Seite
Liber ta idcirco nec reges nec tꝑa ſunt prenotata: quia eiſdeꝫ temporibꝰ ac regibus quibus oſee ꝓpheta­uerat: ⁊ ipſe ꝓphetauit. Ex tribꝰ igitur generibus retoꝝ hecᵐ ſu­mūtur principia: ⁊ⁿ tres ſunt argu mentoꝝ partes: ex quibꝰ incipere ſolet omnis orator. Aut em̄ doci­bilesᵈ aūtᵖ beniuolos aūtq attētos auditores debet efficere. Hicᵗ er­go ꝓpheta aº magnitudine cladiſ ſumens principiū: eoſqꝫ qui audi turi crāt volēs ad penitētiā prouo care reddit attētos admirās futu­rum malū: vt conſiderantes vētu re cladis aſperitateꝫ: ocius arripe rent penitentiam. Iohel interpre tatur incipiens aūt dn̄i deſcēſus. Fatuel vero aūt latitudo aūt oſti um dei. Tropologice: hoc eſt ꝙ qui oſtium dei ⁊ ſcientiam habue rit aptam: recte incipit propheta­re. Explicit argumentum. ſus in verbis. Sunt autem tria genera cauſaꝝ circa que verſatur rhe­tor: ſicut dicit yſidorus. ij. ety.ſ. deliberatiuū: demōſtratiuū: ⁊ iudiciale Deliberatiuum genus eſt in quo de quibuſlibet vtilitatibus vi te quid debeat fieri aūt non debeat tractatur. Demonſtratiuum eſt in quo laudabilis perſona aūt vituperabilis oſtēditur. Iudiciale in quo de ipſiꝰ ꝑſone fa cto aut pene aut premij ſentētia dat̉. In prīo gͦ datur recte viuendi for­ma. in ſecundo diſcuti. untur merita. in tertō re tribuūt̉ ſigl̓is pene vl̓ premia. ⁊ in his tribus conſtat tota iſtius libri coutinētia. l Ex tribus igitur gene ribus rheto.i. ex tribus generibus cauſaꝝ circa que verſantur rhetores m Hec ſumūtur princi pia.i. hec de quibꝰ prin cipaliter agitur in hoc li bro: qꝛ hic agitur ſicut ⁊ in illis tribus cauſaꝝ generibus de moruꝫ in formatione: de meritoꝝ diſcuſſione. de iuſta om nium retributione: quo rum primum auditores reddit dociles: quia do cet vtilia. ſcd̓ꝫ reddit be niuolos. qꝛ agit de ſin­guloꝝ ꝓpalanda iuſti­cia: tertiū reddit attētoſ ne incurrant penas ⁊ a mittāt p̄mia: ⁊ iſta tria pertinet ad officiuꝫ rhe torum. vnde ſubditur hic. n Et tres ſunt argumē torum partes ⁊c. argu­mentuꝫ dicitur. q. argu te.i. callide inuētū: vel quaſi arguens mentem. arguit enim eam tanqͣꝫ ignaram vt intra ſe de ignorantia confundatur. o Docibiles. inſtruendo. p Beniuolos. precando. q Attentos. excitando. multipliciter exponūtur verba iſta. r Hic ergo propheta ⁊c. Hic tangitur intentio prophete: que eſt pro­uocare malos ad penitentiam. A magnitudine cladis. hoc refertur ad narrationē cum dicitur. Re ſiduum eruce comedit locuſta ⁊ reſiduum ⁊c. quia ijſdem temporibus ⁊c. iuxta illam regulā que datur in fine illius ꝓlogi. ſcilicet. Non ideꝫ eſt ordo ⁊c. vbi dicitur. In quibus autē prophetis tempus nō prefer­tur in titulo: ſub illis eos regibus prophetaſſe ſub quibus ⁊ hi qui an te eos habēt titulos prophetauerunt. Ceter a plana ſunt. Qd̓ autem additur in quibuſdam biblijs. ſcilicet Iohel interpretatur incipiens aut domini deſcenſus: non eſt de prologo iſto ſed poſtilla quedam eſt Explicit qualiſcūqꝫ expoſitio iſtius ꝓlogi. Incipit Iohel propheta. Capitulū. i. Erbuꝫª dn̄i qd̓ u factū ē ad iohel filiūᵇ fatuel. Au diteᶜ hec ſeneſ ⁊ auribusᵈ ꝑcipite oēs habitatores terre: ſi factum ē iſtud in diebus veſtris aut in die­bus patrū veſtroꝝ. Superᶜ hoc fi lus veſtris narrate ⁊ filii veſtri filiiſ ſuis: ⁊ filii eoꝝ generationi altere. Reſiduumʳ eruceᵍ comeditʰ locu Incipit poſtilla fratris Nicolai de lyra ſuꝑ Iohelē cū additō Erbuꝫ dn̄i. Hic in nibꝰ ⁊ replicis. Ca. i. prīcipio iohelis ꝓphete duo ſunt p̄mittēda. Primū eſt quibꝰ ꝓphetauerit: ⁊ dicit hic hierony. in prīo ꝓ­logo ſuꝑ hunc ꝓphetā ꝙ ꝓphetauit ad tribuꝫ iuda ⁊ hierl̓m ⁊ nullā oīno fecit de de­cem tribubꝰ men tionē. Sꝫ ip̄e in epiſtola ad pau linū de ſtudio ſa cre ſcripture ſeu de oībus diuine ſcripture libris di cit ꝯtrariū ſic di­cens. Iohel filiꝰ fatuel deſcribit terrā. xij. tribuuꝫ eruca: bruco: lo­cuſta: rubigīe va ſtante cōſumptā ꝓpter qd̓ de eiꝰ dicto ſalua ſui re uerentia parū vi detur teneduꝫ in propoſito. ra. ſa. vero dicit ꝙ ꝓphetauit nō ſolum cōtra duas tribus: ſed etiaꝫ cōtra alias decem dicens: ꝙ hec ſterilitas terre ex dicta corroſi one fuit in diebꝰ ioram filij achab: de quo hr̄. iiij. reg. ⁊ ꝙ ex hͦ fames fuit in iudea generaliter ꝑ. vij. annos: ſic̄ denūciauit he liſeus mulieri cuiꝰ filiū ſuſcitauerat. iiij. reg. viij. Propt̓ qd̓ illa mulier cū filio ſuo iuit ad ꝑegrinādū extra terrā. xij. tribuū.ſ. in terrā philiſtinoꝝ vt ibidē hr̄. Erat etiā ip̄a de. x. tribubꝰ: ꝓpter qd̓ in ſuo reditu acceſſit ad regeꝫ iſrael: petens agros ſuos ſibi reſtitui qui in eiꝰ abn̄tia tanto tꝑe fuerat ab alijs occupati: vt ibidē d̓r. Et ſic pꝫ ꝙ illa fames nō ſolū fuit in terra duaꝝ tribu um: ſed etiā decē: ꝓpter qd̓ aliqͥ expoſitores catholici ſequūtur hanc ſentētiā quā etiā intendo ꝓſequi. Scd̓m eſt qͦ tꝑe ꝓphe tauit: de quo dicit hiero. in prologo ꝙ prophetauit ijſdem tem poribꝰ quibꝰ ⁊ oſee.ſ. tꝑibꝰ ozie: ioathan: achā et ezechie regꝭ iuda: ⁊ ẜm hoc dictū proph̓auit poſt ſterilitatē dicta: qꝛ ozias īcepit regnare ꝑ plures annos poſt mortē iorā regis iſrl̓. vt pꝫ ex. iiij. reg. ⁊ ẜm hoc dictū Iohel nō prophetauit de vaſtatione terre cauſata ab eruca bruco ⁊c. ſed ſolū de vaſtatione per illaꝫ figurata q̄ facta fuit poſtea ꝑ quatuor regna: vt pleniꝰ infra eo dē ca. apꝑebit. Ra. ſa. ꝟo dicit ꝙ proph̓auit tꝑe ioram regis iſ­rael: ita ꝙ ſic̄ heliſeus p̄nūciauit famē futurā: ita iſte exp̄ſſit mo dū veniēdi.ſ. ꝑ corroſionē eruce bruci ⁊c. Et qꝛ hic modꝰ dicen di mihi videt̉ probabilior: intēdo eū ſeqͥ: tn̄ ſine p̄iudicio alteri­us. His igit̉ p̄miſſis ad literā accedamꝰ que in duas ꝑtes diui dit̉.ſ. in prohemiū ⁊ tractatū qͥ īcipit ibi. Reſiduū. In prologo ꝟo ꝓph̓a prīo notificat̉ ex noīe cū d̓r. Verbū dn̄i qd̓ factū ē ad iohel: ⁊ ex genere cū d̓r. b Filiuꝫ fatuel. ⁊ fuit iſte proph̓a ſicut ⁊ filiꝰ ẜm regulā hebreoꝝ quā poſui in prīcipio oſee. Se­cūdo audiētiū attentio excitat̉ cū d̓r. c Audite hoc ſe. prīo eos alloqͥtur eo ꝙ ſūt maioris reuerētie ⁊ intelligentie ⁊ alios cōſequēter. d Et auribꝰ ꝑcipite oēs ⁊c. ſi factū eſt iſtud. l. qd̓ poſtea ponit̉ in tractu. In diebꝰ vr̄is aūt in diebꝰ patrū ve ſtroꝝ. q. d. nō: qꝛ ibi accipit̉ ſi pro nō. Sꝫ cōtra hoc videt̉ qd̓ d̓t̄ Exo. x. de locuſtis inductis ſuꝑ terrā egypti: ⁊ ſederūt ī vniuer ſis finibus eoꝝ īnumerabiles qͣles ante illud tēpꝰ nō fuerant nec poſtea future ſunt. Ad hoc rn̄det ra. ſa. dicēs: ꝙ licet ille lo­cuſte fuerīt plures ⁊ maiores qͣꝫ iſte tn̄ qͣtuor plage hiepoſite. ſ. de eruca ⁊ bruco locuſta ⁊ rubigine ſimul ſūpte fuerūt maiores ⁊ ſic intelligēdū eſt dictū prophete ꝙ qͣtuor tales peſtes ſimili mō ſibi ſuccedētes nō fuerāt tꝑibꝰ p̄teritis. e Suꝑ hoc fi­lijs veſtris narrate ⁊c. qꝛ hec prophetia eſt memoriter tenenda ⁊ ꝑ ſucceſſiones generationū recolenda. ⁊ hoc videmꝰ īpletum no ſolū in iudeis ſed etiā xp̄ianis. f Reſiduuꝫ. Hic incipet tractatꝰ in qͦ propheta prīo p̄dicit deſolatoria: ſecūdo p̄mittit̉ cōſolatoria. ibi. Nūc ergo. circa mediū ſcd̓i ca. Circa pͥma par tem cōſiderādū ꝙ de iſtis qͣtuor plagis eruca bruco locuſta: ⁊