Prologus Incipit prologus in Ionam prophetam. Anctūª Ionam he brei affirmauit filiū ſ fuiſſe mulierisᵇ vi­due ſareptaneᶜ quē helyas ꝓpheta mortuuꝫ ſuſcita­uit: mr̄e poſtea dicēte ad: nūc cognoui qꝛ vir dei es tu: et v̓bum dei in ore tuo ꝟ̓itas eſt. Obᵉ hāc etiā cām ip̄mᶠ pueꝝ ſic vocatum amathi. Amathi em̄ innoſtra lin gua ꝟitatē ſonat. Et ex eo veꝝ helyas locutꝰ eſt: ille ſuſcitatus eſt filius dicit̉ veritatis. Ideo de ꝟitate colūba naſcit̉: ꝗa ionas colūbā ſonat. Inʰ cōdēnationem ciuitates in aphrica: vt ī chronicis habetur. Aphrica aūt eſt in ꝑte au ſtrali terre hītabil̓. Incipit expoſitio pͥmi ꝓlogi in Ionam ꝓphetaꝫ. Anctū Ionā ⁊c. Iſte ꝓlogus diuidit̉ in qͥnqꝫ ꝑticulas. In ma ꝓphete ꝑſona notificat̉ ibi. Sanctū iona ⁊c. In ſecunda ſubdit̉ cur ad ꝓphe­tādum mittitur ibi. In condēnationē aūt iſrl̓. In tertia tēpꝰ ꝓpheta­tionis expͥmit̉ ibi. Tem poribꝰ quoqꝫ hierobo am. In quarta quedā a ꝓphetādo retrahē tia innuuntur. ibi. Is ꝓphetia illumināte In quinta cōꝑatur he­liſeo: fuge mōſtrat̉ ibi. Hoc illi acciderat ⁊c. Itē ī prīa parte no tificat̉ ꝑſona prophete per tria. prīo declara­tioneꝫ originis. ſecūdo per euētū ſuſcitatōnis. ibi. Quē helyas. tertio rōnē agnoīatōis. ibi Ob hanc cām. Dic̄ ita qꝫ. a Sanctū ionaꝫ. Hic querit̉ quare d̓r ſanctꝰ pluſꝙͣ ceteri proph̓e: oēs ſctī fuerunt. Rn̄ſio: ne videatur damnatus: quoniam infra videtur mandato domini re­pugnaſſe de miſericordia domini in niniuitas contriſtatus fuiſſe. b Mulierꝭ vidue. iij. reg. xvij. d̓r de helya. Apꝑuit ei mulier vidua col ligens ligna ⁊c. c Sareptane. a ſarepta ciuitate: que ſita erat in­ter tyrum ſydonē. De reſuſcitatōe filij iſtiꝰ vidue d̓r. iij. regū. xvij. g. Exaudiuit dn̄s vocē helye reuerſa eſt aīa pueri intra reuixit. d Nūc. in iſto miraculo Cognoui ⁊c. e Ob hāc cām. Hic notifi catur agnoīationē: ip̄a agnoīatio ponit̉: ſecūdo ipſiꝰ cōgruētia ſubiūgit̉. ibi. Et ex eo veꝝ ⁊c. Dicit igit̉. e Ob hac cām.ſ. quia mulier dixerat helye. iij. reg. xvij. g. Nunc in iſto cognoui: qꝛ vir dei es tu: ꝟbū dn̄i in ore tuo verū eſt. Dicūt. f Ipſum pueꝝ.i. ionam. g. Vocatū amathi ⁊c. litera ſatis plana eſt. h In cōdēnationeꝫ aūt iſrl̓. Hic ſubdit̉ cur ad ꝓphetādū mittit̉.ſ. īpenitētia iſrl̓ penitē tibꝰ niniuitꝭ. Ione. iij. Crediderūt viri niniuite dn̄o p̄dicauerūt ieiu niū: veſtiti ſunt ſaccis a maiore vſqꝫ ad minorē: hoc eſt qd̓ d̓r hic. Qd̓ niniue agēte pnīam ⁊c. ſicut dicit hiero. in libro de locis. Nini ue eſt vrbs aſſyrioꝝ: quā edificauit Aſſur egrediēs de terra ſennaar. de iſta loqͥtur hic. Eſt aūt alia vſqꝫ hodie ciuitas iudeoꝝ noīe ni­niue in angulo arabie: quā nūc corrupte niniuen vocāt. k Tēpo ribꝰ quippe hieroboā. de d̓r. iiij. reg. xiiij..f. Regnauit hieroboā filiꝰ ioas regꝭ iſrl̓ in ſamaria qͣdragīta vno anno. ſeqͥtur. Ipſe reſtituit terminos iſrl̓ ab introitu emath vſqꝫ ad mare ſolitudinis iuxta ſermo dn̄i dei iſrael: quē locutꝰ eſt ſeruū ſuū ionā filiū amathi. Et ex patet multū ſenex erat qn̄ hec facta ſunt. l Is ꝓphetia ⁊c. Hic ponūtur quedā retrahebāt ne p̄dicaret niniuitis: que tn̄ re­trahere debebāt: duo aūt retrahebāt. Primū eſt cuꝫ p̄uideret niniuitas penitētiā reuerſuros nolebat eis p̄dicare: ne falſum p̄di­caſſe poſtea videret̉: hoc eſt qd̓ d̓r hic. Is ꝓph̓ia illumināte ⁊c. Secūdū erat ſnīam cōtra niniuitas ꝓlataꝫ reuocari nolebat: ip̄aꝫ tamē reuocādā p̄uidebat: eſt qd̓ d̓r hic. ſicut deꝰ ad abraa ⁊c. ſed in vtroqꝫ errabat qd̓ notat̉ d̓r. Diuine diſpēſatōis ignarus ⁊c. Dicit igitur. Is ꝓph̓ia illumināte ⁊c. Cōtra ſuꝑ illd̓. xxxviij. Eſa. Diſpone domui tue: dicit glo. Legerat ionas in eodē libro: niniui­taꝝ nequitia ẜm hoc agebāt die qͣdrageſimo ꝯplenda erat: ita ci­uitas eoꝝ deſtruēda: ſꝫ illud legerat ſui cōminatōem acturi eſ ſent pnīam: ita miſericordiaꝫ cōſecuturi. Preterea infra d̓r. Diuine diſpēſationis ignarꝰ. Rn̄ſio. aliqͥ dicūt: legerat in ſpeculo eternitatꝭ eoꝝ cōuerſionē: ſicut hic d̓r: eſſent miſericordiā cōſecuturi: ſed mo cōuerſionis legerat.ſ. ſuā cōminationē deberēt cōuerti: ſꝫ hoc poſſet rn̄deri ad ſecūdū: ꝓpter hoc dicēdū ablatiuꝰ abſolu­tus īportat hic cauſalitatē: ſed ꝯcōmitātiā: vt ſit ſenſus. Dum illu aūt iſrl̓ ionas ad gentē mittit̉: niniue agēte pnīam: illi ī malicia ꝑſeuerant. Tꝑibusᵏ ꝗppe hiero boā regis iſrael: deo relicto cuꝫ ppl̓o ſuo in ſamaria ydolis ſacrifi cabat: ionā ꝓphetaꝫ fuiſſe qͣrtus m liber regū indicat. Is cūᵏ ꝓphe tia illumināte pctōresᵘ ciuitatis ni niue dei miſericordiā cōſecuturoſ videretᵇ: ne falſa p̄dicare videre tur: ad denūciādū interitū eiuſdē ciuitatis ireᵖ nolebat. Nāq ſic̄ deꝰ ad abraā de impietate ſodomoruꝫ gomorreoꝝ locutusʳ eſt clamor ſodomoꝝ gomorreoꝝ perue nit ad me. Iita de niniue d̓r: eo aſcēderit clamor malicie eius ad minaretur prophetia ad videndū ſubuerſionē corꝑaleꝫ: ſuꝑple vidit ſpūalē cōuerſionē: ſpū ꝓphetico: ſed credulitate ꝗdaꝫ ẜm hoc exponitur littera ſic. lIs.i. ionas. m Cuꝫ pro phetia illuminante. ad denūciādū interitū ciuitatis.i. illum ī­nante luce cognitionis ꝓphetice: deberet denunciare interi­tuꝫ ciuitatis. n Peccatores ciui. miſe. cōſe. qꝛ ſciuit deū miſeri cordē. vnd̓ ione iiij. Scio qͥa tu deꝰ clemēs mi ſericors es pati­ens multe miſe ratiōis: igno. ſcēs ſuper mali­cia. o Uideret. id ē crederet. Ire nolebat. ergo inobediēs erat: ergo pecca­bat. Rn̄. dicūtliqui ſic eſt. vn̄ poſtmodū graui ter punitus eſt penituit cōfeſ­ſus eſt pctm̄ ſuū ione i. Scio qm̄ ꝓpter me hec peſtas grandis eſt ſuper vos. Uel poteſt dici non erat recuſatio p̄cepti ſed ex cuſatio. ſicut Moyſes excuſat ſe Exo. iiij. dicēs. Obſecro dn̄e ſum eloquēs ⁊c. q ſicut deꝰ. Hic tāgitur ſecundum ꝓpter qd̓ nolebat eis p̄dicare. ſed ẜm hoc videt̉ inuidus fuiſſe. Rn̄deo: dicit: volebat reuocari: ſed nolebat reuocari: ita nec hoc nec eius oppoſitū volebat: ſed ẜm nulla eſſet ratio Propter pōt dici ſeqͥtur ſed volebat dimitteret̉ inuidus eſſet vel iniquꝰ: qꝛ hoc volebat: qꝛ de malo eoꝝ gau debat: ſed qꝛ de malo ppl̓i ſui dolebat. ſciebat em̄ eoꝝ cōuerſio in cōdēnationē fore iudeoꝝ. vn̄ glo. Nouerat ꝓph̓a reuelan te ſpū: penitētia gentiū ruina eſſet iudeoꝝ. ideo amator pa­trie tam inuidet niniue qͣꝫ cupit ppl̓m ſuū perire. inde etia ſi vidiſſet in ſpeculo eoꝝ cōuerſionē teneret̉ cōformare volū­tatē ſuam volūtati diuine. Sed adhuc ex ꝟbo glo.ſ. Reuelante ſpū ⁊c. videt̉ eoꝝ cōuerſionē viderat reuelatōe ꝓph̓ica. Rn̄. nequaqͣꝫ. ſed hoc ſolū hoꝝ penitētia ſi cōtīgeret iudeoruꝫ ruina eſſet. r Locutꝰ eſt. Gen̄. xviij. s Diuine diſpen. ignarꝰ. Hic oſtēditur in duobꝰ errabat.ſ. propt̓ ignorātiam duoꝝ. Prīo qꝛ deū ignorabat magis diligere ſalutē qͣꝫ mortem Ezech̓. xviij. g. Nolo morteꝫ moriētis: ſed vt cōuertat̉ viuat̉. Secūdo qꝛ ignorabat eiꝰ p̄ſentiā potētiā eſſe vniuerſale ibi. Ideo a cōſpectu dei. Prīo ergo oſtēdit̉ ignorātia. ſecūdo mo­dus ignorādi oſtēdit̉. ibi. Hoc illi acciderat. Dicit igit̉. s Diuiue diſpēſatōis ignarꝰ. Sed ꝯͣ. dictū eſt ſupra: qꝛ hoc ſciebat quada p̄ſumptōe: ꝓpter hoc recuſabat p̄dicare. Rn̄deo ignarꝰ illuminationē ꝓph̓ie: hoc ꝓbat ſecūda pars quēſe quitur. t Hoc illi acciderat ⁊c. in on̄dit̉ loqͥtur de igno rantia: que eſt carentiā ſpūs ꝓph̓alis. Heliſeus em̄ ſciebatū laꝫ mulierē de qua agit̉. iiij. re. iiij. eſſe in amaritudīe aīe ſigͥna que videbat neſciebat ſpū ꝓphetico: ſimilit̓ hic ſciebat deu p̄ſtiturū indulgentia hn̄s ſignū ad p̄dicādū mittebat: ſed ne ſciebat ꝓphetica illuminatōe. Precedētes obiectōes ſatis pōt ſemus euadere tēperādo expoſitionē littere vt dicatur. Ire ndli bat.i. quaſi nolēs ire erat: ſimilit̓ reuocari nolebat.i. quaſi no lens reuocaret̉: ſimilit̓ diuine diſpēſatiōis ignarꝰ.i. quali diuina ignoraret diſpēſatōeꝫ oīa tucreſpiciūt ſigna exteroea ẜm que iudicamꝰ.i. reg. xvi. b. Homo videt ea que patet donuu nus aūt intuet̉ cor. Et iſtā expoſitionē videt̉ velle litera ſeques ſ. quaſi hūanū aliquid paſſus ⁊c. Ideo a conſpectu dn̄i. ẜm primā expoſitionē hic notat̉ ſcd̓a ignorātia: que fuit ſpāliter fuge. Et nota bene d̓r hilanta