Seite
Liber Omelia VIII tūc perfecte corpus redemptoris efficitur om̄is multitudo ſanctoꝝ: iuxta pauli vo­cem dicentis. Et ip̄a creatura liberabit̉ a ſeruitute corruptiōis in libertatē glorie fi lioꝝ dei. Rom̄.8. Que ita tūc inherent vt eis de corruptiōe que per reſurrectio­nē vincit̉: iaꝫ nihil in ſuo ſancto amore cō tradicat: ſed vnita glorie ſui redēptoris fi at. Recte dicit̉: Quaſi ſonus ſublimis dei. Notādus eſt ordo deſcribētis: quia prius ſonus ex alis animaliū: qui poſtmo dū quaſi ſonus aquarū multarū: ad extre­mū vero: quaſi ſonus ſublimis dei dicit̉. Quod em̄ prius p̄dicauerūt ſancti: hoc poſtmodū crediderūt atqꝫ tenuerūt cōuer­ſi ad fidē populi: qui ad extremū quoqꝫ li­beratori omniū reddent laudē in celeſti­bus al̓s in celeſtia iā ſubleuati. Sonꝰ ita­qꝫ anīaliū ſit ſonus aquarū ⁊ ſonus aqua rū ſit quaſi ſonus ſublimis dei. Quia lau­dē oīpotētis dn̄i quā prius in mūdo pau­ci: hanc poſtmodū multi clamauerūt. Et quā nūc ml̓ti clamāt cū adhuc eis ī ſemet ip̄is ſua corruptio repugnat: hāc in cele­ſti patria electi om̄es ſuo iam capiti vniti reſonabūt. Adhuc aūt ſanctoꝝ animaliū opera virtuteſqꝫ deſcribunt̉: cū ſubdit̉. Cum ambularent quaſi ſo­nus erat multitudinis vt ſonus caſtrorum. Si per ſonitū ſublimis dei: laus noſtri creatoris in celeſti patria deſignat̉: mirā­dū non eſt qd̓ rurſus ad ſanctoꝝ opera in hac adhuc vita viuentiū ꝓpheticus ſer­mō refundit̉. Quia ſanctuſſpūs in corde ꝓphetarū quod ſimul oſtendit intus: nō ſimul eijcit per linguā foras. Aqua quip­pe ſciētie qua ꝓphetantis animꝰ replet̉: in contemplationē vehemēter exuberat. Sed quia anguſtū eſt ſpiritui om̄e os ho­minis: ideſt foramē carnis: ad explenda­illā immenſitatē que conſpicit̉: proferen­do lingua variat̉. Poſtꝙͣ ergo ſonū alaꝝ quaſi ſonū ſublimis dei eſſe cōſpexit in ce lis: rurſus ad terras redit: ⁊ pēnata anīa­lia quid hic agant loquit̉: vt illic ſumma mereantur dicens: B Cum ambularent quaſi ſo­nus erat multitudinis vt ſonitꝰ caſtrorum. Cum p̄dicatores ſancti mūdo predicā­do ⁊ trahēdo circūeunt: anīalia ambulāt. Et qꝛ hi etiā qͦs colligūt ſtatī vt credide­rint in laudē noſtri creatoris exſurgūt: ſit ſonꝰ quaſi ſonus multitudīs. Et qꝛ in pre­dicatiōe eadem bellū ꝯtra aereas poteſta tes ſumūt. Recte ſubiungit̉. At ſonitus caſtroꝝ. Cum ſanctis p̄dicatoribus fide­les populi cōiungunt̉: ꝯtra malignos ſpi ritus in ꝓcinctu fidei multitudinis caſtro rū fiunt. Et dū quottidie fideles quiqꝫ ce­leſtibus deſiderijs replent̉: terrena deſpi ciūt: dura ſibi ꝓ amore ſuperne patrie ꝓ­ponūt: cōtra poteſtates aereas caſtra fiūt quia armati fide ⁊ bonis operibꝰ muniti­gradiunt̉. Quaſi em̄ quibuſdā caſtris ſpi ritalis exercitus per paulū dicit̉: Induite vos armatura dei: vt poſſitis ſtare aduer ſus īſidias dyaboli: quia nō eſt nobis col­luctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē: ſed aduerſus principes ⁊ poteſtates: aduer­ſus mūdi rectores tenebrarū: cōtra ſpiri­talia nequicie in celeſtibꝰ. Ephe.6. San ctoꝝ ergo multitudīs caſtra ſunt: que hel lū cōtra poteſtates aerias ſuſceperūt. Un de ſācta ⁊ vniuerſalis eccleſia ita ſub ſpe cie dilecte deſcribit̉ vt dicat̉. Pulchra es amica mea ſuauis ⁊ decora ſicut hieruſa­lem: terribilis vt caſtroꝝ acies ordinata. Canti. 6. Quia em̄ hieruſalē pacis viſio interpretat̉: cuius noīe patria celeſtis ex­primit̉: ſancta eccleſia ſuauis ⁊ decora vt hieruſalē dicit̉: quia eius vita ⁊ deſideriū viſioni iam pacis intime cōparat̉: vt in eo qd̓ auctorē ſuū diligit qd̓ eius ſpeciē vide re cōcupiſcit. De quo ſcriptū eſt. In quē­deſiderat angeli ꝓſpicere.i. Petri.1. ꝑ ip̄a iam amoris ſui deſideria angelis ſimi lis dicat̉. Que quantū deo amabilis effi cit̉: tanto agit̉ vt malignis ſpiritibꝰ terri­bilis fiat. Qualiter autē ſit terribilis ſub iūcta cōparatiōe oſtendit̉: ideſt vt caſtro­