OmeliaLiberlocū de quo exeūt redirēt. Si em̄ introrſus ad cor nō redeant: ac ſeſe in amore cōditoris deſiderioꝝ vinculis nō aſtringāt:⁊ manus ab eo quod agebat deficit: ⁊ lingua ab eo quod loquebat̉ areſcit. Sed intus ſemꝑ per amorē redeunt: ⁊ hoc qd̓ inpublico operātes: atqꝫ loquētes fundūt:in ſecreto ſuo de fonte amoris hauriunt.Amādo em̄ diſcūt: docendo ꝓferūt. Adlocū ergo de quo exeūt flumina reuertunt̉vt iterū fluant: qꝛ aquā ſapiētie inde ſemper hauriūt vnde orit̉: ne cū currerit exſiccet̉. Per oē ergo qd̓ agimus ad fantē veri lumīs ſollicita mēte redeamus Reddamus creatori nr̄o gratias de bonis que accepimus: eiqꝫ cū eſaia ꝓpheta ſuppliciterdicamus. Oīa ꝓpera nr̄a operatus es nobis. Eſa.26. Bona em̄ noſtra eius ſuntoꝑa: cuiꝰ viſceribus nō ſuffecit: vt nos erigeret: niſi ⁊ ſemetip̄m ꝓ nobis inclinaretSi em̄ coeternus patri deus ante ſeculanō fleret: homo in tꝑe: qn̄ homo tꝑalis ſaperet eterna. Deſcenſio ergo veritatis acēſio facta eſt humanitatis noſtre. Demꝰei gloriā: demus laudem: qui viuit ⁊ regnat cū patre in vnitate ſpirituſſancti deꝰper om̄ia ſecula ſeculorum amen.¶ Explicit omelia. V.¶ Incipit Omelia. VI. que interpretatur in primo capitulo.ab illa parte. Cūqꝫ aſpicerē ⁊cͣ.vſqꝫ ad illam partem. Et totumcorpus oculis plenū in circuituip̄orum quattuor.)Enebroſa aqua in nubibus aeris. Quia obſcura eſt ſciētia inꝓphetis Sed ſalomonis voceatteſtāte didicimus. Gloria regū celare verbū ⁊ gloria dei eſt inueſtigare ſermonē. Prouer.25. Quia ⁊ honoreſt hominū eoꝝ ſecreta abſcondere: ⁊ gloria dei eſt myſteria ſermonis eius aperire. Ip̄a autē per ſe veritas dicit: Que dico vobis in tenebris dicite in lumīe. Mathei.10. Ideſt aperte exponite que in allegoriarū obſcuritatibꝰ auditis. Magne vero vtilitatis eſt ip̄a obſcuritas eloquiorūdei: quia exercet ſenſum vt fatigatiōe dilatet̉: ⁊ exercitatus accipiat qd̓ capere nōpoteſt ocioſus: habet quoqꝫ adhuc maiusaliud: quia ſcripture ſacre ītelligētia ſi incūctis eſſet aperta vileſceret. In quibuſdā locis obſcurioribus tāto maiori dulcedine inuēta reficit: quāto maiori labore fatigat animū queſita. Ecce em̄ ſancti Ezechielis nūc voce dicit̉.¶ Cumqꝫ aſpicerē aīalia apparuit rota vna ſuper terrā.¶ Quid āt rota niſi ſacrā ſcriptur ā ſignatque ex om̄i parte ad auditoꝝ mentes voluit̉ ⁊ nullo erroris angulora predicatōisſue via retinet̉. Ex omni autē parte voluitur: quia inter aduerſa ⁊ ꝓſpera ⁊ recte ⁊humiliter incedit. Circulus quippe p̄ceptoꝝ illius modo ſurſū: modo deorſū eſt:que perfectioribꝰ ſpiritaliter dicunt̉: infirmis iuxta litterā congruūt. Et ipſa queparuuli iuxta litterā intelligūt: docti viriper ſpiritalē intelligentiā in altū ducunt.Quis nāqꝫ paruuloꝝ in facto eſau ⁊ iacobe quod alter ad venatū mittit̉ vt benedicat̉: alter vero per ſuppoſitionē matrisa patre benedicit̉: niſi iuxta ſacre lectiōishyſtoriā paſcit̉. In qua videlicet hyſtoria ſi ad intellectū paulo ſubtilius aſtringat̉: videt̉: quia iacob primogeniti benedictionē nō per fraudē ſubripuit: ſed vt ſibi debitā accepit: quā cōcedēte fratre datalentis mercede emerat. At vero ſiquisaltius ſentiens: vtrorūqꝫ facta velit per allegorie archana diſcutere: ꝓtinus ab hyſtoria in myſteriū ſurgit. Quid eſt enimquod yſaac de maioris filij ſui venationeveſci cōcupiſcit: niſi qd̓ omnipotēs deusiudaici populi bona operatiōe paſci deſiderauit. Sed illo tardāte minorē rebecca ſuppoſuit: qꝛ dū iudaicus populus bona opera foris querit: gentilē populū mater gratia inſtruxit: vt omnipotenti patricibum boni operis offerret: benedictioC 4
