Exodūi. pere conſueuerūt. Maleficosⁱ nō patieris viuere. Quiᵍ cōierit cuꝫ iumento morte moriatur. Quiʳ īmolat dijs occidetur preterʳ dn̄o ſoli. Aduenāᵏ non contriſtabis: neqꝫ affliges eum. Adueneª em̄ ⁊ ipſi fuiſtis in terra egypti. Ui­dueᵇ ⁊ pupillonō nocebitis. Si leſeritis eos: vociferabunt̉ ad me ⁊ ego audiam clamorem eorū: ⁊ indignabitur furor meus: percu­tiamqꝫ vos gladio: ⁊ erunt vxo­res veſtre vidue: ⁊ filij veſtri pu­pilli. Siᵗ pecuniam mutuā dede ris populo meo pauperi quiᶜ ha bitat tecū: nonᶠ vrgebis eum qua ſi exactor: necᵍ vſuris opprimes Siʰ pignus a proximo tuo acce­iumentū interfici in deſtationē facti: vt alibi dicitur. ⁊ ne alius exē­plo precedentis facti attentaret idē facere cum illo animali. h Qui immolat dijs. Hic cōſequēter ordinatur rōnalis: ⁊ primo qͣꝫtum ad perſonas ſimplices. ſcd̓o quo ad iudices. xxiij. ca. tercio quo ad ſacerdotes circa medium. xxiij. ca. ibi. Sex annis. circa pri mū ordinatur ra­tionalis circa de­um cum dicitur. h Qui immolat dijs.i. ydoliſ: que reputantur dij ab ydolatris: ⁊ ꝑ im molationem h̓ ꝓ­bibitaꝫ ſub pena mortꝭ ītell̓r ꝓhibi ta oblatio libatio ⁊ thurificatō: ⁊ ta lia que fiebāt in tē plo ipſi deo dire­cte: vt dicit Ra. ſa. ⁊ hoc notatur cuꝫ ſubditur. Preter dn̄o ſo­li. ſi auteꝫ iudeus ſcoparet templuꝫ ydoli vel ornaret vel alia ſil̓ia q̄ ſūt p̄ambula ad obla tiones ⁊ ſacrificia faceret: non eēt pu niendus morte ẜꝫ eum ſed alia pena ſecundo ordinaturrationalis erga ꝓximum cum dicitur. k Aduenam non contriſtabis. cuius cauſa ſubditur. cū dicitur. a Aduene em̄ ⁊ ipſi fuiſtis. ac ſi dicat: illud quod ibi ſuſtinuiſtis. debet vos inducere ad hoc ꝙ dulcit̓ eos tractetis: dicitur autē ad uena qui aliunde venit ad manendum in regione aliqua. b Uidue ⁊ pupillo non nocebitis. iſta lex intelligendaetiam eſt d̓ alijs quibus non eſt nocendum: ſed lex exprimit illud quod fre­quētiꝰ accidit.ſ. afflictio taliū: eo ꝙ nō poſſint reſiſtere. ex hoc tn̄ ag grauat̉ pctm̄: ⁊ accelerat̉ vindicta diuina vn̄ ſubdit̉. Vociferabū­tur ad me ⁊ ego exaudiā. c Si pecuniaꝫ mutuā dederis. Dicit ra. ſa. ꝙ iſtud ſi. accipit̉ ꝓ qꝛ: dꝫ em̄ mutuare ꝓxīo exiſtēti in neceſſi tate. d Populo meo pauperi. ꝑ hoc ꝙ dicit populo meo. non excludit gentilē: vt dicit ra. ſal̓. ſed dat ibi intelligere ꝙ priꝰ ⁊ in mi nori neceſſitate dꝫ iudeus mutuare iudeo qͣꝫ gentili. ꝑ hoc etiam ꝙ dicit pauperi nō excludit diuitē cui etiā mutuādū eſt ſi indigeat: ſꝫ priꝰ mutuandū eſt pauperi: ꝑ hoc etiā qd̓ ſubdit̉. e Qui habi tat tecū. nō excludit̉ a mutuo ille qui habitat in alia ciuitate: cui eſt mutuandū etiā ſi eſt in neceſſitate: ſed pͥus ſuccurrendū eſt neceſſita ti vicini. vn̄ iſta lex dicit generaliter quāto aliqͥs eſt ꝓpinquior: tan to magis ſuccurrendū eſt eiꝰ neceſſitati. f Nō vrgebis eū quaſi exactor: repetēs debitū cū auſteritate nimia qͣꝫdiu ē īpotēs ad ſol­uenduꝫ. g Nec vſuris opprimes. In hebreo hr̄. Nec morſum pones ſuꝑ eū. ⁊ ꝑ morſum intelligit̉ vſura. Cuiꝰ rō eſt vt dicit Ra. ſa. qꝛ ſicut ſerpens mordens in ſilentio paꝝ ꝑcipit̉ vel ſentit̉ in prī­cipio: ſed poſtea inflat̉ hō: ⁊ diffundit̉ effectꝰ illiꝰ morſus ꝑui ꝑ to tū corpus: ſic vſure malū nō ſentit̉ in pͥncipio: ſed poſtea aſcendit ad magnā ſummā: ⁊ deuorāt totā hoīs ſub̓aꝫ. Patet etiā ꝑ predi ctā expoſitionē Ra. ſal̓. ꝙ vſura nō eſt licita iudeis: etiā cū illis qui nō ſunt de lege ſua: qꝛ de mutuo dixit in principio ꝙ nō excluditur gentilis lꝫ prius dandū ſit iudeo: ⁊ ſuper illud pſal. Qui pecuniā ſuā nō dedit ad vſurā. dicit glo. hebraica: etiā gentilis: ⁊ iō ꝙ cōce ditur iudeis dare ad vſurā extraneis: Deut̓. xxxiij. c. eſt ꝑmiſſio mi noris mali ad maius euitandū.ſ. ne hebreos grauarent vſuris: ſi­cut dicūt doctores noſtri. h Si pignꝰ a ꝓximo tuo.i. iudeo. i Acceꝑis veſt. an̄ ſo. occa. redd. ei. In hebreo hr̄. Vſqꝫ ad occa­ſum ſolis reddes ei. ⁊ vtrūqꝫ eſt verū: qꝛ ſi ſit veſtimentū ſibi n̄eceſ ſariū de die: debet reddi ſibi in mane: ⁊ poſt reſumi in veſꝑe. ſi aūt ſit veſtimentū neceſſariū de nocte: dꝫ ſibi reddi veſpere ⁊ poſt reſu mi in mane: ⁊ qͣꝫtū ad hoc ſubdit̉. k Nec hꝫ aliud in quo dor­perisⁱ veſtimentuꝫ: ante ſolis oc­caſum reddes ei: ipſum em̄ eſt ſo­luꝫ quo operitur indumentū car­nis eiꝰ: necᵏ habet aliud in qͦ dor miat. Si clamauerit ad me exau­diam eum: quia miſericors ſum. Dijsⁱ non detrahes: ⁊ᵐ principi populi tui non maledices. Deci­masⁿ ⁊ primitias tuas non tarda­bis offerre. Primogenitūº filio­ruꝫ tuoꝝ dabis mihi. Deᵖ bobus quoqꝫ ⁊ ouibus ſimiliter facies. Septeꝫq diebus ſit cū matre ſua die octaua reddes euꝫ mihi. Ui­riʳ ſancti eritis mihi. Carnēᶠ que a beſtijs fuerit preguſtata: non co medetis ſedᵗ proijcietis canibus. Capituluꝫ. xxiij. miat ⁊cͣ. Si aūt querat̉ quare accipiat̉ pignus ita frequēter ⁊ reſtituebat̉: dicit ra. ſa. ꝙ hoc erat ad imprimendū cordibus hominū dei miſericordi­am qui quotidie peccātibus quotidie relaxat cū clamant ad ipſum. Ioſe phus dicit ꝙ hoc erat: ne debitor daret obliuioni ⁊ fieret negligens in ſo­lutione debiti. l Dijs nō detrahes.i. iudicibus te puniētibus ꝑꝑ pec­catum tuū: quia in hoc te­nent locū dei. m Et prīcipi populi tui non maledices: qꝛ maledi ceres tibijpſi cū ſit caput populi cuiꝰ tu es pars. n Decimas tuas ⁊c̄. In hebreo habet̉. Plenitu­dinem tuam ⁊ lachrymaꝫ tuam nō tardabis redde­re: ⁊ ẜm ꝙ dicit Ra ſal̓. ꝑ plenitudinē intelligūt̉ pri mitie in aridis: ſicut eſt tri ticū ⁊ ordeū: ⁊ per lachry mā in liquidis: ſicut vinu ⁊ oleū ⁊ hmōi: que debēt reddi tꝑe ſtatuto a lege ⁊ nō retardari. Primogenitū filioruꝫ ⁊c̄. qꝛ cōſecrati erant dn̄o: eo ꝙ percutiēs dn̄s pͥmo genita egyptioꝝ ſaluauit primogenita hebreoꝝ: vt sͣ. dictuꝫ eſt. xiij. ca. De bobꝰ quoqꝫ ⁊ oui bus ſimiliter facies.ſ. offe rendo dn̄o: primogenita tamen hominū redimebā tur. v. ſiclis argenti. Dicit autem hic ra. ſal̓. ꝙ quilibet ſiclus valet quinqꝫ ſolidos: tamē non dicit cuius monete: ⁊ ideo videtur dicendum ꝙ valor determinatus eſt nobis incertꝰ: qꝛ ſicut frequēter dictū eſt monete ⁊ pōde­ra auri ⁊ argenti multū variātur ẜm tꝑa ⁊ varias regiones. Qd̓ aūt dicit̉ hic de primogenito ouis ⁊ bouis: intelligendū eſt etiam de pͥmogenitis alioꝝ animaliū que poterāt īmolari. de aīalibus aūt alijs primogenitum aſini debebat redimi oue: ⁊ alia redimebātur: vt ſupra dictū eſt. xiij. ca. q Septem diebus ſit cū matre ſua. qꝛ ante octauū diem eſt res nimis te­nera ⁊ imꝑfecta: ⁊ tales nō debent offerri deo. Ra. ſa. aliter exponit litterā iſtam ab illo loco. p De bobus quoqꝫ ⁊ ouibꝰ ſimiliter facies. dicēs ꝙ li ſil̓iter refert̉ ad litterā p̄cedentē īmediate que loquitur de primogeni­to hoīs qui debebat redimi poſt. xxx. dies. ⁊ ita dicit ꝙ pͥmogenitū bouiſ debebat ſeruari apud dn̄m ſuū. xxx. diebus: ⁊ tūc dari ſacerdoti: primoge nitum autē ouis. l. diebus: qd̓ autē ſubditur. q Septē diebus ſit cum matre ſua. dicit ꝙ hoc nō refertur ad litterā precedentē vt dirigat̉ hoc man datū ad illos qui offerebant primogenita: ſed ad ſacerdotē qui non debe bat aliquod animal īmolare ante octauū diem dn̄o: qd̓ autem ſubditur. Uiri ſancti eritis mihi. ad oēs generaliter dirigitur: vt ſint mundi nō tm̄ mente: ſed etiā corꝑe: ideo ſubdit̉. s Carnē que a beſtijs ⁊c̄. in hebreo habet̉. Que a beſtijs fuerit lacerata vel diſſipata: qꝛ nō ſolū erat ip̄is pro hibitū comedere carnes quaꝝ vnā partē comederēt beſtie: ſed etiā carnes animalis occiſi a quacūqꝫ beſtia ſilueſtri vel domeſtica: etiā ſi nihil de oc­ciſo comediſſent: vt dictū eſt ſupra de boue occiſo a boue cornupeta. Sci endū etiam ꝙ lex iſta loquitur de carnibus: que al̓s eis erant licite. Sed ꝓijcietis canibus. dicit aūt ra. ſa. ꝙ vendere poterant gentilibus quos iudei reputant ſicut canes: ⁊ vocāt gentiles omnes qui non ſunt de lege iudeoꝝ. In cap. xxij. vbi dicitur in poſtilla. Et ideo dicit Ra. ſa. Lex illa. Additio. Onge videtur a ſenſu lr̄ali dicere ꝙ in hoc qd̓ dicitur. Si autē orto ſole hoc fecerit: intelligit̉ metaphora: qꝛ in iudicialibꝰ que tractāt de actibꝰ humanis inter ꝑtes iudicādis: nō eſt opꝰ meta­phoricꝭ locutiōibꝰ: cū poſſit plano mō dici. vn̄ meliꝰ videt̉ dicendū cū do cto. noſtris quibꝰ etiā cōcordāt qͥdā hebreoꝝ. Obiectio autē poſtil. ꝯͣ eos nō videtur valere. nam licet aliquādo cōtingat ꝙ aliqui inſidioſe interfici­ant hominem in domo ꝓpria: hoc tamē eſt de raro cōtingentibus de qui­bus lex non curat: niſi de his que frequēter cōtingunt. Replica correctorij ꝯͣ Burgē. i N ca. xxij. vbi poſtillator ſequēs ra, ſa. dicit metaphorice dictū