Seite
Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem virtutū que in paucis prius ſanctis ſona­bāt: iam nūc predicatiōe diffuſa: in multo rū populoꝝ conuerſatiōe reſonāt. In car­nato em̄ paſſo ac reſurgente dn̄o: pauca pennata animalia fuerūt: quia rari valde extiterūt qui celeſtia deſiderarēt: ⁊ virtu­tū pēnis ſe in alta ſuſpenderēt. Sed poſt ꝙͣ diuinitatis eius p̄dicatio in mūdo diff­fuſa eſt: quāti iam paruuli: quāti grauio­res: quāti fortes iuuenes: quāti imbecil­les: quāte cōuerſe peccatrices: quāte an­virgines per fidē: per ſpem: per amorē ad celeſtia euolāt. Quis dicere: quis eſtima re ſufficiat: Ecce alarū ſonus qui prius in paucis anīalibus fuit: iam nūc in popu­lis reſonat: iam nūc in multitudīe al̓s mū di multitudinē ad celeſte deſideriū pēne virtutū leuāt. Bene gͦ dr̄: ⁊ audiebā ſonū alaꝝ quaſi ſonū aquarū multaꝝ. Qꝛ ſicut predati ſumus: ille virtutū ſonus: qui in aure dei prius ex paucis ſanctis factꝰ eſt. poſtmodū ex aquis multis: id eſt ex innu­merabilibꝰ eſt populis multiplicatꝰ. De quo adhuc ſono bene addit̉. Quaſi ſonū ſublimis dei. Quid eſt qd̓ alarū ſonus in ſanctis aīalibus quaſi ſonus ſublimis dei dicit̉: niſi qd̓ oīpotens deus ⁊ ip̄e imple­mentes ſanctoꝝ celeſti deſiderio: ⁊ ip̄e ex audit impletas. Ip̄e etem̄ creat in ſancto rū cordibus amore ⁊ ip̄e ex amantibꝰ cor dibus ſuſcipit precē. Negationē ſuā pe­trus fleuit amare: ſed tamē illi premittit̉: quia ieſus reſpexit petrū. Luce.22. Ne­nit maria magdalene poſt multas macu­las culpe: ad pedes redēptoris noſtri cū lachrymis. Luce.7. Sed quis illā infu­dit intus: niſi qui benigne ſuſcepit foris. Quis illā ad lachrymas vrgebat per cō punctiōis ſpiritū: niſi qui hāc exterius cō rā ſimulrecūbentibus recipiebat ad veni­am? Redemptor igit̉ noſter peccatricis mulieris mentē extergebat: cuꝫ de culpa compūgeret: ſuſcipiebat vt a culpa libera ret. Bene ergo iſte alarū ſonus: quaſi ſo­nus ſublimis dei dicit̉. Quia quicqͥd in ſanctoꝝ virtutibus agit̉: eius eſt gratie qͥ merita largit̉: qui recte per prophetā ſub limis deus eſſe memorat̉. Eſaie. 37. In ſcriptura etem̄ ſacra aliquādo deus nūc patiue: aliquādo vero eſſentialiter dicit̉: Nuncupatiue em̄ dicit̉: ſicut ſcriptū eſt. Ecce cōſtitui te deū pharaonis. Exo.12. Et ſicut moiſes ait: Siquis hoc vel illud fecerit: applicabit̉ ad deos videlꝫ ad ſacer dotes. Exod̓.22. Qui rurſū dicit: Dijs nō detrahes: id eſt ſacerdotibus. Ibidē. Et ſicut pſalmiſta ait: Deus ſtetit in ſyna goga deoꝝ: in medio autē deos diſcernit ps. 31. Eſſentialiter aūt deus dicit̉: ſicut ad moiſen dicit̉: Ego ſum deus pr̄is tui: deus abraā: deus yſaac: deus iacob. Exo di.3. Unde paulus apl̓us volens nūcu­patiuū dei nomē ab eſſentiali diſcernere: de redemptore noſtro locutus eſt dicēs: Quoꝝ patres ex quibus xp̄us ſcd̓m car­nē qui eſt ſuper om̄ia deus benedictꝰ in ſecula. Rom̄.9. Qui em̄ nūcupatiue di­cit̉ deus inter om̄ia. Qui vero eſſentiali­ter deus ſuper om̄ia eſt. Ut ergo oſtende ret xp̄m naturaliter deū: nō hunc deū tan tūmodo: ſed deū ſuper om̄ia eſſe memora uit. Quia ⁊ electus quiſqꝫ ſicut premiſit mus: vel in exēplo iuſticie prerogādo po ſitus dici deus poteſt: ſed inter om̄ia quo niā nūcupatiue deus. Xp̄s autē deijs eſt ſuper om̄ia: quia naturaliter deus. Quē ergo paulus deū ſuꝑ omnia: hūc ezechiel ꝓpheta deū ſublimē nomīat. Poſtꝙͣ ve ro dictum eſt. Audiebā ſonum alarū quaſi ſonū aquarū multarum. Quia adhuc additur. Quaſi ſonū ſublimis dei.) tiā hoc intelligere poſſumus: qd̓ futuꝝ electis om̄ibus ſcimus. Alarum em̄ ſoni tus ſicut diximꝰ: fuit in p̄dicatoribus ſan ctis. Aquarū ſonitus in cōuerſis ⁊ ſequē tibus pepulis. Sed iſdē ipſe ſonitus erit quādoqꝫ ſonus ſublimis dei. Quia mul titudo que nūc ad fidē per ſanctos docto res trahit̉: quādoqꝫ in celeſtē patriā con­gregat̉: vt ibi om̄es electi ſine fine laudēt cū viderint ſine fine quē laudent Et quia