Prologus in amos ꝓphetā Incipit ꝓlogus in amos pro­phetam. Siasª rex cuꝫᵇ dei reli­gionē ſolicite emula­retur nimioᶜ religiōis amore ꝑuocatꝰ ꝯtra p̄ceptuꝫ legis moyſi arrepto thu­ribulo: vt in hyſtoria libri ſcd̓i pa­ralypomenon oſtēdit̉: ſacerdota­leᶠ officiū p̄ſumere conatꝰ ē. Obᵍ eam reꝫ terremotū templo dei ex­ortum ꝯſtat: cuiusʰ etiāˡ zacharias ꝓpheta meminit. Ante hunc ita­qꝫ terremotū amos ꝓpheta tem poribus p̄dicti regis: ⁊ tꝑibus hie roboaꝫᵏ filii ioas regis iſrl̓ inˡ eas gē tes que lectione ꝯprehēſe ſunt irā ranes facte ꝑ grecos ⁊ romanos nō ita ꝓpe erāt ſꝫ ſatis lōge An eodē ca. vbi d̓r in poſtilla. Ex hoc patet qd̓ ſupra dictum Additio. eſt. x hͦ qd̓ d̓r h̓. Ne dominētur eis natōes nō habet̉ ꝙ io­hel ꝓphetauit de vaſtatōibus futuris ꝑ quatuor regna ſupradicta. nam ex vaſtationē ter re ꝑ eruca ⁊ bru­cum ſeq̄batur fa mes intantuꝫ ꝙ viri iſraelitici co­gebātur exire ad alias. regiones ad victū queren duꝫ: ſicut legit̉ d̓ elimelech ⁊ noe­micū filijs ip̄oꝝ ſcilicet naalon ⁊ chelion. Ruth. i. ⁊ ſic dn̄abātur e­is nationes ⁊ ēt dicebāt in ppl̓is vbi eſt deus eoꝝ Replica. N ſecundo capi. iohelis vbi dicit̉. Cani­te tuba ⁊c. qd̓ ex ponit poſtillator de lamēto ꝓ va ſtatione terre fiē da per quatuor regna monarchica. Sed burgen̄. eodem modo exponēs de chaldeis: de grecis aūt ⁊ romanis nō vult admit­tere: ꝓpter id qd̓ d̓r ꝓpe eē tp̄s: qꝛ vt dicit tp̄s illaꝝ vaſtationū nō pōt dici ꝓpe qꝛ multū diſtans. Sed ſi Burgen. attendiſſet alios paſſus ſacre ſcripture: ita vilē ⁊ tētatiuā n̄ facerꝫ obiectōꝫ Dicit em̄ eſa. Prope eſt vt veniat tp̄s: ⁊ dies eius nō elōgabū­tur: de xp̄o qui plus diſtabat a tꝑe eſa. qͣꝫ vaſtatio romanoruꝫ ⁊ grecoꝝ a tꝑe iohelis. Sicut igitur plus diſtans dr̄ ꝓpe ſic ⁊ In capitulo. iij. vbi illud qd̓ ꝓpinquius eſt dicitur in poſtilla. Et poſuerūt pueꝝ in ꝓſtibulo. Additio. Bi nos hēmus. Puerū in ꝓſtibulo. in heb̓. hr̄. Poſuerūt puerū in meretricē. In eodē vbi dicitur in poſtilla. Et idumea in deſertū ꝑditionis. Additio. Eriſtas duas gētes pn̄t intelligi generaliter oēs pctōres eccleſiā perturbates: qui ī duo genera diuidūt̉. Quidā.n. eoꝝ ꝑſequūtur eccleſiā eā violēter opprimēdo: qͥ per egyptū in telligūtur qui filios iſrael oppreſſerūt violēter. Alij vero ꝑtur­bant eccleſiā per falſas ſcripturaꝝ interp̄tatōes: ⁊ tales ꝑ idu­mea intelligūtur. idumea em̄ accipit̉ ſepe in ſcriptura ꝓ ſynago ga: q̄ falſas interp̄tatōes fingit in ſacra ſcriptura ad ꝑuertēda myſteria xp̄i. ꝓut. sͣ. Eſa. xxxiiij. ca. in additionibus. In eo. ca. vbi d̓r in poſtil. Et mūdabo ſanguinem eorum. Uper illud ꝟbū. Et mūdabo ſanguinē Additio. eoꝝ quē nō mūdauerā. Glo. Mūdat dn̄s ſanguinem pec catoꝝ in euāgelio quē priꝰ in lege non mūdauerat. Incipit expoſitio primi ꝓlogi in amos prophetam. zias rex ⁊c. Iſti ꝓphete tres ꝓlogi p̄mittūtur: quoꝝ iſte primꝰ eſt in quo hiero. ꝓcedit hoc mō. Primo.n. pōit quoddā incidēs ꝑ qd̓ accedit ad prīcipale: cū di cit. Ozias rex ⁊c. Prīcipalit̓ aūt tria intēdit tangere prio tps diuulgationis huiꝰ ꝓphetie cū cā efficiente: ibi. Ante pūc itaqꝫ terremotū. ſecūdo materiā: ibi. In eas gētes q̄ lectōe ec. tertio quorūdā cōtētoꝝ in prīcipali oꝑe pōit expoſitionem. ibi. Et qꝛ idē ꝓpheta. Dicit itaqꝫ. a Ozias rex. de quo bi. ij. ꝑ alyp. xxvi. b Cū dei reli. ſoli. emularet̉.i. amaret vel mnitaretur. ꝟſus. Emulor inflatur amat inuidet ac imitat̉. In dpūſculo de vocabulis biblie inuenies exempla de iſtis ſignifi tationibꝰ. De iſto d̓r in. ij. paraly. xxvi. Fecit qd̓ rectū erat ī cō­pectū dn̄i iuxta oīa que fecerat amaſias pr̄ eius. c Nimio dei ob eas cās: quasᵐ memorauit affuturā denūciat. Etⁿ qꝛ ideꝫ pro phēta inº ſequētibus aitᵖ. Suꝑ tri bus impietatibus ⁊ ſuper quatuor nō cōuertā eum: tercio peccatorū indulgēciaꝫ deū dare poſſe ſignifi­cat quēq qͣrtoʳ eadē pctā admittēti bꝰ: nec pnīaꝫ nec īdulgētiā datuꝝ annunciat. Namʳ per ignis ſimili tudinem quem in predictas gen­tes īmittendū p̄dixitᵗ: grauē atqꝫ irreuocabilē dei irā ad euerſioneꝫ earūdemᵘ ciuitatū proceſſuraꝫ vo luit demonſtrare. Item alius prologus. a Mosª prophetaᵇ paſtor ⁊ ruſticusᶜ ruboꝝᵈ mora diſtri religionis amore ꝓuocatus. cōtrariū legit̉. ij. paraly. xxvi. vbi d̓r. Cū roboratꝰ eſſet elatū eſt cor eius in interitū ſuū: ⁊ neglexit dn̄m deū ſuū ingreſſuſqꝫ tēplū dn̄i adolere voluit incēſum ſuper altare thimia matꝭ ſolutio: in hoc ꝙ intēdebat ꝓmouere diuinū cultū nō neglexit dn̄m ſꝫ dilexit. ꝓpter hoc aūt d̓r dn̄m neglexiſſe ꝙ p̄ceptū nō ẜuauit. vn̄ d̓r h̓. d Cōtra p̄ceptū legis moyſi ⁊c. Nū. xviij. b. Tu ⁊ filij tui cuſtodite ſacerdotiū veſtrū. ⁊ oīa que ad cultū altaris ꝑ­tinēt ⁊ intra velū ſūt ꝑ ſacerdotes admīſtrabū tur: ſi qͥs externus acceſ ſerit occidet̉. Iteꝫ Nu. i. a. Inuenies ſimile. eParalypomenon. xxvi. Sacerdotale officiū p̄ſumere conatꝰ eſt. vn̄ azarias ſacerdos ⁊ alij ſacerdotes dn̄i dicebāt ei. ij. paraly. xxvi. Nō ē tui officij ozia vt adole as incenſum dn̄o: ſꝫ ſa­cerdotū dn̄i. hoc eſt fili­orū aaron: qui cōſecra­ti ſunt ad huiuſcemodi miniſterium. g Ob eā rem terremo­tū ⁊c. vnde hiero. ſuper primū amos. Ozias qͥ ⁊ azarias qui indebitu ſacerdotiuꝫ ſibi vendicans percuſſus eſt lepra in fronte ⁊ terremotus factus eſt magnꝰ per totā hierl̓ꝫ. h Cuius terremotꝰ. i Etiā zacharias ꝓpheta meminit. xiiij. ca. vbi d̓r. Fugietis ſic̄ fugiſtis a fa­cie terremotꝰ in diebꝰ ozie regis iuda. Glo. Qui vſurpās ſacerdotiuꝫ lepra ꝑcuſſus eſt. ad cuiꝰ īpietatē tota terra mota ē. k Hieroboā filij ioas ad dr̄am hieroboā filij nabath. de quo. iij. reg. xij. ⁊ deīceps ſil̓r. ij. ꝑaly. x. ⁊ deinceps in multis locis: d̓ hieroboā aūt filio ioas le gitur. iiij. reg. xiiij. g. lIn eas gen. que lecti. cōp̄. ſunt. jͣ. prīo ⁊ ſe­cūdo legitur ibi de gazā ⁊ de tyro: de edom: de filijs āmō: ⁊ de pluri­bus alijs. m Quas memorauit.ſ. ibidē: cū dicit. Suꝑ tribꝰ ſcele ribus. ⁊c. n Et qꝛ idē ꝓpheta.i. qꝛ dn̄s ꝑ ꝓphetā dicit ibi ꝙ nō parcet ſuꝑ ſceleribus eoꝝ ſignat ꝙ ꝑcere potuit. o In ſequēti.ſ. poſt tp̄s tactuꝫ in quo ꝓphetauit: qd̓ tāgitur in titulo: ⁊ poſt cōmina tionē dn̄i tactā in prīcipio exordij. ibi. Dn̄s de ſyon rugiet ⁊c. p Ait ⁊c. tertio qꝛ prīo tāgit̉ tp̄s: ſcd̓o cōmīatio. tertio ſubiūgit̉. Su per tribus ſceleribꝰ ⁊c. vl̓ Tertio.i. ter peccatū cōmittētibꝰ ſiue iteran­tibꝰ ſignat ſe poſſe indulgere: ſed nō qͣrto qd̓ intelligi debꝫ qͣꝫtū ad ſen ſum myſticū.ſ. ẜm quē qͣrto d̓r iterare qͥ cōſuetudinarie finaliter iterat Peccatoꝝ indulgētiā deū dare poſſe ſignat. q Quē.ſ. deum. r Quarto eadē peccata admittentibꝰ.i. cōmittentibꝰ ⁊c. Hic poſtqͣꝫ dixerat ꝙ illos nō cōuerteret. ſubdit deſtructionē illoꝝ futurā ꝑ igneꝫ ſicut pꝫ in ſingulis ꝑtibus. vnde ſubiūgit̉ hic. s Nā ꝑ ignis ſil̓i­tudinē. ⁊ dicit. Ignis ſil̓itudinē: nō ignē: qꝛ quaſi in nihilū erāt poſt ea redacti ꝑſecutōe illis immiſſa a dn̄o ꝓpter peccata eoꝝ. t Pre dixit ibidē.ſ. prīo ⁊ ſcd̓o. v Earūdē.ſ. quas prius noīauit.ſ. ga­zam tyrum ⁊c. Explicit qualiſcūqꝫ expoſitio iſtiꝰ ꝓ Incipit ſecundi prologi expoſitio. logi. Mos ꝓpheta ⁊c. Iſte ſecūdus ꝓlogus tres hꝫ partes prī cipales. In prīa tagūtur cāe operis. In ſecūda ponitur au ctoris cōmēdatio ſpālis: ibi. Amos ꝟo interp̄tat̉. In ter­tia ſubdit̉ ꝓphetie cōmēdatio gn̄alis: ibi. In ꝟitate.n. vox oīꝫ ꝓph̓aꝝ ⁊c. In prīa cā efficiēs ml̓tipl̓r deſcribit̉. pͦ qͣꝫtū ad nom̄ cū d̓r. Amos. ſcd̓o qͣꝫtū ad officiū cū d̓r. Proph̓a. tertio ꝙͣtū ad cōditōꝫ cū d̓r. Ruſticꝰ. qͣrto qͣꝫtū ad oꝑis cōſuetudinē cū d̓r. Ruboꝝ mora di­ſtringēs. qͥnto ꝙͣtum ad moduꝫ agendi. cum dicitur. Paucis verbis explicari non poteſt: in quo tangitur cauſa formalis: ſexto quantum ad actum prophetandi ibi. Hic loquitur advaccas pingues ⁊c. in qͦ tangitur cā materialis. In ſcd̓a ꝑte auctor ſpālit̓ a qͣtuor cōmēdat̉. pͦ ex abūdātia gr̄e. ibi. Interp̄tat̉ onuſtꝰ. ſcd̓o ex officij dignitate: ibi ꝓ ph̓auit inter ceteros ⁊c. tertio ex debita ad ꝓph̓iam diſpōne. ibi. Eſſe qͥppe ꝓph̓a nō poterat ⁊c. qͣrto ex vtilitate ⁊ vniuerſalitate doctrīe. ibi