Danielis huit aliqͣs ꝓſperitates. qꝛ redijt de captiuitate babylonica: ⁊ tēplū fuit reedificatū ⁊ ciuitas ⁊ ſacerdotes: ⁊ principes in ppl̓o ꝓ nijs legibꝰ vti ꝑmiſſi ſunt. Sed poſt deſtructionē ſcd̓am ꝑ Tytū veſpaſianū ꝯpletis hebdomadis p̄dictis ſunt in ꝑfecta captinitate in qͣ dimittit eos deꝰ. vt dicit Ra. ſa. vt ꝑ hoc deſiſtāt a pec catis ⁊ puniant̉ ꝓ p̄teritꝭ ⁊ mereant̉ ꝙ viſiones ꝓh̓aruꝫ de xp̄o impleant̉. ⁊ iſta captiuitas durabit vſqꝫ ad aduētū xp̄i. Sic igit̉ adaptat lr̄am. Uariat tn̄ lr̄am aliqͦ mō: accipiēdo in aliqͥbꝰ locis aliter qͣꝫ hēat trāſlatio nr̄a: vt videbit̉ exponēdo lr̄am. Dicit igit̉ ſic. Septuaginta hebdomades.i. ſeptuaginta ſeptene annoꝝ q̄ cōtinēt tp̄s p̄dictū. Preciſe ſunt. hec eſt lr̄a hebraica: ẜm eū.i. cuꝫ p̄ciſione diffinite a deo: ita ꝙ nō ſunt plures nec pauciores. Su ppl̓m tuū.ſ. iſrael. Et ſuꝑ vrbē ſanctaꝫ tuā.ſ. hierl̓m a prima deſtructiōe q̄ facta eſt ꝑ nabuch̓. vſqꝫ ad ſcd̓am q̄ futura eſt. ad hͦ vt ꝑfecte puniant̉ de malefactis ſuis: ꝓpter qd̓ ſequit̉. Vt cōſumet̉ nuaricatio.i. vt deſiſtant a p̄uaricationibꝰ ſuis. ⁊ ꝑ hoc mereant̉ apud deū ꝙ deleat̉ iniqͥtas eorū. Et adducat̉ iuſticia ſempit̓na i.vt in ſempiternū iuſti fiēt: ⁊ tūc finaliter. Impleat̉ viſio ⁊ ꝓh̓ia i. ꝓmiſſiones facte ꝑ ꝓphetas de xp̄o. Et vngat̉ ſctm̄ſctōrū: vbi em̄ nos dicimꝰ Sactus. Ra. ſa. dicit Sanctū. ⁊ in hebraico nō ē diſtinctio. qꝛ eodē mō ſcribit̉ ⁊ ꝓnunciat̉ in neutro ⁊ in maſculino. Sic igit̉ exponit. Ungat̉ ſanctūſanctoꝝ.i. tēplū qd̓ reedifica bitur ꝑ meſſiaꝫ: ⁊ archa teſtamēti ⁊ alia vaſa ſanctuarij. Scito gͦ Hic ponit̉ explicatio p̄dicte viſionis magꝭ in ꝑticulari: qd̓ ſic exponit Ra. ſa. Scito gͦ ⁊ aīaduerte. verba ſunt angeli Danielē excitantꝭ ad attendendū. De exitu ẜmonis: ita ꝙ vbi dicimꝰ ab exi tu: dicit de exitu. vt ꝑ p̄poſitionē cōiunctā nō deſignet̉ terminuꝰ a quo ſit incipienda ꝯputatio: ſed denotet̉ materia de qͣ angeluſ vult loqui. qꝛ. sͣ. dixerat Danieli. Ab initio p̄cū tuarū egreſſus ē ſermo. Vt ſit ſenſus. Tu daniel ſcito ⁊ aīaduerte de exitu ẜmonis. vt iterū edificet̉ hierl̓m.i. intellige diligenter qͣliter ſermo egreſſus a deo de edificatiōe hierl̓m ſit ītelligendꝰ. Quia vſqꝫ ad xp̄m du cē hebdomades ſeptē.i. vſqꝫ ad Cyꝝ qͥ dictus eſt xp̄s. Eſa. xlv. Hec dicit dn̄s xp̄o meo cyro ⁊c̄. Ipſe em̄ fuit dux iudeoꝝ inqͣntū p̄cepto eius reducti fuerūt de captiuitate babylonica: ⁊ a deſtructione tēpli ⁊ ciuitatꝭ facta ꝑ Nabuch. vſqꝫ ad primū annū Cyri fuerūt qͥnqͣgintaduo anni qͥ faciunt ſeptē hebdomades annorū ixlix. annos: ⁊ adhuc vltra tres ānos. ſed angelꝰ nō numerabat niſi hebdomades ꝑfectas. Tres aūt ānos qͥ pertinēt ad hebdomadā ſequentē dimiſit. qꝛ numerant̉ cū hebdomadis ſequentibꝰ Ethebdemadis. lxij. reuertet̉: ita ꝙ vbi dicimꝰ hebdōades. lxij. in noīatiuo: ipſe ponit in ablatiuo. ⁊ hoc fit ſine mutatione littere hebraice. qꝛ oīa noīa hebraica ſunt indeclinabilia: ita ꝙ nō ē va riatio ibi ꝑ caſus: ſꝫ tm̄ ꝑ plurale ⁊ ſingulare et vbi dicimꝰ. Et ite rū ipſe dicit Reuertet̉. qꝛ in hebraico ſatis cōſil̓iter ſcribunt̉. Sic gͦ exponit. Et hebdomadis. lxij. i. in tꝑe qd̓ fuit a licentia data ꝑ Cyrū reuertendi vſqꝫ ꝓpe deſtructionē factā ꝑ Tytuꝫ. Reuertet̉ ſppl̓s de captiuitate: et edificabit̉ platea.i. ciuitas. et muri in an guſtia tꝑm. qꝛ in tꝑe illo toto habuerūt aliqͣ ꝓſpera. vt pꝫ in reditu captiuitatꝭ ⁊ reedificatione tēpli ⁊ cōſil̓ibus. ⁊ etiā aliqͣ aduer ſa. Et poſt hebdomades. lxij. occidet̉ xp̄s.i. agrippa rex de qͦ legi tur Act̉. xxvi ꝙ fuit rex in iudea. ⁊ ſic dicit̉ xp̄s ꝓpter hͦ ꝙ reges imingebant̉: ſicut de Saule dr̄. ij. Reg. i. Quare nō timuiſti mittere manū in xp̄m dn̄i. Iſte aūt agrippa vt dicit Ra. ſa. occiſus eſt circa illa tꝑa in quibꝰ deſtructa eſt ciuitas ꝑ Tytū ⁊ veſpaſianū Et nō illi. ſic em̄ eſt in hebraico vbi dicimꝰ. Et nō erit illi ppl̓s qͥ eū negaturꝰ eſt. ſic gͦ exponit. Et nō illi.i. ipſe agrippa nō erit. qꝛ d mortē tollet̉ de medio. Alij aūt iudei moderni hoc addunt ſic. ctno ei.i. nō agrippa nec aliqͥs rex de cetero de gente iudeorum: quouſqꝫ veniat xp̄s ꝓmiſſus in lege ⁊ ꝓphetꝭ. Et ciuitatē ⁊ ſan quariū diſſipabit ppl̓s cū duce venturo. hoc exponit ſicut ⁊ nos de deſtructione hierl̓m ⁊ tēpli facta ꝑ ducē ppl̓i romani. Et finis cius vaſtitas.i. finis ppl̓i romani. qꝛ ille ppl̓s ⁊ oēs aduerſarij iu deoꝝ finaliter vaſtabunt̉ ꝑ regē meſſiam. Et vſqꝫ ad finem belli ſtatuta deſolatio: ita ꝙ vbi dicimꝰ. poſt finē ⁊c̄. ipſe dicit vſqꝫ ad ſine ⁊c̄. qd̓ exponit ſic cōtinuādo p̄dictis: ꝙ lꝫ oēs aduerſarij iuueorū vaſtent̉ finaliter ꝑ meſſiam: vt dictuꝫ eſt: tn̄ ſtatuta.i. a deo diffinita deſolatio ciuitatꝭ hierl̓m ⁊ regni iudeoꝝ erit vſqꝫ ad finē delli ſ. gog ⁊ magog. de quibꝰ loquit̉ Ezech. xxxviij. Et deuincē lar ꝑ regē meſſiaꝫ. ⁊ tūc reſtituet̉ ciuitas hieroſolymitana ⁊ regnū ludeoꝝ. vt dicit iſte Ra. ſa. Cōfirmabit aūt pactu multis hebdonada vna ⁊c̄. qꝛ in vltima ſeptena annoꝝ fuerūt treuge int̓ ppl̓m romanū ⁊ iudeos: qͣs trengas vocat hic pactū.ſ. pacis. ſed iudei cito fre gerūt treugas: ⁊ rebellauerūt. ⁊ ſic in medio illius hebdomadis.ſ. in qͣr to anno: venit exercitus romanꝰ ⁊ diſſipauit ciuitatē ⁊ tēplū ⁊ captiua uit ppl̓m. ⁊ ſic deficit hoſtia ⁊ ſacrificiū iudeoꝝ: qꝛ nō eſt eis licitū talia facere exͣ hierl̓m. ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄. Et in dimidio hebdomadis.ſ. ī vltima eius medietate. Deficiet hoſtia ⁊ ſacrificiū in tēplo.i. in loco vbi fuerat tēplū. Et abhomīatio deſolationis. qꝛ ibi fuit ſtatua hadriani imꝑato ris poſita in loco vbi ſteterat archa. Et vſqꝫ ad conſūmationē ⁊ finem belli gog.ſ. ⁊ magog. Perſeuerabit deſolatio iudeoꝝ. qꝛ denictis gog ⁊ magog ꝑ meſſiam reſtituet̉ regnū iudeoꝝ: vt dicit. Cōtra iſtā expōem arguit̉ pͦ de numero annoꝝ. qꝛ a deſtructiōe hierl̓m ꝑ Nabuch̓. vſqꝫ ad deſtructionē eiꝰ ꝑ Tytū ⁊ Ueſpaſianū: nō poſuit iſte Ra. ſa. niſi. ccccxc. an. p̄ciſe. qꝛ ẜm oēs hiſtoriogͣphos ſunt multo plures: ſꝫ hāc obiectionē omitto: qꝛ in cōputatione annoꝝ ſecutꝰ ſum Ra. ſa. tanqͣꝫ rōnabilius di centem ſuꝑ librū Heſter. ⁊ in aliqͥbus alijs locis. Itē id qd̓ exponit vt cōſumet̉ p̄uaricatio.i. vt deſiſtant a p̄uaricationibꝰ ⁊ peccatꝭ: ptꝫ eē falſum eo ꝙ a tꝑe deſtructionis facte ꝑ romanos nō deſtiterūt iudei a pec catis. īmo ſunt augures ⁊ ꝑiuratores ⁊ multis alijs peccatꝭ irretiti que maxime ꝓhibent̉ in lege moyſi. Itē ꝯͣ id qd̓ exponit. Et deleat̉ iniqͥtas i. mereant̉ apud deū ꝑ captiuitatē modernā: vt iniquitas eorū deleatur apud deū. Quero ab eis q̄ ſit iſta iniqͥtas delenda. qꝛ ante captiuitateꝫ babylonis fuerūt iudei ydolatre maximi ⁊ occiſores ꝓphetaꝝ. vt ptꝫ ex. iiij. li. Reg. ⁊ multis alijs peccatꝭ irretiti: ⁊ tn̄ ꝓ oībus iſtis delendis nō ſuſtinuerūt captiuitatē niſi. lxxij. annis. ẜm Ra. ſa. A tꝑe aūt Tyti ſu ſtinuerūt captiuitatē ꝑ. M.cc. annos ⁊ ampliꝰ: ⁊ adhuc neſciunt terminū captiuitatꝭ. gͦ oꝫ ꝙ illa iniqͥtas q̄ ꝑ hanc captiuitateꝫ delet̉ ſit maior qͣſi incōparabiliter: qͣꝫ illa q̄ p̄ceſſit captiuitatē babylonicā. ſed non pōt aliqͣ aſſignari: niſi illa qͣ interfecerunt xp̄m: que fuit maxima iniquitas. A reditu em̄ captiuitatꝭ babylonice nō legunt̉ iudei fuiſſe ydolatre l̓ occiſores ꝓphetaꝝ: ⁊ actores cōſil̓ium criminū: ſicut ante: ꝓpter qd̓ nulla alia cū huiꝰ captiuitatꝭ pōt aſſignari rōnabiliter niſi occiſio xp̄i ẜm qd̓ p̄dixit ſaluator Lu. xix. Videns Ieſus ciuitateꝫ ſanctā hierl̓m ⁊c̄. ⁊ ſic non eſt expectandꝰ xp̄s de futuro: vt dicit iſte expoſitor. Iteꝫ ꝯͣ illud qd̓ dicit. Et īpleat̉ viſio ⁊ ꝓph̓ia.i. ꝑ meritū iudeoꝝ in hac captiuitate implebunt̉ viſiones ⁊ ꝓph̓ie de xp̄o. qꝛ Aggei. ij. dr̄. Adhuc vnū modicū ⁊ mouebo celū ⁊ terrā ⁊c̄. Sequit̉. Et veniet deſideratꝰ cūctis gentibꝰ ⁊ replebo domū iſtā gloria. Scd̓m oēs expoſitores catholicos ⁊ hebre os iſte deſideratꝰ cunctꝭ gentibꝰ intelligit̉ xp̄s. cū gͦ dicat ꝓph̓a ꝙ poſt vnū modicū debeat venire: nō pōt adhuc intelligi venturꝰ de futuro. qꝛ a tꝑe aggei vſqꝫ ad deſtructionē factaꝫ ꝑ romanos fluxerūt. cccc. anni ⁊ plus ẜm cōem coputationē. ẜm ꝟo ꝯputationē hebreoꝝ fluxerunt anni ccccxx. Et iterū a deſtructione facta ꝑ Tytū vſqꝫ nūc fluxerūt anni. M. ccliij.ſ. vſqꝫ ad annū dn̄i. Mcccxxviij. incluſiue in qͦ hec poſtilla fuit vl timate correcta: tm̄ aūt tp̄s nō pōt dici modicū. Ite in eadē auc̄te dicit ꝓph̓a in ꝑſona dn̄i. Replebo domū iſtā gloria: ⁊ loq̄t̉ ꝓpheta de templo reedificato poſt captiuitatē babylonicā. gͦ ſtante iſto tēplo venit de ſideratꝰ cunctꝭ gētibꝰ.i. xp̄s. Itē ꝯͣ id qd̓ dicit. Et vngat̉ ſcm̄ſcōꝝ. ꝑ hoc intelligens archam teſtamēti ⁊ alia vaſa ſanctuarij q̄ ꝑ meſſiam debent recuꝑari. qꝛ dr̄ Hiere. iij. Cū multiplicati fueritis ⁊ creueritꝭ in terra. In diebꝰ illis ait dn̄s. Nō dicēt vltra archa teſtamēti dn̄i: neqꝫ aſcendet ſu ꝑ cor: neqꝫ fiet vltra ⁊c̄. gͦ nō ſunt ꝑ meſſiam recuꝑanda. Itē ꝙ hic xp̄m vocat Cyrū ⁊ poſtea agrippā: cū ſubdit̉. Occidet̉ xp̄s. pꝫ falſuꝫ ex mu tatione ꝑſone. qꝛ ꝑ ſeriē textus pꝫ ꝙ loquit̉ de eodem xp̄o. Itē ꝙ dicit agrippa occiſum circa tꝑa deſtructiōis ciuitatis ꝑ Tytū et veſpaſianū vr̄ eſſe manifeſte falſum. qꝛ nō hr̄ hoc in aliqͣ hyſtoria autētica. īmo Ioſe ſephus li. de iudaico bello dicit eū cōfederatū fuiſſe romanis tꝑe iſtius belli. Itē ꝙ poſtea ſubdit: vſqꝫ ad finē belli gog ⁊ magog. ſtatuta eſt.i. diffinita eſt a deo deſolatio ciuitatis hierl̓m. Hoc ptꝫ falſuꝫ. qꝛ ciuitas hieroſolymitana reedificata fuit poſtea ꝑ hadrianū imꝑatorē. Itē qd̓ ſubdit̉. Cōfirmabit aūt pactū multꝭ ⁊c̄. qd̓ exponit de treugis factis int̓ iudeos ⁊ romanos circa tp̄s deſtructiōis cītatis. vr̄ manifeſte falſuꝫ. qꝛ nec Ioſephꝰ de hͦ loqͥt̉: nec in libro antiqͥtatū: nec in libro d̓ iudaico bel lo: vbi diligēter deſcribit oīa q̄ fuerūt facta int̓ ppl̓m iudaicū ⁊ romanū tꝑe illo. hoc etiā ptꝫ ꝑ hͦ qd̓ dr̄ in lr̄a. Multis. qꝛ ſi eſſet verū fuiſſet factū cū oībus iudeis: ⁊ nō cū aliquibꝰ tm̄. Ex oībꝰ p̄dictis pꝫ expoſitio p̄di cta falſa ⁊ irrōnabilis. His viſis ponēda eſt expō catholicorū dicētiū iſtas hebdomades īpletas in xp̄i paſſione. Circa qd̓ ſciendū ꝙ eſt vna cōis expō: quā ſequūt̉ cōiter expoſitores catholici. ⁊ eſt expō Bede. ſed illā ad pn̄s omitto duplici de ca. vna eſt ꝙ hec expō ponit̉ multū exp̄ſſe in gloſa ſuꝑ danielē in loco iſto: ⁊ in ſcolaſtica hiſtoria. ⁊ iō ibi pōt re currere qͥ vult eā ibi videre. Alia cā eſt. qꝛ illa expō or mihi falſa. qꝛ ꝯputat ꝑ annos lunares ſupponēdo ꝙ hoc mō ꝯputant iudei: qd̓ eſt. s. ini⁊ iiij AI
zum Hauptmenü