Seite
Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem ne autē rota eadeꝫ ſuper terrā apparuiſſe dicit̉. Peccāti em̄ homini dictū eū. Ter ra es ⁊ in terrā ibis. Gen̄.3. Rota ergo ſu per terrā apparuit: qꝛ deus om̄ipotens le­gē ſuper corda peccantiū dedit. Sed qꝛ hec pēnata anīalia: ſanctos vt ante dixi­mus: euāgeliſtas deſignāt: quomodo pri­us anīalia: ⁊ poſtmodū rota vna aſpicit̉: dū ante teſtamentū vetꝰ fuerit: ⁊ poſtmo­dū ſancti euangeliſte ſecuti ſunt. Sed in­telligere in his poſſumus qd̓ illi prius a ꝓpheta viſi ſunt: qui merito tranſcendūt Nam quāto ſanctū euangeliū teſtamentū vetus precellit: tāto ⁊ predicatores eius in deſcriptiōe prophetica p̄ferri debuerūt Quāuis ſit adhuc aliud qd̓ in hac deſcri ptiōe cōſiderari debeat. Quia ꝓphecie ſpiritus ſic intra ſemetip̄m anteriora ⁊ po­ſteriora ſimul colligit: vt hec ſimul ꝓphe­te lingua ꝓferre nō poſſit: ſed ampla que videt diſpertitis al̓s de preteritis ſermo­nibꝰ emanat. Et nūc vltima: poſt prima: nūc vero prima: poſt vltim a loquit̉. Un­de ezechiel ꝓpheta ſub figura ſancte vni uerſalis eccleſie ⁊ euāgeliſtarū gloriā per quattuor animaliū ſimilitudinē videt: et tamen repēte illa ſubiūgit que anteriori­bus temꝑibus geſta ſunt. At patēter in­dicet ſimul ſe vidiſſe qd̓ carnis lingua nō ſufficeret ſimul dicere. Quia vero ꝑ qua­tuor anīalia etiā perfectos om̄es ſignifica­ri diximus. Conſiderandū quoqꝫ eſt quo­dā ſanctoꝝ ⁊ ante legē fuiſſe: qui natura­li lege diſcrete al̓s diſtricte viuerēt: ⁊ om­nipotēti deo placerēt. Poſt anīalia ergo rota deſcribit̉: quia electoruꝫ multi apud omnipotentē dominū perfecti: ⁊ ante le­gē fuerūt. Si vero aīalia ſolos vt diximꝰ euāgeliſtas debemus accipere: eſt adhuc aliud qd̓ ꝯſiderare debeamꝰ Uidebat em̄ in ſpiritu propheta: qꝛ hecip̄a verba que obſuritatibus obuoluta ꝓferebat: nō iu­daico populo: ſed gentibus panderent̉. Nobis igit̉ loquēs prius aīalia: ⁊ poſt rō­tā deſcribere debuit: qꝛ nos ad fideꝫ dn̄o largiēte veniētes: nō per legē euangeliū ſed per ſanctū euangeliū legē didicimus. Ubi vero vel qualis rota apparuerit: ad­iungit cum dicit: Iuxta anīalia habens quat­tuor facies. Ubi adhuc ſubdit̉. Et aſpectus rotarū ⁊ opus earū quaſi viſio maris: ⁊ vna ſi­militudo ip̄aꝝ quattuor ⁊ aſpe­ctus earū et opera quaſi ſi ſit ro­ta in medio rote. Quid eſt hoc qd̓ cū vna rota diceret̉ pau lopoſt adiūgit̉. Quaſi ſi ſit rota in medio rote: niſi qd̓ in teſtamēti veteris lr̄a teſta mentū nouū latuit per allegoriā. Un̄ ⁊ ro­ta eadē que luxta aīalia apparuit: quattu or facies hr̄e deſcribit̉: qꝛ ſcriptura ſacra­per vtraqꝫ teſtamēta in quattuor partibꝰ eſt diſtincta Uetus etem̄ teſtamentū in le ge ⁊ ꝓphetis: nouū vero in euāgelijs at­qꝫ apl̓oꝝ actibus ⁊ dictis. Scit̉ al̓s ſcimꝰ aūt: qꝛ vbi faciē intendimꝰ: ibi qd̓ neceſſe eſt videmus. Rota gͦ quattuor hꝫ facies: qꝛ prius reſecanda mala in populis vidit per legē: poſtmodū vidit per ꝓph̓as: ſub­tilius vero per euangeliū: ad extremū aūt per apl̓os ea q̄ in culpis hoīm reſecarent̉ aſpexit. Poteſt qͦꝫ intelligi qd̓ quattuor facies rota hēat: propter hoc qd̓ ſcriptura ſacra per gratiā p̄dicatiōis extenſa in qua tuor mūdi partes innotuit. Un̄ ⁊ bene ro­ta eadē vna prius iuxta aīalia apparuiſſe ⁊ poſtmodū quattuor facies habuiſſe de­ſcribit̉: qꝛ niſi lex euangelio ꝯcordaret: in qͣttuor mūdi ꝑtibꝰ nō innoteſceret: ſeqͥt̉. Et aſpectus rotarum ⁊ opus earū quaſi viſio maris. Recte ſacra eloqͥa viſioni maris ſil̓ia na­rāt̉: qꝛ in eis magna ſūt voluīa ſnīaꝝ ⁊ cu muli ſenſuū. Nec immerito mari ſil̓is ſcri ptura ſacra dicit̉: qꝛ firmant̉ in ea ſentētie locutiōis ſacr̄o baptiſmatis. Uel certe cō ſiderandū eſt: qꝛ nauibus in mari nauiga mus: cū ad deſideratas terras tēdimus. Nobis aūt qͥd eſt in deſiderio: niſi illa t̓ra de qua ſcriptū eſt. Portio mea in terra vi