Eſaie. cenarii auferet̉q gloria moab ſuꝑ om̄i ppl̓o multo etʳ relinquet̉ ī eo ſicut racemus paruus et modicꝰ nequaqͣꝫ multus. Ca. xvii. Nusª damaſci. Ecce da­o maſcus deſinet eſſe ciuitas et erit ſicut aceruus lapidū in rui­na. Derelicteᵇ ciuitates aroer gre­gibꝰᶜ erūt ⁊ᵈ reꝗeſcēt ibi: et erit exterreat. Et ceſſabit adiutori­um ab ephraim: etᶠ regnū a dama ſco: ⁊ᵍ reliꝗe ſyrie ſicut gloria filio iſrl̓ erunt dicit dn̄s exercituum. Etʰ erit in die illa attenuabit̉ glo ria iacob: etᶠ pinguēdo carnis eiꝰ emarceſcet: etᵏ erit ſicut ꝯgregās in meſſe qd̓ reſtiterit: brachium eiꝰ ſpicas leget. Et erit ſicut que­rēs ſpicas inˡ valle raphaim: ⁊ᵐ re linquetur in eo ſic ut racemus: etᶠ tione eiꝰ qd̓ eſt ſua. i Ut obſecret. ſua liberatione. k Et valebit. qꝛ ydola nullā hn̄t virtutē adiuuādi. l Hoc verbū ⁊c̄. i. de punitōe moab abſqꝫ retractōe. m Extūc.i. ab eterno. qꝛ extūc oīa futura diſpoſuit. Ra. ſa. expo nit. Extūc.i. ex tꝑe moabite ꝯduxerūt balaā ad maledicēdum ppl̓o iſrl̓. Nume. xxij. Diſpoſuit de us hāc penā ſuꝑ moabitas futura tn̄ intelligit hoc aliqͣ noui­tas ſit in deo: ſed qꝛ illud factū fuit diſpoſitiuum ſeu meritorium reſpe ctu pene hic de ſcribitur. n Et nūc locutꝰ eſt dn̄s.ſ. me phetā ſuū dices. o In tribꝰ ānis ⁊c̄. Aliqͥ nūerant iſtos tres annos a morte achaꝫ: ſꝫ hoc vid̓r verū qm̄ vaſtatio moa bitarū fuit pꝰ de­ſtructōꝫ regni iſrl̓ vt pꝫ ex ſupra di­ctis. Samaria ve ro metropolis ī re gno iſrael fuit ca­pta ppl̓s capti uatꝰ. vi. āno eze­chie. iiij. Re. xviij. et ꝯn̄s. vi. āno poſt mortē achaꝫ: et alij nūerant acaptiuitate regni iſrl̓. Alij a captiuitate regni iude. Ra. ſa. aūt expōit alit̓ dicens ſalma naſar tribꝰ ānis pugnauit ꝯtra ſamariā: et tandē eaꝫ cepit. iiij. Reg. xviij. et in ſuo exercitu erāt moabite ſtipēdiarij. et ſic expo­nit qd̓ d̓r hic. o In tribꝰ ānis.i. tribꝰ ānis qͥbus moabi te ſalmanaſar īpugnauerūt filios iſrl̓. p Quaſi āni mer­cenarij.i. āni fuerūt moabitis qͣſi mercenarij: eo ſtipēdijs erāt ibi. q Auferet̉ gl̓ia moab. vaſtatōꝫ terre ſue: qͣſi dice ret illud factū eoꝝ in tribꝰ ānis dictū fuit punitōis ſue a deo et ſic qd̓ d̓r hic in tribꝰ ānis p̄figit̉ tp̄s ſue punitōis: ſed aſſignat̉ eiꝰ ꝑtialis: qꝛ ꝯductio balaā p̄dicta: iſta īpugna­tio ppl̓i iſrl̓ ꝯcurrerūt ad: et etiā moabitarū ſuꝑbia: vt dictuꝫ eſt. r Et relinquet̉ ⁊cͣ. qꝛ pauci de moabitꝭ effugerūt manꝰ vaſtatoꝝ: vl̓ qꝛ aliqͥ pauci vel pauꝑes a vaſtatoribꝰ fuerunt di miſſi cultura terre: ſic̄ nabuꝫ arda deſtructa hierl̓m duxit po­pulū reputatōis in babilonē: de pauꝑibꝰ terre reliqͥt vinito­res et agricolas: vt hr̄ Hiere. vlti. In ca. xvi. vbi d̓r in po­ſtil̓. Extūc.i. ab eterno: qꝛ extūc oīa futura diſpoſuit. Additō Xpoſitio Ra. ſa. vid̓r irrationabilis: qꝛ deꝰ vſqꝫ ad ter­tia et qͣrtā generatōꝫ punit pctā patruꝫ in filios: vt patet Exo. xx. et trāſiuerāt multopl̓es generatōes a tꝑe ꝯductō nis balaā: vt manifeſtū eſt: qꝛ alia pctā exp̄ſſa ſufficiūt ad ꝓmerēdā talē punitōꝫ.ſ. pugnatio filioꝝ iſrl̓ fugiētiū: et etiā ſu­perbia ip̄iꝰ mōab maximū peccatū eſt. vn̄ qd̓ d̓r. Extūc. meliꝰ exponit̉ ẜm poſtil.ſ. ab eterno.ſ. ẜm diuinā p̄ſciētiā. Ca. xvij. Nus damaſci. Hic pōit̉ punitio ſyroꝝ ppl̓m iſrl̓ ad pecca inducentiū. qꝛ phacee rex iſrl̓ fuit ꝯfederatꝰ regi ſyrie: vt dictū eſt.. c. vij. et ſicut cōicauit ei in amicitia: ita in ydola­tria. Sil̓r acbaꝫ rex iuda fecit ſibi fieri altare holocauſtoꝝ ī hie ruſalē ad ſil̓itudinē altaris qd̓ erat ī damaſco: vt hr̄. iiij. Re. xvi. Diuidit̉ aūt pn̄s capl̓m in tres ꝑtes: qꝛ deſcribit̉ punitio ſy­roꝝ filios iſrl̓ ad peccatū trahētiū: ſecūdo filioꝝ iſrl̓ in ipſis co­fidentiū. ibi. Et erit. et tertio aſſyrioꝝ vtroſqꝫ vaſtātiū. ibi. Ue multitudini. Circa pͥmū dicit̉. a Onus damaſci.i. punitio ſyrie a deo p̄uiſa: qꝛ damaſcꝰ erat metropolis in ſyria. Ecce da­maſcꝰ definet eſſe ciuitas.ſ. notabil̓: vt exponūt aliqui: eo te­ſicut excuſſio olee duaꝝ uel trium oliuaꝝ in ſūmitate rami: ſiue qua­tuor aūt ꝗn̄qꝫ. In cacuminibꝰ eiꝰ fructꝰ eiꝰ: dicit dn̄s deus iſrl̓. Inº die illa inclinabit̉ homo ad facto ſuū oculi eiꝰ ad ſanctū iſrael re ſpicient: et inclinabitur ad alta ria que fecerūt manus eius: que oꝑati ſunt digiti eius non reſpiciēt lucos et delubra. Inᵖ die illa erūt ciuitates fortitudīs eiꝰ derelicte ſicutᶠ aratra et ſegētes que dereli­cte ſunt a facie filioruꝫ iſrael. Et eris deſerta: qꝛ oblita es dei ſalua toris tui: et fortis adiutoris tui es recordata. Proptereaᵗ plan­tabis plantationem fidelem: et S germen alienuꝫ ſeminabis. Inⁱ die plantationis tue labruſca: etꝰ mane ſemen tuum florebit. Abla glatphalaſſar interfecit Raſin regē ſyrie legit̉ deſtruxiſſe: ſꝫ il­lud qd̓ ſubdit̉ videt̉ repugnare: erit ſic̄ aceruꝰ lapidū in ruina: et id̓o dicēdū amaſcꝰ fuit deſtructa teglatphalaſſar vel aliū ſibi ſucce­dentē: et poſtea reedificata ſic̄ de hierl̓m legit̉ fuit bis deſtructa: et bis reedificata b Derelicte ciuitates aroer. nomē eſt regiōis in re gno ſyrie in ſunt pl̓es ciuitates. Aroer aūt ꝓ­ut eſt nomē vniꝰ ciuita­tis eſt in iudea. c Gregibꝰ erūt.ſ. gregi bꝰ aduerſariorū. d Et reqͥeſcēt ibi: erit exterreat.ſ. ſyris qꝛ ppl̓s ſyrie fuit trāſla tus cyrenē: vt hr̄ amos i. et qꝛ ſyri erāt ꝯfedera­ti regno iſrl̓: vt dictū eſt vij. ca. ſubditur. Et ceſſabit adiutoriū ab ephraim.i. a regno iſ rael noīato ab ephraim eo hieroboā pͥmꝰ rex fuit de illa tribu. Et regnū a damaſco eo nomē regiū fuit ab latu teglatphalaſſar. Et reliqͥe ſyrie ⁊c̄. i. iſti et illi captiuabuntur paucis euadētibꝰ fugiē do: ſic factū eſt: qꝛ ſic̄ teglatphalaſſar captiua uit ppl̓m ſyrie: ſic ſalma naſar regnū iſrl̓. vt habe tur. iiij. Reg. h Et erit. ꝯn̄r deſcri­bit̉ punitio regni iſrael eo ꝯfidebat de adiutorio ſyroꝝ plꝰ qͣꝫ de deo ad eoꝝ ydolatriam trahebat̉. Et diuidit̉ in tres ꝑtes. qꝛ ꝓph̓a denūciat punitōis effe­ctū. ſecūdo eiꝰ fructū ibi. In die illa inclinabit̉. tertio redit ad denūciā deſtructōꝫ regni iſrl̓. ibi. In die illa ciuitates. Circa pͥmū dicit̉. h Et erit in die illa ⁊c̄.i. regnū iſrl̓ et hoc deſtructōꝫ ſyrorū de quoꝝ ꝯfidentia gl̓iabat̉. l Et pinguedo carnis eis marceſcet.i. diuitie eiꝰ deficiēt. Un̄ de aliqͦ diuite hoīe d̓r cōiter eſt pinguis: et fuit qn̄ ſalmanaſar cepit ſamariā: et ppl̓m captiuauit: et ſic diuitias regni ſibi rapuit. k Et erit ſic̄ ꝯgregās ⁊c̄.i. pauci de ppl̓o iſrl̓ euadēt. ſicut ſpice remanētes poſt terga metētiū pauce ſunt. l In valle rapha im. locꝰ eſt in iudea: vbi philiſtei venerūt ad pugnādū ꝯͣ dauid. ij. Re­. v. m Et relinquet̉ in eo ⁊cͣ. Qui remanēt poſt vindemiatores n Et ſic̄ excuſſio olee ⁊cͣ. Eſt aūt olea fructꝰ oliue. iſta intelligitur pauci nūero euaderēt manꝰ ſalmanaſar ſic̄ poſt vindemiatores rema­nēt pauci racemi pauce olee poſt excuſſionē oliuarū. o In die il la. on̄dit̉ huiꝰ punitōis fructꝰ: qꝛ illi euaſerūt fugiēdo: poſtea ve­nerūt in regnū iuda ſub ezechia rege: ſeruierūt dn̄o ydolis dimiſſis: et hoc eſt qd̓ d̓r. o In die illa ⁊c̄.ſ. ad dn̄m: et patet lr̄a ex p̄dictis. In die illa. redit ꝓph̓a ad denūciādū deſtructōꝫ regni iſrl̓ dicēs. In die illa erunt ⁊c̄.ſ. ſamaria et alie ciuitates munite. q De­relicte. ab habitatoribus ſuis in captiuitatē ductis. r Sicut ara­tra ſegētes. qꝛ ſic̄ filij iſrl̓ potuerūt defendere ea erant in cāpis: ita nec ſeip̄os in ciuitatibꝰ muratis. Et huiꝰ deſtructōis ſubdit̉. s Et eris deſerta. qꝛ oblita es dei ſaluatoris tui ⁊cͣ. t Propterea plātabis plātationē fidelē ẜm expoſitores nr̄os ꝓph̓a irriſorie dic̄ eo ſubdit̉. v Et germē alienū.ſ. a fide moribꝰ. y Semīa bis. et ad ꝯcordat qd̓ ſubdit̉. y In die plātatōis tue labruſca. id ē vitis ſilueſtris īutilis: et iſta deſignat̉ ppl̓i iſrl̓ malicia. Ra. ſa. alit̓ expōit dicēs ꝓph̓a loqͥtur de p̄terito modū futuri: dicitur Propterea plātabis plātatōꝫ fidelē. qꝛ ppl̓s iſrl̓ fuit plātatus in ſan­ctis pr̄iarchis: ſꝫ poſtea declinauit ad ydolatriā. ſubdit̉. Et germen alienū ſemīabis. In die plātatōis tue.i. receptōis legis diuīe in mōte ſynai: qꝛ dn̄s plātauit iſrl̓ tanꝙͣ vitē ſpecialē legis datōꝫ: ita plan tatio accipit̉ alit̓ qͣꝫ. Labruſca. qꝛ tūc fecit ſibi vitulū ꝯflatilē. Et mane ſemē tuū florebit.i. ante tp̄s debitū: et ſic fructu carebit. ppl̓s iſrl̓ gloriās de ꝯfidētia ſyrorū incōuenient̓ effloruit: et pe