Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem iugati percipiūt. Si ergo nullū eſt fideliū officiū a quo poſſit gratia cōtemplatiōis excludi: quiſquis cor intus habet illuſtra ri etiā limine cōtemplatiōis poteſt Quia intra portā vndiqꝫ per circuitum feneſtre oblique cōſtructe ſūt: vt nemo ex hac gratia quaſi de ſingularitate gloriet̉ Nullus ſe donū veri luminis eſtimet habere priuatū: quia in eo ꝙ ſe habere precipuum putat: ſepe alter eſt ditior quē habere apud ſe boni aliquid non putat. Unde hic quoqꝫ adhuc aperte ſubiūgitur. ¶ Similiter autem erant et ni veſtibulis feneſtre per gyrū intrinſecus. ¶ Poſtꝙͣ dixit feneſtre in frontibꝰ: adiun git feneſtras in veſtibulis per gyrū intrin ſecus. Quia nō ſolum alta ſancte eccleſie mēbra que prominēt habent contemplatiōis gratiā: ſed plerūqꝫ hoc donū etiam illa membra percipiūt: que ⁊ ſi iaꝫ per deſideriū ad ſumma emicāt: tamē adhuc per officiū in ima iacēt. Niſi ⁊ his qui de deſpecti vident̉: omnipotēs deus lumen cōtemplatiōis infuderit: feneſtre in veſti bulis nō fuiſſent. Uidemus itaqꝫ alios in ſummis locis ſancte eccleſie cōſtitutos al ta de celeſtibus loqui: miro ſtudio inquā tū illuſtrata mens ſufficit ſuperne patrie ſecrete rimari: quia feneſtre ſunt in frontibus. Alij vero in ſancte eccleſie ſinu cōti nent̉ ⁊ deſpecti humanis oculis vident̉: ſed apud ſe ſapiētie ſtudijs vacant: ad celeſtia anhelāt: atqꝫ inquantū preualent: que ſint gaudia eterna conſiderant: feneſtre itaqꝫ oblique ſunt: ſed in veſtibulis. Bene autē dicit̉ per gyrū: quia om̄is inqͥſitio ſecretarū rerū gyrū habet: dū in cogitatiōe ſua dicit animus: putaſne hoc il lud eſt: quaſi circuit vt inueniat qd̓ querit. Cui cū incircūſcriptū lumen erumpere in cogitatōe ceperit: quaſi per obliquā feneſtrā radius veritatis venit. Sic quip pe in cōtemplationē noſtrā multa cogita tiōibus circūeundo ꝓficimus: ſicut exem pla bonoꝝ ſepe querimus: vt in moribus ꝓficiamus. Nam cū iam cogitat animus ad meliora trāſire: quicquid meliꝰ de aliis audire poſſit exquirit: nūc huius: nunc ſancti alterius vitā ventilat. Unde ⁊ electus quidā qui in expanſo riuo ſancte eccleſie per vniuerſum mūdum mentis ocu los miſerat: bonoꝝ vitam ad imitationē requirēs dicebat: Circuibo ⁊ īmolabo in tabernacula dei hoſtiā iubilatōis. p̄s.26 Ecce vt īmolaret iubilatiōis hoſtiā circui bat: quia niſi animā hūc illucqꝫ ad bonorum vitam exquirendā mitteret: ip̄e vſqꝫ ad iubilatiōis ſacrificiū non perueniret. Cum vero ſancti viri intra eccleſiā ad loca ſumma perducunt̉: eoruꝫ vita quaſi in ſpeculo ponit̉: vt cuncti videāt bona que debeant imitari. Unde ⁊ adhuc aꝑte ſub iungitur. Et ante frontes pictura palmarum. Quid per palmas: niſi premia victorie deſignant̉: Ipſe quippe dari vincētibus ſolent. Unde de his quoqꝫ qui in certamine martyrij antiquū hoſtem vicerāt: ⁊ iam victores in patria gaudebāt: ſcriptū eſt. Et palme in manibus eoꝝ: Apoca. 7 et clamabāt voce magna dicētes: Salus deo noſtro qui ſedet ſuper thronū ⁊ agno Palmas quippe in manibꝰ tenere eſt victorias in operatiōe tenuiſſe. Cuiꝰ opera tiōis palma ibi retribuet̉: vbi iam ſine cer tamine gaudebit. Unde ⁊ hic nō dicitur palme ante frontes: ſed ante frontes pictura palmarū. Ibi em̄ victorie palma vi debit̉: vbi iam ſine fine gaudebit. Nā hic plerūqꝫ ſanctos viros aſpicimꝰ mira agere: virtutes multas facere: leproſos mūdare: demonia eijcere: tactu egritudinis corpora ſanare: ꝓphecie ſpiritu ventura p̄dicere: cūcta itaqꝫ hec necdū palme ſunt ſed adhuc pictura palmatū. Nam hec ali quādo dant̉ ⁊ reprobis. Unde ⁊ per euāgeliū veritas dicit: Multi dicent mihi in illa die: domīe dn̄e: nōne in nomine tuo ꝓphetauimus: ⁊ in tuo nomīe demonia eiecimꝰ: ⁊ in tuo nomīe virtutes multas
zum Hauptmenü