Liber factūº eſt onus iſtud. Neᵖ leteris philiſtea oīs tu: qm̄q cōminuta eſt virga ꝑcuſſorisʳ tui. Deᵍ radice enī colubri egrediet̉ᵗ regulusᵘ: ſemē eiꝰ abſorbēs volucrē. E 5 paſcētur primogeniti paupeꝝ. pauꝑes fiducialiter reꝗeſcēt: et ſteos. ẜm qd̓ d̓r. iiij. Reg. xviij. ip̄e em̄ ꝑcuſſit philiſteos vſqꝫ ad gazam et oēs termīos eoꝝ a turre cuſtodū vſqꝫ ciuitatē munitā. Et hoc denū ciat ꝓph̓a futurū ad ppl̓i iude ꝯſolatōꝫ phyliſtinoꝝ deſolatōem. Et notat tp̄s dicēs n In āno ⁊cͣ.i. āno ezechie: qui mortuo achaꝫ regnauit īmediate. o Factū eſt onꝰ iſtud.i. fcā eſt reuelatio eſaie de philiſtinoꝝ pu nitōe: ſubdit̉. p Ne leteris philiſtea omīs tu.i. nulla ciuitas tua letet̉: qꝛ omīs et nullꝰ eqͥpollēt. vn̄ qd̓ d̓r hic oīs ciuitas letet̉ ẜm ordinē ꝯſtructōnis idē eſt: acſi diceret̉ nulla ciuitas philiſtinoꝝ lete tur.ſ. de qd̓ ſubdit̉. q Qm̄ cōminuta ē vir­ga.i. potētia. Percuſſoris tui.i. regni iude. qd̓ an̄ tp̄s achaꝫ ꝯſueuit te ꝑcutere et ſubijcere: ſic̄ pꝫ tꝑe dauid. ij. Reg. v. Ozie. vt hr̄. ij. paral̓. xxvi. vbi d̓r de Ozia. Egreſſus eſt pugnauit ꝯtra philiſtijm: et deſtruxit murum Geth. et murū Iamnie: murūqꝫ azoti. ita ꝓpt̓ maliciā achaꝫ tꝑe eius diminuta fuit potētia regni: ſꝫ iterū fortificata tꝑe ezechie. ſubdit̉. s De radice em̄ colubri.i. de ip̄o dauid et alioꝝ regū potentū. t Egrediet̉. naſcēdo: qꝛ erat in āno regni ſui: ſꝫ ad bellandū ꝯͣ vos o philiſtei. v Regulꝰ.i. Ezechias plꝰ nocebit vobis qͣꝫ p̄ce dētes. ſicut regulꝰ idē eſt baſiliſcꝰ: qͣſi rex ſerpentū: a baſileos gre­ce rex latine plus nocet ꝙͣ alij ſerpētes: qꝛ īterficit flatu viſu: nec mirādū eſt: dauid ſanctꝰ Ezechias deuotꝰ noīant̉ colubri regu li noībꝰ: qꝛ eſt ꝓpt̓ nocumēta fecerūt infidelibus: ſic̄ et ſanſon in cathalogo ſanctoꝝ pōit̉ Hebreoꝝ. xi. noīat̉ coluber et ceraſtes. Gen̄. xlix. ẜm oēs expoſitores. x Et ſemē eiꝰ abſorbēs volucrē.i. depri mēs philiſtinoꝝ ſuꝑbiā ꝑnimis eleuatā ex victoria tꝑe achaꝫ habita. Et paſcent̉ pͦgeniti pauperū.i. iudei tꝑe achaꝫ depauꝑati releuabū tur tꝑe Ezechie. z Et pauꝑes fiducial̓r reqͥeſcēt. interfecto exerci­tu ſennacherib angelū: et philiſteis ezechiā dep̄ſſis. ſubditur. a Et interire faciā ⁊cͣ i. ꝟtutē philiſtinoꝝ in obſidione ꝓpt̓ defectum victualiuꝫ. b Ulula porta clama ciuitas ⁊cͣ. i. cuſtodes portaꝝ et habitatores ciuitatū ꝓpt̓ miſeriā in vobis futurā. Ab aqͥlone em̄ fu­mus veniet.i. exercitꝰ Ezechie tēdens ad terrā philiſtinoꝝ: qꝛ geth et alie ciuitates philiſtinoꝝ ſuprapoſite qͣs deſtruxit Ezecbias: declināt verſus auſtralē ꝑtē reſpectu hierl̓m: vn̄ mouit ſe exercitꝰ Ezechie. vt dicit Ra. ſa. Alij ꝟo exponūt de exercitu aſſyriorū et babylonioꝝ ve­nerūt a ꝑte aqͥlonari ad deſtruēdū terrā iudeoꝝ. ſꝫ pͥma expoſitio ma­gis ꝯſonat p̄cedētibꝰ ſubſequētibꝰ. vn̄ ſubdit̉. c Et qͥd rn̄debi tur nūcijs eiꝰ gētis.i. nūcijs ezechie et pͥncipū eiꝰ diſcurrētes iude­am p̄dicabāt dicētes. Reuertimini ad dn̄m deū abraā et yſaac et iſrael et reuertet̉ ad reliqͥas effugerūt manꝰ regis aſſyrioꝝ ⁊c. ij. paral̓. xxx. et ſubdit̉ rn̄ſio. d Quia dn̄s fundauit ſyon. eligēs locū illū ad ſuū cultū. e Et in ip̄o ſperabūt pauꝑes ppl̓i eiꝰ: qꝛ ſolum illi de re­gno iude: ſꝫ etiā multi de regno iſrl̓ venerūt ad ezechiā in hierl̓m cōfi­dētes de diuīa ꝓtectōe: vt ibidē ſubdit̉. ſic expōit Ra. ſa. Aliqͥ ꝟo ex­poſitores nr̄i exponūt de nūcijs ſennacherib qͦs miſit in hierl̓m ad ter rendū ezechiā et ppl̓m eiꝰ. vt hr̄. ij. paral̓. xxxij. et rn̄ſuꝫ fuit eis non traderēt ſe regi aſſyrioꝝ: ſꝫ magis ꝯfiderēt de diuīa ꝓtectōe cōtra eum Sechia ad hoc adhortante populum: vt habetur ibidem. In capi. xiiij. vbi dicitur in poſtilla. Qui mane oriebaris: quia in­ter creationē eius. Additio prima. Uplex eſt opinio circa: an aliqͣ mora fuit int̓ creationē et lapſū angeli. ꝓbabilior tn̄ eſt et magis ſanctoꝝ dictꝭ ꝯſona ſtatim pꝰ pri­ inſtas ſue creatōis dyabolꝰ peccauit: vn̄ de eo Ioh̓. viij. d̓r ī ve ritate ſtetit. Nec obſtat int̓ q̄libet duo īſtātia tēpoꝝ eſt dare tp̄s mediū ꝓut ꝓbat̉ inſexto phiſicoꝝ. hꝫ veritatē de tꝑe ꝯtinuo: in angelis tn̄ ſunt ſubiecti celeſti motui tp̄s ꝯtinuū mēſuratur tp̄s accipit̉ ip̄a ſucceſſiōe oꝑationū intellectꝰ ſeu affectꝰ: et inter oꝑatōes tales lꝫ ſint ſil̓ reqͥrit̉ dare tp̄s mediū: vt in pͥma ꝑte. q. lxiij. articulo. vi. in rn̄ſione ad vltimū argumētū. In eo. ca. vbi d̓r in poſtil. Sic em̄ voluit p̄eſſe alijs angelis. Additio. ij. Icet angelꝰ malꝰ ſciret ſe poſſe eſſe abſqꝫ dei manutenentia nihil tn̄ ꝓhibet vt ip̄e vellet nulli ſubeſſe ſimpl̓r. Volūtas enim qn̄qꝫ eſt īpoſſibiliū: p̄ſertim volūtas dānata: ſic̄ in dyabolo. In eodē capitulo vbi d̓r in poſtilla. Aliqͥ vero expoſitores expo­interire faciā in me radicē tuaꝫ: et reliquias tuas interficiā. Ulula porta: clama ciuitas: proſtrata eſt philiſtea oīs. Ab aꝗlone eniꝫ fu­mus ueniet: eſt effugiat ag men eius. Etᶜ ꝗd rn̄debit̉ nūcus gētis. Qꝛᵈ dn̄s fundauit ſyō: ⁊ᶜ in nūt de rege babylonis. Additio. iij. Oc qd̓ d̓r. Quō cecidiſti lucifer. magꝭ ꝓpͥe vr̄ exponēduꝫ de āgelo lapſo ꝙͣ nabuch̓. cꝰ ē. nabu. ꝓut dicūt hyſtorie fuit infime ꝯditōis: et nimirū ſi poſt ſuā magnā exalta­tionē cecidiſſet: res facil̓r ꝯuertunt̉ in naturā ſuā: p̄ſertim bōa fortune ſint valde mutabilia ẜm ph̓m. vn̄ non vid̓r dignū tante admiratōis ce cidiſſet: vt de eo diceret̉. Quō ce­cidiſti lucifer. ſed potiꝰ eſſet admi­randū quō aſcen diſſet ad tantam ſublimitatē: ſꝫ de angelo peccāte valde ꝓpͥe ꝯuenit admirari: fuit in tāta puritate nature ce­teras creaturas excedebat: p̄ſertim ẜm qͦſdā in gr̄a fuit crea­tus: et de eo legit̉ Ezech̓. ca. xxviij. Tu ſignaculuꝫ dei fuiſti ⁊cͣ. De tali igit̉ merito admirat̉ ꝓph̓a dicēs. Quō cecidiſti lucifer. em̄ eſt modice admiratōis vt creatura pura in naturalibꝰ et etiā in gr̄a creata nullū hēbat īpedimētū nec ꝯͣriū ſic cecidiſ ſet ab altiſſimo loco in ꝓfundiſſimū: ſꝫ de nabuch̓. rōnabil̓r cō­tigit oppoſitū admirari. vn̄ de eo ꝓpͥe intelligit̉ illud qd̓.. dr̄ nunꝗͥd iſte eſt vir ꝯturbauit terrā: cōcuſſit regua ⁊cͣ. qͣſi dice­ret modice admiratōis eſt natura cōtēptibilis attinge­ret ad faciendū tāmagna et inſolida: quidē admiratio eſt op­poſita admiratōi p̄dicte. Replica. N ca. xiiij. Burg. circa caſuꝫ et ortū luciferi voluit aliqͥd dicere ſuo auctore quō ſtatim poſt pͥmū inſtās ſue creatōnis peccauit qͣſi motꝰ ſpirituū mēſuret̉ tꝑe: in euo em̄ pōit̉ cōiter priꝰ poſteriꝰ inſtās niſi nature ꝑfectōis vel origīs: ſucceſſi onis: qꝛ eadē eſt mēſura oꝑatōis rei eſt nature: igit̉ natura angeli ẜm eſſe ſit indiuiſibilis: erit etiā indiuiſibilis ẜm oꝑari: ad mēſurā ſucceſſiuā indiuiſibilis eſt et ex diuiſibilibꝰ eſſe pōt. Ponētes igit̉ morulas aūt duas aūt tres aut qͣtuor inter creationē lapſuꝫ angeli: oportet hr̄e reſpectū ad ordinē natu­re eſt ordo ꝑmanētiū: qꝛ ẜm illū ordinē pͥus eſt ꝙͣ bene eſſe ꝯuertit̉ ſubſiſtēdi ꝯſequētia: et ita eſt apud intelligētē termīos capabile āgelū fuiſſe bonū vel malū niſi p̄intelligatur fuiſſe. Si igit̉ accipit̉ illa bōitas malicia tanqͣꝫ moralis: tunc eſt ſolū bonꝰ vel malꝰ vſus liberi arbitrij: et ſic hēmꝰ duas mo­rulas an̄ appoſitōꝫ vel negatōꝫ gr̄e: appoſita vl̓ negata opor tet pōere tertiā: qꝛ pōt intelligi aliquē eſſe bonū bōitate gra tuita niſi p̄intelligat̉ bonꝰ bōitate naturali et ſic de malicia. In hac aūt tertia morula oēs boni qͣꝫ mali fuerūt in via: qꝛ in ſta tu merēdi demerēdi: qꝛ meritū beatitudīs eſt fine gr̄a. opor tet igit̉ aſſignare qͣrtā morulā in fuerūt in termīo meriti vel de meriti: qꝛ eſt ītelligibile ſtāte lege ordinata qͥs ſit in termi p̄mij niſi pͥus fuerit in via meriti: niſi qͥs cuꝫ Hug. et magr̄o velit dicere in angelis p̄miū p̄ceſſiſſe meritū: ſꝫ in magiſtri illi tenent̉: de vide circa qͣrtā di. ij. libri ſnīarū. Illas aūt oēs morulas poſſibile eſt eſſe in eodē inſtāti tꝑis: etiam ſi pl̓es po­nerent̉ ẜm ordinē nature ꝑfectōis vel originis. Sꝫ de angeloꝝ motibꝰ et oꝑatōibꝰ tꝑa loca: dicēdū mēſurarent̉ ſuc­ceſſionibꝰ ſꝫ ſolū coexiſtētijs p̄ſentijs: ſic̄ fluxꝰ aquarū circa pa : et motꝰ ſperici in plano. vide Scotū circa diſt. iiij. et. v. li. ij. et poſtil̓. vult luciferū ſic ſuꝑbiſſe: nulli voluit ſubeſſe intel ligendū eſt ſimpl̓r: qꝛ ſciuit ſe ſine dei manut enentia eſſe poſſe. Burg. aūt dicit voluit ſimpl̓r ex medio: qꝛ voluntas eſt īpoſſibiliū. Ad mediū rn̄det poſtil̓. pōt eſſe verū in ordi ne agēdi ſꝫ eſſendi. ſciēs em̄ modū eſſendi ẜm ordinē eſſenti alis depēdētie īmutabilis eſt: ille ſcit fore ens ꝓhibitū vt in il lo ordīe nolit ſubeſſe. eſt igit̉ ad illud volūtas ſꝫ in ordine agēdoꝝ ſunt multa īpoſſibilia ſimpl̓r ſꝫ ſibi: et ad ea bn̄ fert̉ p̄ſumptio voluntatis qualis fuit in ꝓpoſito ⁊c̄. In locis me­dijs vſqꝫ ad cap. xxvi. multa dicit Burgen̄. qͣꝫuis ſint alie ap plicatōes tamē cōtra poſtill̓. quia eadē lr̄a varijs expoſitōi­bus ſine abſurditate applicari varie poteſt. Capitulum. xv.