Liber matrē veſtrā iudicateᶜ: quoniam ipſa non vxor mea: egoˣ non vir eiꝰ. Auferatʸ fornicatiōes ſuas facie ſua: adulteriaᶻ ſua medio vberū ſuorum neª forte expoliem eam nudā: ſtatuāᵇ eam ẜm dieꝫ natiuitatis ſue: ponāᵉ eaꝫ quaſi ſolitudinē: ſtatuāᵈ ve lut terrā in uiam: interficiāᵉ eaꝫ ſiti: filio rūˡ illius non miſerebor quoniamᵍ filij fornicationū ſunt: qꝛ fornicata eſt mater eorum. Cōfuſa eſt que cōcepit eos: qꝛ dixit. Uadāʰ poſt amatores meoſ: dāt panes mihi aquas meas: lanā meā linuꝫ meū oleū meuꝫ: potum meum. Propterˡ hoc ecce ego ſepiā viā tuā ſpinis ſepiam eam maceria. Etᵏ ſemitas ſuas inueniet: etˡ ſequetur amatores ſuos: nōᵐ ap prehendet eos: queret eos inueniet. Etᵈ dicet. Uadam re uertar ad viꝝ meū priorē: qꝛ bene mihi erat tūc magis qͣꝫ nūc. Etᵗ hec neſciuit: qꝛ ego dedi ei frumē v Quoniā ipſa non vxor mea. hoc ꝓpter ydolatriā per quaꝫ a me receſſit: maxime tꝑe manaſſe qui ydola poſuit in tēplo dn̄i. x Et ego vir eius. qꝛ vir vxor correlatiue dicūtur: ideo remoto Auferat fornicationes ſuas.i. ydola­vno remouetur reliquū. y trias. z A facie ſua. ita ad eas āplius non attēdat ſed magis re tro dorſum ꝓijciat. Et adulteria ſua ⁊c. loquitur de hierl̓m per modū meretricis que in ter vbera ſua ponit fra grātia aliqua vt magiſ placeat adultero: ſic ha bitatores hieruſaleꝫ oſ ferebāt ydolis fragrās thymiama. a Ne forte expolieꝫ nudā chaldeos: qui ciuitateꝫ poſtea ſpolia uerūt omībus bōis: hic dicit̉ forte ꝓpter ali quod dubiuꝫ exiſtēs in deo reſpectu futuroruꝫ ſunt ſibi certiſſima: ſꝫ ad denotādū libertatē arbitrij: quaꝫ ſi ꝑfecte peniteret deuſ parceret de pena. b Et ſtatuā ſecūdū diē natiuitatis ſue.i. in magna cōfuſione et vili tate. ſcd̓ꝫ qd̓ dicit̉ Eze chi. xvi. In die ortꝰ tui ē p̄ciſus vmbilicꝰ tu us: et in aqua non es lo ta: et ſeqͥt̉. Proiecta es ſuꝑ faciē terre ī abiectōe c Et ponā qͣſi ſolitu dineꝫ. deſtructis muris cōbuſtis edificijs. d Et ſtatuā velut ter raꝫ inuiaꝫ. propter mul tiplicationē ſerpentum aliarum feraꝝ ex longa vaſtatione terre. e Et interficiaꝫ ſiti deficiēte potu in obſidione. f Et filioꝝ eius miſerebor. ſꝫ par tim occidentur ꝑtim captiuabūtur: oīa iſta paſſa eſt hierl̓m poſtea per chaldeos. g Quoniā filij fornicationū ſunt.i. multe ydolatrie ſicut viri ſanguinū dicūtur multi ſanguinis effuſores: genitiuus eniꝫ pluralis habet virtutē huius duplicis ſingularis. h Uadā poſt amatores meos ⁊c. poſt ydola quibus victū veſtituꝫ alia neceſſaria attribuebāt. i Propter hoc ecce ego ſe. vi. tu. ſpi nis ⁊c. i. chaldeis obſidētibus hierl̓m in circuitu cum gladijs interfi ciendum. k Et ſemitas ſuas non inueniet.i. vias per quas poſ ſet effugere. lEt ſequetur amatores ſuos.i. deſiderabit aduētum egyptioꝝ qui promiſerant ei auxiliū. m Et non app̄hendet eos. qꝛ non fuerunt eis in auxiliū ſed magis in nocumētuꝫ. o Et dicet vadam reuertar. qꝛ ciuitas hierl̓m vidēs ſe in arto poſitā in pūcto captionis et deſtructionis: percepit male fecerat colendo ydola: et querēdo humanū auxiliū ex dei diffidētia: ſed hoc fuit nimis tarde. pꝰ Et hec neſciuit. hic cōſequēter denūciatur dicta captiuitas culpa bilis rōne ignorātie: que cauſatur in aīa ex peccatoꝝ multiplicatione ẜm dicitur ſap̄. ij. ca. Excecauit illos malicia eoꝝ. et ẜm hoc dicit̉. Et hec neſciuit. qꝛ ego dedi ei frumētū ⁊c. i. cibū et potū et indumē : que diuitie ſunt naturales. q Et argentū multiplicaui etc̄. i. di uitias artificiales: magna em̄ cecitas fuit attribuere talia ydol̓ ſurdis et mutis. r Que fe. baal. ei ſacrificia offerēdo et p̄cioẜ ornādo s Idcirco cōuertar et ſu. frumētum etcͣ.i. auferā ab ea bona ad victū et veſtitū pertinētia. t Et liberabo lanā meā. de ſeruitute. qꝛ ẜuit ydolatris eoꝝ ignominiā operiēdo. v. Et nunc reue. ſtu l. eius in ocu. ama. eius.i. corā ydolis quibꝰ ẜuiebat et ſciētibꝰ egyptijs quibꝰ cōfederata erat. x Et vir eruet. egiptij em̄ poterant iu tum et vinū et oleum: etq argentū multiplicaui ei et auꝝ: que fecerūt baal. Idcirco cōuertar et ſumaꝫ frumentū meū in tēpore ſuo: et vi num meū in tēpore ſuo: etᵗ libera­bo lanā meā: linū meū: que oꝑie bant ignominiā eius. Etᵘ nunc re uelabo ſtulticiā eius in oculis ama torū eius: etˣ vir non eruet eaꝫ de manu mea. Etʸ ceſſare faciam gaudiū eius: ſolennitatēᶻ eius neo meniāª eius: ſabbatūᵇ eius: etᵉ oīa feſta tēpora eius. Etᵈ corrūpā vi­neaꝫ eiꝰ et vicū eiꝰ deᵉ quibꝰ dixit. Mercedes hee mee ſūt: quas de 36 derunt mihi amatores mei. E 1 ponā in ſaltū: etᵍ comedet eam beſtiaʰ agri. Etⁱ viſitabo ſuꝑ eam dies baalim: quibus accēdebat in cenſum: etᵏ ornabatur inaure ſua et monili ſuo: et ibat poſt amato res ſuos: et mei obliuiſcebatur di cit dominus. Propter hoc ecce ego lactabo eam ⁊ᵐ ducā eaꝫ ī ſo­itudineꝫ. Etⁿ loquar ad cor eius uare ſicut ꝓmiſerāt. y Et ceſſare fa. om. gau. eius. ciuitatē et ppl̓m deſtruendo. z Solēnitatē eius.i. ſolēnitates. po nēdo ſingulare plurali: ſicut Exo. viij. Uenit muſca grauiſſi ma. et que ſint ille ſolēnitates magis explicat dicēs. a Neomeniā eius. que fiebat in principio cuiuſlibet menſis. b Et ſabbatuꝫ eiꝰ. in fine cuiuſ­libet ebdomade. c Et omnia fe­ſta tēpora eiꝰ.i. feſta tꝑalia que fiebāt ſemel ī an no.ſ. paſche thecoſtes et ſimi liū d Et cor rūpā vineā eius ⁊c..i. vineas etlias arbores fru ctiferas quas ſciderūt chaldei in terris circa hie ruſalem exiſten­tibus. e De quibus di xit. Mercedes he ⁊c. qꝛ ſolū bona mobilia at tribuebat benefi cio ydoloꝝ: ſꝫ ēt bona īmobilia. f Et ponā eam in ſaltuꝫ. hierl̓m em̄ deſtructa lon go tēpore fuit ſi ne habitatoribꝰ et ſic creuerūt ibi ſpine et frutecta g Et comedet e am.i. bona eius. h Beſtia agri. id eſt nabucho. verſus in amē tiam eiectus fuit ab homībus et feris fuit habitatio eius: vt habetur Dan̄. iiij. i Et viſitabo ſuper eam dies baalim.i. k Et ornabat̉ in quibus ſeruiuit baalim debite puniēdo. inaure ſua etcͣ. ad reuerentiā em̄ ydoloꝝ ornabant ſe habitato res hierl̓ꝫ: ſicut catholici in feſtis ſanctoꝝ: l Propter hoc partem iſtā exponit ra. ſa. de captiuitate babylonica et eius re laxatione vſqꝫ ad finē capituli: et aliqui expoſitores catholici ſequuntur in parte exponētes de reductione captiuitatis ba bylonice. ſed cōtra hoc obuiat littera in luribꝰ locis et potiſſi me in fine capituli qꝛ ab apl̓o ad romanos. ix. allegatur dicta litterā de cōuerſione gētiliū ad fidē vt videbitur: et ẜꝫ hoc ī par t ponitur gētilitatis vocate diuina cōſolatio. vt.. dictū eſt in diuiſione: ꝓpter hoc iſtud copulatur īmediate ad litteraꝫ cedentē ſed ad illud qd̓ ſupra poſitū eſt. Dicite fratribꝰ veſtris ppl̓s meus: etſorori veſtre.i. gentilitati cōuerſe. Miſericordia cōſecuta etcͣ. lPropter hoc ecce ego lactabo. cōſolatio nibus ſpirituſſancti. vnde Act. x. capitulo legitur: p̄dicate pe tro cecidit ſpirituſſanctꝰ ſuꝑ corneliū et alios gētiles qui erani eo et loquebātur linguis. m Et ducā eam in ſolitudine qꝛ a tꝑe apoſtoloꝝ multi cōuerſi ad fidē tranſferebāt ſe ad loca ſolitaria vt melius vacarēt cōtēplationi et reficerētur ꝯſolatōe diuina: ideo ſubditur. n Et loquar ad cor eius. qd̓ fit in fe cretoꝝ reuelatōe: et ſpirituſſancti cōſolatōe. o Et da. ei vi ni. eius ex eo. loco. Iſti ſunt apoſtoli qui vinum doctrine xp̄iſi delibus ꝓpinauerunt: ꝓpter qd̓ ſaluator dicit de ſeipſo Ion. xv. ca. Ego ſuꝫ vitis vera etc̄. Et iſtud vinū germinat virgiēs. zacba. ix. Et iſti vinitores fuerūt ex eodem loco: qꝛ nati ī iudea ſicut et chriſtus. p Et vallem achor non eſt nomē loci ra