Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem quum erat aſcenſus eius: ⁊ veſtibulū ante eam. Septē gradibus ad portā aſcēditur. quia per ſancti ſpiritus ſeptiformem gratiā aditus nobis regni celeſtis aperit̉ Quā ſeptiformē gratiam Eſaias in ipſo noſtro capite: vel in eius corpore quod ſu mus enumerans: dicit. Requieſcet ſuper eum ſpiritus ſapientie ⁊ intellectus. ſpiritus conſilij ⁊ fortitudinis. ſpiritus ſcier tie ⁊ veritatis. ⁊ replebit eum ſpiritus timoris domini. Eſa. 11. Quos gradus deceleſtibus loquens deſcendēdo magis ꝙͣ aſcendendo numerauit. videlicet ſapientiam. intellectū. conſiliū. fortitudine. ſciē tiam. pietatem. timorē. Et cum ſcriptum ſit. Initium ſapientie timor domini. Pro uerb̓.s. Conſtat proculdubio qꝛ a timore ad ſapientiā aſcenditur. nō autē a ſapientia ad timorē reditur. qꝛ nimirū perfectaꝫ habet ſapientia charitatē. Et ſcriptū eſt. Perfecta charitas foras mittit timorem. i. Ioh̓.4. Propheta ergo qꝛ de celeſti bus ad ima loquebat̉: cepit magis a ſapiē tia ⁊ deſcendit ad timorē. Sed nos qui a terrenis ad celeſtia tendimus: eoſdē gradus aſcendendo enumeremꝰ: vt a timore ad ſapientiā peruenire valeamus. In mēte etenim noſtra primus aſcenſionis gradus eſt timor domini. ſecūdus pietas. ter tius ſcientia. quartus fortitudo. quintus conſiliū. ſextus intellectus. ſeptimus ſapientia. Eſt enim timor domini in mente Sed qualis eſt iſte timor ſi cum eo pietas non eſt. Qui enī miſereri proximo ignorat. qui comꝑati eius tribulationibus diſimulat: huiꝰ timor ante omnipotētis dei oculos nullus eſt. quia non ſubleuatur ad pietatem. Sed ſepe pietas per inordinatam miſericordiā errare ſolet: ſi fortaſſe pepercerit que parcēda nō ſunt. Deccata etenim que feriri gehēne ignibꝰ poſſunt: diſcipline verbere ſunt corrigenda. Sed inordinata pietas cum temporaliter parcit: ad eternū ſuppliciū pertrahit. At ergo vera ⁊ ordinata ſit pietas: ad gradū eſt alium ſubleuāda. id eſt ad ſcientiā. vt ſciat vel quid ex miſericordia puniat: vel quid ex pietate dimittat. Sed quid ſi ſciat quid agere quis debeat: virtuteꝫ vero agendi nō habeat. Scientia ergo noſtra creſcat ad fortitudinem. vt cum videt qͥd agendum ſit: hoc agere per mentis fortitudinem poſſit. ne timor trepidet: ⁊ pauo re collapſa non valeat bona defendere q̄ ſentit. Sed ſepe fortitudo ſi improuida fuerit ⁊ minus contra vitia circūſpecta: ipſa ſui preſumptione in caſum ruit. Aſcen dat ergo ad conſiliū: vt preuidendo p̄muniat omne qd̓ agere fortiter poteſt. Sꝫ eſſe conſiliū non poteſt ſi intellectus deeſt. quia qui nō intelligit malum qd̓ agenteꝫ grauat: quomodo poteſt bonum ſolidare qd̓ adiuuat. Itaqꝫ conſilio aſcendamꝰ ad intellectū. Sed quid ſi intellectus magno quideꝫ acumine vigilet: ⁊ moderari ſe ne ſciat per maturitateꝫ: Ab intellectū ergo aſcendamus ad ſapientiam. vt hoc quod acute intellectus inuenit: ſapientia matu re diſponat. Quia igitur per timorē ſurgimus ad pietatē. per pietatem ad ſcientiam ducimur. per ſcientiam ad fortitudi nem roboramur. per fortitudinem ad con ſilium tendimus. per conſiliuꝫ intellectu proficimus. per intellectū ad maturitator ſapientie peruenimus: ſeptē gradibus ad portam aſcendimus. per quā nobis aditꝰ vite ſpiritalis aperitur. Bene autē dicitur quia veſtibulū erat ante eam. Quia niſi quis prius humilitateꝫ habuerit: ad hos gradus donorum ſpiritaliū non aſcē dit. ſicut ſcriptuꝫ eſt. Super queꝫ requie ſcit ſpiritus meus: niſi ſuper humilem et quietū ⁊ trementē ſermones meos. Eſa. 66. De quo per pſalmiſtā dicitur. Aſcen ſus in corde eius diſpoſuit in conualle lachrymarū. psͣ.8ꝫ. Conuallis quippe humilis locus eſt. ⁊ peccator quiſqꝫ dum ſe in lachrymis hūiliter affligit in corde: ꝑ aſcenſum virtutū ꝓficit. Qui rurſus ait. Emittit fontes ī ꝯuallibꝰ. psͣ.103. Qꝛ oīpotēs deꝰ dona ſpirital̓ gr̄e hūilibꝰ p̄ſtat Pōt qͦqꝫ ꝑ veſtibulū fides ītelligi. Ipſa qͥppe ē ante gradꝰ ⁊ portaꝫ. qꝛ prius ad fi dem venimus: vt poſtmodum per ſpiri
zum Hauptmenü