Transkription / Homiliae Super Eze... [11

Liber Omelia regis eterni futurus ſit: nō predicit. Qui dam vero tangunt̉ e longinquo: ⁊ nō tan gunt̉ ē proximo. Sicut idem dauid in canandū dei vnigenitū nouerat de iudea dicens: Homo factus eſt in ea: ⁊ ip̄e fundauit eam altiſſimus. p̄s.86. Atqꝫ hūc ad celos aſcenſurū ⁊ ad patris dexterā ſeſſu rum intelligit dicēs: Dixit dominus domino meo: ſede a dextris meis. p̄s.199. Et tamen multa ē vicino que acta ſunt: minime preuidit. Ut enim pauca de mul tis loquar. Seruū miphiboſeth ſibam cō tra dominū ſuū mentientē non intellexit. 2. Regū. 16. ⁊ amaſe promittit dicens: Hec faciat mihi dominus: ⁊ hec addat ſi nō magiſter militie fueris contra me om̄i tempore pro ioab. ⁊. Regū. 19. videlicet quid ſequeret̉ ignorans: quia amaſa iſdē non ſolū principatū militie pro ioab nō ſu ſciperet: ſed etiā per ioab poſt paululū vitam finiret. Et cū templū deo conſtruere voluit: quid ē vicino ſequeret̉ neſciēs: ꝓphetā alterū requiſiuit. Quidā vero ⁊ e longinquo: ⁊ ē proximo tangunt̉. Sicut Eſaias longe poſt futura prenūciat dicēs Ecce virgo cōcipiet ⁊ pariet filiū: ⁊ vocabitur nomen eius emanuel. Eſaie: 7. De quo rurſus ait: Paruulus natus eſt nobis: ⁊ filius datus eſt nobis: ⁊ factus eſt principatꝰ eius ſuper humerū eius: ⁊ vocabit̉ nomen eius admirabilis cōſiliariꝰ. deus fortis: pater futuri ſeculi: princeps pacis: multiplicabit̉ imperiū eius: ⁊ pacis non erit finis. Eſaie.s. Qui etiā de ezechia rege ꝓphecie ſpiritu tactus ē vicino: quia de infirmitate ſua ſurgeret predixit: ⁊ quot annis poſt infirmitatē ſuam viueret: nō tacuit. Eſaie. 38. C Aliquā do em̄ ꝓphecie ſpūs prophetis deeſt: nec ſemper eorū mentibus preſto eſt: quatenꝰ cum hūc non habent: ſe hunc agnoſcant ex dono habere cū habent. Unde helyſe us cum flenteꝫ ſunamite mulierē a ſuis pedibus per gieri puerum auelli prohiberet: dixit: Dimitte illam. anima enim eius in amaritudine eſt: ⁊ dominus celauit a me ⁊ non indicauit mihi. 4. Regū 4. Sic quoqꝫ cum eum ioſaphat de futu ris requireret: ⁊ prophecie ei ſpiritus de eſſet: pſalten fecit applicari: vt prophecie ad hūc ſpiritus per laudem pſalmodie de ſcenderet: atqꝫ eius animū de venturis re pleret. Uox etenim pſalmodie cum per in tentione cordis agitur: per hanc omnipo tenti deo domīo ad cor iter paratur: vt in tente menti: vel prophecie myſteria: vel compunctiōis gratiam infundat. Unde ſcriptum eſt. Sacrificium laudis honorificabit me: ⁊ illic iter eſt quo oſtendam il li ſalutare dei. p̄s.49. Quod enim latine ſalutare: hoc hebraice Ieſus dicitur. In ſacrificio laudis igitur ſit Iheſu iter oſtenſiōis: quia dum per pſalmodiam cō punctio effunditur: via nobis in corde fit per quam ad ieſum in fine peruenit̉. Sicut et ip̄e de ſua oſtenſione loquitur: dicens: Qui diligit me: diligetur a patre meo: ⁊ ego diligam eum: et manifeſtabo ei meip̄m. Iohānis.14. Hinc quoqꝫ ſcriptum eſt. Cantate domino: pſalmū dicite nomini eius: iter facite ei: qui aſcendit ſuper occaſum: dominꝰ nomen eſt ei. p̄s 7. Ipſe etenim ſuper occaſum aſcēdit: qui mortem reſurgendo calcauit. Cui dū cantamus: iter faciamus: vt ad noſtrum cor veniat: ⁊ ſui nos amoris gratia accen dat. Quia autem prophetis ſpiritus nō ſemper adeſt. Etiam vir dei indicat: qui contra ſamariam miſſus: mala que ei erāt ventura nūciauit. 3. Regū. 13. qui tamen ꝓhibitus a domino in via comedere prophete falſi perſuaſione deceptus eſt: quē fallax ſermo nō deciperet: ſi ꝓphecie ſpiritū preſentem habuiſſet Sciendū quoqꝫ eſt: ꝙ aliquādo ꝓphete ſancti dum conſu lunt̉ ex magno vſu ꝓphetandi: quedā ex ſuo ſpiritu proferunt: ⁊ ſe hec ex ꝓphecie ſpiritu dicere ſuſpicant̉. Sed qꝛ ſancti ſūt per ſpiritū ſanctū citius correcti: ab eo que vera ſūt audiūt: ⁊ ſemetip̄os qꝛ falſa dixe rint reprehendūt. Nathan etem̄ ꝓphetā ſanctū virū fuiſſe quis neſciat: qui dauid regē de culpa aperte rep̄hendit: ⁊ que ei pro culpa eadē eſſent ventura: nūciauit: A 4