Liber nē nr̄aꝫ ⁊ cītatē ſuꝑ quā īuocatū ē nomē tuū. Neqꝫ em̄ ī iuſtificatiōi bus nr̄is ꝓſternimꝰ: p̄ces ante fa­ciē tuā: ſꝫ in miſerationibꝰ tuis ml̓. tis. Exaudiᵏ dn̄e placareˡ dn̄e: attē deᵐ ⁊ fac. Neⁿ moreris ꝓpterᵇ te­metipſum deꝰ meꝰ: qꝛ nomē tuum inuocatū eſt ſuꝑ ciuitatē: ⁊ ſuꝑpo­pulū tuuꝫ. Cūqꝫᵖ adhuc loquerer ⁊q orarē: etᶠ ꝯfiterer peccata mea ⁊ pctā populi mei iſrl̓: vt ꝓſternerē Propter temetipſum.i. ꝓpter bonitatē tuā. inclina deꝰ meꝰ ⁊c̄. kº. Exaudi dn̄e. hic deſcribit̉ orantis inſtantia cū dicit̉. Ex audi dn̄e. p̄ ces beuigne audiendo. lPlacare. offenſam remittendo. m Attende ⁊ fac. nobis cōſolationē ꝑfectā tribuēdo. n Ne morer qꝛ tp̄s inſtat in qͦ ꝓmiſiſti conſolationē dare nobis. o Propter te­metipſum. vt.ſ. veritas tua cunctis appareat. ⁊ bonitas: ⁊ vt cultus ti­bi debitꝰ ꝑſoluatur. ꝓ­pter quod ſubdit. Quia nomē tuū eſt inuo. ſuper ciuitatē ⁊c̄. p Cun qꝫ adhuc loq̄rer. deſcri­pto merito or̄onis ex ꝑ­te danielis. h̓ ꝯn̄ter po­nitur modꝰ reuelatiōis ex ꝑte gabrielis. ⁊ diui­ditur in duas ꝑtes. qꝛ p̄ ponit̉ daniel̓ excitatio. ſcd̓o ei ſcā reuelatio: ibi. lxx. hebdomodas. Cir­ca primū dicit ſic. p Cūqꝫ adhuc loq̄rer. ꝯfitendo dei iuſticiā ⁊ pctentiā. q Et or arē. inuocādo eiꝰ clemētiā r Et cōfiterer pcā ⁊c̄. ad impetrandū indulgentiā. s Adhuc me lo quēte. in quo oſtēdit̉ velocitas exauditionis diuine. t Ecce vir ga briel. qꝛ in ſpē viri angelꝰ apparebat. v: Quē viderā in viſiōe a pͥn cipio.i. in viſione deſcripta ca. p̄ce..x. Cito volās. in qͦ exprimit̉ ꝓm ptitudo angelorū ad exequendū dei mādatū. y Tetigit me. excitā­do ⁊ cōfortando z In tꝑe ſacrificij veſꝑtini. Ex qͦ ptꝫ ꝙ a mane vſ qꝫ ad veſꝑam orauerat daniel. Patet ēt ꝙ p̄dicta ꝟba or̄onis prolata fuerūt cū magno tractu iꝑis ⁊ meditatōis. ⁊ talis or̄o ē deo acceptabil̓ nō autē illa in qͣ ſunt multa ꝟba multiplicata ſine attentione aī ⁊ deuo­tione: qͣlis eſt oro ethnicoꝝ. vt dr̄ Math̓. vi. a Et docuit me. de fu­turis ad cōſolationē ppl̓i iſrael. b Dixitqꝫ daniel: nūc egreſſus ſuꝫ vt docerē te ⁊c̄. Dicunt̉ aūt angeli egredi qn̄ mittunt̉ ad nos a facie dei nō ꝙ ab eius ꝯtēplatōne recedāt: ſꝫ qꝛ ad nos qͥ ſumus remoti accedūt cAb exordio p̄cū tuaꝝ. hoc dicit vt oſtēdat or̄onē danielis acceptam corā deo. d Egreſſus eſt ẜmo.i. dei ſnīa de futuris. e Ego āt veni vt indicarē.ſ. dei ſnīam. f Quia vir deſiderioꝝ es.ſ. deo ama­bilis. vel aliter. Deſiderioꝝ.i. deſiderans ſcire ſecreta diuina ad dei lau dem ⁊ ppl̓i liberationē. gTu aūt aīaduerte ẜmonē ⁊ intellige. Fre quenter excitat eū angelꝰ ad oſtendēdū magnitudinē ⁊ altitudinē diui­ni ſecreti ſibi reuelandi. qꝛ aduētus xp̄i apud hebreos habebat̉ ꝓ ma­ximo ſecreto. Ad qd̓ denotandū. lxx. interp̄tes illud Eſa. ix. Vocabitur nomē eius admirabilis: ꝯſiliariꝰ deꝰ fortis ⁊c̄. ſic tranſtulerunt. Nomē eius magni ꝯſilij angelus: ⁊ in hoc offm̄ eccl̓iaſticū ſequit̉ tranſlationē eoꝝ. qꝛ ſic accipit̉ in introitu miſſe maioris in natiuitate dn̄i. Septuagī ta hebdomadas. h̓ ꝯn̄r ponit̉ reuelatio facta danieli. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͦ ponit̉ reuelato ipſa ſcd̓o ipſius reuelationis expō: ibi. Scito gͦ ⁊ aīaduerte. Circa primū cōſiderandū ꝙ daniel motꝰ ex cōſideratiōe ꝓph̓ie Hiere. orabat ꝓ cōſolatione ppl̓i iſrl̓ ⁊ liberatione eiꝰ de captiui tate babylonica. vt viſum eſt in prin. ca. Et dn̄s qͥ plus dat qͣꝫ ab eo pe tatur ex abūdanti nō ſolū ſibi hoc futurū reuelauit: ſꝫ etiā liberationeꝫ fiendā ꝑ xp̄m cuiꝰ erat figura illa liberatio de captiuitate babylonica. ⁊ ſic dn̄s reuelauit danieli plenū intellectū ꝓphetie. qꝛ in illis. lxx. ānis in fine quoꝝ liberatio captiuitatꝭ babylonice facta eſt: figuratꝰ fuit nūe­rus ſeptuagenariꝰ hebdomadaꝝ: in cuiꝰ fine erat fienda liberatio ꝑfe­cta ꝑ xp̄i paſſionē. Ad intellectuꝫ aūt dicēdoꝝ duo ſunt hic p̄mittenda. primū eſt qͣliter accipienda eſt hic hebdomada. ſcd̓ꝫ eſt qͣntū ꝯtinēt. lxx. hebdomade. Circa pͥmū ſciēdū eſt ꝙ hebdomada idē eſt qd̓ ſeptena. et iō aliqͦ dixerūt ꝙ hic accipit̉ ſeptena vel hebdomada iubileoꝝ: quaruꝫ quelibet cōtinet. l. ānos. Alij aūt dixerūt ꝙ h̓ accipit̉ hebdomada cente nariorū quaꝝ q̄libet cōtinet cētū ānos. Sed vtrūqꝫ iſtoꝝ ptꝫ falſum. pͦ qꝛ adhuc nō eſſet ablatū ſacrificiū ⁊ hoſtia de hierl̓m. nec cītas hierl̓m deſtructa ꝑ ducē ppl̓i romani: qꝛ ille hebdomade nō eſſent implete. Con trariū aūt manifeſte apparet verū. qꝛ ante iſta multis tꝑibus cītas hie­ruſalē deſtructa eſt ꝑ romanos. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſacrificiū ablatū eſt inde ⁊ ho­ſtia ⁊ oblatio. qꝛ nō eſt licitū iudeis talia offerre alibi. Itē nunqͣꝫ inueni tur in ſcriptura hebdomada iubileoꝝ vl̓ cētenarioꝝ: ſed bn̄ inuenit̉ heb domada dierū. Leui. xxiij. vbi agit̉ de feſto pentheco. ⁊ hebdomada an noꝝ. Leui. xxv. vbi agit̉ de iubileo. ⁊ iō exponere hūc paſſum de hebdo p̄ces meas in cōſpectu dei mei ꝓ mōte ſancto dei mei: adhucᵍ me lo quēte in or̄one mea ecceᵗ vir gabri el quēᵘ viderā ī viſione a principio citoˣ volās tetigitʸ me inᶻ tēpore ſa crificij veſꝑtini: etª docuit me et lo cutꝰ eſt in hi: dixitqꝫ danielᵇ nunc egreſſus ſū vt docerē te ⁊ intellige res. Abᶜ exordio precū tuaꝝ egreſ ſusᵈ eſt ẜmo. Egoᵉ aūt veni ut in­dicarē tibi quiaᶠ vir deſiderioꝝ es. madis iubileoꝝ vel cētenariorū eſt fictitiū: cū talis hebdoniada vel ſeptena nō īueniat̉ alibi in ſcriptura. Itē iudei nūqͣꝫ accipiūt hebdomadā cētenariorū vel iubileoꝝ: nec aliqͥ eoꝝ vnqͣꝫ expoſue runt ſic iſtū locū. ⁊ iō xp̄iani qͥ ſic volūt exponere magꝭ iudaij aut in hoc qͣꝫ ipſi ꝑ hoc cōcludentes ꝙ: ꝑ locū iſtū nō pōt ꝓbari criſti aduentū eſſe com pletum. Alio mō p̄t accipi hebdo­mada vl̓ ſeptena dierū: ſic̄ accipit̉ cōiter. ⁊ hͦ mō nō pōt accipi hic. qꝛ totū tp̄s. lxx. heb domadaꝝ nō cō tineret vltra ānū ⁊ dimidiuꝫ. ⁊ ſic qd̓ hic p̄dicit̉ im plēdū in illis. lxj. hebdomadis fu et īpletuꝫ infra annū ⁊ dimidiū tertio mō accipit̉ hebdomada vel ſeptena annoꝝ. qͣꝝ quelibet cōtinet. vij. ānos. ⁊ hoc mō oꝫ ꝙ acci piat̉ hic ꝑ locū a diuiſione. qꝛ nullo p̄dictorū modorū pōt accipi nec aliꝰ modꝰ pōt rōnabiliter dici ab eis cū non inueniat̉ hebdo­mada aliter dici in ſcriptura: nec etiā in vſu cōiter loquentiuꝫ. Sꝫ adhuc reſtat dubiū qͣliter accipit̉ hic annꝰ. qꝛ vt dictuꝫ eſt hic iſte hebdomade ſunt aſinoꝝ. ⁊ ſic acceperūt etiā oēs expoſitores taꝫ hebrei qͣꝫ catholici. Sed dubiū eſt vtrū iſti anni intelligant̉ luna res vel ſolares: qͥ diſtinguunt̉ ab inuiceꝫ. qꝛ annꝰ lunaris eſt bre­uior anno ſolari. xi. diebꝰ. Dicit igit̉ beda ⁊ aphricanus ⁊ expo­ſitores catholici cōiter ipſos ſequētes ꝙ iſte. lxx. hebdomade ſūt annoꝝ lunariū. Mouent̉ aūt ad hoc dicēdū ꝙ iudei ſic ꝯputāt vt dicūt. Itē ꝑ hoc ꝙ in lr̄a iſte hebdomade dicūt̉ abbreuiate. ⁊ ſic vident̉ intelligi de hebdomadis annoꝝ lunariū q̄ ſunt breuio res qͣꝫ hebdomade ſolariū. Sicut em̄ annꝰ ſolaris excedit annū lunarē in. xi. diebꝰ: ſic hebdomada vna annorum ſolariū excedit hebdomadā ānorū lunariū in. lxxvij. diebꝰ. Sed hoc dictū nō vr̄ verū. primo qꝛ iudei nō cōputāt ꝑ annos lunares ſꝫ ſolares. alit̓ ſequeret̉ ꝙ paſca eoꝝ iaꝫ circuiſſet totū annū: ita ꝙ celebratū fuiſ ſet in quolibꝫ tꝑe anni. qꝛ tenent̉ facere paſcha de mandato legit xiiij. luna primi mēſis. Si igit̉ cōputaret̉ ꝑ annos lunares ſeque retur ꝙ reuoluto anno paſcha eoꝝ celebraret̉ ꝑ. xi. dies ante ſole nitatē paſcalē p̄cedentꝭ anni. ⁊ ſic ꝯn̄ter de alijs ſolēnitatibꝰ pa ſchalibꝰ. Ex quo ptꝫ ꝙ infra ſatis breue tp̄s celebraret̉ in omni­bus tꝑibus anni. qd̓ manifeſte pꝫ falſum ex vſu eoꝝ. ⁊ iō dicēdū ꝙ lꝫ iudei incipiant annū a pͥma luna ꝓpinqͥori eqͥnoctio ꝟnali: tn̄ ꝑ emboliſmos fit equatio tꝑis apud eos. qꝛ tertiꝰ anus apud eos hꝫ. xiij. lunationes. Itē ꝙ dr̄ ꝙ hebdomade dicunt̉ hͨ abbre uiate: nō vꝫ. qꝛ in hebraico dr̄ p̄ciſe: ⁊ ſonat: ac ſi diceret̉ ꝙ illud tp̄s eſt determinatū ⁊ taxatū a deo: ita ꝙ illa abbreuiatio nō ſo­nat hic diminutionē ſꝫ magis determinationē tꝑis ⁊ p̄finitioneꝫ Itē expoſirores iudeoꝝ ſuꝑ locū iſtū nunqͣꝫ fecerūt mentione de annis lunaribꝰ: ſꝫ tm̄ de ſolaribꝰ. ex qͦ ptꝫ ꝙ ſunt accipiēdi anni ſolares: aliter nō haberemꝰ argumētū ꝯͣ iudeos cū nullꝰ eoꝝ mo p̄dicto accipiat. Itē in toto vete. te. fit cōputatio ꝑ annos ſolareſ ⁊ oēs ſic cōputāt. ſicut manifeſte pꝫ in Gen̄. ⁊ in alijs libris. Et quo pꝫ ꝙ dictū bede ⁊ aphricani ⁊ alioꝝ ſequentiū ſupponit̉ fa ſum. ſic igit̉ pꝫ primū.ſ. qͣliter hebdomades ſunt accipiēde.ſ. heb domades annoꝝ ſolariū. annꝰ aūt ſolaris ꝯtinet. ccclxv. dies. an nus aūt lunaris minor eſt. xi. diebꝰ vt dictū eſt. Scd̓m qd̓ eſt pre­mittendū eſt: qͣntū tp̄s cōtinēt iſte lxx. hebdomades. ⁊ ptꝫ de faci li ꝙ. ecccxc. annos ſolares. qꝛ quelibet hebdomada cōtinet ſeple annos. ſi ꝟo multiplicent̉. lxx. p. vij. reſultant. ccccxc. His viſis ac cedendū eſt ad exponendū lr̄am: ⁊ circa hoc ponēda eſt et repro­bāda quedā expoſitio q̄ apud iudeos eſt cōior ⁊ celebrior. ⁊ ē ex­poſitio Ra. ſa. Iſte igit̉ Ra. ſa. incipit cōputationeꝫ ſeptuaginta hebdomadaꝝ a deſtructione tēpli facta ꝑ Nabuch̓. ⁊ dic eas cō pletas in deſtructōe ſcd̓i tēpli ꝑ Tytū ⁊ veſpaſianū: ita ꝙ tp̄s me diū int̓ iſtas duas deſtructōes ẜm ip̄m n̄ ꝯtinet niſi. ccccxc. ands in qͥbus lꝫ ppl̓s iſrael ſuſtinuerit aliqͣs aduerſitates. tn̄ cuꝫ bha­