Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielemna: in quibus eiuſdē celi tegunt̉ ſuperiora. quia ea que in ſacro eloquio altiora etobſcuriora ſunt. angelicis ſolūmodo ſpiritibus patent: ⁊ nobis adhuc incognita ꝑdurant. Habet ergo thalamus tectum. qꝛneſcit adhuc proximus ꝙͣtuꝫ amatur a ꝓximo. Porta quoqꝫ id eſt ſacrum eloquiuꝫ habet tectū. quia necdum omnia penetrare intellectu poſſumus que de celeſtibus audimus. Reſtat ergo vt in his queintelligimus: in profectu quotidie charitatis ambulemus. Et quāuis in nobis ꝓximi quoqꝫ noſtri non videāt qͣꝫtum diligantur a nobis: atqꝫ in ſacro eloquio ea q̄necdum intelligimus humiliter veneramur. in his tamen ad que intelligēdo peruenimus: dilatari per bonā oꝑationē debemus. Unde ⁊ dicitur.¶ Et menſus eſt portam thalami vſqꝫ ad tectum eius latitudinem viginti ⁊ quinqꝫ cubitorū.¶ Quinqꝫ enī carnis ſenſibus prediti ſumus. videlicet viſu. guſtū. olfactu. auditu. atqꝫ tactu. Hiſdē vero quinarius numerus per ſemetipſum multiplicatus adviceſimū ⁊ quintū numerū ſurgit. Operari autem exterius quiddā de mādatis celeſtibus ſine iſtis corporeis quinqꝫ ſenſibus nō valemus. His quippe officijs ſuis iudex animus interius preſidet. ⁊ quidexterius agere iuſte vl̓ miſericorditer poſſit: quaſi eiſdē officijs renunciantibus acdeſeruiētibus agnoſcit. Cuꝫ ergo timoreomnipotētis domini animꝰ implet̉: neceſſe eſt vt quinqꝫ noſtri ſenſus nobis velutſubiecta officia in bona oꝑatione deſeruiant. Per quos cum aliquid agere miſericorditer ceperimꝰ: plꝰ ſe quotidie ip̄a miſericordia aꝑit ⁊ quaſi quidaꝫ ſinus bonoperis expādit. Quinqꝫ igit̉ ſenſus multiplicātur in ſe dū hoc quod per ipſis agitur in bono quotidie opere per profectuꝫmultiplicat̉. Unde ⁊ latitudo eſſe viginti⁊ quinqꝫ cubitorū dicitur. quia timor tenacia ⁊ pigredo anguſtia eſt. Quiſquisenī ideo indigenti dare panē metuit ne ſibi deſit: adhuc ī anguſtia timorꝭ ē. Quiſquis igitur veſtimentū algenti non porrigit: quia hoc ſolus habere concupiſcit: adhūc tenacie ſue anguſtia coartat̉. Quiſquis ideo bonuꝫ nō agit quia torpore animi torpeſcit: ipſe ei ſuus torpor anguſtiaeſt. Reſpicere autē inopem exaudire precem. largiri ſtipem. prebere defenſionematqꝫ pro eiuſdē defenſione pauꝑis aduerſantis cuiuſſibet inimicitias non timere:magne mentis latitudo eſt. Menſureturergo inter thalamū ⁊ portā ea que ītereſtlatitudo cubitis viginti ⁊ quinqꝫ. quia inexteriore ſenſuū operatione probatur ⁊ cōgnoſcitur que intrinſecus largitas bonitatis habeatur. Nā quid iam de ſcriptura ſacra didiceris: ⁊ ꝙͣtum proximū tacitus ames: in latitudine boni operis oſtendis. Pateat itaqꝫ viginti ⁊ quinqꝫ cubitis latitudo inter thalamū ⁊ portaꝫ. quiainter charitatē ⁊ ſcientiam teſtis eſt bonaoperatio. Que ſi fortaſſe defuerit: profecto certum eſt nec cognouiſſe te deū. necdiligere proximuꝫ: id eſt nec portam ſacrieloquij: nec amoris thalamū habere. Etnotandū etiam ꝙ a tecto thalami vſqꝫ adtectū porte dicitur mēſuratū. Per ea enīque nobis in ſacra ſcriptura cooperta ſūtnoſtra humilitas approbatur. quia quicquid in illa non intelligimus non ſuperbe reprehendere: ſed venerari humiliterdebemus. Unde ⁊ de domino eſt ſcriptū.Palpebre eius interrogāt ſilios hominūps. 10. Palpebre quippe eius interrogātquando aliquid nobis claudūt ⁊ aliquidaperiunt. Aperiēdo nos interrogāt: ſi intelligendo nō extollimur. Claudēdo nosinterrogant ſi nō deſpicimus que intelligere nō valemꝰ. Per ea autē que de charitate noſtra proximis noſtris non loquimur in conſpectu dei verius probamur.In quorundā enī ore charitas ficta eſt: inquorundā cordibus vera. Et ſepe de charitate oſtēditur qd̓ non eſt: ⁊ demonſtraqd̓ eſt. Amorem itaqꝫ noſtrū erga ꝓximūpluſ bona operatio loquitur ꝙͣ lingua: vtin ipſo bono opere proximus noſter ama
