Liber ſole hoc fecerit: homicidiuꝫ perpetrauit ⁊ ipſe moriatur. Siᵗ nō habuerit quod pro furto reddat C ipſe venūdabitur. Siʳ inuentum fuerit apud eum qd̓ furatus eſt vi uēs ſiueᵍ bos ſiue aſinus ſiue ouis dupluꝫ reſtituet. Siʰ leſerit quiſpiam agrū vel vineam ⁊ʳ dimiſerit iumentum ſuuꝫ vt depaſcatur aliena: quicquid optimū habuerit in agro ſuo vl̓ in vinea: pro dā ni eſtimatiōe reſtituet. Siᵏ egreſ ſus ignis inuenerit ſpicas ⁊ ꝯpre henderit aceruos frugū ſiue ſtan tes ſegetes in agris: reddetⁱ damm num qui ignem ſuccenderit. Si quis cōmendauerit amico pecuniam aūt vas in cuſtodiam ⁊ ab eo qui ſuſceperat furto ablata fue rint: ſi inuenitur fur duplum red det. Si latet fur: dn̄s domus applicabitur ad deos ⁊ iurabit ꝙ n̄ extenderit manū in reꝫ ꝓximi ſui: ad perpetrandam fraudem taꝫ in boue qͣꝫ in aſino ⁊ oue ac ueſtimē to: ⁊ quicquid damnū inferre poteſt. Adⁿ deos vtriuſqꝫ cauſa per dicētes: ꝙͣ pena mortis ꝑcuſſori īponit̉: qꝛ die clara poterat videre ꝙͣ fur nō veniebat ad occidendū: ſed tm̄ ad furādū: ⁊ ſic dicūt ꝙ lex īmediate p̄ cedēs intelligit̉ tm̄ de fure nocturno. ſed hoc nō videt̉ ſufficiēter dictū: ꝗa non ſolū de nocte: ſed etiā de die veniūt inſidioſi hoīes ad occidendū: ſi cut patet de latronibus qui interfecerunt Iſboſeth. ij. Regum. iiij. capi. Et cōſimile frequēter īuenit̉: ⁊ ideo dicit Ra. ſa. ꝙ lex iſta nō ſolum intelligitur de fure nocturno: ſꝫ ēt diurno dū tn̄ poſſit habe ri ſuſpitio ꝙ veniret ad oc cidendū: ⁊ iō qn̄ ſubditur Si aūt orto ſole hoc fece rit ⁊c̄. qd̓ videt̉ eē ad ꝯͣriuꝫ: dicit ꝙ hec locutio eſt metaphorica: ⁊ eſt ſenſus Si clarū ſit ſicut dies eſt clara: ꝙ ille veniebat non ad occidēdū vtpote ſi ſit pr̄ dn̄i domꝰ: vel frat̓ vel amicꝰ eiꝰ qd̓ luce clariꝰ eſt qd̓ nō venit ad occidēduꝫ eum: ſed ſolum ad furandum pro indigentia ſua ſupplenda: in tali caſu ꝑcuſſor eſt reꝰ homicidij ⁊ debet mori. e Si nō ha. qd̓ ꝓ fur. red. ip̄e venūdabit̉. Hoc refer tur ad legē ſupra poſitaꝫ de eo qͥ furat. eſt oueꝫ vel bouē ⁊ occidit cū hͦ vl̓ vēdidit: qꝛ ſi nō habet vnde reſtituat quinqꝫ boues vl̓ quatuor oues dꝫ vēdi: vt d̓ p̄cio eiꝰ fiat dicta reſtitutio. Si inuentū ⁊c̄. nō tene tur reddere niſi duplū: qꝛ pōt haberi aliqua p̄ſumptio ꝙ vellet reſtituere. ex quo reſeruabat apud ſe: vt dicitur hic. g Siue bos: ſiue ouis ſi ue aſinꝰ. ex quo em̄ h̓ pouitur aſinus ſil̓ cū oue ⁊ boue: patet verum: qd̓ ſupra dictum eſt.ſ. ꝙ idē iu dicium eſt de furto alioꝝ animaliū paſcentiū in capis: ſicut de boue ⁊ oue qͣꝫtū ad reſtitutionē furti. h Sileſerit quiſpiā agrū vel vineā. cōculcādo cū quadriga vel pedibꝰ aīaliū ſuoꝝ ibi trāſeūtiū: vel alio mō. i Et dimiſerit iumentū ſuū ⁊ depaſcat̉ aliena de optīo fructu qͥ erat in agro ſuo reſtituet damnū ẜm eſtimationē iuſtā: ⁊ d̓r de optimo vt ꝑ hoc ipſi ⁊ alij corrigant̉ a talibꝰ: ⁊ qd̓ dictū ē hic de agro ⁊ vinea intelligēdū ē ſil̓r de oliueto ⁊ horto ⁊ ſimilibꝰ: ſi fiat ibi dānū. k Si egreſſus ignis etiam p̄ter intentionē accendētis ip̄m. Inuenerit ſpicas ⁊c̄. ſeqͥtur. lReddet dam. qͥ ignē ſuccē. qꝛ nō cuſtodiuit ignē ſuū ſicut debuit: ⁊ iō ſi nō eſſet aliqͣ negligētia in eo de cuſtodia ignis: vr̄ ꝙ nō teneret̉ reſtituere: ſi etiaꝫ aliqd̓ aīal vt cattꝰ vel hmōi portaret ignē nō tenet̉ reſtituere dānū ſequēs: qꝛ dicit̉ hic. Si egreſſus ignis.ſ. a ſeip̄o. m Si qͥs cōmēdauerit. Hic repri mit̉ ꝯtrectatio indebita rei aliene ſibi cōmiſſe: hec aūt cōmiſſio fit quadru plicit̉. vno mō ꝑ modū depoſiti de quo d̓r hic ꝙ ſi fuerit ablatū furto fur reddat duplū ſi inueniat̉: ⁊ ſi nō inuenit̉ cuſtos depoſiti: erit liber per iura mentū ſuū ꝙ nō cōmiſit fraudē in illo depoſito. ſi tn̄ deponens habeat te ſtes ꝙ ipſe peiorauit in eam. n Ad deos.i. iudices. o Perueniet ⁊ ſi teſtes inueniātur veri: iudices eū cōdēnabūt ad reſtituēdū duplū: ⁊ ea dē rōne ſi teſtes inuenti ſint falſi: cogendi ſunt ad reſtituēdū duplū ip̄i depoſitario. Scd̓o cōmittit̉ res aliena ad cuſtodiendū ꝓ mercede vt aīal pa ſtori: ⁊ de hoc loquit̉ cū d̓r. Si qͥs cōmēdauerit ꝓxi. ſuo bo. ⁊c̄. p Et mortuū fu. aut de. vel cap. ab hoſt. nulluſqꝫ hoc viderit qͥ poſſit teſtificari ꝓ cuſtode erit liber a reſtitutiōe ꝑ iuramētū ſuū: ꝙ nō fecit ibi fraudeꝫ vel negligentiā. Cuiꝰ rō eſt: qꝛ nō poterat p̄cauere morti vel debilitatiōi: qꝛ cōtingūt ex cā naͣli: ⁊ ſil̓r captiōi hoſtiuꝫ nō poterat reſiſtere. q Qd̓ ſi fur. abla. fu. reſ. dam. dn̄o. cuiꝰ rō ē: qꝛ ꝓ cuſtodia hꝫ mercedē: ⁊ iō dꝫ reſtituere uenietᵇ: ⁊ ſi illi iudicauerint: duplum reſtituet ꝓximo ſuo. Siꝗs cōmendauerit ꝓximo ſuo bouē: aſinum: ouem: ⁊ omne iumentuꝫ ad cuſtodiam ⁊ᵖ mortuuꝫ fuerit: aut debilitatū vel captuꝫ ab hoſtibus nulluſqꝫ hoc viderit iuſ iurandum erit in medio ꝙ non ex tenderit manū ad rem ꝓximi ſui ſuſcipietqꝫ dn̄s iuramentuꝫ ⁊ ille reddere non cogetur. Qd̓q ſi fur to ablatuꝫ fuerit reſtituet damnū dn̄o. Siʳ cōmeſtum a beſtia defe rat adᵍ euꝫ qd̓ occiſum eſt: ⁊ non reſtituet. Quiⁿ a proximo ſuo ꝗc qͣꝫ hoꝝ mutuo poſtulauerit ⁊ˣ debilitatum aūt mortuū fuerit dn̄o non preſente: reddere ꝯpelletur. Qd̓ª ſi impreſentiarū dominꝰ fue rit: nonᵇ reſtituet: maxime ſi conductuꝫ venerat pro mercede operis ſui. Siᵗ ſeduxerit quis virginē necduꝫ deſponſatā: dormieritqꝫ cū ea: dotabitª eā: ⁊ᵇ habebit eaꝫ vxorem. Siᵗ pater virginis dare noluerit: reddetᵇ pecuniaꝫ iuxtaᵇ modum dotis quā virgines acci qd̓ ablatū ē furto: ⁊ nō eſt liber ꝑͦ ſuū iuramētū ſicut depoſitariꝰ q̄ gratis ſeruabat. r Si comeſ. a beſ. defe. ſcꝫ ipſe cuſtos. s Ad eū.ſ. ad dn̄m. t Qd̓ occiſum eſt. In hebreo hr̄. Addi. cet teſtimoniū. ⁊ hoc poterat eē dupliciter. vno mō qꝛ afferebat cadauer aīalis occiſi: vel aliquā parteꝫ eius. Alio modo ꝙ adducerhomines qui vidiſſent in caſu in quo nihil poterat eruere de aīali occiſo de ore beſtie occidētis. Dicit tn̄ hic ra. ſa. ꝙ ſi eſſet occiſuꝫ ab aīali paruo: cui cu ſtos poterat reſiſtere: vt a catto vl̓ vulpe vel hmōi: tenebat̉ reſtituere nec valebat ſibi te ſtimoniū. Si aūt a leone vel ſerpen te vl̓ hmōi ſibi va lebat: ⁊ ſi eſſet ī lo co deſerto: vbi nō poterat habere te ſtimonium hoīuꝫ debebat eſſe liber ꝑ iuramentū ſuū: niſi in diſcretione ſua potuiſſet gregeꝫ in tali loco ꝑi culoſo ſine cōſenſu dn̄i. Tercio mo do poterat fieri cō miſſio ꝑ modum mutui. ⁊ de hͦ loqͥ tur cum dicitur. Qui a ꝓxi. ſuo qͥcqͣꝫ ho. mu. po. ſ. aīal aliquod ad opꝰ illiꝰ qͥ acceperit. Et debilitatuꝫ aut mor. fuerit. reſtituet dānū. Cuius ratio eſt. quia tota vtilitas animalis in illo opere erat ſua. Dn̄o nō pn̄te. hoc addit̉ ad excipienduꝫ caſum iſtum.ſ. ſi dn̄s animalis eſſet pn̄s in opere illo ad cuſtodiam aīalis ſui. Quarto modo ſit cōmiſſio rei alteri tradite per locationē: ⁊ tunc minꝰ tenet̉ de cuſtodia aīalis ille cui locat̉: qꝛ locās ſiue ꝯmittēs reportat mer cedē aīalis. ⁊ iō nō tenet̉ ad reſtitutionē mortui: vl̓ debilitati: niſi fe ciſſet illud aīal nimis laborare: ⁊ hoc eſt qd̓ d̓r. a Qd̓ ſi impre ſentiaꝝ dn̄s.ſ. aīalis fuerit. b Nō reſtituet. qꝛ dn̄s aīalis poterat videre ſi aīal nimis grauaret̉ ⁊ poterat impedire. Si ſeduxerit qͥs. Hic ꝯn̄r reprimit̉ cōcupiſcētia inordinata circa delectabile carnis: ⁊ pͥmo que ē ẜm naturā cū dicitur. c Si ſeduxerit qͥs virginē. verbis vel donis inducēdo eā in ꝯſenſum copule carnalis. a Dotabit eā.ſ. dote vxoris. vn̄ ſubditur. b Et habebit eā vxorē. ⁊ hoc exprimit̉: qꝛ aliꝰ eſt modꝰ dotandi: vt ſtatim ſubdit̉. c Si pater virginis dare noluerit. qꝛ puella ē nobilior ⁊ ditior: vel alia decā. d Reddet pecuniā.ſ. ille qui de cepit eā. e Iuxta modū dotis ⁊c̄. ⁊ eſt. l. ſicloꝝ argenti. vt habe tur Deut̓. xxij. ca. de virgine corrupta ab aliquo anteqͣꝫ ſit alicui af fidata: ita ꝙ dupliciter ē ibi dos. vna que dat̉ vxoxi: alia q̄ dat̉ pr̄i Maleficos nō pati. viuere. In hebreo hr̄. Sortilegā nō patieris viuere: ⁊ lꝫ exprimat mulierē tm̄: tn̄ intelligit̉ de hoīe ſortilego: ſicut exprimit trāſlatio noſtra: ſed ſcriptura exprimit illud qd̓ cōius accidit.ſ. ꝙ mulieres ſint ſortilege. Ex hoc etiā pꝫ ꝙ cū d̓r Maleficos ⁊c̄. ītelligit̉ ſpāliter d̓ maleficio qd̓ ꝯſiſtit in fortilegijs. pōit aūt iſta lex int̓ eas q̄ rep̄mūt cōcupīaꝫ carnalē: qꝛ ſortilegia freque ter fiūt in his que ꝑtinēt ad actū carnis. g Qui coierit cū iumeto morte moriat̉. ꝑ hoc reprimit̉ ꝯcupiſcētia que ē ꝯͣ naturā: dꝫ etiā
zum Hauptmenü