapīe cui reuelata ē manifeſtata: multiplicationē īgreſſus illius ꝗsᵘ ītellexit. Unꝰˣ ē altiſſimꝰ creatorʸ oīm: omp̄s: ⁊ª rex po­tēs metuēdꝰ nimis: ſedēs ſu­per thronuꝫ illiꝰ: dn̄ans deꝰ. Ip̄eᵇ creauitᵉ illā īᵈ ſpūſctō vidit dinūerauit mēſus eſt. Etᶠ effudit illam ſuper oīa ope ra ſua: ⁊ᵍ ſuꝑ oēꝫ carnē: ẜmᵍ da ſuū p̄bet illā diligētibus ſe. Timorʰ dn̄i gl̓ia gl̓īatio: leticia ⁊ˡ corona exultatiōis. ti­morᵐ dn̄i delectabit cor: ⁊ᵐ da­o Et īgreſſus illiꝰ mādata et̓na. Dicūt̉ aūt īgreſſus ſapīe ad hoīes eiꝰ reuelatiōes: maxīe notabiles: illa ꝟo fuit valde no tabil̓: deſcēdit ī mōtē ſynai legē dādo audiēte cūcto populo. vt hr̄ exodi. xx. ſubdit̉. Mādata et̓na. tūc em̄ dedit decalogi p̄cepta: dicūtur et̓na: eo ſunt via deueniēdi ad vitā et̓nam Math̓. xix. Si vis ad vitā īgre­di ẜua mandata Sꝫ qꝛ poſſet ali qͥs credere: tales reuelatio­nes ſapiētia dei perfecte ꝯgnoſci poſſet: hoc re­mouet dicēs. p Radix ſapien tie cui reuelata ē q. d. nulli. tūc em̄ radix alicuiꝰ re­uelari d̓r qn̄ ꝑfe­cte cognoſcitur. q Et aſtutias il­lius.i. ſubtilita­tes contra mala r Quis agnouit q. d. nullꝰ. tanta em̄ eſt de mal̓ elicit bona vt di cit Aug. in enchi ridion. s Diſciplina ſa. cui reue. mani. eſt.ſ. ꝑfecte. em̄ īportat manife­ſtatio. q. d. nulli: qꝛ nulla creatura capax ē talis noticie ſit in finita. t Et multiplicationē īgreſſus.i. effectꝰ eiꝰ. u Quis ītellexit. q. d. nulla creatura. Licet em̄ xp̄s īqͣꝫtum habeat noticiā creatā oīm effectuū dei facti ſūt fiet: non tn̄ hꝫ noticiā oīm poſſibiliū a deo fieri: qꝛ talis noticia ē dei pro pria: ſubdit̉. x Unꝰ ē altiſſimꝰ. ē ip̄a bonitas eēn­tiā. y Creator oīm. ſuā potētiā: ſubdit̉. omp̄s. Et qͥa ſolū ē oīm rerū creator: ſꝫ etiā gubernator: ſubdit̉. a Et rex potēs ⁊c. ſedēs ſuꝑ thronū illiꝰ.ſ. ſapīe: qd̓ deſignat̉ ptās iudiciaria: attribuit̉ filio: ē ſapīa genita. Ioh̓. v. Pr̄ iu­diciū dedit filio. b Ip̄e.ſ. pr̄. c Creauit illā. ſupra dicto. d In ſpūſctō. prīcipatiue: qꝛ ſpūſſctūs eſt prīci­piū filij: ſꝫ cōcomitatiue: qꝛ tres ꝑſone ſunt coeqͣles coeterne e Et vidit ⁊c i. ꝑfecte cognouit. pr̄ cm̄ ꝑfecte cognoſcit filium. f Et effudit illā ſuꝑ oīa oꝑa ſua. qꝛ ſapīa dei ē attributū fi­lij: relucet ī oībꝰ oꝑbꝰ dei: qꝛ natura hūana rōne intellectus ſuꝑ alia corꝑalia capax ē effectꝰ ſapīe diuīe: ſubdit̉. g Et ſuꝑ omnē carnē.i. ſuꝑ omnē hoīeꝫ: quē illūinat naturali lumīe ītellectꝰ Ioh̓. i. Illuminat omnē hoīeꝫ veniētē ī hūc : ſꝫ qꝛ ſuꝑ dat iuſtis lumē gr̄e: ſubdit̉. g Scd̓m da­ ſuū ⁊c.ſ. lumīs naturalis. Prebet illā diligētibꝰ ſe. Et ſeqͥt̉. h Timor dn̄i. Poſtqͣꝫ auctor declarauit prīcipiū effectiuū ſa­piētie. Hic ꝯn̄r declarat aliud prīcipiū diſpoſitiuū: qd̓ d̓r timor fic̄ puer ad ſapīaꝫ hūanā diſponit̉: ī ea ꝓfic̄ timēdo ma giſtrū: ſic ſe hꝫ ad diuinā ſapīaꝫ timēdo deū. Ad euidētiam dicēdoꝝ ſciēdū timor a doctoribꝰ diuidit̉ in timorē mūdanū ſeruilē. īitialē: filialē. Obiectū em̄ timoris eſt malū qd̓ eſt du­plex.ſ. pene culpe: ſi igit̉ ꝑꝑ malū pene qd̓ aliqͥs timet: auerta tur a deo pctm̄ mortale: dr̄ timor mūdanꝰ vl̓ hūanꝰ. Si aūt ꝓpter malū pene qd̓ timet ꝯuertat̉ ad deū ei īherēdo: prīci paliter ꝓpt̓ vitationē huiꝰ mali: eſt niſi ꝓpter amore bo­ni ꝓprij timet pͥuari: qd̓ diligit: ī eo pͥncipalit̓ finē cōſtituen do: talis timor d̓r ẜuilis: nec ſtat charitate: pͥncipal̓r fac̄ diligere bonū diuinū. Si aūt aliqͥs deo īhereat ꝓpt̓ malū cul­pe qd̓ timet: ſic d̓r timor filialis: ꝓpriū eſt em̄ filioꝝ timere offen ſam patris. Si aūt ꝓpter vtrūqꝫ malū deo inhereat: pͥncipal̓r tn̄ ꝓpter malū culpe ne deū offendat: ſic d̓r timor initial̓ diffe­rēs a filiali: ſic̄ īꝑfectū a ꝑfecto: ſic ſtat charitate minus tn̄ bit leticiā gaudiū īᵈ lōgitudi dierū. Timētiᵖ dn̄m bn̄ erit in extremis: ⁊q in die defunctio nis ſue bn̄dicet̉. Dilectioʳ dei honorabil̓ ſapīa: ꝗbꝰᵍ āt appa ruerit ī viſu: diligūtᶜ: ī viſio­ne ⁊ᵘ in agnitiōe magnaliū ſuo . Initiūˣ ſapīe timor dn̄i: fidelibꝰ ī vulua ꝯcreatꝰ eſt. ⁊ᶻ electis feminis gradit̉: iuſtis fidelibꝰ agnoſcit̉. ti­morᵇ dn̄i ſcīe religioſitas. Re­ligioſitasᶜ cuſtodiet ⁊ᵈ iuſtifica bit cor: iocūditatēᵈ atqꝫᵉ gau­diū dabit. Timētiᵗ deū bn̄ erit ⁊ᵍ in diebꝰ cōſolatiōis illiꝰ bn̄­dicet̉ʰ. Pleītudoⁱ ſapīe: time re deū: ⁊ᵏ plenitudo a fructibꝰ illiꝰ. Oēmˡ domū illiꝰ īplebit ꝑfecta: igit̉ qꝛ actor iſte loquit̉ de timore ꝓu̓t ſtat charitate: vt pꝫ ex ſuo ꝓceſſu: loquit̉ hic tm̄ de timore filiali initiali. Sic proce dit: qꝛ declarat timoris dei fructū. ſcd̓o īcitat ad ip̄m timēdum. ibi. Cōcupiſcēs ſapīaꝫ fili. Prīa adhuc ī duas: qꝛ oſtēdit fructū timorꝭ in adeptiōe boni. ſcd̓o ī vitatione mali. ibi. Timor dn̄i expellit pctm̄. Prīa adhuc in duas. pͥmo agit de timor̄ filiali. ſcd̓o īitiali. ibi. Initiū ſapīe. Circa pͥ­ ponit̉ pͥmo fructus timoris filial̓ ſtatu patrie dicitur. h Timor dn̄i gl̓ia. qꝛ ip̄m meret̉ qͥs gloriam. Et d̓r gl̓ia gl̓ie ha bitu. i Et gloriatio eiꝰ actu. k Et le ticia. eiꝰ diffuſiōe ad inferiores vires aīe. qd̓ erit ī reſurrectiōe: tūc aīe gloria redundabit ad corpus: ꝯn̄s ad vires ſenſitiuas ſunt totiꝰ cōiūcti: talis autē diffuſio vocat̉ leticia a latitudine dicta: qͣſi q̄­ laticia. l Et corona exultatio­nis. ꝑꝑ triūphū ꝑfectū de aduerſarijs. m Timor dn̄i delecta­bit cor. meritorie: qꝛ per meret̉ fruitionē bea ꝓprie vocat̉ dele­ctatio: qͣſi de alio lactatio. btī lactātur vberibꝰ diuīe cōſolatiōis. n Et dabit leticiā gaudiū. dic̄ Gaudiū ꝓpter gl̓iaꝫ aīe. leticiā In lōgitudine dierum ꝑꝑ redūdātiā eiꝰ ad corpꝰ: vt dictū eſt. o id ē ſine fine. Cōſequēter ponit̉ fructꝰ timoris filialis ſtatu vite d̓r. p Timēti deū bn̄ erit in extremis. vite pn̄tꝭ: qꝛ tal̓ timor cauer̄ fac̄ dei offenſaꝫ: ſic excludit demonū ptātē: meret̉ ſctōꝝ angeloꝝ aſſiſtētiā Luc̄. xvi. Factū eſt aūt vt moreret̉ mēdicꝰ: portaret̉ ab an gelis in ſinū abrae. q Et in die defūctiōis ſue bn̄dicet̉. a deo hoībꝰ ſibi bōa īprecātibꝰ. s Quibꝰ aūt apparuerit ī viſu. re­uelationē ꝓpheticā. t Diligūt ī viſiōe.ſ. ꝓphetica ē donuꝫ dei. u Et ī agnitiōe magnaliū ſuoꝝ. qͦꝝ cognitio ē delectabil̓. Et qꝛ ex ſupradictꝭ poſſet aliqͥs creder̄: p̄dictoꝝ fructuū timor eēt mag qͣꝫ charitas: remouet d. r Dilectio dei honorabilis ſapi­entia.i. excellētior ī acqͥſitiōe ſapīe accipit̉ ꝓut īcludit oēm virtu vt dictū ē.. x Initiū ſapīe. ꝯn̄r agit̉ de tīore initiali: de ī perfecto ad ꝑfectū ꝓcedit: vt p̄dictū ē: d̓r. Initiū ſapīe. lꝫ aūt tīor ẜuilis diſponat aliqͣl̓r ad ſapīam inquātū retrahit a pctō ꝓpt̓ penā. habilitat̉ vt tādē retrahat̉ a pctō ꝑꝑ offenſaꝫ: ſic eſt aliqͦ mo prīcipiū ſapīe: tn̄ iſtud prīcipiū ē extrīſecū a ſapīa ſic̄ a charita­te: ſꝫ timor initialis ē pͥncipiū intrīſecū ſicut fundamētū ē pͥmū princi piū domꝰ intrīſecū. ſil̓r dn̄i timor eſt prīcipiū intrīſecū ſpūalis edifi catiōis. y Et fidelibꝰ ⁊c i. in baptiſmo: eſt ſpūalis genera­tio in dat̉ gr̄a ſpūſſancti. Pōt etiā accipi ad lr̄am de ſanctificatꝭ in vtero matris. Pot ēt exponi de alijs īqͣꝫtū puer aīatꝰ adhuc exn̄s in vtero mr̄is hꝫ qͣndā diſpōem qͣꝫuis longinquā ad gr̄e receptionem. z Et electis femīs gradit̉. deducēdo eas ad virtutꝭ augmentū. a Et iuſtis fidelibꝰ agnoſcit̉.ſ. oꝑa exteriorā ꝟtutū: iſta tn̄ cognitio eſt tm̄ cōiecturalis: qꝛ timor iſte conexꝰ ē charitati cogno ſcit̉ certitudinē ab habēte: ml̓to minꝰ ab alijs. b Timor dn̄i ſcīe religioſitas.i. religatio ſcīe circa deū ne effluat ad inquirēdū curi oſa. c Religioſitas cuſtodiet. iuſtificabit cor. ne effluat ad dili­gēdū indebite vana curioſa delectabilia. d Iocūditatē. in p̄­ſenti ex puritate cōſciētie. e Atqꝫ gaudiū. ī futuro per adeptionē glorie: ſubdit̉. f Timēti de. bn̄ erit. in pa tria nullū erit ma­. g Et in diebus conſolatiōis illius.i. fruitiōis beate. h Benedicetur. a deo angelis. i Plenitudo ſapīe timor dn̄i. quia ducit ad gloriā: in qua ē plenitudo ſapīe in viſiōe btā. k Et plenitudo a fructibꝰ illiꝰ. qꝛ fruitio btā īſeꝑabil̓ ē a viſiōe. lOēm