Liber II Omelia XV cui benefacitis intendētes: quaſi lucerne lucenti in caliginoſo loco.2. Pe. 1. In quibus verbis indicat quāuis ad altiora ſurrexit ex culmine vbi religata perſiſtat in fide. Que tamen lucerna ꝓphetici ſer­monis iam quidē intelligentibus lucet: ſꝫ adhuc non intelligētibus cooperta alle­goriarum obſcuritatibus permanet. An­de etiam per pſalmiſtā de iſdem dictis ꝓ­phetarum dicitur. Tenebroſa aqua ī nu bibus aeris. p̄s. 7. Quia videlicet oc­culta eſt ſcientia ī prophetis. Nec im me­rito colūne argentee paxilli vero erei fac­ti ſunt. quia qd̓ clare iaꝫ apoſtoli predicāt hoc prophete ſub. intellectu myſtico ob­ſcure locuti ſunt. Recte ergo per eris me tallum ſignati ſunt: qui clari in ſuis predi­cationibus non fuerunt. Sancti vero apo­ſtoli qui ad redēptoris noſtri myſterium lucem predicationis habuerūt: argenteis colūnis expreſſi ſunt. Et notandū argē­tum ſonat lucet. es vero ſonat non lu­cet. quia predicatores noui teſtamenti ap­te locuti ſunt que etiam monſtrare potue­runt. Predicatores vero teſtamēti vete­ris quia per allegoriarū vmbras de cele­ſti myſterio obſcura dicta protulerūt: qua ſi ſine luce ſonitū dederunt. Qd̓ ergo il­lic per paxillos colūnas. hoc hic per li­men exterius deſignat̉. Si vero portā ſcri pturam ſacrā hoc in loco accipimus: ipſa quoqꝫ duo limina habet exterius inte­rius. quia in littera diuiditur: allegoria Limen quippe ſcripture ſacre exteriꝰ lit­tera. limen vero eius interius allegoria. Quia enim per litterā ad allegoriam ten dimus: quaſi a limine qd̓ eſt exterius ad hoc qd̓ eſt interius venimus. Et ſunt ī ea per multa que ita luxta litterā menteꝫ edi ficant. vt per hoc quod exterius agit̉: au dientis mens interius trahatur. Ibi qͥp­pe inuenimus predicamenta operis ex­empla virtutis. ibi iubetur quid agere eti am corporaliter debemus. ibi hoc qd̓ ad ꝯperandū precipitur: in ſanctorū virorum ac fortium actione monſtratur. vt poſt ꝙͣ nos apertiora precepta atqꝫ exempla iu­ſtorum ad bonā operationē inſtruunt: tūc ad limen interius: id eſt ad intellectū mi ſticum intime contemplationis tendamꝰ ſi poſſumus pedē mentis. Studete que­ſo fratres chariſſimi dei verba meditari. nolite deſpicere ſcripta noſtri conditoris que ad nos miſſa ſunt. multum valde eſt per ea animus refricatur ad caloreꝫ: ne iniquitatis ſue frigore torpeſcat. Cum il­la precedentes iuſtos fortiter egiſſe cog­noſcimus. ipſi ad fortitudinē bone ope­rationis accingimur. ſanctorū exemplorū flamma animus legentis incenditur. Ui­det que fortia ab eis facta ſunt valde in dignatur ſibi. quia talia non imitat̉. Un­de recte ſponſi voce ad ſponſam dicit̉. Si cut turris dauid collū tuum: que edifica­ta eſt cum propugnaculis ſuis. Mille cli pel pendent ex ea: omnis armentura for­tium Cant̓.4. In collo etenim guttur ī gutture vox eſt. Quid ergo per collū ſan cte eccleſie: niſi ſacra eius eloquia deſig­nantur. In qua dum mille clipei depen­dere memorantur: per hunc perfectū nu­merum. numerus vniuerſus oſtenditur. quia vniuerſa noſtra munitio in ſacro elo quio continetur. Ibi quippe ſunt precep ta dei. ibi exempla iuſtorū. Si enim tor­pet animus a conditoris ſui deſiderio: au diat quod dicitur. Diliges dominum de­um tuum ex tota mente tua: ex tota vir­tute tua. Mathei.22. Marce. 12. Si quis in odio fortaſſe labitur proximi: au­diat quod dicitur. Diliges proximum tu um ſicut teipſum. Ibidem. Res aliena concupiſcitur: audiat quod illic ſcriptum eſt. Non concupiſces rem proximi tui. Exd̓.12. Mathei. s. De iniuria que pro ximi ore vel facto illata eſt: ad iram mens accenditur: audiat quod dicitur. Non queres vltionem nec memor eris iniurie ciuium tuorū. Leuit̓. 19. In carnis ꝯcu­piſcentiā male ſaucia mens accēditur: ne ſequatur oculꝰ mentē: audiat qd̓ paulo ſu periꝰ dictū ē. Qui viderit mulierē ad L 2