Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem do vero ex preteritis probent̉ futura. Dixerat em̄ moyſes. In prīcipio creauit deus celū ⁊ terrā. Gen̄.i. Sed quis crederet quia verū de preterito diceret: ſi de fu turo etiā aliquid nō dixiſſet. In ip̄ius ete nim libri fine in cuiꝰ exordio illa de preterito dixerat: aliquid prophecie per iacobꝰ vocē de venturis permiſcuit dicēs: Non feret̉ ſceptrū de iuda: ⁊ dux de femoribus eius: donec veniat qui mittēdus eſt: ⁊ ip̄e erit expectatio gentiū. Gen̄. 49. Qui eti am per ſemetip̄m eundeꝫ qui mittendus erat: ei quē dicebat populo ꝓphetauit di cens: Prophetā ſuſcitabit dn̄s deus ve ſter: de fratribꝰ vr̄is tanꝙͣ meip̄m audietis. Erit autē quicūqꝫ non audierit ꝓphetā illū exterminabit̉ de populo. Deutro. 18. Cur ergo p̄teritis vētura permiſcuit: niſi vt dū implerent̉: ea que de futuro prediceret: oſtenderet etiam: quia de preterito vera dixiſſet: Quia itaqꝫ docuimus qualiter ex futuro ꝓphecie probent̉ preterita: reſtat nunc vt adhuc de ſacris eloquijs oſtendamꝰ quomodo in ip̄o ꝓphecie ſpiritu ex preteritis probētur futura. Certe rex babylonicus cū ſomniū vidiſſet: miſit ad magos ⁊ ariolos: om̄eſqꝫ ſapiētes babylonie cōuocauit: nec ab eis ſolūmodo interpretationē ſompnij: ſed etiā ſomniū queſiuit: vt nimiꝝ ex preterito coligeret: ſi quid in eoꝝ reſpōſionibꝰ de vē turo certū teneret. Qui cum dicere nulla potuiſſent: daniel deductus ad mediū eſt qui de īterpretatiōe ſomnij ⁊ de narratio ne requiſitus: nō ſolū hoc reſpōdit quod interrogatus eſt: ſed ip̄am ſomnij originē replicauit dicēs: Tu rex cepiſti cogitare in ſtratu tuo quid eſſet futurum poſt hec Dan̄.2. Et paulo poſt. Tu rex videbas. ⁊ ecce quaſi ſtatua grandis ⁊cͣ. Cuiꝰ vide licet ſomnij mox vt ordinē dixit: quicqͥd ex eodē venturū ſequebat̉ aperuit. Penſemus ergo ordinē prophecie. A cogitatiōibus venit ad ſomniū: a ſomnio peruenit ad futura. Qui ergo ip̄am vt ita dicā radicē ſomnij protulit: ꝓfecto ex preteritis probauit: ꝙͣ vera eſſent que de futuris diceret. Prophecia autē preſentis temporis nec preteriti atteſtatōe indiget: nec futuri: quia cū res occulta per prophecie verba detegit̉: veritatē illius res ip̄a que oſtendit̉ atteſtat̉. Igit̉: quia de temporibus ꝓphecie tractauimus: reſtat: vt de modis eius ac qualitatibꝰ aliqua diſſera mus. Spiritus quippe ꝓphecie: nec ſem per: nec eodē modo prophete animū tangit. Aliquādo enim ſpiritus ꝓphecie ex preſenti tangit animū prophetātis: ⁊ ex futuro nequaꝙͣ tangit. Aliquādo ex futu ro tangit: ⁊ ex p̄ſenti nō tangit. Aliquādo vero ex preſenti ⁊ ex futuro tāgit. Ali quādo autē ex preterito ⁊ p̄ſenti: atqꝫ ex futuro pariter animus ꝓphetantis tangitur. Aliquādo tangit ex p̄terito ꝓphecie ſpiritus: nec tangit ex futuro. Aliquādo autē tangit ex futuro: nec tangit ex p̄terito. Aliquādo vero in preſenti ex parte tā git ⁊ ex parte nō tangit. Aliquādo in fu tiro ex parte tangit ⁊ ex parte nō tangit. Sed hecip̄a ſi poſſumꝰ eo ordine quo pre miſſa ſūt: ſacre ſcripture teſtimonijs oſtēdamus. Ex preſenti em̄ ꝓphecie ſpiritus prophetātis animū tangit: atqꝫ ex futuro nō tangit. Sicut iohānes baptiſta veniē tem dominū videns ait: Ecce agnus dei: ecce qui tollit peccata mūdi. Iohānis.1. Sed cū iam moriturus eſſet: miſſis diſcipulis requirebat dicēs: Tu es qui ventu rus es: an aliū expectamus? Mathei. II. In quibus verbis oſtendit̉: quia in terris quidē veniſſe redemptorē nouerat. Sed an per ſemetip̄m ad aperiēda inferni clau ſtra deſcēderet dubitabat. Ex p̄ſenti em̄ ꝓphecie ſpiritu tactus fuerat: qui humanitatē mediatoris videns ⁊ diuinitatē eiꝰ intelligens: confitebat̉ agnū: qui peccatū mūdi tolleret: ſed tactus ex futuro nō fue rat: quia aduentū illius in infernū neſciebat. Aliquādo vero ꝓphecie ſpiritus ani mū prophetātis ex futuro tangit: atqꝫ ex preſenti nō tangit. Sicut aperte liber geneſeos hiſtoria teſtat̉. Cum Iſaac filiū ſu um Eſau ad venandū miſit: cui minorē fi liū ad benedicēdū rebecca ſuppoſuit: qui
zum Hauptmenü