Prologus Incipit prologus in Ionam prophetam. Anctūª Ionam he brei affirmauit filiū ſ fuiſſe mulierisᵇ vidue ſareptaneᶜ quē helyas ꝓpheta mortuuꝫ ſuſcitauit: mr̄e poſtea dicēte ad eū: nūc cognoui qꝛ vir dei es tu: et v̓bum dei in ore tuo ꝟ̓itas eſt. Obᵉ hāc etiā cām ip̄mᶠ pueꝝ ſic vocatum amathi. Amathi em̄ innoſtra lin gua ꝟitatē ſonat. Et ex eo ꝙ veꝝ helyas locutꝰ eſt: ille ꝗ ſuſcitatus eſt filius eē dicit̉ veritatis. Ideo de ꝟitate colūba naſcit̉: ꝗa ionas colūbā ſonat. Inʰ cōdēnationem ciuitates in aphrica: vt ī chronicis habetur. Aphrica aūt eſt in ꝑte au ſtrali terre hītabil̓. Incipit expoſitio pͥmi ꝓlogi in Ionam ꝓphetaꝫ. Anctū Ionā ⁊c. Iſte ꝓlogus diuidit̉ in qͥnqꝫ ꝑticulas. In pͥ ma ꝓphete ꝑſona notificat̉ ibi. Sanctū iona ⁊c. In ſecunda ſubdit̉ cā cur ad ꝓphetādum mittitur ibi. In condēnationē aūt iſrl̓. In tertia tēpꝰ ꝓphetationis expͥmit̉ ibi. Tem poribꝰ quoqꝫ hierobo am. In quarta quedā eū a ꝓphetādo retrahē tia innuuntur. ibi. Is cū ꝓphetia illumināte In quinta cōꝑatur heliſeo: ⁊ cā fuge mōſtrat̉ ibi. Hoc illi acciderat ⁊c. Itē ī prīa parte no tificat̉ ꝑſona prophete per tria. prīo ꝑ declarationeꝫ originis. ſecūdo per euētū ſuſcitatōnis. ibi. Quē helyas. tertio ꝑ rōnē agnoīatōis. ibi Ob hanc cām. Dic̄ ita qꝫ. a Sanctū ionaꝫ. Hic querit̉ quare d̓r ſanctꝰ pluſꝙͣ ceteri proph̓e: qͥ oēs ſctī fuerunt. Rn̄ſio: ne videatur damnatus: quoniam infra videtur mandato domini repugnaſſe ⁊ de miſericordia domini in niniuitas contriſtatus fuiſſe. b Mulierꝭ vidue. iij. reg. xvij. d̓r de helya. Apꝑuit ei mulier vidua col ligens ligna ⁊c. c Sareptane. a ſarepta ciuitate: que ſita erat inter tyrum ⁊ ſydonē. De reſuſcitatōe filij iſtiꝰ vidue d̓r. iij. regū. xvij. g. Exaudiuit dn̄s vocē helye ⁊ reuerſa eſt aīa pueri intra eū ⁊ reuixit. d Nūc. in iſto miraculo Cognoui ⁊c. e Ob hāc cām. Hic notifi catur ꝑ agnoīationē: ⁊ pͦ ip̄a agnoīatio ponit̉: ſecūdo ipſiꝰ cōgruētia ſubiūgit̉. ibi. Et ex eo ꝙ veꝝ ⁊c. Dicit igit̉. e Ob hac cām.ſ. quia mulier dixerat helye. iij. reg. xvij. g. Nunc in iſto cognoui: qꝛ vir dei es tu: ⁊ ꝟbū dn̄i in ore tuo verū eſt. Dicūt. f Ipſum pueꝝ.i. ionam. g. Vocatū amathi ⁊c. litera ſatis plana eſt. h In cōdēnationeꝫ aūt iſrl̓. Hic ſubdit̉ cā cur ad ꝓphetādū mittit̉.ſ. īpenitētia iſrl̓ penitē tibꝰ niniuitꝭ. Ione. iij. Crediderūt viri niniuite dn̄o ⁊ p̄dicauerūt ieiu niū: ⁊ veſtiti ſunt ſaccis a maiore vſqꝫ ad minorē: ⁊ hoc eſt qd̓ d̓r hic. Qd̓ niniue agēte pnīam ⁊c. ſicut dicit hiero. in libro de locis. Nini ue eſt vrbs aſſyrioꝝ: quā edificauit Aſſur egrediēs de terra ſennaar. ⁊ de iſta loqͥtur hic. Eſt aūt ⁊ alia vſqꝫ hodie ciuitas iudeoꝝ noīe niniue in angulo arabie: quā nūc corrupte niniuen vocāt. k Tēpo ribꝰ quippe hieroboā. de qͦ d̓r. iiij. reg. xiiij..f. Regnauit hieroboā filiꝰ ioas regꝭ iſrl̓ in ſamaria qͣdragīta ⁊ vno anno. ⁊ ſeqͥtur. Ipſe reſtituit terminos iſrl̓ ab introitu emath vſqꝫ ad mare ſolitudinis iuxta ſermo nē dn̄i dei iſrael: quē locutꝰ eſt ꝑ ſeruū ſuū ionā filiū amathi. Et ex hͦ patet ꝙ multū ſenex erat qn̄ hec facta ſunt. l Is cū ꝓphetia ⁊c. Hic ponūtur quedā q̄ eū retrahebāt ne p̄dicaret niniuitis: que tn̄ retrahere nō debebāt: duo aūt retrahebāt eū. Primū eſt ꝙ cuꝫ p̄uideret niniuitas ꝑ penitētiā reuerſuros nolebat eis p̄dicare: ne falſum p̄dicaſſe poſtea videret̉: ⁊ hoc eſt qd̓ d̓r hic. Is cū ꝓph̓ia illumināte ⁊c. Secūdū erat ꝙ ſnīam cōtra niniuitas ꝓlataꝫ reuocari nolebat: ip̄aꝫ tamē reuocādā p̄uidebat: ⁊ hͦ eſt qd̓ d̓r hic. Nā ſicut deꝰ ad abraa ⁊c. ſed in vtroqꝫ errabat qd̓ notat̉ cū d̓r. Diuine diſpēſatōis ignarus ⁊c. Dicit igitur. Is cū ꝓph̓ia illumināte ⁊c. Cōtra ſuꝑ illd̓. xxxviij. Eſa. Diſpone domui tue: dicit glo. Legerat ionas in eodē libro: ꝙ niniuitaꝝ nequitia ẜm hoc ꝙ agebāt die qͣdrageſimo ꝯplenda erat: ⁊ ita ciuitas eoꝝ deſtruēda: ſꝫ illud nō legerat ꝙ ꝑ ſui cōminatōem acturi eſ ſent pnīam: ⁊ ita miſericordiaꝫ cōſecuturi. Preterea infra d̓r. Diuine diſpēſationis ignarꝰ. Rn̄ſio. aliqͥ dicūt: ꝙ legerat in ſpeculo eternitatꝭ eoꝝ cōuerſionē: ſicut hic d̓r: ⁊ ꝙ eſſent miſericordiā cōſecuturi: ſed mo dū cōuerſionis nō legerat.ſ. ꝙ ꝑ ſuā cōminationē deberēt cōuerti: ſꝫ ꝑ hoc nō poſſet rn̄deri ad ſecūdū: ꝓpter hoc dicēdū ꝙ ablatiuꝰ abſolutus nō īportat hic cauſalitatē: ſed ꝯcōmitātiā: vt ſit ſenſus. Dum illu aūt iſrl̓ ionas ad gentē mittit̉: ꝙ niniue agēte pnīam: illi ī malicia ꝑſeuerant. Tꝑibusᵏ ꝗppe hiero boā regis iſrael: ꝗ deo relicto cuꝫ ppl̓o ſuo in ſamaria ydolis ſacrifi cabat: ionā ꝓphetaꝫ fuiſſe qͣrtus m liber regū indicat. Is cūᵏ ꝓphe tia illumināte pctōresᵘ ciuitatis ni niue dei miſericordiā cōſecuturoſ videretᵇ: ne falſa p̄dicare videre tur: ad denūciādū interitū eiuſdē ciuitatis ireᵖ nolebat. Nāq ſic̄ deꝰ ad abraā de impietate ſodomoruꝫ ⁊ gomorreoꝝ locutusʳ eſt clamor ſodomoꝝ ⁊ gomorreoꝝ perue nit ad me. Iita ⁊ de niniue d̓r: eo ꝙ aſcēderit clamor malicie eius ad minaretur prophetia ad videndū ſubuerſionē corꝑaleꝫ: ſuꝑple vidit ſpūalē cōuerſionē: nō ſpū ꝓphetico: ſed credulitate ꝗdaꝫ ẜm hoc exponitur littera ſic. lIs.i. ionas. m Cuꝫ pro phetia illuminante. ad denūciādū interitū ciuitatis.i. cū illum īnante luce cognitionis ꝓphetice: ꝙ deberet denunciare interituꝫ ciuitatis. n Peccatores ciui. miſe. cōſe. qꝛ ſciuit deū miſeri cordē. vnd̓ ione iiij. Scio qͥa tu deꝰ clemēs ⁊ mi ſericors es patiens ⁊ multe miſe ratiōis: ⁊ igno. ſcēs ſuper malicia. o Uideret. id ē crederet. Ire nolebat. ergo inobediēs erat: ergo peccabat. Rn̄. dicūt aliqui ꝙ ſic eſt. vn̄ poſtmodū graui ter punitus eſt ⁊ penituit ⁊ cōfeſſus eſt pctm̄ ſuū ione i. Scio qm̄ ꝓpter me hec tē peſtas grandis eſt ſuper vos. Uel poteſt dici ꝙ non erat recuſatio p̄cepti ſed ex cuſatio. ſicut Moyſes excuſat ſe Exo. iiij. dicēs. Obſecro dn̄e nō ſum eloquēs ⁊c. q Nā ſicut deꝰ. Hic tāgitur ſecundum ꝓpter qd̓ nolebat eis p̄dicare. ſed ẜm hoc videt̉ inuidus fuiſſe. Rn̄deo: nō dicit: volebat nō reuocari: ſed nolebat reuocari: ita ꝙ nec hoc nec eius oppoſitū volebat: ſed ẜm hͦ nulla eſſet ratio Propter hͦ pōt dici ꝙ nō ſeqͥtur ſed volebat ꝙ nō dimitteret̉ ꝙ inuidus eſſet vel iniquꝰ: qꝛ hoc volebat: nō qꝛ de malo eoꝝ gau debat: ſed qꝛ de malo ppl̓i ſui dolebat. ſciebat em̄ eoꝝ cōuerſio nē in cōdēnationē fore iudeoꝝ. vn̄ glo. Nouerat ꝓph̓a reuelan te ſpū: ꝙ penitētia gentiū ruina eſſet iudeoꝝ. ⁊ ideo amator patrie nō tam inuidet niniue qͣꝫ cupit ppl̓m ſuū nō perire. inde etia ꝙ ſi vidiſſet in ſpeculo eoꝝ cōuerſionē teneret̉ cōformare volūtatē ſuam volūtati diuine. Sed adhuc ex ꝟbo glo.ſ. Reuelante ſpū ⁊c. videt̉ ꝙ eoꝝ cōuerſionē viderat reuelatōe ꝓph̓ica. Rn̄. ꝙ nequaqͣꝫ. ſed hoc ſolū ꝙ hoꝝ penitētia ſi cōtīgeret iudeoruꝫ ruina eſſet. r Locutꝰ eſt. Gen̄. xviij. s Diuine diſpen. ignarꝰ. Hic oſtēditur ꝙ in duobꝰ errabat.ſ. propt̓ ignorātiam duoꝝ. Prīo qꝛ deū ignorabat magis diligere ſalutē qͣꝫ mortem Ezech̓. xviij. g. Nolo morteꝫ moriētis: ſed vt cōuertat̉ ⁊ viuat̉. Secūdo qꝛ ignorabat eiꝰ p̄ſentiā ⁊ potētiā eſſe vniuerſale ibi. Ideo a cōſpectu dei. Prīo ergo oſtēdit̉ ignorātia. ſecūdo modus ignorādi oſtēdit̉. ibi. Hoc illi acciderat. Dicit igit̉. s Diuiue diſpēſatōis ignarꝰ. Sed ꝯͣ. dictū eſt ſupra: ꝙ qꝛ hoc ſciebat quada p̄ſumptōe: ꝓpter hoc recuſabat p̄dicare. Rn̄deo ignarꝰ ꝑ illuminationē ꝓph̓ie: ⁊ hoc ꝓbat ſecūda pars quēſe quitur. t Hoc illi acciderat ⁊c. in qͣ on̄dit̉ ꝙ loqͥtur de igno rantia: que eſt ꝑ carentiā ſpūs ꝓph̓alis. Heliſeus em̄ ſciebatū laꝫ mulierē de qua agit̉. iiij. re. iiij. eſſe in amaritudīe aīe ꝑ ſigͥna que videbat ⁊ neſciebat ſpū ꝓphetico: ⁊ ſimilit̓ hic ſciebat deu p̄ſtiturū indulgentia hn̄s ſignū ꝙ ad p̄dicādū mittebat: ſed ne ſciebat ꝓphetica illuminatōe. Precedētes obiectōes ſatis pōt ſemus euadere tēperādo expoſitionē littere vt dicatur. Ire ndli bat.i. quaſi nolēs ire erat: ⁊ ſimilit̓ reuocari nolebat.i. quaſi no lens ꝙ reuocaret̉: ⁊ ſimilit̓ diuine diſpēſatiōis ignarꝰ.i. quali diuina ignoraret diſpēſatōeꝫ ⁊ oīa tucreſpiciūt ſigna exteroea ẜm que iudicamꝰ.i. reg. xvi. b. Homo videt ea que patet donuu nus aūt intuet̉ cor. Et iſtā expoſitionē videt̉ velle litera ſeques ſ. quaſi hūanū aliquid paſſus ⁊c. Ideo a conſpectu dn̄i. ẜm primā expoſitionē hic notat̉ ſcd̓a ignorātia: que fuit ſpāliter cā fuge. Et nota ꝙ bene d̓r hilanta